Tag: inside information

  • Citytrip Berlijn | Insider tips

    Citytrip Berlijn | Insider tips

    Berlijn is een stad die in staat is om je te blijven boeien, ook al ben je er al 100 keer geweest. Het is een stad uit Duitsland van cultuur, een krankzinnige geschiedenis maar ook een stad waar je heerlijk kan eten voor weinig geld. Terrasjes, barretjes en biergartens zijn overal te vinden. Neem een extra koffer mee, want shoppen kun je hier oneindig.

    Hier volgen mijn insider tips voor Berlijn

    Hotel en verblijf

    De meeste toeristen logeren in Berlijn Mitte (een soort van centrum ofschoon dat Berlijn eigenlijk geen “centrum” kent. Natuurlijk is hier niets mis mee maar je betaalt hier veel meer voor je hotel. Eten is ook in Mitte niet duur, maar kan in de wijken rondom Mitte veel beter! Mijn advies: boek een hotel in bijvoorbeeld Prenzlauerberg. Deze wijk ligt naast Mitte en is goed bereikbaar per trein, tram maar het beste met metrolijn U2 richting Pankow (U2 uitstaphaltes: Senefelder Platz, Eberswalderstrasse en Schonhauser Allee). In Prenzlauerberg kun je goed eten en een terrasje pakken voor verrassend weinig geld. Een dinner hoeft vaak niet meer dan 10 euro te kosten. Ook de wijken Friedrichshain en Charlottenburg zijn erg geschikt om een hotelletje te zoeken.

    Vervoer naar en in Berlijn

    Ga je graag met het vliegtuig naar Duitsland dan is een ticket met een van de prijsvechters een aanrader. Voor een paar tientjes ben je al in Berlijn. Vergeet Brussel ook niet als vertrekpunt. Land je in Berlin-Tegel dan kun je de TXL bus richting Mitte nemen. Kom je in Berlin Schonefeld aan, dit is tevens een treinstation. Neem hier een ABC ticket voor bus, tram, trein, metro en je betaalt 7,70 per dag, je kan overal in Berlijn reizen met dit ticket. Ben je met meer dan 3 man, koop dan een Kleingruppe ticket voor ABC voor 20,80.

    Zit je liever in de trein, vanuit Nederland gaan vanuit onder andere Amsterdam en Utrecht treinen naar Berlijn. Woon je dicht tegen de Duitse grens dan is vertrekken vanuit Duisburg of Dusseldorf wellicht ook een optie. Vanuit Dusseldorf kun je binnen 5 uur in Berlijn zijn. Kaartjes vanaf 39 euro.

    Berlijn zomer tips

    Zomer tips Berlijn

    Berlijn is bekend om haar heerlijke Biergartens. Naast een flinke pul bier of een groot glas wijn kun je hier ook terecht voor wat te eten zoals een Kartoffelsalade. Biergarten Prater aan de Kastanienallee in Prenzlauerberg is een aanrader maar ook Cafe am Neuen See in Tiergarten. Zoek je het letterlijk wat hoger op, ga naar strandbar Deck 5 (5e verdieping) bovenop shopping mall Schonhauser allee Arkaden (uitstaphalte U2 Schonhauser Allee). De drankjes smaken hier goed en het uitzicht over de stadswijk is adembenemend.

    Winter tips Berlijn

    Berlijn kent vele kerstmarkten net als in München. De meeste kerstmarkten starten eind november en zijn open tot eind december, al zijn ze met de kerstdagen zelf uiteraard gesloten. In Mitte tref je de volgende kerstmarkten aan: bij de Gendarmenmarkt, Alexanderplatz en Potsdamer Platz. In Charlottenburg heb je ook kerstmarkten zoals bij de Gedachtniskirche en bij Schloss Charlottenburg. Bij de Kulturbrauerei in Prenzlauerberg is een bijzondere Scandinavisch getinte kerstmarkt, zeker een aanrader. De gluhweintjes zijn overal supergoedkoop en smaken heerlijk bij dat koude weer.

    Ben je met de kerstdagen in Berlijn, zeker op 24 en 25 december wordt het goed zoeken om een restaurant te vinden dat geopend is. Wellicht kun je al van tevoren reserveren. Natuurlijk kun je altijd dineren in je hotel, mocht je niks vinden.

    Oud jaar vieren in Berlijn kan ik je van harte aanbevelen. We stonden bij het festijn aan de Brandenburger Tor waar diverse artiesten optraden. De entree is gratis. Drankjes waren niet duur en wc voorzieningen waren geregeld met mobiele units. Let op: winkels sluiten op oudejaarsdag vaak al om 14 of 16 uur. Ook restaurants kunnen gesloten zijn terwijl anderen juist een speciaal Sylvester menu aanbieden.Ben je voor het eerst in Berlijn? Lees dan ook mijn blog over Berlijn voor beginners! Daar kun je de beste insight informatie vinden voor jouw eerste trip. Ben je al vaker in Berlijn geweest? Lees dan mijn blog voor de meer gevorderde reiziger naar Berlijn!

  • Roadtrip door Afrika van Zuid-Afrika naar Kenia

    Roadtrip door Afrika van Zuid-Afrika naar Kenia

    15 april 2019 was het zover, met kriebels in de buik reden we naar de plek waar we hadden afgesproken om de auto op te halen; het grote roadtrippen door Zuid- en Oost-Afrika ging beginnen. Behalve een klein weekje Marokko, waren we nog nooit in Afrika geweest. We hadden geen idee of het überhaupt mogelijk en veilig was van Johannesburg naar Nairobi te rijden in 2,5 maand. Nu kan ik (Jessy) je zeggen dat het mogelijk is om van Zuid-Afrika naar Kenia te rijden. In deze blog beantwoord ik de meest voorkomende vragen die ik krijg betreft onze roadtrip.

    Hoe was de roadtrip door Afrika?

    Spannend, maar een ongelofelijk avontuur door Afrika. We zijn door 6 verschillende landen gereden (Zuid-Afrika, Namibië, Botswana, Zambia, Tanzania en Kenia) en het is fantastisch om alle verschillen per land op te merken. Als je van Zambia de grens over gaat naar Tanzania lijkt het of je in een hele ander wereld komt, zo merk je in Tanzania veel arabische invloeden terwijl we dat in Zambia totaal niet hebben gezien. Het laatste stuk in Zambia was erg rustig, we hebben bijna geen mensen gezien. Zodra je de grens in Tanzania over komt, wordt je overspoeld met mensen, marktverkooplieden en tuk tuk’s.

    Hoe waren de wegen?

    De hoofdwegen waren redelijk goed. In Namibië heb je een aantal zandwegen en in Zambia en Tanzania waren er veel potholes (gaten in de weg), maar over het algemeen was het prima te rijden. We hadden een Toyota Landcruiser (4×4) bij ons en daar waren we wel blij mee. In Zambia wouden we naar een mooie camping bij Lake Tanganyika, hoewel elke toerist met de boot hierna toegaat dachten wij het wel met de auto te kunnen. We hebben over 15 kilometer drie uur gereden door gewassen, over stenen en keien, over gespleten wegen, midden door dorpjes heen en door de bergen. Ik heb van vreugde een traantje gelaten toen we eindelijk de camping zagen.

    Waar hebben jullie overnacht?

    Bij de huurauto zat een tent en matrassen, wij hebben zelf nog wat extra kampeerspullen erbij gekocht in Zuid-Afrika. We hebben veel gekampeerd en in grote steden kozen we vaak voor een hotel. Er zijn veel campings langs de hoofdwegen in zuid- en oost Afrika!

    Kamperen Roadtrip Afrika
    © Jessy – Kamperen

    Waar hebben jullie de auto gehuurd?

    De auto hebben we gehuurd van een Nederlandse man die in Kenia woont, een vriend van hem had de auto naar Johannesburg gereden en hij moest de auto weer terug hebben, geen auto-huurmaatschappij dus.

    Hebben jullie je onveilig gevoeld?

    In Namibië waren we op een super mooie camping, minimaal 50 kilometer van de bewoonde wereld. De eigenaar van de camping woonde 3 kilometer verderop en wij waren de enigste gasten. Na het eten gingen mijn vriend en ik genieten van de prachtige sterren toen we plotseling hyena’s hoorden lachen. Wij zijn onze tent in gedoken en trillend van angst ben ik in slaap gevallen, in de nacht hoorde ik nog het één en ander ritselen aan onze tent. De volgende dag hebben we in een recordtijd onze spullen gepakt en zijn we weg gereden.

    Ook in noord Namibië voelde ik mij niet prettig tussen de nijlpaarden, zowel in de tent als op een bootje over de Okavango Delta. Verder heb ik mij nooit onveilig gevoeld!

    Olifanten Roadtrip Afrika
    © Jessy – Roadtrip Afrika

    Welk moment zal je nooit meer vergeten?

    Helaas hebben we het één en ander aan auto problemen gehad en konden wij de auto niet meer goed vertrouwen, niet heel fijn als je midden door Afrika rijdt. In het zuiden van Tanzania viel de auto plotseling uit terwijl wij aan het rijden waren, wij konden de auto gelukkig veilig langs de weg parkeren maar we kregen de auto niet meer aan de praat en hadden nog geen Tanzaniaanse simkaart waardoor we zelf niet konden bellen. Gelukkig stopten er al snel drie super aardige Tanzaniaanse jongens die autogarages gingen bellen. Na drie kwartier bleek dat er een automonteur van een dorpje dichtbij (90 kilometer verderop kwamen we later achter) kon komen.

    Na twee uur wachten en heel wat gepasseerde Masai stammen later, kwam eindelijk onze automonteur met het openbaar vervoer. De automonteur had alleen een plastic tasje bij zich, hij haalde de hele motor eruit en zette het weer in elkaar. Wij hebben geen idee wat hij heeft gedaan maar uiteindelijk vier uur nadat de auto uit was gevallen, reed hij weer vlekkeloos!

    Hoe vermaakten jullie je in de auto?

    Voor deze roadtrip hadden we al een maand door Madagaskar gereden, de Top 2000 kenden wij zowat uit ons hoofd en ‘ik ga op vakantie en neem mee…’ hadden we al 1000x gespeeld. Andere roadtrippers vertelden ons dat ze podcasts luisterden en dit was een fantastische tip. Ook gingen we na een tijdje luisterboeken afspelen, doordat ik zo werd meegenomen in het boek ‘Judas’ van Astrid Holleeder heb ik wel wat delen van Afrika gemist, haha!

    Nog tips nodig voor jouw roadtrip? We zijn benieuwd!

  • China | Een land vol verrassingen

    China | Een land vol verrassingen

    Onlangs ben ik (Annika)7 weken in China geweest. China is het vierde grootste land ter wereld. Het is ook het land waar de meeste mensen in gigantische steden leven en techniek niet meer uit het straatbeeld weg te denken is. China biedt een scala aan facetten die uniek zijn, waar ze ook duidelijk voorop lopen in vergelijking met andere landen in de wereld. Het land is zo gigantisch dat het volledige diversiteit biedt qua natuur en rijk is aan historie. Ik heb diverse plekken bezocht die mijn visie op China volledig getransformeerd hebben en bij hebben gedragen aan een realistischer beeld van China. In deze blog zou ik jullie graag meer willen vertellen over de stad Chengdu, waar ik het langst heb mogen doorbrengen.

    Chengdu: het paradijs waar niemand van gehoord heeft

    Chengdu is een stad in het westen van China waar menigeen nog nooit van gehoord heeft. Best apart als je bedenkt dat deze stad +/- 16 miljoen inwoners heeft. Chengdu is vergeleken met de Chinese metropolen in het oosten nog net iets meer het échte China, wat aan het begin van mijn reis de nodige kleine cultuurshocken met zich mee bracht. De hurktoiletten begonnen langzaam maar zeker te wennen, de Sichuan Pepper die in de lokale keuken moeiteloos tot de meest pittige culinaire hoogstandjes werd verwerkt werd langzaamaan als steeds lekkerder ervaren, en ook werden stukje bij beetje Chinese woorden meer toegankelijk voor me.

    China
    © Annika

    Een woordje Chinees spreken is handig

    Als toerist is het echt verstandig om een woordje Chinees te spreken in Azië, Engels wordt door menigeen toch behoorlijk als abracadabrataaltje  gezien. Vertaalapps zijn dan ook aan te raden. Daarbij gepaard gaande vond ik het schokkend hoe de mobiele telefoon in China gebruikt wordt. Als Westerling is het slim om voorafgaand vertrek een VPN af te sluiten. Zo kan je gebruik maken van Westerse websites en platformen. De Chinezen hebben echter deze privileges niet. Betalingen, boodschappen, bestellingen, berichtjes – alles wordt via 1 gecontroleerde app gedaan: WeChat.

    MoBike: mijn vertrouwde vervoersmiddel

    Ik heb me ontzettend vrij gevoeld in Chengdu. De manifestatie ‘MoBike’ werd al gauw mijn vertrouwde vervoersmiddel als ik de metro of taxi wilde ontwijken. Met behulp van deze app kun je goedkoop een fiets activeren tegen een vrijwel verwaarloosbaar tarief en zo lekker door de stad cruisen. Mezelf voort te bewegen tussen de skyscrapers op deze manier gaf een enorm gevoel van vrijheid.

    Chengdu is een stad die vol zit met contrasten. De heftige aardbeving van 2008 is in sommige delen nog drastisch zichtbaar, tegelijkertijd rijzen businessdistricten met wolkenkrabbers als paddenstoelen uit de grond, daar waar zichtbaar is dat de groei van de Chinese economie werkelijkheid is geworden. De stad zit vol met Chinese culturele parels zoals lampionnen die het straatbeeld sieren, tempeltjes en pittoreske eetstalletjes. Chengdu staat bekend om de Panda’s. Het Panda Center is dan ook een populaire plek waar ook veel Chinezen uit eigen land speciaal naartoe reizen.

    China MoBike
    © Annika

    Het beste is om deze unieke stad zelf te ervaren. Dit is dé plek voor iedereen die houdt van avontuur en de echte China experience wil meemaken.

    Chengdu, je was geweldig – xièxie!

    Liefs,

    Annika.

    Meer weten over andere landen in Azië? Lees hier alles over Mongolië en Iran!

  • Peru | Veiligheid & bezienswaardigheden

    Peru | Veiligheid & bezienswaardigheden

    De stap om in Peru mijn stage te gaan lopen was al snel gemaakt. Ik zou stage gaan lopen bij Pure! Travelgroup. Een DMC met zowel kantoren in Peru, Colombia, Bolivia en Ecuador. Zonder enige verwachtingen stapte ik in het vliegtuig op weg naar Cusco.

    Cusco

    Deze stad is bekend om de Inca Trail richting de Machu Picchu en is gelegen in het Andesgebergte, op zo’n 3400 meter boven zeeniveau. Van tevoren ben ik gewaarschuwd voor het hoogteverschil. Het is namelijk mogelijk dat je hoogteziek wordt. Vooral de eerste nacht toen ik in bed lag, heb ik last gekregen van hoofdpijn en ook ademen werd moeilijker maar daar is het gelukkig bij gebleven.

    Cultuur Peru: verschillen met Nederland

    Wat ik gedurende mijn stage heb meegekregen van de cultuur in Peru is dat Peruanen alles op hun gemak doen. Vakken die ik tijdens mijn studie heb gevolgd over Customer Service of over vraag en aanbod bestaan hier niet. Ik was zo verbaasd wanneer ik voor het eerst een supermarkt in ging en vervolgens 40 minuten in de rij heb gestaan voordat ik aan de beurt was, terwijl er maar 4 mensen voor mij waren. Het enige waar ik aan kon denken is dat ik bij de Jumbo al lang gratis boodschappen had ontvangen. Ook het omgaan met Peruanen kan soms wat moeilijk zijn.

    Ik kan met zekerheid zeggen dat mensen uit Zuid-Amerika, Nederlanders veel te direct vinden. Voor een Nederlander is het al snel dat wanneer iets niet direct wordt gecommuniceerd, dit achter iemands rug om praten is. Welkom in Peru, niks wordt hier direct gecommuniceerd. Als je de gedachte van het feit dat iemand achter je rug om praat niet opzij kan zetten, gaat het wonen in Peru voor een langere periode erg lastig worden. Wat me ook is opgevallen is dat Peruanen het liefst uit de zon blijven. Zodra de zon schijnt houden ze iets boven hun hoofd of ze gaan in het park, in de schaduw zitten. Ik als Nederlander ben ten slotte altijd in de zon te vinden. Iedere zonnestraal kan zorgen voor een extra bruin kleurtje.

    Veiligheid in Peru | Lima als volgende thuis

    Voor de laatste 1,5e maand van mijn stage ben ik uiteindelijk naar Lima verhuisd. De hoofdstad van Peru. Hier bevindt zich het hoofdkantoor en worden meer dingen geregeld waardoor ik hier meer dingen zou gaan leren betreft de Sales en Marketingafdeling. Hier merkte ik dat de mensen meer ontwikkeld waren als in bijvoorbeeld Cusco. In Lima is er een mogelijkheid om naar de bioscoop te gaan en ook daadwerkelijk een Engelssprekende film te bezoeken, De supermarkten hebben veel meer te bieden en ook grote winkelketen zoals Zara, Levi en de H&M zijn hier te vinden. Zodra je op Google meer informatie wilt vinden over Lima vind je vooral negatieve reacties over de veiligheid in Peru.

    Zelf heb ik mij hier nooit onveilig gevoeld. Er zijn natuurlijk wijken waar ik weleens door heen ben gereden, waar je inderdaad het gevoel krijgt dat het verschil tussen arm en rijk te groot is. Zodra je naar de wijken Miraflores of Barranco gaat is er geen moment waarin ik mezelf ook maar onveilig heb gevoeld. Wat ook een erg leuke wijk is, is San Isidro. Zodra je hier naar binnen rijdt, krijg je als het ware het gevoel alsof je een ander land binnenrijdt. Peruanen maken ook de grap dat voor deze wijk een paspoortcontrole nodig is. Het leuke is dat hier weinig tot geen toeristen te vinden zijn, maar het is zeker een bezoek waard.

    © Monica

    Als ik terugkijk op de 5 maanden die ik stage heb gelopen in Peru, kan ik niet bevatten hoe snel het allemaal is gegaan. Ik kan zeggen dat ik betreft de cultuur, door middel van vallen en opstaan heel erg veel heb geleerd. Ik kan zeggen dat ik me thuis heb gevoel in een Derdewereldland. Wie had dat ooit gedacht. Natuurlijk is het hebben van dure kleding en producten niet alles maar Peru zou absoluut veel kunnen leren van een land zoals Nederland en ik zou het geen ander land als Peru meer gunnen om zich verder te ontwikkelen om de corruptie en de armoede tegen te gaan.

    Ben jij al weleens zo lang weggegeweest van huis? Dara was eerder 5 maanden in Uganda waar ze vrijwilligerswerk deed en tegelijkertijd eropuit trok om te reizen. Verder maakte Annika al eerder een studiereis naar Indonesië, alleen bleef zij minder lang weg. Vertel ons jouw verhalen!

  • Indonesië | Avontuur door de natuur

    Indonesië | Avontuur door de natuur

    Lieve lezers,

    Tweeënhalf jaar geleden ben ik naar Indonesië gereisd om daar een tussenjaar te gaan doen. Het was een jaar dat mijn leven volledig transformeerde en me de meest waardevolle levenslessen heeft geboden die voor mij leken te ontbreken in de Nederlandse, dagelijkse sleur. Ik ben van mening dat reizen onze levens drastisch kan veranderen en beïnvloeden, mits we als mens uit onze comfort zone durven te stappen en zo grenzen op kunnen zoeken. Indonesië biedt ongerepte natuur waar men in kan verdwalen zo mooi, al dan niet zonder gevaren.

    Indonesië is de perfecte reisbestemming voor een vakantie in de natuur. Een natuurreis door Indonesië betekent bergen, vulkanen, jungle en een eigenwijze zee. Het natuurspectrum in Indonesië is divers en aantrekkelijk en voor iedereen die van avontuur houdt, één van de mooiste natuurreizen uit je leven. Graag neem ik jullie mee naar één van mijn avonturen daar: het beklimmen van de vulkaan Rinjani op het Indonesische eiland Lombok.

    De Rinjani op | avontuur door de natuur

    Het beklimmen van de Rinjani is achteraf mijn hoogtepunt van een prachtige natuurreis door Indonesië. Deze vulkaan is met een hoogte van 3726 de één na hoogste vulkaan van Indonesië. Ondanks dat deze beklimming niet voor iedereen is weggelegd, is het een beklimming geweest die me meer heeft geboden dan alleen onvergetelijke en bovenal ongekende natuur. Voordat ik aan de klim begon werd ik door locals meermaals als gek bestempeld om deze slapende vulkaan te beklimmen. Ondanks dat ik ze achteraf niet helemaal ongelijk kan geven had ik dit avontuur niet willen missen.

    Het feit dat er geen bereik is, de hoogteverschillen enorm zijn, hulptroepen nooit op tijd ter plekke kunnen zijn, je moet vertrouwen op de gidsen en je eigen fysieke kracht vraagt nogal wat. Toch trok dit avontuur me meer dan wat dan ook. Een volledig nieuw landschap ontdekken, de kracht van de natuur in een nieuw perspectief te ervaren, mezelf te verenigen met lichamelijke inspanning en kracht – een uitdaging die ik aan wilde gaan.

    Rinjani Indonesië
    © Annika op de top van de Rinjani

    Wees voorbereid op vakantie in de natuur

    De klim naar boven duurt ongeveer 3 dagen, boek daarom een goede gids en zorg voor goede schoenen en kleding. Ondanks dat niet iedereen de top haalt is de hele beklimming op zich al een uiterst onvergetelijke happening. De vruchtbare grond op de gehele vulkaan creëert een divers landschap dat prompt verandert. Hot springs bieden de perfecte combinatie van douche en spa als pauze tijdens de tocht. Opvallend is ook de sfeer onder alle lopers – iedereen praat kort met elkaar en moedigt elkaar aan om zo ver mogelijk te komen.

    Slapen doet men in opgezette tentjes op de Rinjani. De gidsen nemen tenten en eten mee voor hun groep. Dat was een aspect wat ik ergens toch een beetje vervelend vond, het gevoel écht een toerist te zijn werd daardoor versterkt. Tegelijkertijd is het echt niet aan te raden om alleen op onderzoek uit te gaan op de Rinjani, helaas zijn er ook al menigeen mensen omgekomen op deze manier.

    Beloning

    De laatste etappe lopen is zwaar: men vertrekt in de nacht om zo tegen zonsopkomst bij de top aan te komen. Bij elke stap die men omhoog zet glij je weer een halve stap terug. Het vulkaanzand biedt namelijk heftige weerstand en vraagt daarom zekere lichamelijke inspanning. Het aankomen op de top van de Rinjani na 3 dagen klimmen en ondersteuning van de meest willekeurige mensen, doet dit echter allemaal snel vergeten. Het beeld vanaf de top de krater in, het uitzicht op de zee en eilanden is werkelijk onvergetelijk.

    Bovenaan de top werd menigeen emotioneel, na een lange tocht die beloond werd met de meest excentrieke versie van Moeder Natuur. Het was een moment waarop ik me realiseerde dat het leven zo mooi is en tegelijkertijd zo kort, de natuur op onze aarde ook zo ongelooflijk kostbaar. Laten we met z’n allen denken aan elkaar en aan de aarde. Samen bereiken we niet alleen de top van de vulkaan maar kunnen we zoveel meer!

    ‘The best view comes after the hardest climb’.

    Heb jij ook een prachtige natuurreis door Indonesië gemaakt, maar was het wel zwaar? Laat weten hoe jouw natuurreis was of schrijf een leuke gastblog!

  • Wat je juist niet moet doen op reis in Azië

    Wat je juist niet moet doen op reis in Azië

    Wat moet je juist niet doen wanneer je op reis gaat? Vaak beginnersfouten, denk je misschien. Toch hoor ik nog regelmatig van vrienden, collega’s, kennissen dat ze onderstaande ‘fouten’ nog regelmatig maken. Ik zal niet ontkennen dat ik niet schuldig ben geweest aan enkele van deze punten. Ik onderging en heb er van geleerd. Hier een aantal dingen die je niet moet doen op reis.

    Help, ik ben opgelicht

    Dit is een dubbel punt, want je ontkomt er eigenlijk niet aan. Toch zijn er aantal punten waar je aan kunt denken. Als je aan komt op het vliegveld ben je moe en wil je zo snel mogelijk naar het ho(s)tel om je op te frissen. Je pakt de eerste en de beste taxi die er is. Toch kan het geen kwaad om alvorens je naar Azië gaat, te checken welke taxi’s betrouwbaar zijn. Dit is een manier waarop je heel makkelijk opgelicht kunt worden. Verder kun je ook makkelijk opgelicht op internet worden bij het kopen van tickets. Kijk daarom goed of de website te vertrouwen is.

    Usambara Mountains - Tanzania
    © Djamila

    De Aziatische buikloop

    Dit hebben vele van ons meegemaakt. Zelf heb ik wel eens lopen kotsen midden op straat omdat ik in the middle of nowhere van mijn gebakken banaan had genoten. De één wil goedkoop eten, de ander wil authentiek eten. Terwijl je van je Thaise curry geniet die je voor 50 cent hebt gekocht voel je een uur later dat het er met dezelfde snelheid weer uit wil. Probeer bij je hostel te vragen naar straattentjes waar toeristen ook kunnen eten of geef iets meer uit en eet net zo lekker want je wilt niet ziek zijn tijdens je trip door Azië

    Alleen maar zomerkleding meenemen

    Ik ga naar Azië dus de zon schijnt, toch?! Ja dat klopt. En op sommige plekken zal je ook echt alleen maar zomerkleding nodig hebben, maar juist in Azië zijn er koudere plekken. Bijvoorbeeld tijdens een trekking in de bergen kan je blij zijn met een truitje met lange mouwen. Daarnaast kan het ook fijn zijn om iets langs aan te hebben tegen de muggen. Zo ook punt 5 heeft te maken met langere kleding.

    wat niet doen op vakantie

    Gehaast reizen

    Ondertussen ben ik een reiziger die liever langer op 1 plek is en de cultuur echt leert kennen. Veel reizigers willen in een korte tijd zoveel mogelijk zien. Dit is natuurlijk voor iedereen anders. Wel denk ik dat je soms juist minder ziet als je gehaast reist. Je zit veel in de bus/trein/vliegtuig en hierdoor kom je ook niet altijd uitgerust thuis.

    Je niet verdiepen in de cultuur

    Tot mijn spijt zie ik nog regelmatig foto’s van mensen die in hun shortje op de foto bij een tempel staan. Of nog erger, hun broek naar beneden trekken. Wat voor ons een grap kan zijn kan voor andere zeer respectloos zijn. Het is dan ook goed om je van te voren te verdiepen in de cultuur. Dit kan tegenwoordig op verschillende manieren, via facebook, reisblogs etc.

    Wat zijn jouw do’s en don’ts op reis? Laat het weten!

  • Reizen in Tanzania | Welkom in de Usambara’s!

    Reizen in Tanzania | Welkom in de Usambara’s!

    Voor mijn studie heb ik een aantal jaar geleden 3,5 maand in Tanzania gewoond. In meerdere blogs vertel ik jullie fragmenten van de ervaringen die ik daar heb opgedaan tijdens mijn reizen in Tanzania. Deze blog gaat over de mooiste plekjes in de Usambara Mountains.

    De Usambara’s is een bergketen dat zich uitstrekt over Noord-Oost Tanzania en herbergt een unieke natuur; gebieden met tropisch regenwoud en plant- en diersoorten die alleen hier voorkomen. De mensen hier zijn soms wat verlegen, maar erg vriendelijk. Ben je op zoek naar een pauze van opdringerige verkopers en andere Tanzanianen die je aandacht willen, dan ben je in de dorpjes in de Usambara’s aan het juiste adres.

    Kameleon in Mazumbai Tanzania
    © Margriet – Kameleon in Tanzania

    Lushoto: kleurrijke kraampjes op dagelijkse markt

    De belangrijkste stad in de Usambara bergen is Lushoto. Het is een vrij kleine stad met eenvoudige gebouwen en iets minder chaos dan in de grote steden. De dagelijkse markt is een grote verzameling kleurrijke kraampjes met daartussen smalle en onverharde paadjes.

    De droge lemen grond is goed te belopen, maar het is wel oppassen voor de geulen die door de regen zijn uitgesleten en waarin modder en het nodige afval zich verzamelt.

    Op deze markt is alles te verkrijgen wat in het dagelijks leven noodzakelijk is: groenten, fruit, kleding en eventueel slippers. Ben je een vleeseter dan moet je naar de slagerij; een betonnen hok waarin grote stukken koe aan vleeshaken hangen. Ongekoeld, en sommige stukken vlees hangen er al zo lang dat ze zwart uitgeslagen zijn. Je mag aanwijzen welk vlees je wilt: hoe beter de kwaliteit, hoe meer je betaalt. Het internetcafé in Lushoto wordt voornamelijk gebruikt voor het bekijken van Facebook en Youtube. Daarbij moet je wel geduld hebben want regelmatig valt de stroom uit. En dan zijn er uiteraard de verkopers van één van de belangrijkste levensbehoeften: beltegoed en sim-kaarten. Is de batterij van je telefoon leeg en woon je in een dorpje waar geen elektriciteit is, dan kun je in een winkel in het nabijgelegen dorp je telefoon opladen.

    Irente Viewpoint

    Dichtbij Lushoto is een prachtig uitzichtpunt wat Irente heet. De wandeling duurt zo’n 1,5 uur. Halverwege de wandeling kun je genieten van een sfeervolle lunch bij een boerderij+lodge die op de route ligt. Het uitzichtpunt ligt op een uitstekende punt van de bergketen en vanaf hier zie je links en rechts de steile hellingen van de Usambara bergen, terwijl vooruit een enorme vlakte ligt. Indrukwekkend om te zien.

    Irente Viewpoint Tanzania
    © Margriet – Irente viewpoint

    Mazumbai

    Het tropisch regenwoud Mazumbai is ook een aanrader. Ik heb een tocht van 3 dagen gemaakt; de heen en terugreis vanaf Lushoto met de fiets. Die tocht is voor iemand met een matige conditie pittig; een volle dag over ongeasfalteerde wegen die soms behoorlijk steil omhoog gaan. De gids regelde onderweg een lunch: salade van dungesneden rode ui, komkommer en tomaat met citroensap; heerlijk als het warm is! In Mazumbai overnachtten we in een Duits koloniaal huis. De volgende dag kregen we een rondleiding over het landgoed en ondernamen we een tocht door het oerwoud, waarbij we uitleg kregen over verschillende planten en bomen. We zagen kameleons, maakten lol met de gids en slingerden als apen aan een liaan heen en weer. De derde dag fietsten we, dit keer bergafwaarts, terug naar Lushoto.

    O ja, wist je dat de lokale bevolking het verschil tussen een ‘r’ en een ‘l’ niet kent? Zo vertelde de gids ons bloedserieus: “the chameleon eats fries”

    De Usambaras staan voor mij symbool voor een groen, verkoelend en gastvrij plekje in het doorgaans best wel chaotisch, stoffig en broeierig Tanzania.  Vergeet daarom vooral niet te genieten als je hier bent! Wat was het moment waarop jij het meest hebt genoten? Laat het ons weten in een reactie!

  • Ervaringen in Tanzania | een busrit vol verrassingen

    Ervaringen in Tanzania | een busrit vol verrassingen

    Voor mijn studie heb ik een aantal jaar geleden 3,5 maand in Tanzania gewoond. In meerdere blogs vertel ik jullie fragmenten van de ervaringen die ik daar heb opgedaan. Dit keer met als thema mijn reis met het openbaar vervoer bij aankomst in dit bijzondere land in Afrika.

    Aankomst in Dar es Salaam – Tanzania

    Dar es Salaam, Huis van Vrede. Chaos op en naast de weg. Twee jongetjes die elk een kar vol hooi met zich mee trekken, een scootertje met eieren in het karton tot schouderhoogte achterop gestapeld en vastgebonden. Volgepropte daladala’s (minibusjes) en stoffig zand. Groepen mensen die langs de kant van de weg zitten en waarvan ik niet weet wat en of ze iets aan het doen zijn. De taxichauffeur wurmt de auto overal tussendoor, geeft flink gas en toetert als waarschuwing naar mensen die willen oversteken. Bij het busstation aangekomen, helpt hij met het vinden van de juiste bus. Op mijn poging om af te dingen zegt hij dat hij een officiële taxi is en dat onderhandelen niet mogelijk is. Het zij zo.

    Usambara bergen Tanzania
    © Annika – Tanzania

    Zweten, drinken en… plassen

    De busreis van Dar es Salaam naar Lushoto duurt normaal gesproken zes uur. Ik zit tegen het raam van de bus, direct in de zon. Ook ‘s ochtends vroeg is dat al behoorlijk warm. De vrouwen voor en achter mij vinden dat de raampjes van de bus tijdens het rijden dicht moeten blijven waardoor de bus steeds meer op een broeikas begint te lijken. Ieder stukje van mijn lijf schreeuwt om verkoeling in de zweterige lucht. De jongeman naast mij negeert mijn behoefte aan persoonlijke ruimte en laat zijn been lekker knus tegen de mijne aan zakken. Zijn been terugduwen helpt niet. De anderhalve liter water die ik mee bracht is snel op en brengt een probleem met zich mee: ik begin mijn blaas te voelen. Hoe los ik dat in vredesnaam op? Uitstappen in een dorpje, waar hordes verkopers van brood, cashewnoten en citroenen je opwachten? En dan op zoek naar een winkeltje wat meer is dan vier palen en een golfplaat erop, in de hoop dat er een wc aanwezig is? Gelukkig komt daar even later de oplossing.

    De bus stopt en de jongeman naast mij meldt: “People are going for a short call”. Het duurt even voordat tot mij doordringt wat hiermee bedoeld wordt: de hele bus duikt de bosjes in om plaspauze te houden! Ik schuifel opgelucht de vrouwen achterna. Een beetje wc- papier was nog wel handig geweest..

    Usambara bergen: kapotte bus, wat nu?

    De Usambara bergen brengen bewolking en een koelere lucht met zich mee. De weg slingert omhoog en voor elke onoverzichtelijke bocht wordt getoeterd. En dan begeeft de bus het. Er wordt een nieuwe bus geregeld wordt gezegd; iedereen stapt uit.

    “Er komt reparatie aan!”

    Men druppelt de bus weer in. Om 5 minuten later weer uit te stappen want “ze gaan de bus duwen”. En zo staan we te kijken hoe de bus langzaam achteruit de helling af glijdt, de chauffeur af en toe flink op de rem trappend. Ook als de bus om een bocht in de weg verdwenen is, blijf ik geduldig bij de andere passagiers staan wachten; ondertussen bedenkend dat ál mijn bagage (camera, laptop, paspoort) in die bus zit…. Na een uur komt de bus ineens weer aanrijden dankzij een gebrachte accu. Precies op dat moment stapt een man op me af: ‘Hi, I’m Juma’. Dus prop ik mijn bagage in zijn auto en gaan we op weg naar het huis waar ik de komende maanden zal gaan wonen.

    Margriet verbleef 3,5 maand in Tanzania. Ben je benieuwd naar het vervolg van deze gebeurtenissen? Blijf deze verhalen lezen! Zo begon ze haar reis in Tanzania.

  • Azië | Begin van rondreis van 4 maanden

    Azië | Begin van rondreis van 4 maanden

    Op vrijdag 11 januari vlieg ik naar Bangkok voor een Azië rondreis van ongeveer vier maanden. Beginnend in Thailand reis ik door naar Vietnam om tot slot te eindigen op Bali. Althans, dit is mijn idee nu. Ik leg niets vast zodat ik alles kan laten afhangen van het moment én van de zon natuurlijk.

    Het geen waarvan ik 27 jaar lang heb geroepen het nooit te doen is dan toch gebeurd: ik ga backpacken. Ik ben normaal iemand die het liefst met twee grote koffers op vakantie gaat. Nu moet ik leven met een inhoud van 50 liter. En dan nog niet te spreken over mijn hakken die ik maar beter thuis kan laten. Mijn vrienden en familie keken dan ook verbaasd op toen ik vertelde over mijn plannen. “Hoe ga je dat dan doen met je angst voor insecten?” “En in hostels slapen?” Ik heb genoeg persoonlijke uitdagingen om aan te gaan. Toch maak ik me niet al te druk. Nog niet.

    New year goals

    Veel mensen vagen me naar het doel van mijn reis. Een van de redenen dat ik onlangs mijn vaste baan heb opgezegd om te gaan reizen, is dat ik meer wil spenderen aan het ontwikkelen van mijn passies. Je herkent je er vast wel in, “de tijd niet te hebben “,  om echt na te denken over wat je vervolgstappen zijn in je carrière. Eén van mijn voornemens van mijn 2019 zijn dan ook om heel bewust bezig te zjin. Ik wil inspiratie opdoen en dingen voor mezelf op een rijtje zetten, voor ik mezelf op een nieuwe uitdaging stort.

    Island lover

    Als een groot zonaanbister heb ik al de nodige eilanden bezocht. Ik ga dan ook maximaal de tijd nemen voor Thailand. Ik wil me even om niets anders druk maken dan of ik genoeg zonnebrand op heb, en er een cocktail binnen andbereik staat. En ik denk erover een yoga retraite te doen op Koh Samui. Dit staat al langer op mijn wensenlijstje en lijkt me heerlijk.

    Ready for take off

    Het land waar ik stiekem het meest naar uitkijk is Vietnam. De verhalen die ik gehoord heb over de natuur, sfeer en cultuur in dit land zijn meer dan lovend. Mijn plan is om hier een maand te blijven en in ieder geval de scooterroute te doen langs de oostkust naar Hoi An. Wat ga ik doen mijn laatste dagen in Nederland? Inpakken, aftellen en kaas eten. Want ik verwacht stiekem dat ik mijn geliefde kaassoufflées en tosti’s toch wel een beetje ga missen. Maar ik zit er natuurlijk ook geen seconde mee dat ik straks dagelijks aan de pad thai zit.

    Blijf op de hoogte van mijn reis, elke week schrijf ik een vervolg!

  • Uganda | Vrijwilligerswerk en reizen in één

    Uganda | Vrijwilligerswerk en reizen in één

    Uganda stadje verkennen
    Zo kon je ook samen het dorpje / stadje verkennen. Ook hadden we twee lokale begeleiders. Zij konden ons goed wegwijs maken en zo wist je zeker dat je ‘veilig’ rondliep.

    Als negentienjarige is het soms best lastig om een verre reis te maken met vrienden. De meesten vinden het super gaaf, maar dan komt het geldgebeuren… Gelukkig heb je tegenwoordig op internet suggesties zat. Je geeft je alleen op of ontmoet medereisgenoten en zo ben je uiteindelijk toch niet alleen! Zo wilde ik al heel graag een keer naar Uganda vrijwilligerswerk doen, toen was ik achttien jaar, alleen waren de kosten inderdaad een dingetje… Het jaar daarop ging ik het gewoon doen! Wat mij heeft doen beslissen om toch alleen te gaan? Dat zal ik je vertellen!

     Zoals ik al zei vind je op internet ontzettend veel sites die betrekking hebben op reizen. Zo kwam ik een site tegen waar je zowel een jongerenreis (14 tot 18 jaar), groepsreis (18+) als gezinsreis kon maken. Ik koos voor een jongerenreis met name vrijwilligerswerk in Uganda. Omdat het allereerst de eerste reis was buiten Europa en het voordeel was dat alles geregeld was. Zowel in Nederland als in Uganda. Voor jezelf is het belangrijk om te kijken waar jij je het beste bij voelt en waar jij bij denkt, bij deze reis krijg ik de beste reis van mijn leven! Zo werd tijdens deze reis voorafgaand een bijeenkomst georganiseerd in Nederland. Op deze manier kon je iedereen voor de reis ontmoeten. Zo was de helft uiteindelijk wel met een andere bekende, maar de andere helft ging ook solo. Doordat je bij de reis samen de projecten afging in Uganda, samen at, samen vrije tijd doorbracht, samen sliep, samen van plek naar plek ging, enzovoort, merk je dat je al snel niet meer alleen bent. Zo kon ik het goed vinden met twee zussen die ook wat ouder waren.

    Alleen naar een vreemd land

    Mijn ouders vonden het toch maar spannend. En begrijpelijk ook. Helemaal alleen, naar een vreemd land, in Afrika, en ga zo maar door. Maar alleen ben je al heel snel niet meer. Wat mijn afweging ook was in mijn besluit, was ook het feit dat iedereen met hetzelfde doel gaat. Een te gekke reis maken natuurlijk! Ben ik echt alleen wezen reizen? Officieel niet, want ik was met een groep. Maar voorafgaand had ik mij alleen opgegeven en kende ik niemand. En nogmaals. Mensen reizen om de wereld te ontdekken. Als je alleen gaat, kom je genoeg mensen tegen die met dezelfde reden reizen. De eerste stap, alleen gaan, vond ik het engste. Maar je ontmoet genoeg mensen!

    Uganda vrijwilligerswerk
    Bij de projecten was je altijd met iemand.

    “It feels good to be lost in the right direction.”

    Uganda met vriendinnen
    Vrije tijd besteedden we ook samen. In dit geval gingen we naar een meer. Hiken, kanoën, spelletjes, kletsen. En wilde je even alleen zijn, dan kon dat natuurlijk ook!