Tag: roadtrip

  • San Diego | Amerikaans met een Mexicaanse vibe

    San Diego | Amerikaans met een Mexicaanse vibe

    Na twee dagen verruilden we het bruisende Los Angeles (zie mijn blog over Hollywood) voor de 200 kilometer zuidelijker gelegen metropool San Diego. Vanuit Los Angeles kan je hier al in een paar uur zijn. San Diego grenst aan de Mexicaanse stad Tijuana. De Mexicaanse invloeden zijn er dan ook goed merkbaar. Wij hadden maar één dag in San Diego, dus die konden we maar beter goed besteden!  

    San Diego’s moderne haven

    In San Diego zijn er twee plekken die je in ieder geval moet zien: de haven en de Old Town. Je zult zien dat de haven en de boulevard moderniteit en luxe uitstralen, zoals het een metropool betaamt. De haven kan je vanaf het water ontdekken door mee te gaan met één van de dagcruises. De boulevard is erg leuk om over te wandelen terwijl je geniet van het uitzicht op de baai. Tijdens het wandelen kom je onder andere langs de luxe jachten en een groot vliegdekschip (Navy Pier), dat hier permanent aangemeerd is. Je kan het schip ook van binnen bekijken, want hierin is het USS Midway Museum gestationeerd. Je ziet hem in ieder geval niet gauw over het hoofd!

    VLIEGDEKSCHIP
    USS MIDWAY MUSEUM
    SAN DIEGO – HAVENGEBIED
    ZICHT OP CORONADO BRIDGE & ISLAND

    Sfeer proeven in de Old Town

    In San Diego’s Old Town vind je historische gebouwen uit de tijd dat de stad gesticht is (periode 1820 tot 1870). Je wordt hier gelijk ondergedompeld in de Mexicaanse sferen. Veel gebouwen hebben echter niet meer hun originele functie en dienen nu bijvoorbeeld als restaurant, museum of winkel. Een hotspot voor toeristen dus. Als je er niet teveel van verwacht, is het leuk om doorheen te wandelen en af te sluiten met een hapje of drankje in een van de cafés. Voor de Old Town zou ik aanraden één à twee uur uit te trekken, of iets langer als je ook de musea wilt bezoeken.

    Oranje tegen Spanje

    Dat de Mexicaanse invloeden niet weg te denken zijn in de Old Town, hebben wij eersterangs mogen ervaren. Wij waren namelijk in de Old Town tijdens de WK-voetbalfinale Spanje – Nederland. Voortvarend hadden we natuurlijk onze oranje kleren aangetrokken. In de Old Town zagen we nog een enkele andere verdwaalde oranje-fan die op hetzelfde idee gekomen was en ons joviaal groette. Eenmaal in één van de cafeetjes neergestreken om de wedstrijd live uit Zuid-Afrika te volgen, zagen we dat alle andere gasten in het rood waren gekomen. We hadden het kunnen weten: hier was iedereen voor Spanje. Misschien weet je nog hoe Spanje ons die dag inmaakte met 1 – 0. Nou, toen voelden we ons wel een beetje een leeuw die in z’n (oranje) hempie staat en maakten we ons maar stilletjes uit de voeten. Eén ding is zeker: wij zullen ons bezoek aan de Old Town niet gauw meer vergeten!

    Tijd tekort

    Achteraf gezien had ik graag nog een dag of twee aan ons bezoek geplakt, zo veel is er in San Diego te doen. Als je zo dichtbij Mexico bent, krijg je als fanatieke reiziger waarschijnlijk net zulke kriebels als wij om ‘even’ de grens over te steken. We raakten aan de praat met enkele locals en vroegen of het makkelijk was de grens over te steken.

    Hun antwoord: ‘De grens óver is geen probleem, je bent zo in Tijuana. Het probleem begint pas als je terúg wilt, want dat kan zo een uur of zes duren!’

    Neem ruim je tijd als je denkt ‘even’ een voet in Mexico te zetten.
    Handig om te weten: er zijn ook dagtours waarmee je een retourtje Tijuana kunt doen.

    Er is in San Diego natuurlijk nog veel meer te beleven waar wij helaas geen tijd voor hadden. Zo kan je naar Balboa Park, één van de grootste publieke parken in de VS. Je kunt hier onder andere naar 17 (!) musea en de San Diego Zoo. Of je gaat gewoon lekker chillen op Pacific Beach, Mission Beach of Coronado Island. The choice is yours!

    Ook een roadtrip gemaakt door de Verenigde Staten? Ga onze bloggers achterna en deel je favoriete plekjes in een gastblog! Meer info nodig? Neem dan contact op met Ik Wil Reizen!

     

     

  • Hollywood (Los Angeles)

    Hollywood (Los Angeles)

    Pitstop in Pismo Beach

    Ja, deze blog gaat over Hollywood, maar de route er naartoe wil ik toch niet onvermeld laten. Vanuit San Francisco vervolgden we onze Amerika-reis via Highway 1. Wat deze route bijzonder maakt, is dat een groot deel ervan pal langs de kust loopt. Dat brengt prachtige vergezichten met zich mee. Je kan het in een middag bereizen, maar voor ons zat er nog een overnachting tussen in Pismo Beach. Daardoor waren we hier per toeval ook getuigen van een huwelijk. We gaven ze groot gelijk met dit uitzicht!

    Intermezzo (1) Onderschatten van de afstanden in L.A.: mysterieuze Hollywoodletters

    Ik: ‘Zullen we vandaag naar de Hollywoodletters wandelen?’
    Reisgezelschap: ‘Ja!’
    * Circa drie kwartier later *
    Zus: ‘Hoe kan dat nou, telkens als we dichterbij komen, verdwijnen die letters weer achter de gebouwen …’
    Ik: ‘Zullen we de letters maar overslaan?’
    Allen, volmondig: ‘Ja!’

    ***

    En… ACTIE!

    Hollywood, de wijk in Los Angeles waar je ten minste één keer in je leven geweest moet zijn. Op weg naar je hotel zie je misschien al de beroemde letters op de Hollywood Hills staan. Vanaf de Walk of Fame lijken ze misschien dichtbij, maar zoals je kunt lezen: schijn bedriegt. Ook zou je verwachten dat ze overal in de wijk goed te zien zijn. Echter, telkens als je er dichterbij probeert te komen, verdwijnen ze mysterieus achter de gebouwen …
    Maar hoe kom je er dan wel? Je kunt de letters bereiken door een ‘trail’ te lopen van een kilometer of 5, afhankelijk van je startpunt. Het is dus handig om je van te voren even in te lezen en je route te bepalen. Vergeet ook niet dat het hier door het mediterrane klimaat (in de zomer) een stukje warmer is dan thuis – uitzonderingen daar gelaten. Voor de fanatiekelingen heb ik een blog gevonden die beschrijft hoe je er kan komen: https://usa365.nl/hollywood-sign/

    Sterrenkijken op de Walk of Fame

    Natuurlijk mag ook de Walk of Fame niet ontbreken bij je bezoek aan Hollywood. Als je uitgepuft bent van je trail naar de letters of uitgeslapen hebt en nog zo fris als een hoentje bent, kan je Hollywood Boulevard afstruinen op zoek naar je idolen (en souvenirs) – door onze navigatie ‘Holliewoet Bolevaart’ gedoopt. Mijn missie was in ieder geval de ster van Johnny Depp en Kevin Bacon te vinden en die is geslaagd. De ‘grote sterren’, zoals Michael Jackson, vind je al van een afstandje, want daar drommen de toeristen in groepjes omheen (misschien nu door Corona en Michaels reputatie iets minder).

    Als je met een selfie van hun ster nog geen genoegen neemt, kan je natuurlijk ook met je idolen op de foto in het Hollywood Wax Museum of Madame Tussauds. Of één van de ‘celebrity tours’ doen langs hun riante optrekjes. Wij hebben geen celebrity tour gedaan, want zoals wij nuchtere Hollanders zeggen: ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.’ Alle winkels, musea en theaters zorgen er in ieder geval voor dat je je in Hollywood geen minuut hoeft te vervelen.

    Intermezzo (2): Onderschatten van de afstanden in L.A.: Beverly Hills

    Zus, struinend op de Walk of Fame: ‘Zullen we naar Beverly Hills, dure villa’s kijken?’
    Ik: ‘Ja! [Pak kaart erbij] Is niet zo ver, kijk maar. Alleen deze weg volgen, kunnen we denk ik wel lopen.’
    [Kaart verdwijnt in tas]
    * Circa 30 minuten later *
    Zus: ‘Zijn we er al bijna?’
    [Ik raadpleeg kaart] ‘We zouden nu hier moeten zijn.’
    Zus: ‘Dan zijn we nog niet eens op de helft… Wat zullen we doen, doorlopen of teruggaan?’
    [De zussen lopen terug. Zoeken met vermoeide benen op de hotelkamer uit hoe ver het eigenlijk was. 8 kilometer.]
    Moeder: ‘Had gezegd dat jullie daarheen wilden, dan had ik jullie wel even afgezet.’

    ***

    Filmster voor één dag

    Als je je ogen uitgekeken hebt op de Walk of Fame, kun je een bezoek brengen aan het Universal Studio Park. In het park kan je de filmstudio’s bezichtigen met de ‘Studio Tour’ en/of alle achtbanen uitproberen in het bijbehorende pretpark. Als je beide wilt doen, is het gezien de grootte niet gek om twee dagen voor het park uit te trekken.
    Leuk voor de mede-Harry Potterfans: hier is ook The Wizarding World of Harry Potter.


    Wij hadden nog één dag over in Los Angeles en wilden in ieder geval de wereldberoemde studio’s gezien hebben, dus kozen we voor de studio tour. Oké, de toeristentreintjes waarin je rondgereden wordt, zijn een beetje suf en de foto’s op hun website zijn sensationeler dan het is, toch maken ze er een leuke belevenis van.


    Zo werden we, onder het bekende ‘tu-dum-tu-dum’, als echte filmsterren achterna gezeten door de haai uit Jaws. Niet alleen reden we door het puin van een neergestort vliegtuig uit War of the Worlds, maar we raceten ook weg vóór Norman Bates uit Psycho ons te pakken kreeg. Vervolgens werden we in San Francisco wakker geschud door een (simulatie van een) aardbeving en overstroming. En last but not least werden we op de hielen gezeten door Venatosaurussen, die op hun beurt een kopje kleiner gemaakt werden door King Kong … En ontkwamen we op het nippertje.

    Maar de rest zal ik niet verklappen, dat mag je zelf gaan beleven! Het enige wat nog miste, waren de fans die ons na afloop vroegen om een handtekening (op verzoek overigens mogelijk).

    Neergestort vliegtuig ‘War of the worlds’

    Intermezzo (3): Onderschatten van de afstanden in L.A.: dag van vertrek

    [De koffers zijn weer ingepakt en in de auto geladen. Het reisgezelschap verlaat Hollywood. Volgende bestemming: San Diego]
    * Circa 1,5 uur later *
    Ik [kijk uit het raam]: ‘Hé, welke stad is dit dan?’
    Moeder [blikt op navigatie]: ‘Nog steeds Los Angeles.’

                                                                  

    -The End-

     

    Heb je de vorige blogs van Rosalie al gelezen? Daarin vind je nog meer verhalen over haar reis door West-Amerika. Heb je zelf leuke tips voor een reis naar de Verenigde Staten die zeker niet mogen ontbreken op onze site? Stuur ze naar Ik Wil Reizen via contact of een gastblog!

     

     

  • De betekenis van Yosemite en een roadtrip naar San Francisco

    De betekenis van Yosemite en een roadtrip naar San Francisco

    Een roadtrip door West-Amerika is niet compleet zonder een stop in Yosemite National Park, het oudste natuurpark van de Verenigde Staten en op de Unesco Werelderfgoedlijst, en een bezoek aan San Francisco en zijn beruchte gevangeniseiland.

    De moordenaars van Yosemite

    Wat een verschil is het om vanuit de Death Valley (zie mijn blog over Las Vegas & Death Valley) het Yosemite National Park in te rijden. De lege zandvlakten maken ruimte voor groen, bergen en sneeuw en dat in slechts een paar uur rijden (3 – 8 uur, afhankelijk van je route en bestemming). En de temperatuur is hier ook weer goed te doen.

    Yosemite klinkt vrolijk in de oren, maar de betekenis is wel een beetje morbide. Het betekent letterlijk ‘onder hen zijn moordenaars’. Zo werden de oorspronkelijke bewoners genoemd door de omliggende indianenstammen. Zij die er woonden, noemden het uiteraard niet zo. Zij gebruikten Awooni, wat ‘open mond’ betekent. Dit refereert naar hoe de Yosemite vallei eruitziet.

    Boomknuffelen met sequoia’s

    Natuurliefhebbers kunnen in Yosemite hun ogen uitkijken. Wil je de watervallen zien? De reusachtige sequoiabomen? Of misschien zelfs een ‘trail’ lopen? Het is bij Yosemite aan te raden om van te voren goed uit te zoeken wat je wilt zien en hoe je er komt, want – zoals alles in Amerika – is het groot.

    Wij hadden maar een dag om het park te verkennen en hebben de sequoia’s bij de Tuolumne Grove bezichtigd. Dit deel van het park is rustiger dan het zuidelijker gelegen Mariposa Grove. We waren grotendeels helemaal alleen op onze trail. In de Tuolumne Grove vind je onder andere de Dead Giant waar je onderdoor kunt lopen.

    Ook leuk: als je ergens neerstrijkt om te lunchen, komen de eekhoorns graag een kruimeltje meepikken.

    Als je ook de bekende omgevallen sequoia Tunnel Log wilt zien, waar je met je auto onderdoor kunt rijden, moet je 300 kilometer zuidelijker zijn. In die hoek, in Sequoia National Park, staat ook de grootste boom ter wereld in volume, de General Sherman (bron: National Park Service). De watervallen liggen tussen deze twee Groves in bij Yosemite Valley. Genoeg om je dagen mee te vullen dus!

    Tuolumne Grove
    Dead Giant

    Een frisse neus halen in San Francisco

    Vanuit Yosemite is het niet al te ver naar San Francisco, onze volgende bestemming. Na de warme temperaturen van het binnenland, is het in San Francisco ronduit fris. Je (zomer-)jas mag in dit gematigde zeeklimaat weer uit de koffer.

    De eerste dag namen we de tijd om de stad te verkennen. Eerste stop: Fisherman’s Wharf, de haven die idyllisch en lekker toeristisch is. Souvenirs scoren gaat je hier zeker lukken. De bekende San Francisco-trams hoef je niet te zoeken, die kom je vanzelf tegen!

    Ontsnappen uit Alcatraz

    Fisherman’s Wharf is ook de plek waar je de ferry kunt nemen naar het beruchte gevangeniseiland Alcatraz (had ook Yosemite genoemd kunnen worden, want onder hen zaten zeker weten moordenaars). Dit stond op onze tweede dag gepland. Er wordt aangeraden om je tickets thuis al te reserveren, omdat ze vaak ver van tevoren volgeboekt zijn. De overtocht is ook een mooie kans om de Skyline van San Francisco te fotograferen, als het tenminste niet mistig en/of bewolkt is (regelmatig het geval). De omstandigheden op Alcatraz waren misschien niet al te best, maar de gevangenen hadden geen onaardig uitzicht.

    Alcatraz was in eerste instantie een militaire vestiging van het Amerikaanse leger. Van 1934 tot 1963 werd het een zwaarbewaakte gevangenis. Men dacht dat dit de ideale gevangenis was, omdat er een sterke stroming in de baai staat. Eenieder die zou ontsnappen, zou de overkant nooit halen. Tenminste, dat dachten ze.

    Op het eiland kan je met een (audio-)gids het complex verkennen en word je meegenomen in het bekendste ontsnappingsverhaal van Alcatraz. 1962, de nacht van 11 op 12 juni: Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin ontsnappen via de ventilatieroosters uit hun cellen het dak op. In hun bedden leggen ze poppen neer om tijd te winnen voor ze ontdekt worden. Daarna varen ze met een zelfgemaakt vlot de baai in. Het vlot, twee reddingsvesten en nog enkele spullen werden teruggevonden. De ontsnappers zelf niet. Na je bezoek mag je je eigen oordeel vellen: denk je dat ze het overleefd hebben?

    Tot slot: shoppen kan thuis ook

    Hoe het precies ging, weet ik niet. Maar er is een zeker moment geweest waarop we de invulling van onze laatste dag in San Francisco hebben gepland. De uitkomst was dat de meerderheid van mijn reisgezelschap liever wilde shoppen in San Fran dan naar de Golden Gate Bridge gaan. Een keuze waar ik schoorvoetend mee instemde. Toegegeven, in San Francisco kan je leuk shoppen. Toch heb ik er nog wel een beetje spijt van. Want hoe vaak ben je nou in San Francisco?

    Dus mijn boodschap aan aanstaande Amerikareizigers is: ga gewoon naar die brug! Shoppen kan thuis ook nog wel, hoor.

    Golden Gate Bridge vanaf Alcatraz

    Ben je op zoek naar meer verhalen en foto’s over Amerika? Lees dan vooral de blogs over New York, met nuttige tips voor een verblijf of wat je als beginner kan doen in Manhattan.

    Heb je zelf een fantastische roadtrip gemaakt die niet mag ontbreken op onze reissite? Neem dan contact op met Ik Wil Reizen.nl zodat we ook jouw verhaal kunnen plaatsen.

  • Las Vegas & Death Valley | Van alles naar niets

    Las Vegas & Death Valley | Van alles naar niets

    Las Vegas, de stad waar alles kan (als je 21 bent)

    Op mijn reis door West-Amerika mochten Las Vegas en de Death Valley natuurlijk niet ontbreken. Sterker nog, ik vierde mijn 18e verjaardag in Las Vegas. Al zat proosten en een gokje wagen er niet in (want alcohol en gokken mogen natuurlijk pas vanaf 21 jaar), ik heb me er geen moment verveeld! Je kan het zo gek niet bedenken of het kan in Vegas.

    Via de Grand Canyon en Zion National Park reden we, vanuit noordoostelijke richting, naar Las Vegas. Dat is een indrukwekkende route. Al rijdend wordt het Ziongebergte steeds vlakker en na de laatste, afgevlakte bergpas doemt er een oase in de verte op. Links, uitzicht op de Colorado River en Hoover Dam (inclusief een file toeristen). Recht vooruit verrijzen hoteltoppen uit het zand.

    Het kan niet missen: dat is Las Vegas.

    Tropicana Avenue – Las Vegas

    We hadden drie dagen de tijd in Las Vegas en dat is zeker niet te veel. Alleen al met een sightseeing van de Strip en de bekende hotels kan je enkele dagen vullen. Of beter gezegd: enkele nachten vullen. Las Vegas komt pas eind van de dag tot leven, als het donker is en de temperatuur gezakt. Alleen toeristen zijn zo gek om midden op de dag de Strip te verkennen. Al is het net te doen als je om de paar minuten even in de airco van een hotel schuilt. En je frisdrank gratis blijft ‘refillen’ bij de fastfoodrestaurants.

    De MGM Grand

    De hotels aan de Strip zijn naast prijzig ook overdreven groot. Ze zijn voorzien van casino’s, restaurants, winkelcentra en ander entertainment. Echter spannen de MGM (Metro-Goldwyn-Mayer) Grand, waar wij verbleven, en de Venetian de kroon. De MGM droeg tot 2006 de titel van grootste hotel ter wereld, maar is inmiddels ingehaald door de Venetian (7117 kamers) en het First World Hotel (Maleisië, 7351 kamers). De MGM telt op dit moment 6852 kamers over een oppervlakte van 15,9 hectare [1].

    Je kunt je van deze getallen haast geen voorstelling maken als je er niet bent geweest, maar om je een idee te geven: het duurde drie kwartier voor we van de hotelentree in onze kamer aankwamen. Dit was zonder tussenstops, maar met gebruik van de ‘loopbanden’, zoals op luchthavens, om de afstand te overbruggen!

    Tot slot is de mascotte van MGM noemenswaardig. Dit is namelijk een leeuw, omdat die brullend te zien was in het voorfilmpje van de MGM-films. Toen wij er verbleven, werden er zelfs nog echte leeuwen in het hotel gehouden. Hun verblijf was niet zo groot als je verwacht van zo’n enorm hotel en dit is nu al enkele jaren gesloten. De leeuwen wonen nu hopelijk weer met meer ruimte op de ranch van de eigenaar.

    MGM Grand Hotel
    MGM Grand Lions

    Struinen op de Strip

    Ieder hotel op of rondom de Strip is uniek door zijn thema en op zichzelf al indrukwekkend, maar dit zijn mijn favorieten in willekeurige volgorde:

    1. Caesars Palace: Oud-Griekenland met grote zuilen, fonteinen en trappen
    2. Luxor: de nagebouwde piramide
    3. The Bellagio: bekend om zijn fonteinshows
    4. The Venetian: een nagebouwd Venetië, inclusief paleis en gondels
    5. New York New York: de stad in het klein en heeft een eigen achtbaan
    6. The Strat: hoogste hotel met, voor de durfallen, attracties in de top
    7. Paris Hotel: omdat het altijd leuk is op de foto te gaan met de Eifeltoren, ook 8000 km van Parijs

    Death Valley: de voorverwarmde oven

    Na drie dagen in het bruisende Las Vegas, namen we afscheid en werden we met open armen ontvangen door de grote, warme leegte van Death Valley National Park. Deze zomer heeft de Death Valley het nieuws gehaald door een hittegolf. Er werd een temperatuur van 54,4 graden Celsius gemeten. Deze temperatuur is fors, maar het is zeker niet de heetste plaats op aarde. Dat record is voor de Dasht-e Lut woestijn in Iran met 70,7 (!) graden [2]. Over de Dasht-e Lut kan ik niet meepraten, maar wat de Death Valley betreft: dat voelt zo ongeveer als een (zeer grote) voorverwarmde oven instappen. Best wel warm dus!

    Voor je op pad gaat, zijn drie vragen daarom heel belangrijk:
    1) Heb je genoeg brandstof? De borden langs de weg met ‘check your fuel, next service 200 km’ wil je liever niet negeren.
    2) Heb je genoeg water? Twee liter per persoon wordt aangeraden!
    en 3) Heeft je auto een (werkende) airco?

    Eitje bakken op de motorkap

    Aan deze vragen had ik nog een vierde toegevoegd: hebben we de eieren? Want in de Death Valley kan je een ei bakken op de motorkap, toch? De millennials onder ons (en hun ouders) zullen dit misschien nog herkennen uit Bassie en Adriaan: het bekende duo krijgt autopech in de Death Valley en Bassie bakt, tijdens het wachten op hulp, een eitje op de motorkap.

    En dus had ik mijn moeder zo ver gekregen om voor vertrek nog snel een doos eieren te halen. We stopten na een paar uur in de middle of nowhere en voelden aan de motorkap: goed heet. Dat moest lukken dus. Ik pakte een ei, tikte het doormidden en … het ei bakte niet.

    Misschien was onze witte ‘van’ toch niet heet genoeg. Of zijn we door Bassie voor de gek gehouden. Hoe dan ook: deze kon ik niet van mijn bucketlist strepen. Maar de Death Valley zijn wij wél zonder pech weer uitgereden.

    Lieve lezer, wil je na Las Vegas & Death Valley nog meer lezen over mijn reis door West-Amerika? Mis dan mijn volgende blogs niet waarin ik je meeneem naar o.a. San Francisco, Los Angeles, Hollywood en andere boeiende plekken.

    Nog meer tips over de Verenigde Staten vind je op deze pagina.  

     

    Bronnen:

    [1] https://www.worldatlas.com/articles/largest-hotel-locations-in-the-world.html

    [2]://www.quest.nl/natuur/geografie/a25455437/heetste-plekken-op-aarde/https://www.scientias.nl/temperatuur-van-meer-dan-54-graden-celsius-gemeten-in-death-valley/

     

     

  • Nepal | Het dak van de wereld

    Nepal | Het dak van de wereld

    Mijn bezoek aan Noord-India – dat je kan lezen in deel 1 en deel 2 van mijn blog ‘India | Love it or hate it’ – heb ik gecombineerd met Nepal (ook wel ‘het dak van de wereld’ genoemd) en dat vond ik een hele mooie combinatie (twee weken India, één week Nepal). Bij het grensplaatsje Sunauli kun je letterlijk van India zo Nepal instappen en vice versa.

    De grote poorten met de tekst ‘Indian border ends’ en ‘Welcome in Nepal’ leveren leuke vakantiekiekjes op.

    De kleine broer van India

    Na onze drukke, chaotische weken in India voelt Nepal als een verademing. Ik zou het land omschrijven als de kleine broer van India. Het eerste verschil valt al gauw op na de grens: het is rustiger op straat! Daar hebben de borden met ‘verboden te claxonneren’ ongetwijfeld iets mee te maken.

    straatbeeld Nepal

     

    impressie straatbeeld Nepal

    Geboorteplaats van Boeddha

    De vrolijke gebedsvlaggetjes onderweg hinten al naar het tweede verschil: naast het hindoeïsme speelt het boeddhisme in Nepal een belangrijke rol. Dat is niet gek, gezien in Nepal de geboorteplaats van de Boeddha te vinden is. In de Maya Devi-tempel in Lumbini kun je de exacte plaats bezoeken. Al is ‘exact’ hier wel een ruim begrip, want het is wel al zo’n 2500 jaar geleden.

    tempelcomplex Maya Devi

     

    herkenbare gebedsvlaggetjes

    Denk aan DEET

    In Nepal zijn DEET, een klamboe en een zaklamp (want de stroom valt vaak uit) geen overbodige luxe. Dat geldt zeker op onze tweede bestemming: het Chitwan National Park. Dit is een malariagebied en de muggen hebben aan toeristen een feestmaal. Als je in de zomer reist, moet je ook rekening houden met de bijbehorende tropische buien in de ochtend. Maar laat je hierdoor niet uit het veld slaan. Hoe oneindig ze ook lijken, tegen de middag klaart het wonderlijk weer helemaal op.


    Het Chitwan verkennen we per olifant, maar het kan ook per kano of jeep. Deze laatste twee zijn wel zo diervriendelijk en je ontloopt alle takken die in je gezicht zwiepen (inclusief inheemse boombewoners).


    Wil je toch olifanten zien, dan kan je het olifantenopvangcentrum bezoeken en ’s ochtends meegaan als de olifanten gewassen worden in de rivier. Je mag ze dan voeren en de liefhebber mag mee zwemmen. Voor wat betreft de wat grotere junglebewoners, kan je in het Chitwan neushoorns, tijgers, luipaarden en krokodillen spotten.

    Chitwan olifantentocht
    Chitwan olifanten badderen

    Trekkings in alle smaken

    Het grootste verschil met India ervaren we bij onze volgende bestemming: de trekkersstad Pokhara. We staan hier aan de voet van de Himalaya en die bergketen beslaat het grootste deel van Nepal. Vanaf hier kan je trekkings lopen in alle smaken: kort, lang, pittig en extra pittig. Enthousiast melden we ons aan voor een drie uur durende trekking.

    Puffend en zwetend bereiken we het hoogste punt van de trekking. We blijken er iets langer over te hebben gedaan, namelijk zes uur! Maar dan heb je ook wat: het uitzicht, indrukwekkend. Mijn tips zijn daarom: zorg dat je over enige conditie beschikt en plan geen tweede excursie na je trekking. Anders zit je net als wij te knikkebollen bij het monnikenklooster.

    De apen van Kathmandu

    Onze laatste bestemming is de Nepalese hoofdstad Kathmandu. Uiteraard krijgen we een stadstour met stop bij het verblijf van de Kumari (de ‘levende godin’) en hebben we de eer een blik van haar op te vangen. Ook de bekende Monkey Temple mag niet ontbreken. De naam zegt het al: het stikt hier van de apen.

    Gelukkig hebben we de foto’s nog

    Als afsluiter van onze reis boeken we bij Buddha Air de beruchte ‘mountain flight’: een pleziervlucht over de Himalaya. Op de geboekte dag staan we voor dag en dauw op het vliegveld klaar. Het is vandaag bewolkt en mistig, wat hier geen uitzondering is. Onze gids had al gewaarschuwd dat er bij slecht zicht niet gevlogen wordt. Maar onze piloot lijkt het wel aan te durven.

    Tot onze teleurstelling zien we alleen het topje van de Mount Everest, gehuld in een dikke wolkendeken.

    De groep maakt zich er na afloop hard voor om ons geld terug te krijgen en boven verwachting krijgen we onze 190 dollar p.p. terug! Maar, dan moeten we wel ons mountain flight-certificaat inleveren, want niet betalen is niet geweest. Gelukkig hebben we de foto’s nog …

     

    Deze bijzondere reisblogs over Azië vind je misschien ook leuk: Ulu Muda, de ongerepte jungle van Maleisië of Op avontuur door Indonesië. Heb je zelf een mooi reisverhaal dat je wil delen met onze lezers? Neem dan contact op met Ik Wil Reizen voor een gastblog.

     

     

  • India | Love it or hate it – deel 2

    India | Love it or hate it – deel 2

    Een week geleden stond het eerste deel van mijn reisverhalen over India online. Nieuwsgierig geworden naar wat dit bijzondere land nog meer te bieden heeft? Ik vertel het je graag in dit tweede deel van mijn India blog. 

    Kastenstelsel

    Indiërs zijn in eerste instantie vriendelijk, maar zakelijk. Overal waar we komen worden we begroet met een glimlach en ‘Namasté’. Toch jammer dat de daarop volgende zin vaak ‘Money, please?’ of ‘You need taxi?’ is. Die zinnen blijven ons tot het einde van de reis om de oren vliegen. Ik had wel verwacht dat India arm was, maar toch blijf ik me verbazen over de mensen die op de stoep slapen, eten en hun behoefte doen. Met onze lokale gids komen we in één van de armste wijken van Khajuraho. Hier wonen de paria’s, die buiten het kastenstelsel vallen.

    De regering kan beweren dat het kastenstelsel afgeschaft is, maar in de dagelijkse praktijk is het er nog wel degelijk.

    Zo stoppen alle kindjes, die vrolijk met ons meelopen, plots als we een nieuwe straat inlopen. Onze gids legt uit dat de kinderen niet in deze straat mogen komen, omdat hier een hogere kaste begint. Een eyeopener voor mij, een wake-up call. En daarmee bedoel ik nu even niet de veel te vroege telefoontjes om te zorgen dat je de bus haalt !

     

    Komt een vrouw bij de Ganges

    Vandaag staat ons de langste busrit van de reis te wachten en gaat onze wekker al om 5 uur ’s nachts. We rijden vandaag 400 km oostelijk naar Varanasi, de stad van de Ganges. De rit gaat nog veel langer duren, wat we gelukkig die ochtend nog niet weten. Varanasi is één en al file, omdat de zogenoemde Shiva-feestmaand begonnen is. Onze buschauffeur wordt er zo wanhopig van dat hij besluit te gaan spookrijden. We houden ons hart weer vast en komen gelukkig zonder kleerscheuren bij het hotel aan.


    En dan heb ik nog niet eens genoemd dat we vandaag een geit aangereden hebben. Gelukkig is alles in India op te lossen met rupees en heeft de chauffeur de eigenaar van de geit wat zakgeld toegestoken. 


    De Ganges, of Ganga, zoals de Indiërs haar noemen, blijkt te zijn overstroomd. Normaal gesproken zijn er overal ghats (trappen) en een boulevard waarover je langs de Ganges kan lopen. Nu staat het water echter zo hoog dat hier niets meer van te zien is. We moeten van een afstandje blijven kijken over de hoofden van honderden Indiërs. Door de overstroming mag ook niemand het water op (dat mag sowieso niet met motorboten, alleen met paddels, want heilig) of in. Kom je eens in je leven bij de Ganges …

    overstroomde Ganges

     

    koeien zoeken verkoeling in de Ganges

     

    winkelstraat Varanasi

     

    You like beer?

    Ook is het de moeite waard om iets te vertellen over hoe het er aan toegaat als je in India uit eten gaat. Als je je tafeltje gevonden hebt, komt er zo snel mogelijk een ober op je af om je te voorzien van een menukaart. Vervolgens blijven de obers/gastheren achter je staan tot je je keus gemaakt hebt. Elke kaart is zo ongeveer hetzelfde. Je hebt naan (brood) en de keus tussen kip of groente. Naast dat rund geenszins gegeten mag worden (want heilig), zijn de meeste Indiërs helemaal vegetariër en wordt er ook weinig varkensvlees geserveerd (want onrein). Per gezin houden de Indiërs hier ook nog eigen dieetregels op na. Zelfs bij de McDonald’s zijn er geen hamburgers te krijgen en thee wordt standaard met melk geserveerd, zoals het de Britse traditie betaamt. Maar daar kom je pas achter als je je chai besteld hebt !

     

    ***

    Uit eten in India – deel 1

    Ober komt aan met flesjes bier voor de groepsgenoten die dit besteld hebben. Ober vraagt aan mijn vader: ‘You like beer?’

    Vader: ‘I like it, but I didn’t order it.’

    Ober kijkt vertwijfeld, schenkt dan bier in.

    Vader boos. ‘No! I didn’t order it.’

    Ober in de war.

    Vader laat het erbij.

     

    ***

    Uit eten in India – deel 2

    Drankjes zijn op en we willen eten. We wenken de ober. Hij snelt toe.

    ‘Order?’

    Ik: ‘Yes.’

    Ober loopt weg. Komt terug met de rekening van de drankjes.

     

    ***

    Uit eten in India – deel 3

    zandheksen voor lunch

    Ober snelt toe.

    ‘Bill?’

    ‘Yes’

    Ober snelt weg. Komt terug met kladblok.

    ‘What you had?’

    ‘One coke and one tikka naan.’

    Ober doet een rekensom uit het hoofd.

    ‘460 rupees.’

    Er bekruipt me het gevoel dat ik hem alles wijs had kunnen maken wat ik gegeten heb.

     

    Het eind in zicht

    We vertrekken zonder de gids opnieuw naar de Ganges, maar nu om de bekende crematies ter plaatste mee te maken. We worden eerst door een priester rondgeleid in een Brahmahuis. Dit is vergelijkbaar met een hospice. Een crematie in India kost behoorlijk wat geld. Alleen het hout al kost omgerekend zo’n 40 euro, wat voor Indiërs een kapitaal is. We worden daarom vriendelijk doch vrijpostig verzocht een gift te doen aan het huis.

    Die avond horen we van de gids dat dit pure afzetterij is en we beter niet hadden kunnen betalen: ‘Het liegen is in India uitgevonden,’ aldus Wieb.

    Daarna mogen we dan toch echt de crematies zien. Eigenlijk mag ik ze helemaal niet zien, omdat de vrouwen niet bij de crematie mogen zijn, maar voor goed betalende toeristen maken ze graag een uitzondering. Langs de Ganges zijn verschillende pleintjes waar een stuk of zes mensen tegelijk verbrand worden. Ik dacht dat ik geschokt zou zijn, maar dat was ik eigenlijk helemaal niet, want de nabestaanden zijn helemaal niet verdrietig. Ze zijn juist blij omdat de overledene rust heeft gevonden en een stap dichterbij de moksha is, het moment dat je niet meer opnieuw herboren hoeft te worden.

    pallets voor crematies

     

    Afsluiten in stijl

    Onze reis door India sluit af door bij het plaatsje Sunauli de grens met Nepal over te gaan. Over Nepal vertel ik graag meer in een andere blog.

    Op de laatste reisdag vliegen we van Kathmandu terug naar Delhi. Hier hebben we het laatste diner met onze groep en ik ga gekleed in een traditionele sari. Het is nog een heel werk dat ding om te krijgen, maar het was het zeker waard. Ik voel me net een maharani als ik de trap in het hotel afloop en het personeel zal dat beamen.

    Om de reis in stijl af te sluiten, hebben we pech met de bus op weg naar onze vlucht Delhi-Amsterdam. Dit is in India de normaalste zaak van de wereld. En hoe lost men dat hier op: wat gepruts met draadjes of een willekeurige vloeistof erin gooien en vervolgens met negen Indiërs de bus duwen. Wonder boven wonder rijdt de bus even later weer en komen we moe maar rijk aan ervaring op Schiphol aan. En heb ik ontzettend trek in een hamburger.

    grens India-Nepal bij Sunauli – leuk voor foto’s

    Love it or hate it

    Als ik over mijn reis naar India vertel, krijg ik eigenlijk altijd twee reacties:

    1.India? Dat trekt me totaal niet! Of 2: India, ontzettend gaaf ben ik ook geweest!

    Zowel voor als na mijn reis hoor ik bij de optie 2-mensen. Het is een land van tegenstrijdigheden, maar ik vond het fantastisch en verrijkend.

    Het staat zo ver van onze cultuur, ons doen en laten af, dat je het je bijna niet kunt voorstellen als je er niet geweest bent. Maar als het je eerste Azië-reis is, zou je misschien willen overwegen om met een iets minder schokkend land te beginnen, zoals Indonesië of Maleisië. Of je duikt gelijk in het diepe, the choice is yours

     

    Tot slot: must-sees Noord-India

    • Agra: Taj Mahal
    • Varanasi: Ganges, crematieplaatsen (de lokale gidsen wijzen je met alle plezier de weg)
    • Delhi: Old-Delhi verkennen per tuktuk/riksja, Lotustempel, Indian gate, Gurudwara Bangla Sahib (Sikh tempel), Gandhi Smriti (laatste verblijfplaats van/eerbetoon aan Mahatma Gandhi)
    • Khajuraho: Erotische tempels
    • Jaipur: Jal Mahal (Waterpaleis), City Palace, Hawa Mahal (Paleis van de winden), Amber Fort (destijds per olifant naar het fort, maar dat zal nu waarschijnlijk niet meer mogen)
    • Tussen Jaipur en Agra: Chand Baori (‘trappenput’), Fatehpur Sikri (de verlaten stad)

     

    Heb jij zelf ook leuke tips voor een reis naar India die zeker niet mogen ontbreken? Stuur ze naar Ik wil Reizen via contact of schrijf er een gastblog over!

     

     

  • India | Love it or hate it – deel 1

    India | Love it or hate it – deel 1

    Lieve lezers,
    Hier het eerste deel van mijn reisverhalen over India, het land dat zo anders is dan andere landen, vol tegenstrijdigheden maar vooral fantastisch en verrijkend. Wil je meer lezen over Delhi en de prachtige Taj Mahal, dan ben je hier op de goeie plek. Geniet ervan!

    Namasté

    Daar zijn we dan: na 7,5 uur in het vliegtuig zijn we zojuist geland op Delhi Airport. We maken kennis met onze groepsgenoten (de ‘Holland Group’), gids Wieb en de buschauffeur, een echte Sikh met tulband en baard. Uitgeput van onze vlucht wil ik zo snel mogelijk op mijn hotelbed ploffen. Als ik het kaartje in de deur steek, slaak ik een kreet als er gelijk een spin op me af komt rennen. Namasté, je bent in India.

     

    Ons tweede thuis

    Na de eerste paar dagen kan ik zeggen dat de bus ons tweede thuis geworden is. En godzijdank een huis met airconditioning. Oké, de Sikh zet dan wel de airco steeds uit om brandstof te besparen, maar hé: er is airco. Wieb heeft uitgelegd dat de meeste chauffeurs in India Sikh zijn, omdat ze beschouwd worden als verantwoordelijke mensen.
    Dat ‘verantwoordelijke’, daar wil ik achteraf toch nog even op terugkomen: we hebben niet zelden doodsangsten in die bus uitgestaan, omdat de chauffeur overal inhaalde waar het naar onze Nederlandse maatstaven eigenlijk niet kon.

    Rijden in India bestaat uit zo veel mogelijk toeteren en zo hard mogelijk rijden op een zo slecht mogelijke weg. Het resultaat: heel veel net-niet-aanrijdingen.

    De eerste keer dat ik er een druk kruispunt moest oversteken, durfde ik haast niet te gaan lopen. Maar wees gerust: na een week loop je over het drukste kruispunt van Varanasi alsof je nooit anders gedaan hebt, omdat je weet dat iedereen er alles aan doet om jou te ontwijken. Wonderbaarlijk lijkt dit ook bijna altijd goed te gaan. Behalve dan de bus die we vanuit onze rit in het ravijn zagen liggen. Maar daar zal ik niet over uitweiden, anders wil niemand meer naar India .

    kruispunt Varanasi

     

    boze stier Varanasi

    Oud en Nieuw Delhi

    We worden bij alle bezienswaardigheden van Delhi gedropt. Het gekke is dat ik er voor deze reis nooit bij stil heb gestaan dat New Delhi erop duidt dat er ook een Old Delhi is, de oude stad. Per riksja worden we door de buurten en markten van Old Delhi gefietst. Ook de typerende ‘slangenbezweerders’ ontbreken niet in het straatbeeld. Verder bezoeken we het huis waar Gandhi zijn laatste dagen doorbracht en een handjevol tempels, waaronder de bekende Sikh tempel Bangla Sahib, waar je in de keuken mee mag kijken hoe er eten wordt bereid voor alle buurtbewoners. Dat zijn er nogal wat, dus er zijn enorme ketels voor nodig. Tempels bezoek je in India altijd blootsvoets en bij voorkeur met hoofddoekje.

    Het programma is behoorlijk vol. Soms zo vol, dat we bij sommige bezienswaardigheden alleen even de bus uit gaan voor een korte fotostop. Ach, met die bedrukkende warmte is dat ook weer zo’n probleem niet. Waar het voor de bus lastig komen is, staan de tuktuk- en riksjarijders ons al enthousiast op te wachten (‘Miss, where you go? I bring you!’).

    slangenbezweerder

     

    straatbeeld Old Delhi

    Een harem van 30 man

    Van Delhi zijn we naar Jaipur gereisd en onderweg trokken de vele mannen in oranje kleding en bepakking onze aandacht. Wieb legt uit dat deze mannen bezig zijn met een bedevaartstocht. Eén van onze busstops bij een tempelcomplex, blijkt ook een gewilde tussenstop voor deze bedevaartgangers. Ik ben de bus nog niet uit, of ik word omsingeld door een horde van Indiase mannen. Ze willen allemaal met me op de foto en vanaf een afstandje zie ik mijn vader op zijn beurt dit spektakel weer fotograferen. Nog bijkomend van mijn ‘fans’ hoor ik Wieb roepen dat de tijd erop zit. We moeten weer de bus in.

    ‘Maar ik heb de tempels nog niet gezien,’ breng ik uit. Wieb grijnst naar me. ‘Als jij hier zou wonen, zou je er zo een harem van 30 mannen op na kunnen houden.’
    De naam van dit tempelcomplex moet ik je verschuldigd blijven.

    De Taj Mahal

    Stiekem de belangrijkste reden dat ik naar India wilde: de Taj Mahal met eigen ogen zien. Na een uitgebreide securitycheck en aardig wat roepies lichter (locals hebben een gereduceerd tarief) mogen we doorlopen en daar is hij dan, de Taj Mahal. Het mausoleum is zo mooi, dat je er naar moet blijven kijken. In mijn voorstelling was de Taj wit, maar nu zie ik dat dat eigenlijk maar voor een deel waar is. Het plateau en alle bouwwerken eromheen zijn rood. Als je goed kijkt, zie je dat de vier grote pilaren om de Taj in een lichte hoek naar buiten staan. En met een reden: mocht het ooit tot een aardbeving komen, vallen de pilaren naar buiten en niet op het gebouw zelf. Je mag het mausoleum zelf niet betreden en ook vooral geen foto’s maken, al trekt geen enkele Indiër zich daar iets van aan.


    Na een korte blik door de deur, strijk ik op een bankje verderop neer. Gelijk word ik door de ene na de andere Indiër benaderd met de vraag of ze een foto met me mogen maken (of ze doen dit stiekem vanaf een afstandje). Ik voel me in dit land op en top celebrity.


    Ik vraag later aan Wieb waarom iedereen hier steeds met ons op de foto wil. Zijn antwoord is dat Indiërs vanuit alle hoeken van het land hierheen komen. In sommige regio’s hebben de mensen nog nooit blond haar gezien, alleen van tv. Daarnaast geeft het hen blijkbaar aanzien als ze met een ‘rijke blanke’ op de foto gaan. Hiermee kunnen ze opscheppen bij vrienden en familie dat ze Hollandse vrienden hebben.

    Money, please

    De korte nachten en lange dagen in de bus beginnen ons een beetje op te breken. Ook zijn de eerste zieken gevallen, wat in India niet ongebruikelijk is. Misselijk zijn, buikloop, veel mensen krijgen er in meer of mindere mate wel last van in India. Wij zijn het eten noch de matige hygiëne in dit land niet gewend. En met een strak busschema is dat toch wel lastig.
    Vandaag rijden we naar Khajuraho en houden we even ons hart vast als we bijna een koe aanrijden met de bus. In de ochtend bezoeken we de zogenoemde Erotische Tempels, die bekend staan om hun ongecensureerde kamasutra op de wanden. Die vergeet je niet snel meer.

    De middag is vrij om zelf in te vullen en we nemen de tuktuk naar het centrum. Een lokale jongen biedt ons, tegen een kleine vergoeding, aan om de Old Town te laten zien. Voor we hem volgen willen we de tuktukchauffeurs even betalen, maar daar willen ze niets van weten. ‘Later, when you come back!’ zeggen ze. Dat hebben ze goed bekeken, zo zijn ze verzekerd van een volgende rit. Ze lijken elkaar ook allemaal te kennen, de chauffeurs, de ‘spontane’ gidsen en de winkeleigenaren met zaakjes waar we subtiel naar binnen geloodst worden.

     

    Zin in meer verhalen over India? Inspiratie en tips nodig voor je eigen Indiareis? Lees dan zeker het tweede deel van mijn blog ‘India | Love it or hate it’.

    Benieuwd naar andere verhalen over India? Lees dan zeker deze blogs! Wil je graag zelf leuke reistips of ervaringen delen? Dat kan in een gastblog voor Ik Wil Reizen.nl of via contact.

     

     

  • Maleisië | Ulu Muda, de ongerepte jungle van Maleisië

    Maleisië | Ulu Muda, de ongerepte jungle van Maleisië

    Veel mensen die Maleisië bezoeken, kiezen ervoor om de Taman Negara te bezoeken. Dit deel van de Maleisische jungle is daardoor niet ongerept meer te noemen. Door de grote aantallen toeristen is een ontmoeting met ‘wildlife’ niet echt meer mogelijk. Gelukkig is er met Ulu Muda een geweldig ‘off the beaten track’ alternatief.  Het Ulu Muda Forest Reserve is zo’n 160.000 hectare groot en is een belangrijk waterwingebied voor de regio. Het Forest Reserve ligt in het noorden van Maleisië tegen de grens met Thailand aan.

     

    Wildlife van Ulu Muda

    In dit ongerepte stuk natuur leven zo’n 100 verschillende soorten zoogdieren en ruim 300 soorten vogels. Bekende dieren die je hier vaak kunt tegenkomen, zijn de Aziatische olifant, sambarherten, gibbons, Java-apen, otters en wilde zwijnen. Dieren die je helaas zelden ziet, maar hier ook voorkomen, zijn onder andere luipaarden, tijgers, Indische bizons en nevelpanters. Ook voor vogelaars is Ulu Muda een waar paradijs. Zo vind je hier bijvoorbeeld tien verschillende soorten neushoornvogels.

    Activiteiten in Ulu Muda

    Tijdens een verblijf in Ulu Muda zijn er verschillende fantastische activiteiten te doen. Allemaal staan ze in het teken van de geweldige jungle en de dieren die hier leven.

    De eerste activiteit is een bootsafari. Hierbij ga je rond zonsondergang van saltlick (een plas water met veel mineralen in de grond) naar saltlick, waarbij je deze plekken afspeurt naar wilde dieren. Deze activiteit is vooral gericht op het vinden van Aziatische olifanten. Dit wil niet zeggen dat je tijdens deze bootsafari alleen olifanten ziet. Nadat je langs alle saltlicks gevaren bent, vaart de gids naar een groot meer. Hier vliegen rond zonsondergang honderden neushoornvogels over!

    Een andere activiteit die je hier kunt doen, is een wandeling door de jungle met een bezoek aan een lokale grot. Daarbij leer je meer over de jungle en geniet je van de prachtige omgeving. Ook tijdens deze wandeling heb je kans om wilde dieren te spotten en een ontmoeting met een lantaarnkever is 100% zeker.

    De laatste activiteit is rivertubing, waarbij je in een opblaasband de rivier afvaart. Deze activiteit duurt ongeveer twee uur en zorgt ervoor dat je totaal tot rust komt.

    Hoe kom je er

    Het bereiken van Ulu Muda heeft behoorlijk wat voeten in de aarde, maar zou een echte reiziger niet tegenhouden. Neem vanaf  het vliegveld van Alor Setar of Penang een taxi naar de Ulu Muda Jetty. De accommodatie kan hierbij helpen, niet alle taxichauffeurs weten namelijk waar ze moeten zijn! Vervolgens word je met een bootje door je gidsen opgepikt. Na een boottocht van ongeveer anderhalf uur kom je aan in het Ulu Muda Forest Reserve.

    Waar logeren tijdens een verblijf in Ulu Muda

    Tijdens een verblijf in het Ulu Muda Forest Reserve is er eigenlijk maar één optie. Dit is de Earth Lodge. Bij deze kleinschalige accommodatie, met slechts 12 kamers, heb je meestal het rijk (en de gidsen) voor jezelf alleen. Het voordeel van hier verblijven is dat alle activiteiten en eten/drinken bij de prijs inbegrepen zijn. Daarnaast biedt de Earth Lodge geweldige gidsen die de lodge op een verantwoorde manier managen.

    Hoewel de accommodatie behoorlijke basic is, is het echt een geweldige plek midden in de jungle!

    Waarom Ulu Muda

    • Je hebt hier geen last van massatoerisme.
    • Earth Lodge heeft geweldige gidsen in dienst die je alles kunnen vertellen over de Maleisische natuur!
    • Je hebt hier een hele goede kans om Aziatische olifanten in het wild te zien.
    • Het eten is er heerlijk.
    • Tijdens een verblijf overnacht je midden in de jungle!

    Voor de liefhebber van ongerepte en pure natuur en voor de avonturier op zoek naar outdoor activiteiten, is Maleisië een droombestemming. Heb jij ook een passie voor wildlife en bijzondere plekken? Noteer je verhalen en stuur ze naar Ik Wil Reizen.nl via contact of een gastblog.  

     

  • Het vrije bestaan | Waar ben ik aan begonnen

    Het vrije bestaan | Waar ben ik aan begonnen

    Ken jij het moment dat je denkt: … en nu moet ik voor mijn droom gaan?
    Misschien ga jij het dan ook doen of stel je het toch nog even uit. Dat laatste, het uitstellen, heb ik zelf ongeveer zo’n tien jaar gedaan. Tien jaar lang stond deze droom meer op de achtergrond. De droom van het vrije bestaan. De droom om in vrijheid te leven. Vrijheid staat voor mij dat ik kan gaan en staan waar ik wil, verschillende culturen leer kennen en mooie omgevingen mag ontdekken. Ik denk dat je hieruit wel kunt opmaken dat ik een romanticus ben. Jaren terug zat ik al in mijn studentenkamertje te fantaseren over het ‘vrije bestaan’. Samen met mijn toekomstige man en misschien zelfs wel samen met onze baby, zouden wij in een camperbusje de wereld over reizen.

    Hoe dit verlangen is ontstaan, weet ik niet precies. Ik heb altijd al van reizen gehouden en als kind was ik op een ietwat vreemde manier erg bezig met zwervers. Als ik ergens liep wat mij een geschikte plaats leek voor een zwerver om te slapen, benoemde ik dit altijd. Het is geen onrust wat ik voel. Ik voel me prettig in Nederland en heb met heel veel plezier in de stad gewoond. Veel kunst en cultuur om mij heen, veel mooie musea maar weinig groen.

    Nu lijkt de natuur mij echt te roepen.

     

    Het droomproces

    Hierop terugkijkend, is dat echt een proces voor mij geweest. Jarenlang was dit namelijk het idee, om samen met iemand de wereld over te reizen. Altijd was de overtuiging aanwezig in mijn hoofd, deze droom alleen te kunnen realiseren samen met een partner. Ongeveer vijf/zes jaar geleden ben ik begonnen dit ook aan te geven bij een eerste date.

    Mijn plan stond en staat niet vast. Ik wil mij graag laten inspireren. Wanneer ik dit samen met iemand zou gaan doen, is er ook ruimte voor andere ideeën. Zo heb ik er altijd ingestaan. Wel gaf ik aan, graag samen een avontuur te willen beleven. Zo begon er een prille liefde vol dromen, ook om samen te gaan reizen. Ik weet nog dat hij niet heel lang daarna jarig was en ik hem een wereldreisboek gaf, wat enthousiast werd ontvangen. Zo gingen de jaren voorbij. Zijn enthousiasme werd steeds minder en bleek vooral uit verliefdheid te zijn ontstaan. Dit kan ik hem niet kwalijk nemen. Want zeg nou zelf, ik ben hier natuurlijk de uitzondering in.

    De meeste mensen willen gewoon zekerheid en in een fijn huisje wonen. Dat ben ik toen ook gaan proberen. De droom, die steeds meer weggeblazen leek te worden, zorgde ervoor dat ik een leven ging leiden dat voor mij te weinig uitdaging bood.  Althans voor nu nog. Ik wil mij graag laten inspireren en per dag leven. Het vrije bestaan is wat ik wil. Wat ik over een paar weken, maanden, jaren wil of doe is voor later. Die behoefte bleek mijn vriend achteraf minder te hebben. Nu is het al dik 2 jaar uit.

    En Actie!

    Vorig jaar, een jaar na de relatiebreuk en nog net voordat corona uitbrak, voelde ik mij sterk genoeg om terug te gaan naar mijn originele plan. Ik besefte dat ik iets onmogelijks vroeg van de ander om ook deze wens te hebben. Op dit moment begeven wij ons immers op een heel ander pad. Ik woon in de stad. Hier wonen mensen die in de stad willen wonen. Ik moet het zelf gaan doen.

    Dit is het moment om het pad op te gaan waar ik graag heen wil!

    Bus gekocht!

    Het is nu maart 2021. Ik heb afgelopen oktober mijn bus gekocht. Ik ben deze nu aan het opknappen. Geen gemakkelijk klus, vooral omdat ik dit plan alleen uitvoer. Ik ben dus de enige die de drijfveer heeft om dit project aan te pakken. Er zijn wel mensen om mij heen die af en toe hulp aanbieden en voor sommige klussen huur ik iemand in. Omdat ik nu luister naar mijn droom, weet ik dat ik mij op het juiste pad bevind. Het maakt gek genoeg voor mij niet uit hoe het uitpakt. Of ik nu maar 1 week, 1 maand, 1 jaar of jaren wegblijf. Het gaat er bij mij om dat ik het uitprobeer.

     

    Doordat ik het uitprobeer, luister ik dus naar mijn hart en is het voor mij nu al geslaagd.

    Voordat ik deze droom, de droom van het vrije bestaan, ging uitwerken, had ik het plan nog niet helemaal helder. Zo ook niet hoe ik geld zou gaan verdienen. De afgelopen periode heb ik zoals vele anderen, heel vaak online moeten werken door corona. Ik ben dramatherapeut van beroep en dat vak zou eerder niet snel online worden gegeven. Omdat ik toch heb gemerkt dat hier wel veel behoefte aan is, heb ik mijn focus gezet op het online behandelen. Dit gaat voornamelijk om trainingen en workshops met als onderwerp ‘egoversterking’. Op dit moment ben ik volop bezig dit goed op te zetten en kan ik dus tijdens mijn reis blijven werken. Het betekent ook dat ik dus al twee vinkjes kan zetten bij de benodigdheden voor het realiseren van mijn reis. Camper ✓ Financiën ✓

    Een reismaatje

    Nu is er nog iets waar ik een vinkje achter kan zetten. En dat duidt dan gelijk ook op de titel van deze blog: ‘Waar ben ik aan begonnen …’ Het zit zo: nu ik alleen ben, wou ik alsnog heel graag een reismaatje. Een trouwe vriend. Raad je het al waar ik het over heb? Jazeker … een hond!

    Ik heb dit plan al een tijdje en plots kwam dit wat sneller op mijn pad dan gepland. Sinds 4 weken heb ik een pup. Loet is zijn naam. Hij is lief en super ondeugend. Ook zie ik een goede waakhond in hem. Alleen nu ik nog niet op reis ben, denk ik de afgelopen dagen regelmatig: ‘Waar ben ik aan begonnen.’ Een pup in je eentje is wel wat andere koek dan samen met zijn tweeën of in een gezin. Nu loop ik zelf zo’n zes keer met hem buiten, dus je kunt je voorstellen dat ik langzaam steeds meer in topconditie raak en wij straks met gemak een berg kunnen beklimmen.
    Al met al drukke tijden voor mij. Een bus die nog niet af is, een eigen bedrijf en een pup.


    Toch weet ik dat ik mij op het juiste pad bevind. Ik luister naar mijn hart.

    Mijn droom blijft niet in mijn hoofd hangen maar ik probeer het daadwerkelijk uit.


    De aankomende tijd zal ik op deze site mijn voorbereidingen op mijn reis in een blog vastzetten. En zodra de mogelijkheid er is om werkelijk aan mijn avontuur en het vrije bestaan te beginnen, is dit natuurlijk ook te volgen op deze site!

    En tot die tijd, kun jij voor jezelf misschien wel de vraag stellen: welke uitgestelde droom blijft bij jou telkens terugkomen?

    Wie wil net als Lieke op wereldreis vertrekken en wie heeft heel wat praktische tips verzameld voor de vertrekkende wereldreiziger? Stuur je plannen, je dromen en je tips naar Ik wil Reizen via contact of een gastblog!

     

  • Nederland | De leukste dingen om te doen in de lente

    Nederland | De leukste dingen om te doen in de lente

    Als de sneeuw en winterse kou wegtrekken en de vogels hun nestjes gaan bouwen, komen ook wij onze huizen weer uit. Om ons eigen Nederland te verkennen natuurlijk! Het land is misschien wel op zijn mooist in het voorjaar en tijdens een leuk lente-uitstapje kan je daar volop van genieten. Dit zijn de leukste dingen om te doen in de lente.

    Bezoek de fotogenieke tulpenvelden

    De tulpen staan weer in bloei in de periode van april-mei. Je hoeft niet meteen tickets voor Keukenhof te boeken, maar zoek op waar in jouw omgeving je de mooiste tulpenvelden hebt. Pak de fiets of de auto en maak er een leuke tulpentour van. Wist je bijvoorbeeld dat Goeree-Overflakkee en de omgeving van Lisse bekend staan om hun tulpenkwekerijen? Velden vol kleurige tulpen kun je hier gratis bewonderen.

    Maak een autotour door eigen land

    Je hoeft geen cabrio te hebben voor een autotour door eigen land. Pak gewoon je eigen auto en een mooie autoroute bij jou in de buurt om op een unieke manier de omgeving te verkennen. In de buurt van Rotterdam heb je bijvoorbeeld de landelijke Lek- en Lingeroute door de uiterwaarden en langs historische dorpen en windmolens. Ook op de Veluwe heb je tal van prachtige autoroutes door de natuur. In heel Nederland zijn wel van die unieke autoroutes voor een roadtrip van een dag te vinden.

    Lek- en Lingeroute

    Huur een bootje in de Biesbosch

    Er is niets lekkerder dan jezelf te wentelen in de voorjaarszon vanaf het water. Dit is het moment om een bootje te huren en het water op te gaan. Doe dat dan gelijk in een mooi natuurgebied en je ziet zo ook gelijk weer een bijzonder stukje Nederland. De Biesbosch is bijvoorbeeld zo’n prachtig watergebied.

    In het voorjaar zal je het water niet alleen hebben, maar volop schattige kuikentjes om je heen zien.

    Boek een weekendje weg in de natuur

    Na die voorjaarsschoonmaak in je huis is het tijd om ook mentaal tot rust te komen. Boek een van de bijzondere afgelegen natuurhuisjes in de natuur. Na een lang weekend of misschien zelfs een week diep in het bos met lange wandelingen en uitsluitend het geluid van vogels en natuur ben jij weer helemaal opgeladen voor de rest van het jaar.

    Speel toerist en bezoek de Hollandse molens

    Verspreid door Nederland vind je tal van molens die nog werkzaam zijn en waar je op bezoek kan. Dat is niet alleen voorbehouden aan toeristen, maar juist iets wat jij op jouw bucketlist voor Nederland moet hebben. De mooiste en bekendste molens vind je natuurlijk in Kinderdijk en aan de Zaanse Schans. Wist je dat je beide plekken gewoon gratis kan bezoeken en langs de historische molens kan lopen?

     

    Heerlijk toch, op verkenning in je eigen Nederland? Heb jij tijdens je roadtrip nog meer mooie plekjes ontdekt? Schrijf er een gastblog over en laat onze lezers meegenieten!