Tag: inside information

  • Drevsjø | Op bezoek bij de rendieren

    Drevsjø | Op bezoek bij de rendieren

    Een van de dingen die de ouders van elke twintiger tegen ze zeiden is dat ze niet zomaar vreemden van het internet moeten vertrouwen. Vandaar dat ik op bezoek ben gegaan bij een online vriend die in the middle of nowhere in Noorwegen woont, in het kleine plaatsje Drevsjø.

     

    ∇ Online vrienden

    Heel snel, voordat ik verder ga over Drevsjø: er zijn wel voorzorgsmaatregelen die ik neem bij het ontmoeten van online mensen. Niet je volledige naam geven en altijd eerst ontmoeten bij een openbare plek zijn het belangrijkst. Het liefst ontmoet je mensen bij een station, waar je altijd weer weg kan. Kan dat niet, omdat je in the middle of nowhere in Noorwegen bent bijvoorbeeld, is een supermarkt ook een mogelijkheid. Simpel gezegd: een plek waar je niet alleen bent.

     

    ∇ Noorse bussen

    Het Noorse platteland is zonder auto moeilijk bereikbaar. Om vanuit Oslo in het dorp Drevsjø te komen moest ik eerst met de trein naar het stadje Hamar, daarna met de bus naar de plaats Elverum, om vervolgens vanuit Elverum nog een bus te nemen, eentje die eens in de vijf uur vertrekt.

    Wel had ik het geluk dat er een actie gold in de zomer waardoor mijn buskaartje maar tien kronen was, of 90 cent. Normaal (normaal als in, wanneer de kinderen uit het gebied naar school moeten) is het duurder.

     

    ∇ Drevsjø

    Eigenlijk logeerde ik geeneens echt in Drevsjø, maar dit is wel het plaatsje dat voor de omliggende gehuchten, waar Ida woont, een regiofunctie heeft. Daarmee bedoel ik dat er een supermarkt, een bushalte en een pizzatent zijn.

    Het eerste wat me opviel is dat het in het gebied zo stil was. Zelfs op het platteland is het in Nederland onmogelijk om het zo stil te krijgen. Het tweede wat me opviel is dat er zomaar rendieren lopen, zoals dat er in Nederlandse steden meeuwen over straat waggelen. Voor niks bang, midden op straat, en met een air alsof ze de grond waarop ze lopen bezitten.

     

    ∇ Afstand

    Die avond hebben we een korte wandeling gemaakt, gekletst en pizza gegeten. De dag daarna hebben we rustig ontbeten. Ik had een pot speculoos meegenomen en Ida had voor mij bruine kaas en bergbraambessenjam. De jam had ze zelf gemaakt. De jam was lekker, zoet en een beetje zuur. De kaas verwarde me vooral. Het heeft de kleur van speculoos, maar smaakt een beetje zoet-zoutig. Verder hadden we nog zalm en roomkaas, iets wat altijd goed smaakt.

     

    ∇ Bezoekerscentrum

    Ida werkt bij een bezoekerscentrum ongeveer vijfenveertig minuten van Drevsjø. Waar je in Nederland in vijfenveertig minuten heen en weer kan zijn tussen twee steden, is het in Noorwegen slechts de afstand tussen een werk- en een woonplek. Het voordeel is dat de weg minder saai is. In plaats van polders, zie je hier bergen, meren en bossen.

    De naam van het bezoekerscentrum is Visitor Center National Park Femundsmarka, Gutulia. Een bezoekerscentrum kan je het best zien als een faciliteit waar je informatie kan vinden over wandelpaden, de plaatselijke flora en fauna, plaatselijke regels en waar je een visserslicentie kan kopen als dat wilt. Daarnaast heeft dit bezoekerscentrum een mooie tentoonstelling.

     

    Noorwegen is aantrekkelijk voor natuurliefhebbers, door zowel de prachtige omgeving als door ‘het recht om te zwerven.’ Hierover vertel ik in het volgende artikel meer.

     

     

  • Handige tips voor reizen naar de UK

    Handige tips voor reizen naar de UK

    Alleen de Noordzee scheidt ons land en het Verenigd Koninkrijk, toch zijn sommige dingen wezenlijk anders. Door met een aantal simpele dingen rekening te houden, ga je nóg relaxter op reis.

     

    Paspoort & douane

    Brexit heeft ervoor gezorgd dat je zonder paspoort Engeland niet binnenkomt, een ID kaart volstaat dus niet meer. Wil je jouw huisdier meenemen? Zorg dan dat deze ook een paspoort bij zich heeft, gechipt is, gevaccineerd is tegen rabiës (minimaal 3 weken voor vertrek) en behandeld is tegen lintworm door een dierenarts (tussen 1 en 5 dagen voor vertrek).

    Cheddar (Engelse kaas, niet onze hamburger/plastic kaas variant) en bacon zijn lekker, maar meenemen is geen goed idee; de EU laat geen dierlijke producten uit de UK toe.

     

    Verkeer

    Zoals bekend rijden ze links in de UK, dus kijk als voetganger eerst rechts en dan pas links.

    Het Brits wegennet is over het algemeen prima en als je zelf met de auto gaat, blijkt links rijden al snel helemaal niet zo moeilijk. Neem wel de tijd, er is bijvoorbeeld niets mis met een extra rondje maken op een rotonde als je twijfelt.

    ⇒ Let op: als Europeaan ben je (zeker ’s ochtends vroeg met nog maar één kop koffie op) geneigd om automatisch rechts te rijden (spreek uit ervaring).

     

    Stekkers

    Zorg dat je een reisstekker meeneemt (de Britten hebben driepolige stekkers type G), anders wordt het opladen van je telefoon lastig.

    ♥ Tip: bespaar jezelf een typisch Britse blessure en let erop dat je niet op een losse stekker stapt.

     

    Bellen & data

    Alle grote providers garanderen dezelfde tarieven in de UK als in Nederland. Je kunt gewoon blijven internetten, bellen en sms’en uit jouw abonnement. Je hoeft dus geen extra bundel te kopen.

     

    Geld, money, dosh, moolah

    De Britse pond staat de laatste jaren gemiddeld op zo’n € 1,15 en prijzen zijn vergelijkbaar met Nederland (benzine is daarentegen stukken goedkoper). Hotels/B&B’s en uitgaan zijn (buiten Londen) gemiddeld wat goedkoper dan in Nederland.

     

    Pubs

    Pubs zijn het hart van de gemeenschap, elke Brit heeft wel een ‘local’ (stamkroeg). Ze vervullen een belangrijke sociale functie en je treft er dan ook alle leeftijdsgroepen aan. De tijd van slecht eten en lauw bier zijn lang voorbij, vaak is het prima toeven en (goedkoop) eten in de pub.

    Wil je een avondje gaan stappen? De gemiddelde Brit begint vroeger dan de Nederlander. Je start in een pub rond acht uur en gaat eventueel door naar een late night bar of club. Veel pubs sluiten in het weekend later dan elf uur, maar het is altijd handig om dit van tevoren even te checken. Een goede site hiervoor is ‘Design my Night’

    ♥ Must do: ga op zondagmiddag rond een uurtje of twee ‘s middags naar een leuke pub en bestel een Sunday roast.

     

    Hiking

    Engeland heeft een gigantisch netwerk van ‘public footpaths’ door de meest prachtige natuurgebieden. Gelukkig is er altijd een pub halverwege om even uit te rusten en een drankje te doen. Kijk op de site van de National Trust voor de beste routes.

    Zorg wel voor goede schoenen en regenjas! Het land is stukken ruiger en onherbergzamer dan Nederland.

     

    Wanneer gaan?

    In de zomer is de Britse kust (tip: Brighton) verrassender en leuker dan velen denken en een alternatief voor het soms te warme Zuid-Europa. Rond kerst zijn stadjes als Canterbury of York ronduit betoverend. Maar elk seizoen heeft de UK genoeg te bieden … of je nu van geschiedenis en musea houdt, een natuurliefhebber bent, of juist enthousiast wordt van festivals en hippe steden.

     

    (Piet van Oosterhout is eigenaar van schoolreisbureau Cool Britannia)

     

     

  • Zwitserland | Stuwende herfstsferen rondom het Grimselgebied

    Zwitserland | Stuwende herfstsferen rondom het Grimselgebied

    Deze weken zijn misschien wel de mooiste van het jaar. Weet je nog niet waar je in de herfstvakantie naartoe wilt? Wellicht na het lezen van deze wandelopties rondom het Grimselgebied opeens wel.

    De herfst: we worden ons opeens weer bewust dat de lange zomeravonden voorbij zijn. Een kille bries, de lichten ‘s avonds weer aan; daar zitten we snel weer met een kop thee en dekentje op de bank Netflix te kijken. Oh, kon het allemaal nog maar even wachten …. Toch schijnt de zon ook nu nog volop, terwijl je niet meer voor dag & dauw op hoeft te staan voor een kleurrijke zonsopgang. De temperatuur is nog aangenaam, en de lucht zelfs helderder dan de rest van het jaar. Om nog niet te spreken over de schitterende herfstkleuren in de maand oktober. Deze tijd, absoluut de moeite waard om er nog even op uit te gaan. Om je op weg te helpen, hier enkele ideeën, die je niet als eerst op Google of in de reisgids tegenkomt.

     

    Stuwmeren en herfstsferen | Het Grimselgebied in de omgeving van Meiringen

     

    Dit bergmassief doemt voor je op als je op Meiringen (Berner Oberland) aanrijdt en de weg naar Innertkirchen vervolgt. De populaire attractie van de Aareschlucht kun je nog meepakken onderweg, om daarna de pure schoonheid van deze regio te ontdekken. Bij Innertkirchen zijn er 2 mogelijkheden. Richting de Grimselpas of richting de Sustenpas, beide absoluut bezienswaardig: kop of munt een praktische methode wanneer je niet kan kiezen tussen schitterend of schitterend. Kom je met de auto, lees dan eerst wat je regelt voor reizen door Zwitserland.

     

    Richting Grimsel wordt je begeleid door kleurrijke beboste hellingen en besneeuwde bergtoppen. Langzaam wordt het landschap ruiger en rotsachtiger. Er zijn verschillende stuwmeren in de omgeving. Eén ervan is de Gelmersee. Om bij de Gelmersee te komen zijn er enkele stalen zenuwen (en kabels) nodig. De steilste Tandradbaan van Europa, de Gelmerbahn, neemt je graag mee. Genieten van de uitzichten tijdens de rit en nadien een mooie hike rondom het meer. Heb je energie over, klim dan nog tot aan de Gelmerhütte. Een Zwitserse specialiteit als macaroni met kaas (alpmacronen) of Spätzli gaan er daar zeker in.

     

    Vervolg je de weg vanaf Innertkirchen de andere kant op richting Wassen en kanton Uri, dan kun je (gratis) parkeren bij Gadmen, bij de Triftbahn. Wanneer je de rij wilt voorkomen, even online vast een kaartje kopen. Deze echter niet vergeten bij de bergbaan op te halen. Je kunt ook gewoon de benenwagen gebruiken, mits je de tijd en de energie hebt om wat zwaartekracht te overwinnen (+/- 3 – 5 uur). Je volgt op de wandeling naar boven de rivier Triftwasser, die ontspringt uit de Triftsee. De herfstkleuren begeleiden je eerst door het woud, tot je boven de boomgrens komt en het rotsachtige en ruige landschap opduikt voor het laatste deel van de route naar de Triftbrücke.

    Juist in deze periode is er ’s ochtends vaak nog wat waterdamp en mist, wat een mysterieus effect geeft. Als de zon op volle kracht komt, trekt deze mist op en ontplooit het prachtige landschap zich.

    Bij de Triftbrücke aangekomen, zijn ook hier stalen zenuwen handig. De hangbrug is zo’n 170 meter lang en 100 meter hoog en geeft zicht op de Triftgletscher en omliggende alpen.

    Hongerig van de klim is er op een kleine omweg van 30 minuten de Windegghütte, waar je je kan sterken (wederom met Zwitserse specialiteiten, stevig wandelvoer voor de terugtocht).

     

    Terug bij het dalstation in Gadmen, is het een feestje om de weg verder te vervolgen naar Kanton Uri (Wassen) over de Sustenpas. Tijdens de rit passeer je de Obersteingletscher en vele uitzichten, zonder extra fysieke inspanningen. Voor wie de tijd heeft, kan nog een 3e stuwmeer aan z’n trip toevoegen. De Göschneralp is hier namelijk niet ver vandaan (bij Göschenen). Daar bevindt zich de Göscheneralpsee, wederom een groot stuwmeer met een extreem blauwe kleur. Ook hier zijn verschillende wandelingen te maken. De parkeerplaats bij het meer is goed met de auto te bereiken via een slingerweg. Zoek je daarna nog een wandeling langs een meer, lees dan over wandelen rond de Brienzersee bij Interlaken.

     

    Vast en zeker ervaar je nu een stuwende kracht om eropuit te gaan en nieuwe herfsttaferelen te ontdekken.

     

  • Budget eten | Lekker, goedkoop, gezond, verder nog iets?

    Budget eten | Lekker, goedkoop, gezond, verder nog iets?

    Een van de dingen die ik blijf herhalen is dat interrailers geen geld hebben. Interrailers zijn echter ook mensen en mensen moeten nou eenmaal eten. De vraag is dan hoe je zo goed mogelijk kan eten terwijl je ondertussen zo min mogelijk geld uitgeeft. Ik heb het dus over budget eten!

    Veel interrailers koken hun maaltijden zelf. Elk hostel heeft een keuken waar je zowel eten kan bereiden als eten kan bewaren. Belangrijk is wel om, als je je eten in de koelkast legt, er op te schrijven wat je naam is en wanneer je weggaat. Eten zonder etiket is namelijk gratis mee te nemen.

     

    Meenemen

    Er zijn een paar ingrediënten die je altijd nodig gaat hebben. Bakolie bijvoorbeeld, maar ook zout en peper, eventueel wat kruiden en rijst of pasta. Dat zijn ingrediënten die je beter van thuis mee kan nemen. Dan reken je ze al mee als je je tas inpakt en kan je ook ver van tevoren al het juiste formaat van producten meenemen. Ik heb bijvoorbeeld een busje met zeven verschillende kruiden en een flesje olijfolie van miniformaat. Dat kan je ook eventueel bijvullen – thuis, met geleende olijfolie of met de olijfolie die er in sommige hostels in de keuken slingert.
    Als je van begin af aan weet dat je veel pasta of rijst gaat eten, is het handig om deze al meteen mee te nemen, tenzij je vakantiebestemming echt veel goedkoper is dan in Nederland (wat bijvoorbeeld in Spanje of Polen het geval is).

     

    Gratis eten

    In veel hostelkeukens is er een ‘weggeefdoos’, een bak waar je eten in kan stoppen dat je zelf niet meer nodig hebt of waar je eten uit kan halen als je budget wel erg krap wordt. Zelf heb ik pasta gered die iemand weggeven had en heb ik mijn overgebleven pastasaus weer gedoneerd. Het is een fijn systeem waar je bovendien geld mee kan besparen. En sjouwen! Eten meedragen dat je niet gaat eten, is loos gewicht.

     

    Klassiek interrail eten

    Wat is nou typisch interrail eten? Eigenlijk vooral brood. Je hebt interrailers die voor elke maaltijd wel iets van brood eten. Boterhammen voor de lunch en het ontbijt, gevolgd door baguette met hummus of kruidenkaas en eventueel wat tomaat of rucola.

    Brood is nou eenmaal goedkoop en een pot of kuipje met iets smeerbaars vaak ook. Naast hummus en kruidenkaas zijn pindakaas en chocopasta ook populair.

    Toch kan ik zelf aanraden om in ieder geval te investeren in fruit. Als het even kan, ga dan ook voor houdbare zuivel zoals drinkyoghurt. Voor het avondeten zijn tomatensaus, kidneybonen, ui, kaas en de goedkoopste groente die je kan krijgen goed. Kaas kan op brood en kan gebruikt worden om door saus te mengen, om deze zowel extra smaak als proteïne te geven.

     

    Uit eten

    Veel interrailers bewaren voldoende geld om met mensen die ze ontmoet hebben, uit eten te kunnen. Vaak worden wel de goedkoopste gerechten gekozen. Zelf heb ik tijdens mijn reis gegeten bij goedkope Italianen, bij shoarmazaakjes, bij fastfoodrestaurants en bij de Thai. In de meeste steden is wel een Thai te vinden die niet te duur is en goed eten bereidt.

     

    Geloof het of niet, maar ik vond het koken leuk. Het was fijner dan elke avond in een vreemd restaurant eten en ondertussen kon je gezellig met je medereizigers praten. Het gewicht dat dan extra op je rug hangt, neem je voor lief.

     

     
     

  • Noorwegen | Stad bij de Bergen

    Noorwegen | Stad bij de Bergen

    Voordat ik mijn pa achterliet in München, zei hij al dat Noorwegen mooier was dan Zweden. Nadat ik Oslo verlaten had, richting Bergen, kon ik beamen dat hij gelijk had.

     

    ◊ Bergenbahn

    Als je zegt dat je de trein van Oslo naar Bergen neemt, zal iedereen die ervan gehoord heeft zeggen dat het de mooiste rit van Europa is. Op het internet struikel je over de stukken die de tocht aanprijzen en beweren dat je je ogen niet van het raampje kan houden. Het blijkt dus dat al die mensen gelijk hebben.

    Vooral de wijde meren die je over de hele tocht kan zien en de bergtoppen die dichter in de buurt van Bergen oprijzen. Hou je camera gereed! Dat meen ik wel, want het is ook de tocht met de meeste tunnels van Europa. Als je even niet oplet, ben je te laat voor je plaatje.

     

    ◊ Regen

    Toen ik arriveerde in Bergen, had ik geluk: het regende namelijk niet. Ik heb de hele avond in de haven gezeten, kijkend naar de urenlange zonsondergang, met een colaatje erbij.

    Dit is normaal gesproken wel anders. In Bergen hebben ze, door de ligging, bijna elke dag flinke regen. Wie naar deze stad wil, zal zich hierop moeten voorbereiden.

     

    ◊ Stedelijk museum

    In de buurt van de haven liggen twee belangrijke bezienswaardigheden. Een daarvan is het Stadsmuseum van Bergen. Hier hebben ze een vaste collectie archeologische vondsten. Deze vondsten komen uit het naastgelegen Bryggen, het oude centrum met dicht op elkaar staande houten gebouwen.

    Dit centrum is vaak afgebrand. In het museum hebben ze overblijfselen van een paar huizen en oude sieraden en scherven. Het meest bijzondere zijn de stukjes hout met runische inscripties. Dit zijn de inscripties van gewone mensen. Dit zijn geen belangrijke teksten, maar splinters van het dagelijks leven. Liefdesbriefjes, bijvoorbeeld, en boodschappenlijstjes. Zoals de rondleider zei: het is alsof iemand je whatsapp-geschiedenis vindt en later in een museum legt. Een vondst als deze is voor historici uiteindelijk belangrijker dan de hoge literatuur.

    ◊ Bryggen

    Naast dit museum ligt het UNESCO Werelderfgoed Bryggen. Dit oude centrum van houten gebouwen is vooral een tourist trap. De oude gebouwen zitten vol winkeltjes met prullaria. Hier en daar zit er een galerie van een plaatselijke kunstenaar, en die zijn op zich de moeite waard, maar voor Bryggen hoef je niet helemaal naar Bergen af te reizen.

     

    ◊ Bergen

    De meeste mensen komen naar Bergen vanwege, wel, de bergen en de wandelroutes. Vanuit Bergen vertrekken er zowel wandelroutes als kabelbanen. De populairste is de Floyenbahn. Deze is open tot 23.00 uur, dus mijn advies is om halverwege de middag met de kabelbaan te gaan als het niet je bedoeling is om een lange wandeling te gaan maken. In de ochtend staat er een reusachtige rij.

     

    ◊ Op je clownsschoenen

    Vanuit het punt Floyen kan je de bergen in voor lange en minder lange wandeltochten, die veelvuldig met bordjes aangegeven zijn. Ook is er een wandeling van ongeveer drie kilometer terug het centrum van Bergen in. Deze wandeling zou je op je clownsschoenen nog kunnen lopen. Ik deed het in ieder geval op Birkenstocks, wat vast de ergste voorbereiding ooit is, maar het ging. Dus zelfs als je de meest onervaren hiker ooit bent (loop je gewoon op wandelschoenen, dan sta je al boven mij), is het prima te doen. Het is een leuke wandeling.

     

    Met de interrail ga je van stad naar stad. Ook in Bergen ben ik niet lang gebleven. Na een dag was het tijd om verder te gaan. Dit keer naar Drevsjo, een dorp in the middle of nowhere, waar ik bij mijn vriendin Ida bleef logeren.

     

  • Griekenland | Honeymoon Athene & de Atheense Riviera – deel 1

    Griekenland | Honeymoon Athene & de Atheense Riviera – deel 1

    In september 2023 was het eindelijk zo ver: mijn man en ik gingen op onze langverwachte honeymoon! Bij honeymoon denk je natuurlijk aan zon, zee en strand, zoals Bali, Curaçao of de Malediven. Maar Europa heeft ook heel veel moois te bieden en niet onbelangrijk: dat is een goedkopere bestemming na een dure bruiloft (of je moet het wel héél bont maken …). Athene stond al lang op onze bucketlist. En om toch ook wat zee en strand mee te pikken, kozen we voor een verblijf aan de zogenoemde Atheense Riviera. Is Athene een geschikte honeymoonbestemming? Dat lees je in deze en mijn volgende blog!

     

    Sneak peek van Athene

    Soms ga je op reis en heb je een bepaald beeld van een bestemming, dat je tijdens de reis moet herzien. Dat was ook zo bij mijn beeld van Athene. Ik had het in mijn hoofd erg geromantiseerd, mede door mijn eerdere reizen naar verschillende Griekse eilanden met hun idyllische dorpjes. Maar ik kan je zeggen: Athene is een totaal andere wereld.

    Allereerst: wat een enorme stad! Vanuit het vliegtuig hadden we al een sneak preview van de stad. Athene heeft 656.000 inwoners. Niet heel veel voor een hoofdstad, denk je nu misschien. Maar het totale stedelijk gebied heeft er ruim 3 miljoen! De stadsregio strekt zich uit zo ver je kijken kan.

    Tip: boek op de heenweg een stoel bij het raampje om dit uitzicht op Athene te zien. Iets minder mooi: de laag smog die boven de stad hangt.

     

    The city of neverending stories

    Eenmaal geland kwamen we op de luchthaven de volgende slogan tegen: ‘Athens, the city of neverending stories’. En dat klopt: het leven in en om Athene gaat 24/7 door. Maar het is ook de stad van neverending traffic, smog & construction sites, hebben we gemerkt. En niet te vergeten de neverending heat in de zomermaanden. Overal wordt geleefd, gebouwd, herbouwd en gereisd.

    Sommige wijken, vooral in het noorden van de stad, zijn best wel crappy (lees: leegstaande gebouwen, graffiti en ongure steegjes – vandaar ook al die bouwputten). Daar wordt aangeraden niet ’s avonds laat nog te struinen. Toch heeft Athene ook zeker iets romantisch buiten de drukke paden. Er staan natuurlijk veel prachtige historische gebouwen. De ANWB beschrijft de stad dan ook toepasselijk als één groot openluchtmuseum. En in de wijk Plaka zijn veel idyllische straatjes met winkeltjes en restaurantjes. Er zijn verder veel fancy ‘rooftop restaurants’ en hotels waar je kan eten, borrelen en/of zonnen met uitzicht op de stad en de Acropolis. Daar is de prijs dan ook naar. Voor Griekse begrippen is het wel prijzig, voor ons Nederlanders vergelijkbaar met thuis. Maar als je genoegen neemt met een iets minder mooi uitzicht, kan je ook gerust voor wat goedkoper dineren. En ze zijn niet zuinig met de porties!

    Plaka: Monastiraki Square
    Kotzia Square

    Athene in 1 dag: hop-on, hop-off

    Wij hadden helaas maar één dag om Athene te verkennen, maar ik zou een dag of twee aanraden voor het ‘openluchtmuseum’, oftewel sightseeing, en nog een dag om door de straatjes te struinen en de sfeer te proeven.

    We hebben Athene – supertoeristisch – met de hop-on hop-off bus ontdekt. Toegegeven, het was niet zo avontuurlijk en niet goedkoop. De tickets waren 28 euro p.p. voor twee dagen onbeperkt reizen. Maar dan word je wel pal voor alle sightseeing gedropt en dat vonden we echt een plus. De bus pikte ons zelfs voor ons hotel in Glyfada op, want twee lijnen gaan langs de kuststrook. Dus die kan je ook gebruiken als je juist even Athene wil ‘ontvluchten’ naar het strand. Ideaal dus. De bus bracht ons naar de centrale busterminal in Athene. Daar stapten we op de rode route, waar één van de eerste stops de Acropolis was.

     

    Acropolis betekent ‘het hoogste punt van de stad’ en dat is de naam van de heuvel waar verschillende tempels gebouwd zijn ter ere van de beschermgodin Athena. De bekendste tempel is die op de top, het Parthenon (bouw startte rond 490 v.Chr.). Hij staat precies waar volgens de verhalen Athena de eerste olijfboom van de stad plantte, om de stad te voorzien van vruchten, olie en schaduw.

    We werden gedropt aan de voet van de Acropolis- en Phillopapposheuvel, waar de meeste mensen hun weg te voet vervolgden de Acropolis op (deze liggen naast elkaar). Wij hadden de tip gelezen om juist de Phillopapposheuvel op te wandelen en die klim werd beloond: vanaf de top hadden we een prachtig uitzicht over de Acropolis en Athene, dat we met slechts enkele andere toeristen hoefden te delen. Dit is ongeveer 15-20 minuten lopen. Na de afdaling zagen we tot ons genoegen vlakbij de terminal een restaurant (Dioniyos Zonar’s). Want inmiddels was de temperatuur de dertig graden alweer gepasseerd en waren we nodig toe aan een versnapering. En waar dat beter te doen dan op zo’n fancy terras met Acropolis view?

     

    Onze volgende stop was Panathinaiko, het olympisch stadion van Athene. Hier werden de eerste Olympische Spelen gehouden in 1896. Bijzonder is dat het in zijn geheel bestaat uit marmer. Hiervoor stond er ook al een (houten) stadion waar de lokale Atheense spelen gehouden werden. We vonden het opvallend dat het stadion niet volledig ovaal is, maar een hoefijzervorm heeft. Dit is overgenomen van het originele stadion, maar ik heb niet kunnen vinden waarom dit is gedaan. Het stadion had plaats voor zo’n 55.000 mensen. Tenzij je graag over de bankjes wilt lopen, hoef je geen ticket te kopen. Je kan het gewoon vanaf de stoep zien.

    olympisch stadion

    Hierna hadden we helaas niet zoveel tijd meer over. Daarom hebben we vanuit de bus veel mooie bezienswaardigheden gezien, maar zijn er niet meer uitgestapt. We kwamen onder andere langs de Universiteit van Athene, de grote voedselmarkt Varvakios (dat was te ruiken), de parlementsgebouwen en het stadspark Ethnikos Kipos. Wel zijn we nog even gaan struinen bij de vele winkeltjes. Als we meer tijd hadden gehad, had ik graag nog de Agora, Hadrian’s Bibliotheek en het archeologisch museum bezocht. Dus Athene, wie weet tot ziens…

    Universiteit van Athene

    Tot slot enkele praktische tips:

    • Beste tijd voor Athene. Als je buiten de zomerperiode kunt gaan: doe dat zeker. Zelfs in september was het er nog behoorlijk warm (32°) en er staat geen zuchtje wind in het centrum. En mocht je toch in die periode gaan, ga dan als het kan vroeg op pad. Bijna alle bezienswaardigheden zijn vanaf 8 uur open. Naast dat het heel warm is in de middag, is ook bijna elke straat met wit marmer betegeld. Ons werd verteld dat dat je op het midden van de dag haast verblindt en je minder mooie foto’s kan maken. Helaas vertrekken de eerste hop-on bussen wel pas eind van de ochtend.
    • Sightseeing. Veel archeologische bezienswaardigheden kun je gewoon vanaf de straat of een uitzichtpunt zien. Onze tip is dan ook dat je niet per se overal tickets voor hoeft te kopen of in de rij hoeft te staan. Vanaf een afstandje zijn ze net zo mooi. O.a. de Acropolis/Parthenon, het olympisch stadion en de Tempel van Zeus zijn vanaf de straat te zien. Daarbij staan de gebouwen ook wel regelmatig in de stijgers en kan het bezoek dus tegenvallen als je ervoor betaalt hebt.
    • Hop-onbussen. Het systeem is een beetje onduidelijk, maar je hebt een grote ‘terminal’ in de stad waar alle bussen samenkomen en waar ook gidsen staan om uit te leggen welke kleur bus je moet hebben. In de bus kan je naar audio luisteren. Ze hadden zelfs een Nederlands verhaaltje, maar dat wordt wel wat overstemd in het drukke verkeer. Ze rijden dus eind van de ochtend tot eind van de middag. Rond 16 uur begint wel de spits in de stad, dus hou er rekening mee dat je er dan lang over doet om de stad door te komen. Ik denk dat we na 15 uur ongeveer 1,5 uur in de bus hebben gezeten om terug bij de beginterminal te komen, zonder uit te stappen.
    • Openbaar vervoer. Wij hebben het niet gebruikt, maar wel gelezen dat het ov in de stad goed geregeld is. Als je je snel door de stad wilt verplaatsen, kan je een dagkaart kopen voor het ov: de metro, tram en bus. Het is soms wel even puzzelen omdat veel in het Grieks staat en je dan wel op moet letten waar je eruit moet.
    • Tip voor een dagje strand: stap niet gelijk uit de bus of tram bij Edem Beach. Dit is letterlijk een strand pal naast de snelweg. Ter vergelijking zou je dan in Nederland naast de A2 op je handdoekje gaan liggen. Maar als je wat verder de kustlijn afrijdt, zijn er rustigere plaatsen te vinden, zoals het strand bij Glyfada. Daarover vertel ik meer in de volgende blog.

     

    Bronnen:

    https://www.grieksegids.nl/athene/oud-olympisch-stadion-athene.php

    https://www.anwb.nl/vakantie/griekenland/athene/bezienswaardigheden

    https://historiek.net/parthenon-athene/2431/

     

  • Noorwegen | De zon gaat niet onder in Oslo!

    Noorwegen | De zon gaat niet onder in Oslo!

    Na Odense en Stockholm was Oslo een schok. De stad was groter, voller en de straten waren minder veilig dan in Denemarken en Zweden, al helemaal voor een vrouw in haar eentje. In het hostel kwam ik erachter dat ik niet de enige was die dit zo ervaarde. Ja, Oslo vonden we intimiderend.

     

    ¥ Anker hostel

    Mijn hostel in Oslo was een beetje vreemd. Er was geen publieke keuken, maar in plaats daarvan een kitchenette in de kamers. Om er gebruik van te maken moest je voor 20 euro borg keukengerei huren bij de receptie.

    Desondanks was het er schoon en heb ik hele leuke mensen op mijn kamer gehad. Tijdens mijn dagje Oslo zijn we met elkaar opgetrokken en hebben we ‘s avonds samen pasta gekookt. Eén van de meiden was Nederlands en het was fijn om, na zo lang Engels en een beetje Duits te hebben gepraat, weer eens mijn eigen taal te kunnen praten.

     

    ¥ Zons’ondergang’

    Op de eerste avond in Oslo ben ik in mijn eentje naar buiten gegaan met het voornemen wel weer voor het donker terug te zijn. ‘Voor het donker’ bleek in Oslo zo iets te betekenen als ‘circa half twaalf,’ dus dat kwam mooi uit.

    Ik was alleen niet voor het donker thuis. Eerst heb ik een wandeling gemaakt door het centrum van Oslo, langs het parlementsgebouw en het koninklijk paleis.

    Halverwege kwam ik langs een danscafé en besloot ik maar naar binnen te gaan. Geen zorgen: Ik had nummers uitgewisseld met een meisje uit het hostel, waardoor ik wel een contactpunt had.

    Ik vind het helemaal niet erg om alleen te dansen. De rest van het café dacht daar kennelijk anders over, want aan het eind van de avond was ik geadopteerd door zo’n drie vriendengroepen. Rond één uur heb ik ze vaarwel gezegd en ben ik naar huis gerend. Letterlijk. Beetje suf, maar de kans dat mensen je aanspreken of lastig vallen is dan niet zo groot.

     

    ¥ Historisch museum

    De dag nadat je uit geweest bent, sta je wel gewoon op en ga je weer door. Je tijd in het buitenland is kostbaar en je maakt er gebruik van.

    Met de meiden uit mijn hostel ben ik naar het historisch museum geweest. Hier hebben ze tentoonstellingen over de oudheid in het algemeen, niet specifiek die van Scandinavië. Ze hebben samurai-uitrustingen, Oud-Egyptische beelden en munten, een hele hoop munten.

    Ik vond dit museum leuker dan de rest van mijn groep en ben blijven hangen voor de rondleiding over Vikingen. De rest was toen al doorgelopen naar het Munch en het nationaal museum van Oslo, plekken waarvan ik gehoord heb dat ze grandioos zijn, maar waar ik niet heen gegaan ben.

     

    ¥ Akers Huset

    Ik ben nog naar het Akers Huset geweest, een gebouw dat ooit een middeleeuws kasteel, een militaire basis en een gevangenis was, alvorens het een museum werd. De geschiedenis van dit gebouw loopt ver uiteen. Er zitten twee betaalde musea in het fort, maar er is ook een gratis bezoekerscentrum met wisselende tentoonstellingen. Al met al zeker de moeite waard, al helemaal voor de budgetreiziger.

     

    Oslo was geen slechte ervaring, maar ik zou het niet de beste plek van mijn vakantie noemen. Vergeleken met andere steden voelde de stad onveilig, zeker voor een jonge vrouw alleen. Maar niet getreurd: de volgende dag ging ik met de fenomenale Bergenbahn naar de pittoreske, ondanks regenachtige, stad Bergen. 

     

    Wie graag de vorige afleveringen nog eens terugleest van de reeks “Roos interrailt!”, verwijzen we door naar de auteurspagina van blogger Roos.

     

  • Reisverhalen bijhouden op 7 manieren

    Reisverhalen bijhouden op 7 manieren

    Wat voor reis je ook maakt – met de fiets, in de trein, als familie of all-inclusive – veel mensen vinden het leuk om opnames te maken, zodat ze later herinneringen kunnen ophalen aan hun reis. Wat zijn nou de manieren om dit te doen? Simpel gezegd hangt dat van de persoon af. Toch heb ik een paar manieren om je reisverhalen bij te houden op een rijtje gezet.

    Papieren dagboek

    Zelf doe ik het op de ouderwetse manier: met een papieren dagboekje. In mijn alledaagse leven schrijf ik al elke dag en op vakantie zet ik dit simpelweg voort.

    Papieren dagboeken kan je extra opleuken door tijdens je reis ansichtkaarten, tickets, stickers, bloemblaadjes, visitekaartjes en landkaarten te verzamelen. Je kan lijm en een schaar meenemen als je ze op reis al wilt inplakken, of alles verzamelen in een grote map en er thuis een collage van maken. Dat laatste heb ik gedaan.

    Handtekeningen van mensen onderweg

    In mijn papieren dagboek laat ik ook de mensen die ik tijdens mijn reis ontmoet een kort stukje schrijven. Uiteindelijk is dat meer waard dan het uitwisselen van telefoonnummers, iets waar je doorgaans niet veel meer mee doet. Extra leuk is om mensen te zeggen dat ze in hun eigen taal kunnen schrijven, zodat je dagboek een mengelmoes wordt van Zwitsers-Duits, Chinees, Noors en Italiaans.

    Online dagboek

    Wat je op papier schrijft, kan je ook online bijhouden met een tekstverwerker, als dat je beter ligt. Het voordeel is dat je vaak beter op je telefoon of computer dan op je dagboek let en dat je geen pennen mee hoeft te nemen. Je kan ook foto’s toevoegen, al worden fysieke tickets wat lastiger. Ik ken ook mensen die een WhatsApp-chat met zichzelf hadden aangemaakt, waarin ze hun gedachten schreven en hun foto’s stuurden.

    Fotoboek

    Van de tekst in je dagboek en je foto’s online kan je ook een album maken. Hiervoor bestaan online verschillende programma’s. Zo heb je al helemaal alles bij elkaar, dagboek, foto’s en fysieke papieren.

    Vlog

    Je kan het ook creatiever aanpakken, door bijvoorbeeld een vlog te maken. Dit kan je doen op de YouTube-stijl, waarbij je in de camera kijkt en praat, of door er een slideshow van te maken met foto’s, filmpjes, muziek en ingesproken tekst. Het klinkt misschien alsof deze tweede optie iets meer kunnen vereist, maar niets is minder waar. Tegenwoordig stikt het van de apps en websites waarmee iedereen makkelijk een filmpje kan editen, als deze niet al gratis op je computer of telefoon staat.

    Audio-opnames

    Ben je niet zo van de foto’s? Dan kan je er altijd voor kiezen om een audiodagboek bij te houden. Zet simpelweg de recorder van je telefoon aan en begin met praten. Om het wat spannender te maken, kan je altijd de geluiden om je heen opnemen: het getik van een waterval, de chaos van een kermis of speelhal, of het ruisen van de zee.

    Aandenkens

    Zijn al die woorden of zelfs de foto’s eigenlijk niks voor jou? Denk er dan over om van de plaatsen waar je komt een klein aandenken mee te nemen. Dit kan gratis zijn, bijvoorbeeld blaadjes van de bomen of schelpen van het strand, of je kan iets kleins kopen in souvenirwinkels. Een andere optie is overal een shirt, een klein boekje of een vingerhoed te kopen, van elke locatie één. Als je thuiskomt, heb je dan een heel plankje van aandenkens aan je reis. Denk er wel aan dat je het allemaal mee moet slepen.

    Je reisverhalen delen

    Het is natuurlijk altijd nog een optie om al je reisverhalen uit te typen, te laten publiceren op een blog en er dan ook nog een Instagram-post van te maken, zodat iedereen lekker kan meegenieten.

  • Karlstad in Zweden, een tussenstop per trein tussen Stockholm en Oslo

    Karlstad in Zweden, een tussenstop per trein tussen Stockholm en Oslo

    Ik kan je niet vertellen waarom ik een stop in Karlstad gepland had. Ik had er nog nooit van gehoord, het heeft niet veel bezienswaardigheden en in de reis tussen Stockholm en Oslo heb je geen tussenstop nodig. Ik wilde ergens rustig aan het water zitten, geloof ik. Hoe dan ook had ik geboekt, dus ik ging.

    Met de bus naar Karlstad?

    Het meisje waarmee ik in Uppsala op de kamer lag, Sylvia, ging een dag voor mij naar Karlstad. Zij stelde me ervan op de hoogte dat de reis op een gegeven moment met de bus verder ging, omdat er tussen Karlstad en Stockholm aan het spoor gewerkt werd. Op zich ging deze busreis heel soepel, maar het was fijn om het vooraf te weten. Het is een extra overstap, iets wat je als interrailer liever vermijdt.

    Afgezette tunnels op weg naar het hostel

    Daarna bleek er in Karlstad zelf ook aan de weg gewerkt te worden. Het hostel ligt op een verhoging, maar er ging geen bus die kant op. Daarbij was de normale voetgangerstunnel afgesloten, waardoor ik met bepakking en al tien minuten om moest lopen. Pas later kwam ik erachter dat er ook een voetpad langs de autoweg ging. Ik raad aan om, als je naar het Karlstad Sport Hostel gaat, deze brug te nemen, ondanks dat het er op Google Maps twijfelachtig uitziet.

    Lelijke mooie hostels

    Als Uppsala een mooie, maar lelijke stad was, dan lagen Sylvia en ik nu in een mooi, maar lelijk hostel. Het zag er van buiten prachtig uit en had chique ramen, maar tegelijkertijd zaten er ook gaten in de badkamermuur.

    Voor het avondeten hebben Sylvia en ik tosti’s gemaakt. Tosti’s met alleen kaas en boter, maar ook speciale tosti’s met feta, pesto en tomaat. We hebben ze gebakken in de pan.

    Interrailen is niet enkelzijdig. Soms heb je een geweldige ervaring in een bar of bij een museum. Soms zijn de mooiste tijden de momenten waarop je samen tosti’s bakt in de keuken van je hostel.

    IJs op het ‘strand’

    Door de onhandige ligging van het hostel duurde het vijftien minuten om de stad in te lopen. Tijd om de musea te bezoeken was er zodoende niet meer.

    We hebben langs het water gelopen en een ijsje gehaald, tegen Scandinavische prijs, en deze op een klein strandje opgegeten. We zaten te praten over reizen, het studentenleven en zenuwen. Het drong tot me door dat ik eigenlijk toch gekregen had wat ik wilde. Ik zat aan het water, met een ijsje.

    Praten in de regen

    Helaas begon het snel daarna te regenen. We zijn teruggegaan naar het hostel en hebben daarna tot half twaalf ‘s avonds gepraat, over van alles en nog wat, ondanks dat Sylvia om half acht moest opstaan. Het was een gesprek dat op ons allebei diepe impact gemaakt heeft, en nee, ik ga niet zeggen waar het over ging. Sommige dingen zijn voor mij alleen.

    Met de trein van Karlstad naar Oslo

    De volgende dag namen Sylvia en ik afscheid en gingen we ieder onze eigen weg, zij naar Göteborg, ik naar Oslo. Ik moest vanuit Karlstad over Oxnered naar Oslo. Er is geen enkele plek op aarde waarvan je minder het gevoel krijgt dat er een internationale trein langs rijdt dan Oxnered. Er is daar niks, maar dan ook helemaal niks. De trein kwam wel, op tijd. Drie uur later reed ik Oslo binnen. Na Odense, Stockholm en Uppsala was Oslo anders. Spannender, vreemder en vooral veel, veel groter.

    Interrailen brengt je niet altijd op de mooiste plekken maar zoals Roos het zegt, soms is de ervaring en de beleving belangrijker dan chique gebouwen of prachtige natuur!

  • Uppsala, het Leiden van Zweden

    Uppsala, het Leiden van Zweden

    Uppsala is als het Leiden van Zweden: een wat kleinere, culturele universiteitsstad. Ik voel me ook hetzelfde over Uppsala als over Leiden: objectief gezien is het een mooie stad, maar ik kan me er niet aan binden. Wel zou ik beide steden aanraden voor interrailers al is dat vrij dubbel.

    Gamla Uppsala, het oude Uppsala

    De reden dat ik naar Uppsala wilde is omdat ik terug wilde naar Gamla Uppsala. Vorig jaar wilde ik daar ook al heen, maar toen had ik helaas te weinig tijd.

    Deze plaats heette ooit gewoon Uppsala, totdat men besloot het bisdom naar het huidige Uppsala te verplaatsen. Het oude Uppsala kreeg toen de toevoeging ‘gamla’, wat letterlijk ‘oud’ betekent.

    In Gamla Uppsala liggen een vikingmuseum, een nagebouwd dorpje uit de negentiende eeuw, een kerk en drie grafheuvels. Vooral het vikingmuseum is de moeite waard en met een jaarkaart kan je hier het hele jaar door heen.

    Gamla Uppsala is volgens de legende de laatste plek in Zweden die gekerstend werd. De inwoners zouden pelgrims ophangen aan bomen. Hoeveel hiervan waar is, is onbekend. Wel weten we dat Gamla Uppsala lang een belangrijke religieuze en politieke hub was.

    Het vikingmuseum en de Linnaeusroute

    Het museum geeft uitgebreide informatie over de middeleeuwse stad en is kindvriendelijk zonder saai te worden voor volwassenen. Er worden rondleidingen georganiseerd naar de grafheuvels en door de musea zelf. Bovendien, als je heel lief je Leidsche (of andere) studentenkaart laat zien, mag je er met korting in.

    Langs het museum loopt een van de Linnaeusroutes. Linnaeus is een beroemde, doch omstreden Zweedse bioloog, bekend vanwege zijn taxonomisch systeem. Tegenwoordig zijn er acht wandelroutes die zijn naam dragen en door ecologisch belangrijke gebieden van Zweden lopen. Ik heb de ‘Gamla Uppsala’-route gelopen van de oude stad tot aan de huidige stad, waar hij eindigt bij de Botanische Tuin.

    Het centrum van Uppsala

    Uppsala is de lelijkste mooie stad die ik ooit gezien heb. Het centrum heeft een paar hele mooie gebouwen, waaronder de dom, de universiteitsgebouwen en het paleis. Er zijn veel parkjes en zijstraatjes en een paar met bloemen overgroeide bruggetjes over de rivier.

    Daarbuiten is het daarentegen allemaal beton. Ik was tijdens een vorige trip al eventjes in de stad en verbaasde me er toen over dat anderen het een mooie stad vonden. In het centrum was ik toen niet gekomen, dus naar mijn weten was Uppsala een grauwe stad. Er zijn leuke dingen te doen en mooie boutiques en barretjes, maar het blijft aan de buitenkant een grijs vlak.

    Naar de Barbiefilm in Uppsala

    Mijn dagje hier viel samen met de voorpremière van de Barbiefilm in Zweden. Hier ben ik heen geweest, in een roze topje dat ik op de rommelmarkt in Odense gekocht had.

    De film is een feestje. Iedereen ging in het roze, er stonden hokjes om foto’s te maken en er was speciale korting op drinken en snacks.

    Sowieso kan ik aanraden om op een langzame nacht een keer naar de bios te gaan in het buitenland, vooral in landen waar ze, net als in Nederland en Zweden, films in het Engels draaien. Het is een bepaalde ervaring om, na de film, een donkere, bekende-maar-toch-onbekende stad in te lopen.

    Uppsala is klein maar toch een aanrader, al zou ik er niet meer naar teruggaan. Veel andere mensen hebben er een geweldige ervaring gehad, waaronder het meisje waarmee ik een kamer deelde. Met haar heb ik in Karlstad, wat mijn vorige stop was, ook een kamer gedeeld.

    Een aflevering gemist van “Roos interrailt”? Je vindt alle trips en avonturen verzameld op deze pagina: de blogs van Roos.