Tag: inside information

  • Een spoedcursus hostels

    Een spoedcursus hostels

    Ben je enthousiast geworden over hostels of heb je niet zo veel geld en wil je toch op vakantie? Hartstikke leuk! Maar weet wel dat er in hostels bepaalde regels gelden. Welke regels zijn dit dan? Dat leg ik hier uit, in ‘een spoedcursus hostels’.

     

    ⊗ Je bent niet alleen

     Een hostelkamer is niet van jou. Je deelt je verblijf met vier, zes, acht, of zelfs nog meer andere reizigers. Je moet aan elkaar denken.
    Stap één is om geen onnodige licht- of geluidsoverlast te veroorzaken. Zodra er iemand is die wil slapen, gaat het grote licht uit en de kleine leeslampjes bij het bed aan. Bovendien ga je dan niet meer uitgebreid met je kamergenoten zitten kletsen. Als er iemand slaapt, ga je voor een babbel naar de keuken of een andere gedeelde plek.

    Kom je laat thuis, na een avond uit bijvoorbeeld? Leg dan je pyjama en toilettas alvast onder je dekbed, zodat je geen onnodig lawaai hoeft te maken door in je tas of koffer te rommelen. Niks zo irritant als het open- en sluiten van ritsen.

    Weet wel dat het ook twee kanten uitgaat. Soms zetten mensen lichten aan of arriveren ze pas laat, waardoor ze wat geluid moeten maken. Zorg er dus altijd voor dat je en een slaapmasker bij je hebt. Het helpt ontzettend. En als je zelf een wekker moet zetten, schroom daar dan niet voor.

     

    ⊗ Hygiëne

    Hostels hebben de reputatie dat ze vies zijn. Daarover zeg ik dat hostels niet viezer zijn dan hotels. Je bent er alleen met anderen, dus je moet er ook met z’n allen voor zorgen dat het schoon blijft. Hou je spullen netjes bij elkaar. Laat ze niet onnodig rondslingeren. Als je iets hebt dat moet drogen, doe dit zo veel mogelijk langs de spijlen van je eigen bed. En (ik smeek het je) doe je dekbedhoes en je kussensloop netjes om je beddengoed.


     

    ⊗ Gezelligheid

    Ik ga even iets minder streng zijn. Hostels zijn ook hartstikke leuk! Als iedereen wakker is in je kamer, of als er iemand binnen komt, vraag dan waar die persoon vandaan komt en wat zijn reisplannen zijn. Dat is de gebruikelijke groet in hostels, nog voor je naar iemands naam vraagt. Schroom je ook vooral niet om samen met kamergenoten plannen te maken voor musea, om te wandelen, voor de sauna of om wat te drinken. De meeste mensen vinden dit hartstikke leuk. Mijn regel is dat je liever een momentje ongemak hebt als je iemand iets vraagt waar hij geen zin in heeft, dan spijt dat je niks ondernomen hebt.

    Hetzelfde geldt voor de keuken. Hier zijn mensen vaak ook bijeen voor de gezelligheid. Knoop gesprekjes aan, heb het leuk!

    Dat gezegd, als iemand echt aangeeft niet te willen praten, respecteer dit dan ook.

     

    ⊗ Keuken

    In de keuken geldt vanzelfsprekend de regel dat je je eigen spullen netjes houdt. Dus geen vlekken tomatensaus op de kookplaat laten zitten en alles netjes afwassen na gebruik. Als je eten in de koelkast gezet hebt, neem je dit achteraf of mee, of je gooit het weg, of je stopt het in de donatiebox.

    En, heel belangrijk, steel geen eten. Doe het gewoon niet. Pastasaus is ook voor mij duur in Noorwegen. Voor de persoon die mijn hele pot zomaar weggehaald heeft, ondanks dat er een label op zat: ik krijg je nog wel!

     

    Hostels zijn een hele leuke ervaring, als iedereen zijn steentje bijdraagt. Een leuke activiteit is bijvoorbeeld om met zijn allen de pastasausdief te ontmaskeren.

     

    Reistips, reisinspiratie, ontdekkingen dichtbij of veraf … Ik Wil Reizen laat zijn lezers meegenieten van veel verhalen en veel foto’s. Nieuwsgierig geworden? Klik dan eens door naar deze pagina!

     

  • Ecuador | Quilotoa Loop

    Ecuador | Quilotoa Loop

    In de bergen rondom de hoofdstad van Ecuador, Quito, kan je de mooiste berglandschappen bewonderen. Deze plek staat bekend als een van de hoogste steden ter wereld, op een hoogte van 2.850 meter. Het is dan ook niet gek dat veel mensen zich snel vermoeid voelen als ze in deze stad aankomen. Door de hoge ligging is er minder zuurstof in de lucht, waardoor je snel buiten adem raakt als je bijvoorbeeld een trap oploopt. Dichtbij Quito kan je een hike maken door dit prachtige landschap. De meeste mensen wandelen deze Quilotoa Loop in drie dagen. Meer weten? Lees dan snel verder.

     

    § Voorbereiding

    Vanaf Quito neem je de bus naar Latacunga. Dit duurt ongeveer twee uur, en kost tussen de 2 à 3 dollar. Eenmaal aangekomen in Latacunga kan je het beste een nachtje in een hotel of een hostel verblijven, zodat je de volgende ochtend vroeg de bus kan nemen naar het startpunt van de hike. In veel hostels of hotels kun je bagage achterlaten, zodat je niet alles hoeft mee te slepen tijdens het lopen.

     

    § Dag 1

    Het is goed om te weten dat je de loop twee kanten op kan lopen. Het meest aangeraden is om in Sigchos te beginnen, zodat je op het einde van de hike bij een prachtig kratermeer uitkomt. Het is wel goed om te weten dat je deze kant op meer klimt. Mocht je daar niet zoveel zin in hebben, dan kan je beter de andere kant op lopen. In Latacunga kan je de bus naar Sigchos nemen, het startpunt van de hike. Vanaf dit rustige dorpje is het 11 kilometer wandelen naar Isinlivi. De wandeling duurt ongeveer 4 uur, en is daarmee de minst zware wandeldag. De eerste nacht verbleef ik in Hostal Taita Cristobal. Ze hadden heerlijke maaltijden en bedden. Daarbij staan er alpaca’s in de tuin!

     

    § Dag 2

    De tweede dag van de hike loop je ongeveer 12 kilometer van Isinlivi naar Chugchilán. Dit gedeelte van de hike is een stuk zwaarder dan de eerste dag. Je doet er ongeveer 5 tot 6 uur over tot je bij de volgende overnachting aankomt. Het hostel waar ik deze nacht verbleef heet Hostal Cloud Forest. In dit hostel is het mogelijk om van een heerlijke Turkse sauna te genieten om je spieren te laten ontspannen. Het diner was wel een tikkeltje aan de weinige kant. Voor mij was het meer dan voldoende, maar mijn mannelijke reisgezellen konden gelukkig een tweede portie krijgen. De kamers kan je verwarmen door houtkachels aan te steken.

     

    § Dag 3

    De derde dag van de Quilotoa loop is het meest lastig. De hoogte en 2 dagen in de benen ga je zeker wel voelen. Wij deden er ongeveer 6 uur over. Wel namen we vaak een kleine pauze, omdat het klimmen op deze hoogte af en toe wel echt zwaar was. Als je een iets betere conditie hebt (of al aan de hoogte gewend bent) kan je het waarschijnlijk een stuk sneller lopen. Uiteindelijk kom je aan bij het kratermeer van de berg, wat echt een prachtig uitzicht is. Vervolgens loop je om de krater heen om bij Quilotoa uit te komen. Daar kan je de bus terug nemen naar Latacunga om je bagage op te halen.


     

    ♣ Tips

    – Laat je bagage achter bij een hostel of hotel in Latacunga en haal deze later weer op.

    – Neem niet te veel spullen mee, handdoeken krijg je bij het hotel.

    – Neem genoeg cash mee, je kan namelijk niet met een bankkaart betalen.

    – Drink genoeg water en smeer je goed in met zonnebrand.

     

    Interesse in meer verhalen over Zuid-Amerika? Neem dan zeker een kijkje op onze blogpagina over dit kleurrijke en prachtige werelddeel!

     

  • Ecuador | De financiële voordelen van slow travel

    Ecuador | De financiële voordelen van slow travel

    Wie kent het nou niet? Je bent aan het studeren, hebt geen cent op zak, maar je wilt alsnog een vliegticket boeken naar de andere kant van de wereld. Vooral twintigers (zoals ik) lijden aan dit backpackers-syndroom. We gaan massaal op reis om onszelf te ontdekken, of naja, dat vertellen we aan onze ouders. In werkelijkheid zijn we vooral bezig met het ene na het andere avontuur te beleven, biertjes te drinken met nieuwe vrienden, en lekker in het zonnetje te liggen op tropische stranden. Mijn belangrijkste tip om je reis een stuk goedkoper te maken: blijf wat langere tijd op dezelfde plek. In deze blog leg ik je uit waarom en wat dus de financiële voordelen van slow travel zijn.

     

    VOLUNTEERING

    Ten eerste: vrijwilligerswerk. Ik kan niet genoeg benadrukken hoeveel goedkoper je reis wordt door ergens bij een hostel aan de slag te gaan. In Ecuador kan je genoeg plekken vinden waar je voor een paar weken gratis onderdak en eten kan krijgen in ruil voor een paar uurtjes werken. Zelf heb ik bijna twee maanden bij een Spaanse taalschool activiteiten georganiseerd voor de studenten in ruil voor onderdak en gratis lessen. Niet alleen is dit super goed te doen qua budget, het geeft je ook een inkijk in hoe zo’n onderneming te werk gaat.

     

    WERKEN

    Ten tweede is het vinden van een baantje voor een paar weken (of maanden, wat jij wilt) een manier waarop je een zakcentje kan verdienen. Eerlijk is eerlijk, waarschijnlijk is het salaris niet om van de daken te schreeuwen. Aan de andere kant, als je bijvoorbeeld voor een club werkt, kan je waarschijnlijk de hele avond gratis drinken. En je weet, in bier gaat uiteindelijk veel meer geld zitten dan gepland. Tijdens mijn reis in Ecuador heb ik mensen leren kennen die werken als dj, clubpromotors, bartenders, docenten Engels en hotelmedewerkers. Al betaalt het minder dan je gewend bent in Nederland, je hebt ook niet zoveel geld nodig voor je dagelijkse onderhoud.

     

    NETWERKEN

    Niets is beter voor je portemonnee dan lokale vrienden die je precies kunnen vertellen waar je de lekkerste lokale gerechten kan eten en waar je moet zijn om je surfboard te halen. Vrienden zijn met locals kan je ervaring in het buitenland compleet omgooien. In plaats van je geld uit te geven aan (te dure) georganiseerde tours, kunnen je nieuwe vrienden je surf-, kook- of Spaanse lessen geven in ruil voor wat jij te bieden hebt. Zo ontdek je de mooiste stranden, de echte cultuur, en bovenal omring je jezelf met inspirerend gezelschap.

     

    TRANSPORTKOSTEN

    Transport hoeft niet veel te kosten in een land zoals Ecuador. Desondanks kan het toch een flinke hap uit je budget nemen. Niet alleen omdat je je taxi, bus of vliegtuig betaald, maar ook omdat je elke keer op een nieuwe plek weer moet uitvogelen waar je het voordeligste kan overnachten en eten. Daarbij, als je wat langer op een plek blijft, kan je bijvoorbeeld ook investeren in een skateboard of fiets. Op die manier bespaar je kostbare euro’s op taxi’s en is het ook nog eens beter voor het klimaat.

     

    Ik ben een groot fan van het langer blijven op één plek. Er is veel te zeggen voor zoveel mogelijk plekken bezoeken in een korte periode, vooral als je niet veel vakantiedagen hebt. Toch wil ik de andere kant belichten, waarbij je meer kan halen uit slow travel. Heb je langer de tijd om te reizen, dan kan ik je zeker aanraden om wat langer in dezelfde plaats te verblijven. Door de financiële voordelen van slow travel kan je wellicht zelfs langer reizen dan je had verwacht.

     

    Heb jij ook ervaring met reizen on a budget? Deel je tips en ervaringen in een gastblog voor de lezers van Ik Wil Reizen?

     

     

  • Duurzaam op reis | Staycation in Nederland

    Duurzaam op reis | Staycation in Nederland

    Ons duurzame hart knijpt altijd een beetje samen als we op reis gaan. Onze grootste hobby en liefde is ook een van onze grootste zondes op het gebied van duurzaamheid. We doen daarom ons best om meer duurzaam te reizen en we vertellen je graag hoe we dat aanpakken!

     

    Nooit meer vliegen?

    Vervoer is een van de vervuilendste activiteiten voor onze kostbare planeet. Jarenlang vlogen wij meerdere keren per jaar de wereld rond. Het was onze hobby en als reisblogger ook ons werk. Inmiddels hebben wij al een aantal jaren niet gevlogen. Dat was geen bewuste keuze, maar de coronabeperkingen hielden ons aan de grond en later maakten we andere reiskeuzes vanwege onze reisbaby. Toch bevalt het ons aardig goed. We zeggen zeker niet dat we nooit meer vliegen, maar de wetenschap dat we deze uitstoot niet meer de wereld in helpen is een heel fijne!

    Groene tip: kies voor een rechtstreekse vlucht in plaats van een met een overstap. Een vlucht stoot relatief het meeste uit bij het opstijgen en landen.

     

    Ons alternatief: de camperbus

    Ons alternatief is ook niet de meest duurzame optie, maar al wel een stuk beter dan vliegen. We hebben tot twee keer toe zelf een camperbus gebouwd en vieren daarmee al een aantal jaren onze vakanties in Europa. We reisden een half jaar door Spanje en Portugal. Afgelopen winter trokken we door de Balkan en Griekenland. En de komende maanden toeren we met ons busje én onze twee kleine kids (2 jaar en 2 maanden oud) door Zuid-Engeland.

    Zo’n camperbus gebruikt diesel en dat is nou niet de schoonste brandstof. Toch denken wij dat dit een duurzamer alternatief is dan vluchten naar verre oorden. We blijven dichter bij huis en reizen dus kleinere afstanden. Ook maken we vrij lange reizen in plaats van bijvoorbeeld iedere maand een korte citytrip in Europa per vliegtuig. Daarmee richten we ook minder schade aan.

    En wat een camperbus nog meer met je doet? Je koopt geen spullen! Minimalisme is sowieso al in ons DNA verweven, maar een busje met een beperkt oppervlak noopt je daar ook toe. De productie van al onze spullen is ook een enorme vervuiler en consuminderen is een geweldige manier om jouw footprint te verkleinen.

    Groene tip: ga liever een keer lang op vakantie dan meerdere keren kort. De uitstoot voor jouw reisvervoer maak je dan maar één keer in plaats van steeds weer opnieuw.

     

    Het meest duurzaam: vakantie in eigen land

    Voor ons hoeft reizen niet altijd ver en exotisch te zijn. Natuurlijk vinden we het leuk om andere culturen en landschappen te verkennen, maar we zijn ook dol op reizen in eigen land. Dat is een stuk duurzamer, want je maakt dan maar weinig reiskilometers.

    Reizen in Nederland is ook totaal geen straf. Ons land zit vol met de meest unieke vakantieplekjes! Van historische steden tot prachtige natuurparken en van bijzondere (wadden)eilanden tot groene heuvels en mergelgrotten in Limburg. Nederland is een perfecte bestemming voor de leukste stedentrips, mooie hikes in de natuur, pittoreske dorpjes en schilderachtige landschappen.

    Wij zweren buitenlandse en verre (vlieg)reizen zelf niet af. Wel proberen we er een duurzame mouw aan te passen en verre vakanties af te wisselen met reizen dichter bij huis. En jij?

     

    Is jouw reisgedrag ook veranderd en probeer jij ook het vakantiegevoel in eigen land te ontdekken? Vertel je verhaal en deel leuke tips met onze lezers in een gastblog! 

     

     

  • Ticino in het voorjaar | Als de lente nog niet bij jou komt, ga jij gewoon naar de lente

    Ticino in het voorjaar | Als de lente nog niet bij jou komt, ga jij gewoon naar de lente

    De regen valt gestaag op het wegdek. Het plenst en water spat in je gezicht omhoog tijdens het fietstochtje naar het station. Een dagje vluchten naar een andere wereld, waar de zon wel schijnt en lentetemperaturen overheersen. Daarvan kun je alvast even (voor)proeven in Ticino, het zuidelijke en Italiaanse deel van Zwitserland. Ticino in het voorjaar, zeer geliefd als bestemming met Pasen & Pinksteren bij de Zwitsers zelf. Dit zijn dan ook de weekenden, dat je er wellicht beter niet naar toe kunt gaan, behalve als voor de Gotthardtunnel in de file staan een hobby en vrijetijdsbesteding van je is.

    De wolken dreigend, van onder een schaduw werpend op het landschap. Ook al is het al april, de lente wil nog niet echt doorzetten. Nou ja, eigenlijk zijn de gezegden ‘maart roert zijn staart & april doet wat hij wil’ destijds niet zonder reden verzonnen. Gelukkig wacht ons aan de andere kant van de Gotthardtunnel een andere wereld.

    In Ticino zijn er veel gezellige plaatsen te bezoeken. Hier 2 leuke opties voor een dagtrip om te ontkomen aan een regenachtige weekenddag.

     

    # Optie 1: van Paradiso in Lugano naar San Salvatore met als eindpunt Morcote.

    Na rustig inkomen langs het Meer van Lugano, volgt een stevige klim of op elkaar gepakt in het treintje op weg naar het uitkijkpunt van San Salvatore. Daarna een verdiende espresso, cappuccino of latte op het terras of al direct een gelato. De jas kan uit tijdens de (vervolg) wandeling door het bos met af en toe open plekken. Het is alsof je in het Hof van Eden bent beland. Kwetterende vogels, grazige weiden, frisgroene lentekleuren. De natuur komt tot leven en alles lijkt licht en vrolijk. Op weg naar Morcote, word je verrast door de bloemen rondom de idyllische huisjes in Carona. Tussendoor is er telkens weer een nieuw vergezicht over het Meer van Lugano, met uitzichten op bebosde groene hellingen.

    Na veel trapjes af en kriskras door de knusse steegjes sta je ineens aan de waterkant bij Morcote. Met (nog) een gelati op de vuist, neerstrijken aan de waterkant tot de bus je weer terugbrengt naar Lugano.

     

       

     

    # Optie 2: Ponte Tibetano nabij Bellinzona.

    Een leuke rondwandeling van ongeveer 7,5 km (+/- 3,5 uur) vanaf Carasso met als hoogtepunt de oversteek over de Ponte Tibetano Carasc, een 270 meter lange hangbrug. Vooraf wellicht even overwegen hoe het met je hoogtevrees staat. Doch (à la Zwitserse degelijkheid) is de brug compleet veilig. Denk niet dat je een luie wandeling tegemoet gaat, ook hier zijn er 700 hoogtemeters te overbruggen vanaf het beginpunt. Laat je niet ontmoedigen, er is tevens vals te spelen met een kleine gondel van Carasso naar Curzutt; voor als je als gezin met kinderen op pad bent. Een historisch & culturele tussenstop is er nabij Curzutt, met middeleeuwse overblijfselen en de San Bernardokerk uit de 12e eeuw.

    Na terugkomst in Carasso is Bellinzona ook nog de moeite waard om te stoppen, voor de terugreis weer ingezet wordt naar het koudere noorden.

    Dat wordt hoe dan ook een leuke zonnige zondagmiddag en een prettige manier om Ticino in het voorjaar te beleven.

     

    Tip

    Het openbaar vervoer is over het algemeen zeer goed georganiseerd en voorkomt mogelijke wachttijden in de file bij de Gotthardtunnel.

     

    Op zoek naar informatie over vakantieland Zwitserland? Op deze pagina kan je alle inspirerende reisblogs lezen!

  • Düsseldorf | Neanderthal

    Düsseldorf | Neanderthal

    Ik was met mijn vader een midweek in Düsseldorf (wat een leuke, maar ook een nogal lelijke Duitse stad is) toen hij zich herinnerde dat hij ooit in de plaats Neanderthal geweest was. Omdat dit met de S-bahn maar vijftien minuten van Düsseldorf af lag en we allebei dringend iets anders dan grijze gebouwen wilden zien, besloten we daarheen te gaan.

     

    Het dal van Joachim Neander

    Het Neanderthal was ooit een kalksteenvallei, gevormd door de rivier de Düssel. Letterlijk vertaald betekent ‘Neanderthal’ het ‘Neander dal,’ ofwel het dal van Neander. Het heeft deze naam gekregen van Joachim Neander, een pastoor en dichter die een tijdje in de buurt van Düsseldorf gewoond heeft. Er wordt gezegd dat hij veel inspiratie uit het idyllische dal haalde.
    In de achttiende eeuw was het Neanderthal een geliefd vakantieoord. Helaas begon men in de negentiende eeuw met het afgraven van het kalksteen, waardoor de vallei een drastisch ander uiterlijk kreeg. Door deze afgravingen hebben we wel de eerste resten van de neanderthalers gevonden.

     

    De oude neanderthaler

    De neanderthaler was een mensachtige soort die ruim 28.000 jaar geleden uitgestorven is. De beenderen van deze soort zijn voor het eerst per toeval ontdekt in 1856.

    Tegenwoordig staat er op de plek, waar ooit gegraven werd, een groot modern museum dat gaat over deze vroege mensensoort, het dal en de evolutie van de mens in het algemeen. Het museum heeft de vorm van een tijdlijn: geen gescheiden verdiepingen hier maar gangpaden die zich in een ovaalvorm omhoog slingeren.
    Het museum is makkelijk te vinden vanaf zowel S-Bahn station Hochdal als S-Bahn station Neaderthal. Als je gaat lopen vanaf de stations naar het museum, let dan niet op google maps. Volg simpelweg de bordjes. In plaats van een wandeling van vijfentwintig minuten, is het er dan een van vijf.

     

    De omgeving van de neanderthalers

    Rondom het museum houdt de tentoonstelling nog niet op. Naast een café met een grote kinderspeelplaats zijn er wandelroutes uitgezet, met voor de kleintjes een speurtocht. Ondanks dat de vallei niet meer dezelfde idylle heeft als voor het industriële tijdperk, is het nog steeds een mooi gebied om te wandelen, met veel heuvels, een bosrijke omgeving en een wild stromende Düssel.

     

    Uitkijktoren op grondniveau

    Er is ook een kort wandelpad richting een uitkijktoren op de oude archeologische site. Op het hoogste niveau van de uitkijktoren liggen plastic kopieën van de beenderen, precies op de plek waar ze voor het eerst gevonden zijn (wat toch zo’n twintig meter boven de grond is). Als je naar de toren toe loopt, kijk dan even omhoog; dan zie je dat het dak van de toren de vorm heeft van het schedeldak van de eerste gevonden neanderthaler.

    De uitkijktoren, het park en de rest van het museum zijn grotendeels rolstoelvriendelijk, kindvriendelijk en goed bereikbaar met de auto.

     

    De nieuwe neanderthaler

    Het Neanderthal is geschikt voor een daguitstap, maar niet om lang te verblijven. Hiervoor kan je beter in Wuppertal en het beste in Düsseldorf zijn. Overigens liggen al deze plaatsjes ook zo dicht bij elkaar dat je met de S-Bahn makkelijk heen-en-weer kan hoppen, waar je ook zit. En als je dan een Wuppertal bent: ga een keertje met de Schwebebahn. Bedank me later!

     

     

    Reisinspiratie, leuke bestemmingen en handige tips voor een kort of lang verblijf in Duitsland vind je in de blogs op deze pagina!

     

     

  • Maart | Laatste staartje winterpret …

    Maart | Laatste staartje winterpret …

    Sneeuwmoleculen lichten glinsterend op en dwarrelen neer als confetti. Carnaval hangt nog in de lucht. De kleine witte explosies uit de bomen laten een spoor natuurlijk siervuurwerk achter voor ze met een lichte plof gaten maken in het sneeuwdek. Op de achtergrond het geronk van een motorzaag, de geur van vers zaagsel in je neus en een bosje sneeuwklokjes tussen het gras. Zoveel moois te zien, als je er maar oog voor hebt. Nu koning winter nog net z’n staart laat zien en de lente alweer op de loer ligt, een paar leuke gebieden waar je nog even de sneeuw- en winterpret kan opzoeken.

     

    Arosa & Lenzerheide

    Hier blijft het lang genieten van de winter en ook nog eens 2 voor de prijs van 1. Een groot uitgestrekt gebied, met elkaar verbonden door een grote gondel. Buiten de afwisselende pistes voor meer en minder gevorderde skiërs, kun je in Arosa ook prachtig wandelen door het besneeuwde landschap met ‘witte duinen’. De wandelpaden zijn goed begaanbaar, ook zonder speciale uitrusting. Voor de fanatiekelingen wordt er elk jaar een snowrun (inclusief een halve marathon) door de sneeuw georganiseerd. Echt een leuke winterpret ervaring als afwisseling voor enthousiaste hardlopers of trailrunners. Excuus om niet te trainen vanwege weersomstandigheden is er daarna niet meer .

    Accommodaties zijn er volop en wie niet kan kiezen, boekt een leuk hotelletje in de autovrije binnenstad van Chur. Vanaf hier zijn beide gebieden namelijk  heel goed aan te reizen.

    Chur is tevens de oudste stad van Zwitserland, met veel culturele en goed bewaard gebleven ‘schatten’. Op een bewolkte dag is het hier leuk dwalen door de smalle steegjes met op elke hoek culinaire snuisterijen in historische pandjes.

     

    Grindelwald & Mürren

    Twee andere gebieden die zeker een bezoekje waard zijn in deze tijd van het jaar. Grindelwald is wereldwijd bekend en toeristisch vanwege de machtige 4000-ders Jungfrua, Mönch en Eiger. Het panorama blijft adembenemend en indrukwekkend. Met de slee, met de sneeuwschoenen, met de lange latten … winterpret is er voor iedereen. Ook voor een kop koffie en wat gastronomisch genieten neem je de trein richting Kleine Scheidegg en strijk je, met uitzicht op de Eigergletscher, neer op een zonnig terras.

    Nu de dagen langer worden en de zon aan kracht wint, is het heerlijk vertoeven buiten en kan al snel de jas uit.

    Vergeet ook niet dat de skipas voor de Jungfrauregio ook geldig is in Mürren/Schilthorn aan het einde van het Lauterbrunnendal. Hier is het panorama wellicht nog indrukwekkender, zeker vanaf de Schilthorn zelf. Op een heldere dag overzie je bijna het hele land, van de Jura tot aan de Mont Blanc. Overnacht ‘upperclass’ en wordt wakker tussen de bergen in een gezellig gasthuis of hostel in Gimmelwald.

     

    Melchsee Frutt

    Terwijl overal de kleur groen al domineert, lijkt het of je een tijdreis maakt met de gondel van Stockalp naar Melchsee Frutt, een minidorp gelegen op een plateau op 1920 meter boven NAP. In de zomer bekend om de verschillende blauwgekleurde meren, nu alles nog verborgen onder verschillende tinten wit. Een heerlijke dagtrip om nog even het wintergevoel vast te houden en te genieten van extra winterpret. Dansen over de brede pistes, een weissen met rösti voor lunch en tot slot met de slee de lange Schlittlepiste terug naar start. Na de lange werkweek kan er, als alternatief voor de vrijmibo, ook in de avond gesleed worden.

    Als dat geen sjeezende start van het weekend wordt!

     

    ♥ Tips waarom je juist in maart nog op wintersport zou moeten gaan:

    *later in het skiseizoen zijn er in veel gebieden kortingen op de (ski)pas

    *steeds meer gebieden werken met flexibele prijzen, naar gelang vraag & aanbod

    *behalve de prijs, is het ook heerlijk rustig buiten de schoolvakanties

    *de dagen zijn al langer en de temperaturen warmer waardoor je langer kan genieten van de zon

     

    Ontdek de mooiste plekken van Zwitserland en vindt inspirerende reisblogs vol met leuke tips over dit prachtige land op ik Wil Reizen.nl!

     

  • Noord-Spanje | Cami-oh-no (deel 1)

    Noord-Spanje | Cami-oh-no (deel 1)

    Het was een geweldig plan: wij, drie dikke vrienden, klaar om in Noord-Spanje de Camino del Norte te trotseren, de beroemde pelgrimsroute waar ieder van ons tijdens onze eerste camino-ervaring helemaal stapelverliefd op was geworden. En dat idee was – in de huidige tijd van onthaasten, klimaatzorgen en minimalisme – heel goed, steengoed.

    Ware het niet dat ik met een oog door een brede koker 16 % zie, Iris met een oog 4 % ziet met een beperkt gezichtsveld en Amory, alias Grote G. helemaal stekeblind is.

    Enige ervaring hadden wij wel. Enkele jaren geleden liepen wij de Camino Frances. Echter, dit deden wij – als visueel wat minder bedeeld volk – wel met de hulp van een goedziende buddy via de Stichting Camino Anders Bekeken (www.stichtingandersbekeken.nl).

    Ook onderschatten wij de moeilijkheidsgraad. De Camino del Norte was totaal andere koek dan de Frances! Het bleek dat elke dag van de Camino del Norte veel zwaarder was dan de zwaarste etappe uit de Frances!

     

    DE VOORBEREIDING

    Wij trainden inmiddels al tijden voor de Nijmeegse Vierdaagse en wandelden moeiteloos 40 kilometer. Ook vertoonden we ons minstens drie keer per week op de sportschool en kenden we het klappen van de caminozweep, dachten we.

    Bovendien hadden wij ons voorbereid tot we scheel zagen. OK, dat doen we sowieso al, maar je snapt mijn punt.

    Vooraf hadden wij ons namelijk alle informatie laten voorlezen. Hoe liep de route, hoe zat het met albergues en waar wilden we naar toe. Van de navigatie-app Komoot werd direct een premium wereldpakket aangekocht, zodat we zelfs door de kleinste zijweggetjes in de achterlanden van Nigeria konden worden geloodst. Navigeren door Noord-Spanje zou dus een eitje moeten zijn (en ja, ik had er ook al mee geoefend en non visueel – dus via spraak – is het echt een fantastische app).

    Echter, geen van ons allen had rekening gehouden met een ander bijkomend puntje: we leden alle drie aan de bijzondere irritante aandoening: handicap-onderschatting.

     

    LET’S GO!

    Daar stonden we dan, alle drie met onze taststokken, want mijn grote steun en toeverlaat, geleidehond Yoko (https://www.facebook.com/GeleidehondYoko), ging niet mee. Die hitte, Spaanse zwerf-/waakhonden, onbekend terrein, lange wandelafstanden; ik wilde het haar niet aandoen. Fijn voor haar – zij mag immers bij haar oppassers in bed slapen – maar ‘slik’ voor mij.

    Anyway, drie stokken met ieder een pukkel op de rug waarvan het formaat uitzonderlijk varieerde (daarover later meer), waren er klaar voor.

     

    *Startpunt: Amsterdam Centraal

    Piece of cake, daar komen we allemaal tenslotte regelmatig, en aangezien we twee uur voor vertrek al stonden te popelen op het perron, moest dat goed komen. En inderdaad, we sprongen zo op de trein. Oh ja, maar we hadden plaatsen op nummer. Bij navraag zaten we in de goede wagon, maar toen moesten we op zoek naar de juiste zitplaats. Beetje rondvragen deed ons al snel op de juiste stoel belanden.

    De enige andere Nederlander in de trein wenste ons een ‘Buen Camino’ toe. Trots vertelde ik dat wij de camino best wel basic – in hostels en zo – zouden doen. Hij grinnikte niet eens, maar vertelde dat hij met een tentje op z’n rug ging hiken in de bergen. In z’n up met de hele mikmak op z’n rug, zonder fysiek contact met de bewoonde wereld. Ik hield pardoes mijn mond en mompelde nog iets van: ‘ook veel plezier, hé’.

     

    *Overstap in Parijs

    Volgende obstakel: een overstap van Gare du Nord in Parijs naar Gare Montparnasse, andere kant van Parijs. Dat was een overstap waar je te voet minstens anderhalf uur over deed, dus wij besloten een taxi te nemen i.p.v. ons te verdrinken in het Parijse metrostelsel. Bleek er die dag een manifestatie te zijn in Parijs waardoor de taxi muurvast zat in het verkeer. Billen knijpend zeiden we nog tegen elkaar dat dit wel een leuke anekdote voor thuis zou zijn als we de trein zouden missen. We lachten als een boer met kiespijn.

    Tien minuten voor het vertrek van onze trein naar het zuiden kwamen wij aan. Iris zocht naarstig met haar verrekijkertje naar het juiste perron en ik probeerde in halfslachtig Frans te vragen waar we moesten zijn. Met handen en voeten werden wij de trein in gedirigeerd en dat gebeurde niet alleen in overdrachtelijke zin. Meerdere handen (gelukkig geen voeten) stuwden ons de juiste wagon in. Yes, nu waren we er bijna. Tijd voor wijn!

    Wel een beetje jammer dat de treinbar enkel bier serveerde …

     

    *Op de eindbestemming

    Vooraf had ik een appartement geboekt op de eindbestemming van de trein in Hendaye, Résidence Mer & Golf Sokoburu, gewoon comfortabel, zodat we onze wandeltocht goed uitgerust zouden beginnen.

    En we wilden zo laat in de avond in het donker niet al te ver lopen, met ons zicht is dat best een dingetje namelijk. Het appartement lag op 2 km afstand van het station, hemelsbreed, zo bleek. Komoot wees ons de weg naar de straat, maar toen bleek de straat nog eens 2 km lang te zijn …

    De afstand van Hendaye naar ons startpunt van de Camino del Norte in Irun was 5 km en hadden we achteraf beter kunnen lopen. In plaats daarvan waren we 4 km de andere richting opgelopen, maar ach, we waren er.

     

    Je snapt, onze uitputtingsslag tijdens dit avontuur begon al terwijl we nog geen stap op het camino-pad gezet hadden!

    Wordt vervolgd!

     

    Benieuwd naar meer caminoverhalen van Annemiek? Blijf dan zeker ik Wil Reizen.nl volgen! 

    Zelf ervaringen over je camino naar Santiago de Compostela delen, kan je in een gastblog.

     

     

  • Oostenrijk | Met blind vertrouwen de berg af

    Oostenrijk | Met blind vertrouwen de berg af

    Omdat mijn kijkertjes een beetje krakkemikkig zijn, ben ik voor een avontuurlijke vakantie aangewezen op speciale reisorganisaties. Zo ga ik elk jaar met de Nederlands Visueel-gehandicapte Ski Vereniging mee en leef ik me helemaal uit op ski’s en snowboard onder begeleiding van een ervaren wintersporter. Inmiddels zijn we een grote vriendengroep geworden en is het schoolreisje all over again! Meestal gaan we naar Bramberg (Oostenrijk) en skiën we in de Wildkogel-Arena, waar we met blind vertrouwen de berg af gaan. Maar we maken ook uitstapjes naar de Gerlos Platte, waar we Zillertal Arena onveilig maken.

     

    Vorig jaar was het na twee jaar eindelijk weer zover: op wintersport met de NVSV, de Nederlands Visueel-gehandicapte Ski Vereniging (www.nvsv.nl) naar Bramberg!

    Iedere dag wordt een visueel beperkte deelnemer gekoppeld aan een andere ervaren skiër/snowboarder die ervoor zorgt dat zijn of haar deelnemer zonder kleerscheuren en met behoud van voortanden de berg afglijdt. Via een portofoonsysteem geeft de begeleider aanwijzingen en ik klets honderduit terug, niet omdat het nodig is, maar wel zo gezellig! En daarnaast hebben we ook felgekleurde hesjes aan met ‘Blind’ en ‘Guide’ zodat mensen op de piste ons herkennen en de ruimte geven!

     

    Het Smaragdhotel Tauernblick

    Zoals ieder jaar werden we weer hartelijk welkom geheten door het fantastische personeel van het Smaragdhotel Tauernblick (https://www.tauernblick.at). Gelukkig bleek er weinig veranderd: Tauernblick is nog even subliem als altijd; heerlijk eten, behulpzaam personeel, luxe kamers en een sauna en zwembad dat doorloopt naar buiten. Ook de bloedverziekende hitte in het hele hotel was weer als vanouds. Ons welkom was dus letterlijk heel warm.

     

    Wildkogel-Arena – Bramberg/Neukirchen

    Iedereen had de grootste lol. Bij de ene groep vlogen de grappen over geslachtsdelen over tafel, in andere groepjes was de humor van een wat subtieler niveau. Maar gelachen werd er volop!

    Op de dag van aankomst sneeuwde het flink waardoor de meesten het gevecht met de piste en sneeuwvlokken lekker rustig op de Wennsergletsjer, een beginnerspiste naast het hotel, aangingen om het gevoel op de latten weer even goed te pakken te krijgen. Op de tweede dag verspreidde bijna iedereen zich in het skigebied bij Bramberg/Neukirchen.

    In de Wildkogel-Arena is voor ieder wat wils, van een makkelijke brede blauwe piste tot een harde zwarte helling.

    De weg naar ons favoriete eettentje Rettenstein was zo weer gevonden. Voor een kopje koffie, een lekkere lunch of gewoon om lekker even uit te puffen. Rond een uur of drie waren er ook aardig wat NVSV’ers te vinden bij Vierlauchen, het restaurantje bij het middenstation, voor een welverdiend biertje of wit wijntje na een dagje bikkelen op de piste.

    Zoals altijd ging de hele groep ook een dagje naar de Gerlos Platte. En daar lijkt gewoon altijd de zon te schijnen. Overigens hadden we over het weer geen klagen, vijf aaneengesloten dagen genoten we met onze toet in de zon van het heerlijke kaiserwetter.

     

    Gezelligheid

    Naast het vaste clubje Bramberggangers, waren er ook veel nieuwe gezichten! Een leuke jonge groep nam soepeltjes de titel ‘herrieschoppers’ van ons over en maakte lol tot in de late uurtjes. Enkele nieuwe begeleiders en leraren waren met vlag en wimpel geslaagd, zowel voor hun vaardigheden als voor hun persoonlijkheid ;).

     

    Extra activiteiten

    Angsten werden niet alleen overwonnen op de lange latten en die gekke planken, ook waagden enkelen hun leven op de rodelbaan (de langste van Europa) en werden er enkele levens ‘bedreigd’ tijdens het wekelijkse uurtje ‘eierstok-schieten’ (eisstockschie(ringel-s)en naast het hotel. Een schnaps en een paar vuurkorven zorgden voor wat extra sfeer. Schnaps in vuur maakte ons ‘schoolreisje’ compleet.

     

    Dankbaar

    Het is niet in woorden uit te drukken hoe fijn het is om met zo’n bijzondere reisorganisatie op wintersport te gaan. Ken je zelf iemand die blind of slechtziend is? Wijs ze gerust op www.nvsv.nl. Ben je zelf een ervaren skiër of snowboarder en lijkt het je gezellig om met ons op pad te gaan? Kijk dan op https://nvsv.nl/informatie-voor-begeleiders/ en geef je op!

     

    Bekijk de vlog die ik over deze vakantie maakte BACK IN BRAMBERG https://youtu.be/qsQQiZmkSBI en mijn geklungel op de ski’s samen met mijn begeleider, tevens mijn vriend, Pieter JUT EN JUL OP DE PISTE https://youtu.be/8gHxXxfNeMA

     

    Wil je weten hoe het snowboarden als slechtziende in z’n werk gaat? Check dan SNOWBOARDEN MET EEN TWIST https://youtu.be/d_cU6yvPrJY

     

    Meer winterse vakantie-ideeën ontdekken? Ga dan eens naar onze Zwitserland-pagina!

     

     

  • Bijzondere kerstbestemmingen in Europa

    Bijzondere kerstbestemmingen in Europa

    Wil je je volledig onderdompelen in kerstsferen, maar zoek je het liever verder dan de beroemde kerstmarkten in buurland Duitsland? Gelukkig zijn er nog veel meer bijzondere kerstbestemmingen in Europa. Wij brachten de afgelopen jaren iedere winter door in het buitenland en verkenden dus ook de leukste kerstmarkten en kerstdorpen in Europa. Daardoor kunnen wij je nu drie unieke kerstbestemmingen tippen die thuishoren op jouw winterbucketlist!

     

    #1 De Franse Elzas

     

    Heb je wel eens gehoord van de Franse Elzas? Deze regio in het uiterste noordoosten van Frankrijk staat bekend om haar middeleeuwse dorpen met vakwerkhuizen en haar glooiende wijnvelden. Tot de bezienswaardigheden van de Elzas horen de mooiste dorpen en stadjes met hun bijzonder fotogenieke straatbeeld. In de wijnstreek kan je je rustig een volle vakantie vermaken met het bezoeken van wijnhuizen, het maken van fietstochten door de prachtige landschappen en het dwalen door de schitterende dorpen en steden. En in de winter verandert de Elzas in een winterwonderland!

     

    De toch al zo pittoreske en bezienswaardige dorpen met hun keienstraatjes, kleurrijke vakwerkhuizen en middeleeuwse kerkjes worden dan omgetoverd in kerstsferen. De inwoners en eigenaars van restaurants en winkels trekken alles uit de kast om hun straatbeeld te vullen met lichtjes en kerstdecoratie. Ook zijn er veel kerstmarkten en schaatsbanen. Het is de perfecte plek om kerstcadeaus voor reizigers te scoren! Met maar 8 uur rijden van Nederland is dit een heerlijke, winterse en originele bestemming om kerstmarkten te bezoeken!

     

    Wil je meer weten over de Elzas? Lees dan onze blog over de bezienswaardigheden van de Elzas en ontdek wat de mooiste dorpen zijn om te bezoeken!

     

    #2 Obidos in Portugal

     

    Associeer je Portugal met de goudgele stranden of met stedentrips naar Porto en Lissabon? Dit land heeft veel meer te bieden en een ding daarvan is de kerstmarkt van Obidos in Portugal! Obidos is het hele jaar door een van de meest bezienswaardige plekken in Portugal. Het middeleeuwste stadje staat vol snoeperige, witte huizen en wordt omringd door een monumentale stadsmuur waarover je een mooie rondwandeling kan maken met het mooiste uitzicht over de stad.

     

    En aan het eind van het jaar trekt Obidos nog eens extra veel bezoekers vanwege haar kerstsferen! Het hele dorp wordt dan omgetoverd in kerstsferen, maar de kerstmarkt zelf is het hoogtepunt van het dorp. Deze wordt georganiseerd binnen de muren van het middeleeuwse kasteel. Toegang is helaas niet gratis, maar voor het dorp zelf verder wel.

     

    #3 Trikala in Griekenland

     

    Nog zo’n warme bestemming die je associeert met zon, zee en strand? Griekenland is juist een erg leuke bestemming voor de winter! De Grieken zijn dol op kerst en waar je ook komt,

    wordt flink uitgepakt. Het kersthoogtepunt is het kerstdorp in Trikala. Het ligt op een half uur rijden van de beroemde kloosters van Meteora en in december is het een must om na Meteora ook een bezoekje te brengen aan het unieke kerststadje van Trikala.

     

    In het anders nauwelijks bezienswaardige dorp Trikala wordt een soort attractiepark opgezet met het decoratieniveau van de Efteling. Met veel oog voor detail is het jaarlijkse kerstdorp The Mill of the Elves omgetoverd tot een waar spektakel. De toegang is gratis en je betaalt alleen voor de kerstsouvenirs en attracties. Er is een ijsbaan, een kermis met leuke attracties, een postkantoor voor de kerstman, een reuzenrad, een draaimolen en meer. Je kijkt hier werkelijk je ogen uit!

     

     

    De kerstperiode: de ideale tijd voor sfeer en gezelligheid en kerstmarkten. Ga jij in je eigen land of ook op andere plekken kijken? Jouw meest bijzondere kerstmarkt? We lezen er graag over in een gastblog op Ik Wil Reizen.nl!