Tag: roadtrip

  • Senegal en de Senegalezen: van alle markten thuis

    Senegal en de Senegalezen: van alle markten thuis

    Zo, ‘writing music for focus’ van Spotify opgezet en terug in de tijd. Hoe was Senegal en wat zal ik erover vertellen? Ik besluit: ik schrijf de onderscheidende ervaringen op, die je niet al in je Lonely Planet hebt gevonden. Uiteraard met een emotioneel sausje, zodat je even het gevoel hebt er zelf te zijn. En als je meer over Dakar wilt lezen, verwijs ik je graag naar deze blog.

    Als je je vinger op de kaart van Afrika legt, je weet ‘west’ van ‘oost’ te onderscheiden en je volgt de westkust van een West-Afrikaans land dat je al kent naar het westen, dan kom je op een gegeven moment een delta tegen. Net boven die delta zit een uitstulpinkje. Dat schiereiland is Dakar, de grootste stad van het land. Die grote rivier is waarschijnlijk ‘de Gambia’. Senegal ligt om Gambia heen gevouwen, want dat vonden de Fransen en Britten een goed idee.

    Een moslimland waar de Senegalezen hun eigen draai aan geven

    Senegal is dus Sahel en ondanks dat het het meest westelijke puntje van Afrika bezit (geweest! Check!), is het al bijna Noord-Afrika. En wat krijgen we in Noord-Afrika, lieve mensen? Juist. Daar krijgen we islam. Kortom: Senegal is een moslimland. Dát is op zich niet zo fascinerend, maar wel hoe Senegalezen hun animistische denkbeelden en Afrikaanse gebruiken en liederen hebben gecombineerd. Zo krijg je dus een blend van zaken die je kent uit bijvoorbeeld Iran of Marokko met Afrikaanse vibes die je kent uit Tanzania of Zambia.

    Dat ga ik uitleggen.

    Touba, het mekka van Afrika

    Er was eens een baasje en hij heette ‘Bamba’. Hij vond de Fransen met hun katholicisme maar niks en de Fransen vonden hem (dus) maar niks. De Franse kolonisator vond hem zelfs een bedreiging en dus ging Bamba met de eerste de beste stoomboot naar Gabon. Toen hij terugkwam van zijn verbanning was hij een held: hij maakte namelijk geen knieval voor de rijke en sterke witneuzen, neen-neen, he was having none of it. Inmiddels had Bamba ook een volgeling die niet van zijn zijde week: Baye Fall. Samen vormden zij het mythische duo dat een stuk land (ver van de kust en dus ver van de Fransen) kreeg toebedeeld. Bamba beval Baye Fall alle bomen te kappen en iedereen zonder geld met een koffie welkom te heten om gratis te wonen in ‘Touba’. Steeds meer mensen kwamen in Touba wonen, waar Bamba met de scepter zwaaide.

    De wereld zit eigenlijk vrij eenvoudig in elkaar. Allah, Mohammed, Bamba en Baye Fall. En in die volgorde.

    Dat is het verhaal. Althans, zoals ik het interpreteer. Resultaat: Touba is nu de op één na grootste stad van Senegal. Waar de regels van Bamba gelden: geen alcohol (saaaaai!), geen tabak, geen restaurants (want je eet met je broeders) en geen hotels (want je slaapt bij je broeders). Wel corruptie en een vreselijk misbruik van macht, maar dat zijn geen officiële regels, dat gebeurt gewoon als je de boel organiseert rondom een paar halfgoden.

    Als je door Touba tourt (hihi), is er eigenlijk maar één plek waar je uit wilt komen: in het centrum waar een enorme moskee ver boven alles en iedereen uittorent. Bij binnenkomst krijg je (jawel!) een gratis koffie (genaamd: Café Touba) uitgereikt van rastamannen in gekleurde outfits: de Baye Fall (zie foto). Naast de gigantische moskee (ontworpen door een Italiaan, tot mijn grote verbazing en kleine teleurstelling), vind je er ook allerlei mausolea, die je kunt bezoeken en waar je kunt bidden (mocht je de geest krijgen).

    En een enorme bibliotheek, waar handgeschreven korans liggen en de enige bekende foto van Bamba. Die foto zie je overal terug: op auto’s, op winkels en natuurlijk op karretjes door heel Senegal heen waar Café Touba wordt verkocht. Eens in de zoveel tijd komen er miljoenen mensen naar Touba om een heel weekend – free of charge – een bedevaart te doen. Er wordt gezongen en gedanst op z’n Afrikaans: met eindeloze energie. Ook de kleding is kleurrijk en geeft een echte originele Sub-Sahara-Africa vibe. En dat terwijl het dus ‘gewoon’ een islamitisch festival is.

    Saint-Louis, een klein stukje vervallen Frankrijk

    “Ga niet!” galmde het in de expat bubble van Dakar. Een goede reden om wel te gaan. “Er is daar niks. Alleen een brug en veel vuil.” Ik heb inderdaad een plastic strand gevonden en een brug die westers aandoet, maar toen was ik nog niet klaar met Saint-Louis. Ik maakte er een sport van om foto’s te maken van schitterende oude, maar vervallen gebouwen met een groothoek, waarbij je dan de rechte straten aan weerszijden zag weglopen. Voor de fotografen onder ons: in Lightroom nevel verwijderen, textuur en helderheid een boost en je hebt met F22 en een korte sluitertijd de foto van je leven. Maar goed, dat is dus al gedaan.

    Op mijn strooptochten naar mooie kiekjes bleef ik van verbazing in verbazing vallen. Het verwonderde me niet dat de gehele binnenstad Unesco Werelderfgoed is. Als er twee rode bakstenen op elkaar liggen in Afrika is dat al reden genoeg voor een feestje met optocht. Maar ik was wel verbaasd over een moskee met klok en bel, over een stokoude metalen takelmachine op de kade en over de oudste hotels die Saint-Louis rijk was: Hotel de la Poste en Hotel du Palais. Gave gebouwen zeg!

    «Je zou er bijna nostalgische gevoelens over de koloniale tijd aan overhouden. Bijna.»

    De grootste verrassing van Saint-Louis was een fotomuseum. Ze wilden ‘voor het grote publiek onzichtbaar blijven’, dus ik mocht niet over hen bloggen. Dus ik zeg alleen maar: zoek een fotomuseum en je krijgt een tour door heel Saint-Louis.

    Saly, voor als je het helemaal gehad hebt

    Ik ga je niet verklappen hoe het kan dat schorem als ik terechtkwam in een viersterrenhotel in Saly. Ik kan je alleen verklappen dat het wel echt lekker is om jezelf op te sluiten in een reservaat van melk en honing. Even aan het strand liggen om de stank van Kaolack te vergeten. Even een ‘all you can eat’ lunch vatten en vergeten dat je op de markt van Diourbel zowat je geestelijke gezondheid verloor. Even een tweepersoonsbed, een luxe die je miste in het fijne Missirah.

    Zelf streek ik neer in Hotel Royam. Want áls je het doet, doe het dan goed! Het mooie aan Saly is: er is verder niks te beleven, dus je kunt net zo goed in het hotel blijven. Op één dikke vette uitzondering na: lagune de la Somone. Ik trof mijzelf aan achter een heerlijk bord vers geroosterde zeedieren in schelp. Zelden at ik zo’n overheerlijke lunch. Vlak voor mij het uitzicht over de delta, waar vrouwen bezig waren om te werken in hun onderwaterboerderij. Andere vrouwen waadden rustig de rivier over. Achter me een knetterend vuurtje en boven mij een houten dak om me te beschermen tegen de hete zon.

    In Senegal heb je het allemaal: Afrika en het Midden-Oosten – luxe en houtje-touwtje – culturele en sportieve activiteiten. De mogelijkheid om voor ‘veel te veel’ een tour te doen, maar ook om dat zelf een beetje vorm te geven met lokaal vervoer of handjeklap met een taxichauffeur. Het weer in januari aan de kust is heerlijk, maar zelfs in Touba is het prima uit te houden.

    Kortom: voor een vervreemdend en vrolijk avontuur, ga naar Senegal.

    Ben jij wel eens in Senegal geweest? Laat het ons weten en deel je leuke reistips of ervaringen over Afrika in een gastblog.

  • Ethiopië | Mijn persoonlijke hoogtepunt: het Simien Mountains National Park

    Ethiopië | Mijn persoonlijke hoogtepunt: het Simien Mountains National Park

    Zoals je in de vorige blog hebt kunnen lezen, keek ik enorm uit naar het hiken in het Simien Mountains National Park. Dit park was één van de redenen waarom Ethiopië op mijn bucketlist stond (https://hikenbiken.nl/hiken-in-ethiopie). Het wordt ook wel ‘het dak van Afrika’ genoemd en ik kon niet wachten om het natuurschoon met mijn eigen ogen te bewonderen. En aan het dak van Afrika is niets gelogen. Wát een uitzichten!

     

     

    Voorbereiding

    Als je naar het Simien Mountains National Park wil, kun je allerlei soorten hikes doen. Wij kozen voor een vierdaagse hike, zodat we alle hoogtepunten mee zouden pakken. Dit betekent dus ook dat je voor vier dagen spullen mee moet nemen, want je gaat kamperen. Heerlijk, als je het mij vraagt.

    Vanuit Gondar werden we opgehaald met een 4×4, zodat we de ruige wegen richting het park makkelijk konden berijden. Onderweg stapte er een scout in met een enorm geweer. Het is verplicht om scouts bij je te hebben, vanwege de wilde dieren in het park. Onze scout sprak letterlijk geen woord Engels (op ’yes’ en ‘no’ na), maar met handen en voeten kwamen we een heel eind. Onze gids had het Engels ietsje beter onder de knie en was de liefste gids die we ooit hebben gehad. Hij heeft ons vier dagen mee genomen naar de meest mooie plekken van het park.

    FYI: het National Park ligt boven de 2.500 m, en de hoogste top die je kunt beklimmen ligt op 4.543 m.

     

     

    Hoogtepunten

    Je gaat geen olifanten tegenkomen in Ethiopië, maar het land staat wel bekend om de ‘gelada baboons’. Het is onmogelijk deze te missen in dit park, dus op dag één stonden wij meteen tussen de chillende apen. En dag één was ook al meteen een hoogtepunt. Letterlijk bij iedere bocht die je om loopt, werden we verrast door prachtige uitzichten.

     

    Ik kan me niet herinneren dat ik zo vaak in mijn leven ‘ohhhhh’ en ‘aaahhh’ heb geroepen.

     

    Het was zo bijzonder om in dit park te wandelen, zonder andere toeristen (op onze andere 5 groepsgenoten na). Van de waterval Jin Bahir, die meer dan 500 m naar beneden klettert in de Geech Abyss Canyon, tot vergezichten van kilometers ver, steile bergtoppen en enorme afgronden. Je vindt het allemaal in dit park. Je merkte ook aan onze gids dat hij ontzettend trots was om hier te lopen, en om te mogen gidsen.

     

     

    Regen, hagel en storm

    Als je denkt dat het in Ethiopië altijd warm is, dan heb je het mooi mis. Wij belandden op dag twee in een enorme hagelbui, die twee uur lang duurde. We liepen op een open graanvlakte waar we 0,0 beschutting hadden. Hier hebben we behoorlijk afgezien. Na de regen kwam er even geen zonneschijn die dag, en met flink wat hoofdpijn van de hagel, de kou en de hoogte (4.300 m) lagen we vroeg te slapen. Gelukkig zagen we de volgende ochtend om 6.30 uur weer wat zonnestralen achter de bergen vandaan komen en waren we het onstuimige weer van de vorige dag al snel weer vergeten. Helemaal positief gestemd gingen we op naar Imet Gogo.

     

     

    Imet Gogo

    Imet Gogo, hier hadden we veel over gelezen. Eén van de highlights in het park. Maar Ethiopië zou Ethiopië niet zijn als er niet van alles mis ging, namelijk ook het programma. Ineens bleek dat we maar ‘geboekt’ stonden voor 3 dagen en dat we Imet Gogo zouden missen. Gelukkig was daar onze gids die ons alsnog mee nam naar dit hoogtepunt. Eerst moesten we het steile stuk, wat we de dag daarvoor in de hagel naar beneden liepen, nog helemaal terug omhoog lopen. Waar wij duidelijk voelden dat we op enorme hoogte liepen, stapten onze gids en de scout gestaag door. Na een tijdje kwamen we op een uitkijkpunt waar je u tegen zegt, waarvan je eigenlijk al dacht dat het niet beter zou worden. Om Imet Gogo te bereiken, moesten we nog een ‘klein’ stukje klimmen door de sneeuw, en daar stonden we, bovenop Imet Gogo.


    Wauw wauw wauw. Imet Gogo was een 360 graden punt, dus waar je ook keek, zag je ongelofelijk mooie uitzichten. Dit was een kippenvel moment waar ik nog vaak aan terug denk.


     

     

    Het mag duidelijk zijn dat ik iedereen aan kan raden om het Simien Mountains National Park op je bucketlist te zetten. Ik kan er in ieder geval niet over uitgepraat raken en schrijf er nog meer over op mijn blog.

     

    Na vier dagen hiken, werd het tijd voor wat ander moois: de kerken van Tigray. En na Tigray zouden we de grens over vliegen naar Kenia. Benieuwd naar de volgende avonturen? Stay tuned.

     

    Op zoek naar meer inspiratie over dit fantastische land? Check de inspirerende blogposts .

    Heb jij ook boeiende reizen gemaakt in Afrika? Wil jij je verhalen, tips en ervaringen delen met onze lezers? Neem dan contact met ons op!

     

  • Albanië deel 2 | Wat je niet mag missen!

    Albanië deel 2 | Wat je niet mag missen!

    In deel 1 van mijn blog over Albanië, heb ik al verteld wat mijn eerste indruk was en hoe ik positief ben verrast door dit land. In deze blog zet ik een aantal plekken in de spotlight – plekken die je zeker niet mag missen!

    Gjirokastër

    Deze plaats ligt bij de Griekse grens en bestaat uit het oude en het nieuwe gedeelte. Het oude gedeelte is onderdeel van het UNESCO werelderfgoed en ziet er romantisch en knus uit met veel kleine straatjes, stenen gebouwen en kleine winkeltjes met lokale producten. Verder is hier het Kasteel van Gjirokastër, waar je geschiedenisinformatie kunt vinden over de Ottomaanse tijd in Gjirokastër zelf maar ook over Albanië in het algemeen.

     

     

    Ook de historische Ali Pasha-brug mag je niet overslaan. Je kan er nog steeds overheen lopen. Vanuit de oude stad is het niet ver maar de weg zelf bestaat voor een groot gedeelte uit losse stenen en ruwe paden. Dit lijkt wel een reis terug in de tijd met geiten/schapenhoeders en pakezels. Eenmaal aangekomen bij de brug is daar de stilte en word je omringd door de bergen.

     

    Berat

    Deze stad bestaat ook uit twee delen, die gescheiden worden door een rivier. Het oude gedeelte staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. Het is een prachtige stad. Alles is van steen en veel plekken waar je kunt overnachten hebben geen verwarming. Als je in de herfst/winter gaat, zorg dan dat je een plek boekt met airco voor wat warme lucht.

    Het kasteel in Berat mag je zeker niet missen. Waarom niet? Omdat hier daadwerkelijk nog mensen wonen! Het is onderdeel van de stad en heel bijzonder om te bedenken dat mensen hierin opgroeien. Verder is het uitzicht over de rest van Berat prachtig.

    Ik moet het restaurantje ‘Lili’, vernoemd naar de eigenaar, echt uitlichten. Lili is een geweldig lieve, bescheiden en charismatische man. Hij zal alles doen om je het naar je zin te maken en is erg geïnteresseerd in wie je bent.

    Heb je positiviteit nodig? Ga naar Lili! Heb je zin in traditioneel magisch lekker eten? Ga naar Lili!

     

    Permët

    Je gaat naar Permët voor één ding: de hotsprings! Deze zijn een half uurtje rijden voorbij het stadje Permët. Wij waren hier in het begin van de herfst en de weg daar naartoe was prachtig. Alle bomen en bergen waren in herfstkleuren. We hebben deze weg zelfs een tweede keer gereden om alles nog een keer te zien. Er zijn zes hotsprings maar er is één grote waar de meeste mensen in gaan. Deze zit aan het begin.

    ♥ Ga ook zeker nog een stukje omhoog met de auto om een fantastisch uitzicht te krijgen over de hele omgeving.

     

    Butrint

    Dit is voor onze geschiedenisliefhebbers een must! Butrint is een nationaal park en ook UNESCO werelderfgoed. Het is een oude Griekse stad waar je Romeinse ruïnes vindt, perfect intact met alle informatie die je je maar kan wensen over dit tijdperk. Je kunt hier makkelijk een halve dag rondlopen en je verbazen over zowel de ruïnes, waar je letterlijk in en overheen kan lopen, als over de natuur die erin verweven is.

     

    Wat staat nog op de bucketlist?

    Omdat we in het begin van de herfst hier zijn gekomen, is het weer helaas soms van invloed geweest op de keuzes die we maakten om iets wel of niet te doen. Zo ook met Theth, de Albanese Alpen, waar je fantastisch mooie wandelingen kunt maken. Ik heb meerdere keren de vergelijking met de Zwitserse Alpen gehoord en dat ze in Albanië eigenlijk nog een stuk mooier zijn (!). Vandaar dat dit nog op ons lijstje staat om in de toekomst, in een beter seizoen, te gaan bezoeken.

     

     

     

    Ook een onvergetelijke reis door onbekend Albanië gemaakt? Verzamel je verhalen in een gastblog en laat onze lezers meegenieten.

    Denk ook eens aan Tsjechië of Slovenië als reisbestemming!

     

  • Albanië deel 1 | Een ruwe diamant

    Albanië deel 1 | Een ruwe diamant

    ‘We zijn in Albanië’. Mijn vriend en ik zijn wel wat gewend qua spontane ideeën, maar dit waren woorden die ook wij niet hadden verwacht. Albanië was niet een land wat op mijn lijstje stond en het heeft ook niet echt een positieve reputatie. De meeste mensen, die denken aan Albanië, zien een vervallen land voor zich, net ontsnapt aan het communisme, met norse mensen en een technologie die niet van de 21e eeuw is. Eerlijk gezegd had ik zelf ook negatieve vooroordelen over dit land en daardoor kon het alleen maar meevallen.

     

    Eerste indruk

    De eerste kennismaking met Albanië was het vliegveld in Tirana, de hoofdstad. Mijn eerste gedachte was: waar ben ik beland en waarom wil ik hier zijn? Overal waren vervallen gebouwen – bijna niemand sprak Engels – we werden aangestaard alsof we aapjes in een dierentuin waren en de lucht zat vol met uitlaatgassen. We kwamen net uit Kroatië dus dit was even een cultuurshock.

    Tirana raad ik niet per se aan. Een derde van de bevolking woont daar. Het verkeer is vreselijk (de Albanese manier van rijden is niet aan mij besteed) en het is echt een typische, drukke, grote stad.

     

    Positieve verrassingen

    Rijdend langs de kust begon mijn waardering voor Albanië. Allereerst is de zee net zo helder, blauw en warm als in de meer populaire landen Kroatië en Griekenland. Als je op zoek bent naar een strandvakantie dan is dit zeker ook het land daarvoor.

    Daarnaast is Albanië een stuk goedkoper. Je betaalt met Lek en dat is erg gunstig tegenover de Euro. Vooral met boodschappen doen waren we elke keer verrast. Maar ook als je een avondje uitgaat, hoef je niet bang te zijn de volgende dag blut wakker te worden.

    Verder, de gastvrijheid en behulpzaamheid van de mensen! Dit kwam in het kleine stadje Orikum voor het eerst naar voren. We verbleven in een guesthouse en werden bij aankomst verwend met allerlei lekker eten en heel veel gratis Raki! Raki is de sterke drank, die hier in Albanië het meest wordt gedronken. Een Albanees ontbijt is dan ook een espresso met een shot Raki!

    Alle vragen die we hadden of dingen die we moesten regelen, we hoefden niet eens om hulp te vragen of het werd al aangeboden.

     

    Als laatste en voor mij toch ook wel een van de belangrijkste:

    Albanië is nog zo rauw en onontdekt.

     

    Het is een onwijs nieuw land dat nog niet wordt overspoeld door toeristen. De cultuur van het land staat zo op de voorgrond en het voelt heel puur aan. Wat je ziet is wat je krijgt. Dit vind ik zelf heel interessant en ik leer elke dag weer wat meer.

     

    Kleine inleiding deel 2 

    In deel 2 zal ik uitweiden over welke plekken je niet mag missen en waarom Albanië op je lijstje moet! Want wat mij toch het meeste heeft aangegrepen, is de natuur in het binnenland. Er zijn verschillende delen die op de UNESCO werelderfgoedlijst staan.

    ”De bergen zijn fantastisch mooi, er is super veel geschiedenis en de lucht is fris en schoon.”

     

    Wil jij Albanië verder ontdekken? Lees dan zeker deel 2 met leuke reistips en boeiende plekjes. Inspiratie gekregen bij het lezen van dit verhaal? Deel je eigen reisverhaal in een gastblog of neem contact op met Ik wil Reizen voor meer info.

     

     

  • Vakantie naar Ethiopië voor een reis die niet doorsnee is

    Vakantie naar Ethiopië voor een reis die niet doorsnee is

    Afrika is een continent dat mijn hart altijd al sneller liet kloppen. Ik heb geen idee hoe dat komt en waarom het me vroeger ook altijd al zo trok. Maar toen ik eenmaal mijn eerste reis naar dit continent had gemaakt, wist ik: ‘ik moet meer zien’. Nadat ik verschillende landen had bezocht, die nog redelijk goed te bereizen waren, kwam Ethiopië op mijn lijstje. Ik kon lang niet zoveel informatie vinden over dit land dan over de andere landen die ik bezocht had. Dat maakte het natuurlijk juist leuk. Ik kon niet wachten!

    Vermoeiend maar de moeite

    4 weken ‘vakantie’, waarvan 2,5 gepland stonden voor Ethiopië. Ik schrijf vakantie tussen haakjes, want ik moet toegeven, het was soms best een vermoeiende reis. Maar het was het echt dubbel en dwars waard. Ethiopië is een land dat zo ontzettend veel te bieden heeft. De natuur is overweldigend. Je vindt er nog steeds veel authentieke stammen. De cultuur en historie zijn interessant en iedere dag is compleet anders.

    Het noorden van Ethiopië

    Ethiopië is een heel groot land. Bedenk daarbij ook dat de wegen uiteraard niet zo goed zijn als in Nederland. Afstanden afleggen in het binnenland kan dus erg lang duren. Lees: dagen. Als je het hele land wil bezoeken, kun je er rustig minimaal 4 weken voor uittrekken. Voor ons stond het noorden van Ethiopië op de planning, waar we al veel highlights mee konden pakken. Let op: voor de regio Amhara, waar Bahir Dar, de Blue Nile Falls, Gondar en de Simien Mountains liggen, geldt nu het Nederlandse reisadvies rood: reis er niet naartoe (stand oktober 2026, bron: Nederland Wereldwijd).

    Addis Abeba

    De reis startte in de hoofdstad van Ethiopië, Addis Abeba. Addis Abeba is niet per se een mooie stad, maar heeft wel een aantal interessante plekken om te bezoeken, zoals het Red Terror Martyrs’ Memorial Museum. Dit is een klein museum dat een inkijkje geeft in de gruwelijke misdaden die hebben plaatsgevonden tijdens het Derg-regime in 1977/1978. Er liggen zelfs kasten vol met overgebleven schedels en beenderen.

    Vanaf Addis Abeba is de meest voor de hand liggende stop, Bahir Dar. Bahir Dar is een stad die aan het Tanameer ligt, het grootste meer van Ethiopië. Het meer bevindt zich op een hoogte van 1800 m.

    Blue Nile Falls

    Vanuit Bahir Dar, kun je makkelijk zelf de 500 meter brede Blue Nile Falls bezoeken. Eén van de highlights in Ethiopië. De watervallen monden uit in de Blauwe Nijl. In het Amhaars, de lokale taal van Ethiopië, worden deze watervallen ook wel Tis Abay genoemd, wat vertaald wordt naar ‘geweldige rook’.

    Wij kozen ervoor om met het openbaar vervoer te reizen, in een bus die in Nederland nooit, maar dan ook nooit meer door de APK zou komen. Maar is dat niet ‘part of the experience’?

    Om de watervallen te bezoeken, begin je de wandeling door een Afrikaans dorp, waar allerlei kindjes om je heen rennen en springen, omdat ze je graag met handen en voeten dingen willen vertellen. Vanaf dit dorp kun je in een wandeling van 2 uur alle kanten van de overweldigende watervallen zien. Je kunt zelfs onderaan de waterval komen en zien hoe die van 45 meter hoog naar beneden stort. Waar je bij de Victoria Falls hordes mensen tegenkomt, kun je hier de hele dag ongestoord, zonder andere toeristen, rondlopen. Heerlijk! Hoewel, ongestoord is een groot woord.

    Hier hobbelen de hele dag kinderen achter je!

    Eenmaal teruggekomen in Bahir Dar, kun je nog een lekker vers visje uit het Tanameer scoren of allerlei fraaie kerken en kloosters uit de 15e eeuw bezichtigen. Deze bevinden zich op een aantal eilandjes in het meer en zijn per boot te bezoeken.

    Gondar

    Na Bahir Dar reizen de meeste mensen door naar Gondar. Gondar is een vestingstad met overgebleven kastelen en paleizen uit de 16e en 17e eeuw. Dit gehele werelderfgoed heet Fasil Ghebbi. De vestingstad wordt omringd door een 900 m lange muur en is een indrukwekkend en verrassend stukje Ethiopië. Als je meegenomen wil worden in de verhalen van vroeger, is het aan te raden om een gids in de arm te nemen.

    Gondar

    Na Gondar stonden de Simien Mountains op het programma, mijn ULTIEME hoogtepunt van Ethiopië.

    Ben je benieuwd naar dit volgende avontuur? Je leest er meer over in het vervolgverhaal!

    Voor de Afrika-liefhebber zijn er nog meer mooie reisverhalen of deel je eigen verhaal in een gastblog met onze lezers! Meer lezen over reizen door Ethiopië of praktische info nodig? Dat kan op https://hikenbiken.nl/hiken-in-ethiopie.

  • 7 gratis camperplaatsen in Nieuw-Zeeland voor een roadtrip on a budget

    7 gratis camperplaatsen in Nieuw-Zeeland voor een roadtrip on a budget

    Nieuw-Zeeland, het land met prachtige uitgestrekte natuur. Van zandstranden en zee, tot bergen en gletsjers. Een absolute aanrader voor elke natuurliefhebber! De beste manier om dit fantastische land te verkennen? Huur een camper!

    Met onze Toyota Hiace hebben we in 6,5 week het hele land doorgereden en op de meest fantastische locaties overnacht. Hoewel we ongetwijfeld heel veel toffe camperplaatsen gemist hebben, heb ik een lijstje samengesteld met GRATIS locaties waar je absoluut lekker zal slapen! Let op: op terrein van de gemeente mag je in Nieuw-Zeeland alleen gratis kamperen met een camper die gecertificeerd self-contained is, met een vast toilet aan boord. Vraag dat na bij het huren en kijk per plek of je er nog mag staan (stand oktober 2026, bron: MBIE).

    Gratis camperplaatsen op Noordereiland

    1.Buffalo Beach (Coromandel) – Een prachtige locatie aan de kust in Coromandel, ten noorden van Whitianga. Slechts drie gratis camperplaatsen! Dus wil je één van deze drie spots bemachtigen, dan heb je enkel kans als je er vroeg bij bent. Maar dat is geen probleem want je hebt Whitianga op loopafstand (+/- 1 km). Het fijne aan deze camperplek is dat je een toilet en douche in de buurt hebt. Voor de douche moet je overigens wel lef hebben, want het water is koud!

    2.Hinemoa Street Carpark (Rotorua) – Rotorua staat ongetwijfeld op je lijstje als je een roadtrip door Nieuw-Zeeland gaat maken. Deze camperplaats is dan ook zeer geschikt om een nacht of twee te verblijven. Een prettige locatie aan de rand van een parkje en op loopafstand van de i-SITE en de supermarkt. Je hebt een spa om de hoek om te douchen of gewoon even lekker een dagje bij te komen.

    3.Pump Track Freedom Camping (Napier) – Een grote parkeerplaats, maar als je een plekje aan de rand weet te bemachtigen dan heb je een fantastische uitzicht over Hawke’s Bay. Hier hebben wij genoten van één van de mooiste zonsopgangen van onze reis in Nieuw-Zeeland. De moeite waard dus om je wekker te zetten. De camperplaats beschikt over een toiletgebouw en een plek om afval/toiletwater te legen. Op 10 à 15 minuten lopen ben je in Napier, een leuke wandeling langs het water waar je genoeg hardlopers en wandelaars zal treffen.

    Gratis camperplaatsen op Zuidereiland

    4.Donegal House (Kaikoura) – Een stukje landinwaarts bij Kaikoura aan de oostkust op het Zuidereiland, tref je een stuk land aan met een prachtige tuin en een restaurant / Irish pub. Onder het genot van een biertje of een wijntje kan je hier prima een hapje eten, waarna je rollend terug naar je camper kan. Indien stroom gewenst is, betaal je een klein bedrag. Heb je geen stroom nodig, dan kan je hier gratis verblijven. Toilet en douche zijn aanwezig.

    5.Lake Pukaki Reserve (Lake Pukaki) – Hoewel je hier weinig in de buurt zult aantreffen, adviseer ik je om hier aan te komen als het nog licht is. Waarom? Omdat je dan zo lang mogelijk van het prachtige uitzicht kan genieten! De plaatjes op Google geven je absoluut een goed beeld. Overigens is dit ook een locatie waar je gegarandeerd langs rijdt voor een bezoek aan Mount Cook (ook dit mag je niet missen!)

    6.Double Bay Reserve (Moetapu Bay) – Op deze camperplaats kan je ’s ochtends zo vanuit je bed het water in rollen. Er is ruimte voor zes campers, waardoor het relatief rustig is en je alle ruimte hebt om te genieten van deze mooie plek. Een toilet is aanwezig, douchen moet je een nachtje overslaan (maar opfrissen in het meer behoort dan wel weer tot de opties).

    7.Anatoki Salmon – Wakker worden tussen de schapen is toch ook wel leuk voor de afwisseling! Praktisch naast de Anatoki Salmon visvijver (tip voor zalmliefhebbers!) is een kleine weide waar je met je camper tussen de dieren mag staan. Er is hier na sluitingstijd van de vijver weinig te doen, dus reken maar op een lekker avondje rust.

    Tip: download Campermate of Rankers Camping NZ

    Ik heb tijdens onze reis een instagram account aangemaakt: https://www.instagram.com/collecting travelmoments/. Misschien is het leuk om daar ook even op te kijken.

    Ook in adembenemend Nieuw-Zeeland rondgetoerd? Deel je verhalen met onze lezers en stuur een gastblog naar Ik wil Reizen.

  • Jordanië ꘡ Fascinerend land in het Midden-Oosten

    Jordanië ꘡ Fascinerend land in het Midden-Oosten

    De grootste en meest bijzondere reis die ik heb gemaakt was naar Jordanië. Ik heb tijdens die reis dan ook een dagboek bijgehouden waar ik elke dag met veel plezier in geschreven heb over alle prachtige ervaringen. Van buiten slapen, kameel rijden en eten uit de grond zien komen in de rode woestijn Wadi Rum, tot het bezoeken van een van de zeven wereldwonderen nl. de magische stad Petra. Ook drijven als een waterflesje in de Dode Zee mag aan dit reisverslag natuurlijk niet ontbreken. Wat heb ik mij elke dag van deze reis vermaakt en genoten van de cultuur en van alle smaken en geuren.

    Dit wordt dus een reisdagboek in verschillende afleveringen.

    Ideaal om de lezers een stukje Jordanië te laten ervaren. 

    Deel 1

    Daar gaan we dan, op naar Jordanië. De eerste langere vader-dochter-reis, in groepsverband. In het vliegtuig werden we al op onze reis voorbereid met prachtige droombeelden op het beeldscherm van de vliegtuigstoel voor ons. Eenmaal geland, stelden we ons voor aan de groep. Ik was veruit de jongste, maar dat maakte me niets uit. Het leek me een fijn gezelschap! 

    DAG 1 ꘡ Madaba

    Na het arriveren in ons eerste hotel in Madaba en het inruimen van onze spullen, gingen we op zoek naar een wijntje. Dat werd in het hotel zelf niet verkocht, maar wel aan de overkant in een klein drankwinkeltje. Daar werd ons een heerlijk flesje en een trots babbeltje verkocht over Holy Country Jordanië. We zullen het gaan meemaken. Het flesje wijn deelden we met onze reisleidster, een Nederlandse gezellige vrouw die al zo’n 7 jaar in Jordanië woont. Na een heerlijke avond op een schommelbank in het hoteltuintje, maakten we ons klaar voor de nacht. Dromend over alle mooie dingen die we zullen gaan ontdekken. 

     

                         

    DAG 2 ꘡ Mozaïeken, Mount Nebo en de Dode Zee

    Na een ontbijt met een voorstelrondje en wat nuttige informatie, vertrokken we richting de binnenstad van Madaba. We bezochten een prachtig kerkje waarvan de vloer een plattegrond van mozaïek was. Vervolgens struinden we wat winkeltjes af waar ik, met mijn blonde haren, regelmatig werd aangesproken. Echter niet op een vervelende manier. We lieten papa alvast een ‘hoofddoek’ aanmeten voor in de woestijn die de winkeleigenaar op een speciale manier om zijn hoofd drapeerde.

    Later op de dag bezochten we een mozaïekwerkplaats waar we uitleg kregen over het proces. We zagen hier van dichtbij hoe met veel precisie én snelheid de meest prachtige kunstwerken en tafels gemaakt werden van mozaïek.

     

    Na deze interessante stop reden we verder naar Mount Nebo, de berg van Mozes. Bij aankomst was er een groot kunstwerk te zien waarin meerdere dingen zichtbaar waren. Als je er recht voor stond, zag je een silhouet van een gezicht, van de zijkant waren er meerdere heilige gezichten te zien en van de achterkant was het een bijbel. Erg bijzonder. In het kerkje op de berg verderop waren meerdere lagen van mozaïekvloeren te zien. Het waaide snoeihard op de berg en meerdere hoofddeksels hadden zichtbaar al een snoekduik over de railing gemaakt.

    De laatste stop van vandaag was de Dode Zee. Ik stond te popelen om dit veelbesproken fenomeen zelf te ervaren. Een ‘duik’ nemen in de Dode Zee zit er niet in, want zwemmen lukt niet. Als een plastic strandbal dobberde ik op mijn rug de Dode Zee in, met uitzicht op de zonsondergang. Een poging tot een kunstje in het water resulteerde in een zoutbal in mijn oog. Totaal verblind, maar het was het allemaal waard.

     

     

    Wát een ervaring! Met niets te vergelijken!

    kleurrijke mezes

    De avond sloten we af in een familierestaurant vlakbij ons hotel. Het was een familiehuis dat omgebouwd was tot restaurant. Hier maakten we kennis met de Jordaanse keuken en gebruiken. De hele tafel stond vol met brood en kleurrijke mezes, kleine gerechtjes. Het hoofdgerecht bestond uit een heerlijk gekruid eenpansgerecht met kip en groenten. De gastheer grapte over het hebben van meerdere vrouwen en niemand wist geloof ik of hij het meende of niet. Onze reisleidster vertelde later dat het daar vrij normaal is voor mannen om meerdere vrouwen te hebben. Althans, er wordt niet over gesproken maar de mannen weten het vaak wel van elkaar. Na een goedverzorgde avond was het tijd om alle eerste indrukken te laten bezinken en doken we moe maar voldaan onze bedjes in. 

     

    Meer info vind je hier:

    https://www.sawadee.nl/?utm_nooverride=1&gclid=Cj0KCQjwuL_8BRCXARIsAGiC51CynrfOw_02f3VPIGCzt2rW7eLAAt8Fu2JatYmJ_dGwGzlZnnX9XD4aAmh0EALw_wcB

     

    TIP: nog meer mooie verhalen en belevenissen in de volgende afleveringen!

     

     

  • Namibië | 4 meest avontuurlijke dingen om te doen

    Namibië | 4 meest avontuurlijke dingen om te doen

    Namibië is een topbestemming voor de avontuurlijke reiziger. Dat begint al bij de enige manier om het land te verkennen: met een eigen huurauto en het liefst een 4×4. Met jouw huurauto rijd je van het ene hoogtepunt naar het andere om vervolgens ’s avonds jouw daktent open te slaan en te kamperen op de mooiste plekken ter wereld. Welke stops je in ieder geval op jouw avonturen in Namibië moet aandoen?

    1. Een self-drive safari in Etosha

    Het nationaal park Etosha in het noorden van Namibië is een van de weinige plekken in Afrika waar je helemaal zelf op safari kan. Geen rangers of groepsbussen, maar met jouw eigen huurauto door het eindeloze park rijden om olifanten, leeuwen en giraffes te spotten. Breng gerust meerdere dagen in Etosha door. Je kan kamperen of een lodge boeken op een aantal plekken in het park, waardoor je zo lang mogelijk kan genieten van al het wild. Extra leuk is dat deze plekken vlakbij de waterholes liggen waar de dieren rond zonsondergang en ’s ochtends vroeg komen drinken. 

    2. Kamperen op de Brukkaros-vulkaan

    Dit is een geheime tip voor jouw Namibiëreis. Er is geen plek zo off the beaten track als de Brukkaros-vulkaan. Zorg dus dat je voldoende water en reservebanden bij je hebt, want hier kom je niet snel een andere reiziger tegen. De vulkaan ligt in het hart van het land en is sinds zijn eerste uitbarsting al niet meer actief. In de krater groeien nu zelfs bomen en hier kan je doorheen wandelen. Met een stevige 4×4 kan je tot een half uur hiken van de krater komen. Daar was ooit een camping, maar sinds die is verlaten is er geen sanitair, water of elektriciteit. Hier slaap je waarschijnlijk helemaal alleen onder de mooiste sterrenhemel ooit.

    3. Een meerdaagse hike door de Fish River Canyon

    De meerdaagse hike door de op een na grootste canyon ter wereld is zo pittig dat je er een gezondheidsverklaring voor moet hebben. De hike duurt vijf dagen en start in Hobas om te eindigen bij de hot springs van Ai-Ais. Die hot springs heb je dan ook wel verdiend na dagen zwoegen in het stof en zweet! Als dat je iets te avontuurlijk is, kan je de canyon ook vanaf prachtige viewpoints bezoeken. Die vind je in de buurt van Hobas, waar je met een 4×4 langs de rand van de canyon kan rijden naar de mooiste uitzichtspunten.

    Fresh River canyon Namibië

    4. De verlaten ghost town Kolmanskop

    Er is maar weinig wat zo tot de verbeelding spreekt als verlaten steden en Kolmanskop is daar misschien wel de mooiste van. Het oude stadje vlakbij de kustplaats Lüderitz ontstond ooit, toen dit gebied in de ban van diamanten was. Ze lagen gewoon in de woestijn voor het oprapen en dat was dus precies wat hier werd gedaan. De medewerkers woonden in alle luxe in Kolmanskop, waar ze een eigen ziekenhuis, bakker, ijsfabriek en kegelbaan hadden. Toen ergens anders betere diamanten te vinden waren, werd de stad plots verlaten. Om vervolgens te worden overgenomen door de woestijn van Namibië! Dat geeft tegenwoordig een spookachtige gezicht met zandduinen die zich door ramen en deuren wringen. Ga tijdens jouw bezoek vooral mee met de rondleiding die bij jouw toegangsticket inbegrepen is om meer te leren over het luxe stadje dat hun onder de woestijn verdwijnt.  Wil je je reis combineren met een buurland, lees dan de reisblog over Zuid-Afrika.

    Lees ook:

  • Zuid-Afrika | De Gardenroute – deel 2

    Zuid-Afrika | De Gardenroute – deel 2

    Benieuwd naar de rest van mijn trip door Zuid-Afrika? Hier vertel ik waar ik nog meer ben geweest. 

    Na het genieten van de pinguïns en een heerlijk ijsje rijden we door naar Hermanus. Vanuit dit schattige dorpje zijn walvissen te spotten. Helaas is in december net het seizoen voorbij en hebben wij er dus geen één gezien. Echter is het een heel leuk dorpje om even doorheen te lopen en we hebben heerlijk gelunched bij Burgundy restaurant, echt een aanrader!

    Na de lunch zijn we doorgereden naar Oudtshoorn om hier 2 nachten te verblijven. Oudtshoorn staat bekend om zijn struisvogelfarms en de Cango Caves. Bij een van de vele struisvogelfarms kun je de beesten bekijken, voeren, op een ei gaan staan (en ja, die zijn echt zo groot en sterk) of een ritje maken op een struisvogel (waar ik persoonlijk geen fan van ben en dus ook over heb geslagen). De Cango Caves zijn ontzettend mooie grotten waar je onder begeleiding van een gids een wandeling doorheen kan maken. Ik vond dit één van de mooiere grotten die ik tot nu toe heb bekeken. Trek wel iets warms aan, het is koud daarbinnen!

    We hebben in Oudtshoorn overnacht bij Karoo Soul Backpackers and Cottages. Mocht ik ooit terug gaan naar Zuid-Afrika zou ik hier zeker weer heen gaan. Aardige mensen, hele mooie kamers en een prachtige locatie. Qua eetgelegenheden was er op fastfood na niet echt iets te vinden wat open was. Een snelle pizza it was!

    Olifanten knuffelen in Knysna

    Vanaf Oudtshoorn reden we door naar George en Wilderness om stranden te bekijken voordat we naar onze eindbestemming Knysna gingen. Hier sliepen we bij The Riverdeck Lodge & Backpackers. Een ontzettend leuke plek aan het water waar je heerlijk kunt eten, kunt relaxen in de spa en waar je een kano of waterfiets kan huren om de rivier over te gaan. Het overnachten is wel heel primitief met kleine blokhutjes waar net een tweepersoonsbed in past, zonder elektriciteit en met gedeelde douches die gemaakt zijn van golfplaten (en ijskoud water). Als je van luxe houdt is dit niet de aangewezen plek voor jou maar voor de avonturiers onder ons met een klein budget is het erg leuk.

    We zijn in Knysna naar het Knysna Elephant Park geweest. Een kleinschalig park waar je olifanten kan voeren en een wandeling kan maken door het mooie natuurgebied waar de olifanten en de zebra’s lopen. Als echte dierenliefhebber was ik benieuwd naar het welzijn van de dieren hier en ik moet zeggen dat het me goed mee viel. De verzorgers kennen elke olifant goed, zorgen goed voor ze en de beesten lopen in een groot gebied.

    Olifanten knuffelen Zuid Afrika
    © Daphne – Olifanten knuffelen Zuid Afrika

     

    Bungeejumpen, kanoën en wandelen in Tsitsikamma’s National Park

    De volgende dag zijn we doorgereden naar Plettenberg Bay wat bekend staat om zijn mooie stranden en natuur. Hier hebben we de ochtend doorgebracht maar om eerlijk te zijn viel het ons iets tegen. Na de lunch zijn we doorgereden naar ons verblijf vlakbij Tsitsikamma, Fynbos golf & country estate. Het was een mooie plek maar erg afgelegen. De dichts bij zijnde eet gelegenheid was een half uur rijden en het restaurant wat er bij zat was duur en vonden wij absoluut niet de moeite waard. Na een goede nacht slapen zijn we naar het Tsitsikamma National Park geweest. Een erg mooi park waar elke natuurliefhebber zijn hart op kan halen. Naast de mooie routes die je hier kunt lopen zijn hier ook de hoogste bungeejump van de wereld, de hoogste en langste brug in Afrika en hele mooie stranden en kliffen te vinden. Daarnaast zijn er activiteiten als kanoën, quad rijden, paardrijden en boottochten te boeken. Bij het Tsitsikamma restaurant hebben we onder het genot van een prachtig uitzicht heerlijk gegeten.

    Ontspannen in DE surfspot van Zuid-Afrika, Jeffreys Bay

    1.5 uur rijden vanaf het Tsitsikamma Park ligt Jeffreys Bay. Hier hadden we absoluut de mooiste accommodatie van onze hele reis, The Ocean Bay Guesthouse. Een onwijs mooie villa met een paar appartementen, uitzicht over Jeffreys Bay, een heel mooi zwembad en een ontzettend goed ontbijt. Je betaald hier wel wat meer maar het was het absoluut waard. Jeffreys Bay is de surfspot van Zuid-Afrika. Verder is er dan ook niet heel veel te doen op strandwandelingen, zonnen en een paar feestjes na. Wij hebben hier genoten van de rust na alle drukke dagen.

    Christmas dinner in Port Elizabeth

    Kerst hebben wij gevierd in Port Elizabeth, een van de grootste steden van Zuid-Afrika. In deze stad was bar weinig te doen en we hebben ons dan ook vooral vermaakt met een dagje aan het strand en het bekijken van de kersttradities van locals. Dit was dan wel weer erg leuk om te zien. Veel locals verzamelde zich op grote grasvelden bij het strand, zette de BBQ aan en speelde muziek af vanuit de auto terwijl de hele familie op kleedjes op de grond zat te eten en spelletjes deed. Een hartverwarmend tafereel en heel wat anders dan de voor mij bekende kerstdineetjes bij familie thuis. We hebben overnacht in Urban Gardens, een klein appartement aangrenzend aan het huis van de eigenaren. We konden ons hier prima redden en ons eigen kerstdiner klaarmaken. Port Elizabeth was het einde van de Garden Route. Persoonlijk zou ik Port Elizabeth de volgende keer overslaan en gelijk door vliegen naar Durban, waar wij onze reis vervolgden. Over het vervolg van onze reis vertel ik in de volgende blog graag verder.

    P.S. Terwijl ik dit schrijf komen alle herinneringen weer naar boven. Ik hoop dat mijn enthousiasme over dit prachtige land jullie ook enthousiast maken om erheen te gaan en het zelf te ervaren. Wie weet zie ik je daar!

    Meer lezen over reizen door Afrika? heb je zelf een onvergetelijke reis gemaakt? Stuur ons een gastblog met je verhalen! 

  • Zuid-Afrika | De Gardenroute – deel 1

    Zuid-Afrika | De Gardenroute – deel 1

    Hi lieve reisliefhebber,

    Het is al weer even geleden, maar het is een van de mooiste reizen die ik tot nu toe heb gemaakt. Daarom neem ik jullie graag mee naar Zuid-Afrika, en meer bepaald op de Gardenroute. In augustus 2017 vertrok mijn vriend voor een half jaar naar dit prachtige land. Een bezoek aan hem en een rondreis door Zuid-Afrika kon natuurlijk niet uitblijven. Na maanden van plannen, routes uitstippelen, de mooiste overnachtingen zoeken en heel erg uitkijken naar deze reis was het in december dan eindelijk zo ver. Op naar Schiphol met een (natuurlijk) veel te volle koffer, een gezonde dosis spanning en het vooruitzicht op een maand reizen door dit grote land. De reis verliep alles behalve relaxed. De eerste vlucht had vertraging waardoor mijn al heel erg krappe overstap in Nairobi nog krapper werd. Ik had precies 10 minuten om van het vliegtuig naar de andere kant van het vliegveld te rennen en me daar bezweet en hijgend tussen twee stevige mannen te proppen om de rest van de reis te vervolgen. Vervolgens was er een probleem met het vliegtuig waardoor we twee uur later vertrokken.

    Mijn plakkerige shirt en verzuurde benen waren dus niet nodig geweest, top!

    Na een reis van 15 uur was het dan eindelijk zover. Vanuit het vliegtuig kon ik Kaapstad al zien liggen. Zodra ik mijn koffer had was het haasten naar buiten om eindelijk mijn vriend weer om zijn nek te vliegen. Daarna begon onze autorit naar Blouberg, waar mijn vriend zijn appartement had. Wat een indrukken op dat eerste stuk door Kaapstad. Rij je het ene moment nog langs een kilometers lange krottenwijk, 5 minuten later zie je de mooiste baaien en de meest luxe villa’s en weer even later rij je in het centrum tussen westers uitziende gebouwen waar het verschil tussen rijk en arm iedere 20 meter te zien is. Het was totaal anders dan ik me had voorgesteld bij Zuid-Afrika.

    Zuid Afrika
    © Daphne – Zuid Afrika

    Uitzicht vanaf Lion’s Head

    De eerste paar dagen zijn we in Kaapstad gebleven om deze ontzettend mooie stad te ontdekken. Hierbij kon het beklimmen van de Lions Head, een wandeling over de Tafelberg en een rit langs de mooiste stranden natuurlijk niet ontbreken. Een absolute must om te eten is Moyo. Dit restaurant heeft meerdere vestigingen waaronder Blouberg, Kirstenbosch en Durban. Het eten was ontzettend goed. Daarnaast wordt je hoofd traditioneel beschilderd en is er goede muziek. Voor een goede smoothie of lunch moet je bij Kauai wezen. Wij bleven terugkomen voor de meest lekkere dingen. Na een paar dagen Kaapstad was het tijd voor onze rondreis. Te beginnen met de Gardenroute.

    Lion's Head Zuid Afrika
    © Daphne – Lion’s Head Zuid Afrika

    De Gardenroute, van Kaapstad naar Port Elizabeth

    De weg naar Oudtshoorn

    Vanuit Kaapstad rijden we s’ ochtends vroeg naar Kaap de Goede Hoop, een natuurreservaat onderin Zuid-Afrika. Hier vind je het meest zuidwesterlijke punt van Afrika en prachtige natuur met meerdere wandelroutes. In 40 minuten loop je naar Cape Point. Vanaf hier heb je een grandioos uitzicht op de kliffen en de eindeloos lijkende zee. Ook heb je hier een vuurtoren, waar je naar toe kan lopen via steile paadjes omhoog. Heb je geen zin om te lopen, dan gaat er ook een treintje die je in een paar minuten naar boven brengt. Je kunt trouwens ook met de auto tot aan de parkeerplaats van Cape Point rijden, dat bespaard je een wandeling van 40 minuten maar ontneemt ook een aantal hele mooie uitzichtpunten en het spotten van dieren. Dit laatste is ook echt een attractie bij Kaap de Goede Hoop. Loop een stukje en je hebt een grote kans bavianen tegen te komen. Pas goed op je spullen want ze zijn brutaal! Daarnaast vind je hier ook struisvogels, bontebokken, elandantilopen en hartebeesten.

    Vanuit Kaap de Goede Hoop rijden we naar Boulders Beach om pinguïns te spotten. Een echte toeristische attractie maar o zo leuk. Het is een ontzettend mooi strand waar je gewoon kan zwemmen en zonnen tussen de pinguïns. De foto’s van deze plek zijn net ansichtkaarten.

    Hiernee reed Daphne door naar Hermanus. Benieuwd naar de rest van het verhaal? Lees over een paar dagen het vervolg van de Gardenroute. Waar denk jij dat Daphne verder naartoe is gereden?