Veel steden in de UK zijn zichzelf opnieuw aan het uitvinden! In en rondom de ooit vervallen wijken, op braakliggende terreinen en in oude fabrieken zijn nieuw hippe wijken en initiatieven ontstaan. Vaak zijn deze wijken wat ‘rough around the edges’ en zou je niet zo snel in ons toch meer gepolijste Nederland zien. Echter vind je er ook een buzz en energie die je niet vaak in Nederland tegenkomt.
Birmingham
Birmingham is de tweede stad van de UK, maar door de meeste toeristen wordt deze stad overgeslagen. Mede dankzij de hitserie Peaky Blinders is dit (terecht) aan het veranderen. De meest trendy wijk van Birmingham is Digbeth. Het is maar 10 minuten lopen van de Bull Ring & Grand Central (groot winkelgebied in Birmingham) en volgens de Sunday Times de ‘Coolest Neighbourhood in Britain’. Met street art, onafhankelijke winkels, restaurants, galeries en entertainment is dit een goed bewaard geheim in de UK. Veel van de shops, galeries, barretjes en restaurants vind je rond de Custard Factory (de oude Bird’s Custard fabriek).
Net om de hoek van de Custard Factory vind je The Old Crown, een pub gevestigd in één van de oudste gebouwen in Birmingham (655 jaar oud, zeggen ze). Ideaal om even uit te rusten met een pint, mensen te kijken en een hapje te eten.
♥ Tip: Pak een voetbalwedstrijd mee van Aston Villa (Premier League) of Birmingham City (Championship), of ga naar het nabijgelegen Stratford Upon Avon voor een fantastische Shakespearevoorstelling.
Manchester
Bij Manchester denken mensen nu vooral aan voetbal en oude industrie. Maar deze industriële stad is een ware renaissance aan het ondergaan en is energiek, rauw, vriendelijk en vooral verrassend. In het Manchester van nu is het prima winkelen, goede restaurants, heel veel livemuziek en een bruisende LGBTI+ scene rond Canal Street.
The Northern Quarter is misschien wel de meest bekende met veel barretjes, street food (tip: de Mackie Mayor Food Hall), boetiekjes en heel veel street art is deze wijk een must-visit. De aangrenzende wijk Ancoats is (nog) een goed bewaard geheim. Ga zeker binnen bij Afflecks waar je een eclectische verzameling vindt van meer dan 60 onafhankelijke winkeltjes onder 1 dak.
Als je zin hebt in net even wat rustigers, dan is Didsbury in het zuiden van Manchester een prima optie (ongeveer een 20 minuten met de tram vanuit het centrum). Genoeg restaurants, winkels en pubs om een heerlijke middag en avond rond te hangen.
Glasgow
Glasgow is een ongepolijste ruwe diamant. Keer op keer moet deze stad het (onterecht) afleggen tegen het knappere zusje Edinburgh. De West End is ‘the place to be’ in Glasgow, met verborgen straatjes, geweldige restaurantjes en pubs. Vooral de straten in en rond Ashton Lane zijn de moeite waard. The Ubiquitous Chip is een aanrader, gezellig zitten en heerlijke Schotse gerechten (inclusief haggis).
Twee van die ‘verborgen straatjes’ zijn Creswell Lane en Ruthven Lane, ideaal om wat te shoppen en rond te neuzen in de independent shops. De beste plek voor vintage kleding is in Dowanside Lane en heet Starry Starry Night. Tussen het shoppen door kun je gratis cultuur snuiven in het nabijgelegen Kelvingrove Museum; je vindt hier exotische en prachtige kunst en objecten van Egyptische sarcofagen, tot Dali en een Spitfire.
Leuke locaties, onbekende plekjes, verborgen niet-toeristische parels … hoe vind je die en waar ontdek je al dat moois? Deel jouw tips met onze lezers in een gastblog op Ik Wil Reizen.nl!
Mijn naam is Piet van Oosterhout. Ik heb altijd veel gereisd en zelfs een tijdje lesgegeven in Hanoi. Maar er is geen land dat ik zo goed ken en zo gepassioneerd over ben als de UK.
Daarom ben ik Cool Britannia gestart. Cool Britannia is een reisbureau voor groepsreizen en schoolreizen naar de UK. Mijn missie is om de oude mythes van slecht eten, lauw bier en eeuwigdurende regen te ontkrachten en Nederlanders te laten zien hoe prachtig, verrassend en gezellig dit Verenigd Koninkrijk wel niet is.
Mijn uitstapje naar Koblenz is pas gepland toen ik al op reis was. Ongeveer ter hoogte Odense herinnerde ik me dat ik nog een voucher had voor Koblenz, van de postcodeloterij, waarvan je per persoon 99 euro betaalde voor twee overnachtingen, toegang tot een fort, ontbijtbuffet en een boottochtje. Deze zit in de postcodeloterij-agenda die elke speler krijgt. In het hotel kwamen we veel Nederlanders tegen die, ondanks dat ze lid waren van de postcodeloterij, niet wisten dat ze er met korting hadden kunnen zitten. Ondertussen is 2023 over, maar er zit van hetzelfde bedrijf een voucher voor Düsseldorf. Gebruik deze goed.
∫ ∫ Toverland
We zijn eerst met z’n drieën – Filip, Esmee en ik – naar de ontzettend rommelige nerdwinkel Zeitgeist geweest. Deze winkel staat helemaal vol met manga, comics, fantasy-boeken, bordspellen, en nog veel meer. Op de website is wel te zien dat de winkel nettere dagen gekend heeft. Op het moment is het al een queeste om door de gangpaden te lopen, vanwege alle losse stapeltjes en ongeorganiseerde papieren.
∫ ∫ Hotel auf die höhe
Daarna hebben we Filip op de trein terug naar Nederland gezet en zijn Esmee en ik naar het Hotel auf die Höhe gegaan. Dit kan met de auto en met bus 51. De bus staat niet aangegeven op google maps, maar het hotel is dus wel degelijk bereikbaar met het openbaar vervoer.
Esmee en ik noemden het een ‘Henk-en-Gerda’ hotel. Niet heel interessant voor de gemiddelde student, maar wij wilden eigenlijk alleen maar boekjes lezen en kletsen, dus het was prima. Het ontbijtbuffet was bovendien van topkwaliteit.
∫ ∫ Festung Ehrenbreitstein
De volgende dag hebben we onze ticket verzilverd voor een boottocht naar die Deutsche Ecke en de toegang tot Festung Ehrenbreitstein.
Als je naar het fort wilt, neem hier dan flink de tijd voor. Het is drie keer zo groot als je denkt. Je komt binnen in het grootste museum, waar ze naast een tentoonstelling over het fort ook wisseltentoonstellingen hebben. Ondanks dat die allemaal heel goed zijn, zou ik hier niet te lang blijven hangen. Verderop in het fort zitten een heel hostel, meerdere restaurants, een prehistorisch museum over de mensen die duizenden jaren geleden in Koblenz woonden, opstellingen van harnassen en vlaggen die in het fort stonden, en nog veel meer dat Esmee en ik waarschijnlijk gemist hebben. Vergeet vooral niet van het uitzicht te genieten.
∫ ∫ Riesehappe
Je kan van het fort wandelend of met de kabelbaan naar beneden. Ik was in mijn eentje waarschijnlijk gaan lopen, maar Esmee zag dat niet zitten, dus gingen we met de kabelbaan.
Weer terug beneden zag ik dat er een ijskraampje stond. Toen moest ik even iets rechtzetten. De laatste keer dat ik in Koblenz was, had ik namelijk een eetstoornis. Een extra ijsje jaagde me in die tijd de stuipen op het lijf. Dat deed het nu niet meer.
Dus, een extra ijsje, niet alleen voor mij, maar ook voor het meisje van vier jaar geleden. Omdat het toch goed is gekomen.
∫ ∫ Lummelen
Na het fort uitgeplozen te hebben waren we zo moe dat we nog wat winkeltjes doorgesloft zijn en vervolgens zijn gaan eten bij een goedkope Thai. Daarna zijn we in het hotel in bed geploft. Praten, colaatje drinken aan de bar, boekje lezen; allemaal prima. Ik heb het eerder gezegd: soms zijn de hoogtepunten van je reis je bezoekjes aan de disco. Soms zijn het de tosti’s in het hostel en de colaatjes aan de bar in een hotel van vergane glorie.
Toen zette de realiteit wel in: dat ik weer terug naar huis ging, de volgende ochtend, na een maand op reis geweest te zijn.
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.
Toen was ik, na tweeëndertig uur onderweg geweest te zijn, eindelijk in Berlijn. Ik was vergeten hoe groot die stad is en er bijna door overweldigd. Gelukkig hoefde ik niet naar mijn hostel te zoeken, want ik werd opgehaald door mijn vriend Filip, die twee dagen voor mij in het hostel gearriveerd was.
Ι Berlijn is groot Ι
Om van Berlin Hauptbahnhof naar het restaurant dat we gekozen hadden te komen, waren Filip en ik uiteindelijk al vijfenveertig minuten bezig. Simpeler gezegd: met de voet, zoals veel interrailers gewend zijn, ga je het in Berlijn niet halen. Zorg ervoor dat je een goedkoop drie-in-een metro, bus en S-bahn kaartje kan kopen. Een dagkaart is op het station te krijgen en kost 9,95. Als je ook nog eens student bent, gaat er nog iets af. In de zomer heb je ook de keuze om te reizen met de zogenaamde Deutschland Karte, waarmee je voor negenenveertig euro van al het regiovervoer in Duitsland gebruik kan maken. Op dit ticket kom ik in mijn volgende artikel terug.
Medestudenten vertelden me na terugkomst dat een fiets in Berlijn ook een goede oplossing is. Let dan wel op dat fietspaden in Duitsland niet zo duidelijk zijn als in Nederland en dat de afstanden in Berlijn alsnog ver zijn.
Ι Charlottenburg Ι
Filip en ik vinden het allebei leuk om op bezoek te gaan bij nerdy winkels in vreemde steden. Dit hebben we veel gedaan en we hebben behoorlijk wat koopjes gescoord, maar ik vond dat we ook wat cultuur moesten snuiven. Zodoende heb ik Filip meegenomen naar de paleistuin van kasteel Charlottenburg.
In het kasteel was ik al eens eerder geweest. Het is zeker de moeite waard, maar het is helaas ook dicht op maandag, net zoals veel andere musea in Berlijn – let hierop! Gelukkig is de paleistuin alleen ook al een mooi zicht.
De tuin is begonnen als een keurig bijgehouden tuin in de stijl van de verlichting. Dit betekent dat de paden en struiken recht aangelegd zijn en in mooie vormen zijn neergezet. De tweede helft daarentegen is een ruigere tuin, in Engelse romantische stijl, zoals de Englischer Garten in München (waar de Eysbach door stroomt). Er zijn speeltuintjes en gebouwen in de tuin, waardoor er veel te ontdekken valt door enkel rond te lopen.
Ι Nerds Ι
Berlijn heeft best wat te halen aan winkels voor geeks. Een van de beste winkels voor stripboeken, manga en fantasy is ModernGraphics, waarvan er twee in Berlijn zitten. Allebei deze winkels hebben, naast de voordelige prijzen die je in Duitsland sowieso hebt op dit soort media, ook nog eens een grote tweedehands bak, waardoor boekjes die in Nederland vijftien euro kosten ineens nog maar drie zijn.
Ι Altes Museum Ι
We hadden niet heel veel tijd in Berlijn, al helemaal niet omdat alles zo groot is (Ik weet dat ik het vaak zeg, maar ik was er ondersteboven van!). In de ochtend, voordat we door zouden gaan naar Leipzig, zijn we naar het Altes Museum gegaan. Dit museum ligt op het museumeiland van Berlijn, waar verder onder andere ook het Neues Museum, de grote dom, het Humbold Forum en het Pergamonmuseum liggen. Deze zijn allen de moeite waard én hebben studentenkorting, maar we hadden maar tijd voor eentje.
Dat werd het Altes Museum, waar vooral artefacten uit de Grieks-Romeinse tijd bewaard worden. Mijn favoriete voorwerp is de pot met de afbeelding van Achilles en Ajax, twee oorlogshelden uit de legenden, die een spelletje zitten te spelen terwijl de godin Athena op ze neerkijkt.
Voor Berlijn heb je wat meer dagen nodig dan slechts één, al is het maar omdat je minstens de helft van een van die dagen in de metro zit. Een voordeel van niet zo lang op één plek zitten, daarentegen, is dat je ook niet de druk voelt om alles gedaan te krijgen.
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.
Nantes, een veelzijdige stad in het westen van Frankrijk met wel duizend-en-een leuke activiteiten. Ik zet de belangrijkste hieronder voor je op een rijtje zodat jij bij je komende bezoek precies weet wat je kunt verwachten!
LES MACHINES DE L’ÎLE
Misschien wel de bekendste activiteit in deze stad: Les Machines de L’île. Hier kun je prachtige machines vinden in een jasje van de meest uiteenlopende dieren. Van kleurrijke vlinders, een megaspin tot onze favoriet ‘Le Grand Elephant’. Vanuit de verte hoor je de reuzenolifant al vooruit lopen. Hij wordt aangedreven door een machine en iemand binnenin dit fantastische bouwwerk stuurt hem aan. Zodra je dichtbij komt spuit hij water met zijn slurf! Dit zorgt in de zomer voor een fijne verkoeling.
Op het buitenterrein staat een carrousel. Deze is voor kinderen, maar ook zeer geschikt voor volwassenen. Je kunt hier een kaartje kopen om dit van binnen te bezichtigen of om een ritje te maken op een van de vele zeedieren. Elk dier kan bewegen en als passagier bestuur jij zelf de machine. Het zijn prachtige ontwerpen om te zien.
Er is ook een loods waarvoor je een entreekaartje kunt kopen. Je route gaat dan door verschillende ruimtes waar allerlei ‘dieren’ tentoongesteld staan. Hier zijn ook de previews te zien van de dieren die kunnen bewegen. Het personeel bestuurt de machines en het publiek kan van een afstandje bewonderen wat er gebeurt. Zo kan de reuzenspin bijvoorbeeld omhoog en zijn poten bewegen. Het is heel bijzonder om te zien. Daarnaast kun je de werkplaats bezoeken waar nieuwe machines gebouwd worden. Een kijkje in de keuken, eh machinekamer.
GROENE LIJN
Een van de leukste dingen in Nantes is de groene lijn. Deze is ruim 24 kilometer lang en loopt dwars door de stad heen. Je kunt hem te voet of met de fiets volgen en hij brengt je langs alle bezienswaardigheden van de stad. Wij volgden het grootste deel van de lijn met de fiets en we reden kriskras door de stad heen, langs smalle straatjes en over trappen heen. Blijf dus goed opletten als je deze route met de fiets volgt!
Zo kwamen we langs de oude LU-fabriek. Yes, dat klopt, die van de koekjes. De fabriek bestaat niet meer, maar hij is omgetoverd tot een hippe locatie met o.a. een bar en restaurant. Ook kwamen we langs het ‘Muséum d’Histoire Naturelle’ oftewel, het Natuurhistorisch Museum. Hier vind je een uitgebreide collectie van dierenskeletten, waaronder mammoets en dinosaurussen en ontelbaar veel soorten edelstenen. Echt een bezoekje waard!
WINKELEN
Nantes is qua stad heel erg leuk opgezet waardoor je er fijn kunt winkelen. Er zijn verschillende gezellige winkelstraten die met elkaar verbonden zijn. Je vindt er bekende winkelketens, maar vooral unieke kleine boetiekjes en dat is wat deze stad heel aantrekkelijk maakt. De ‘Passage Pommeraye’ alleen al is een bezienswaardigheid an sich. Bewonder de grote dakramen waardoor het licht prachtig naar binnen schijnt. Verder vind je meer dan voldoende restaurants en terrasjes waar je lekker neer kunt ploffen na een dagje shoppen.
ONTSPANNING
Na inspanning komt … Juist, ontspanning. En ik vond iets waar ik heel blij van werd: een privéspa. Er waren verschillende soorten kamers waar je uit kon kiezen. Ik koos voor de kamer met het grote bubbelbad, de relaxbank, stoomsauna en regendouche. We hadden deze plek 2 heerlijke uren voor onszelf, niemand die ons lastigviel. Er stond een lekker muziekje op en we konden van alle faciliteiten gebruik maken. Het was echt heel netjes onderhouden en ontzettend schoon! We boekten deze verwennerij bij: Day SPA Nantes. Deze Spa is gelegen in een buitenwijk van de stad. Van buiten valt het totaal niet op, maar zodra je eenmaal binnen bent, word je omringd door een oase van rust en ontspanning.
VERBLIJF
Wij verbleven met onze caravan op de citycamping ‘Camping de Nantes’. De stad is vanaf deze camping goed bereikbaar. Er is een tramhalte voor de deur, maar met de fiets ben je binnen een kwartier al in het centrum. Op de camping is er voor ieder wat wils. Je kunt er o.a. kano’s en fietsen huren, midgetgolf spelen en er is een zwembad aan de overkant waar je gratis gebruik van kunt maken als je verblijft op de camping. De plaatsen zijn ruim opgezet en de camping heeft een sfeervolle uitstraling.
Hi! Mijn naam is Melanie en samen met mijn man en twee katten (ja, echt!) reizen wij zo’n 8 maanden per jaar door Europa met onze caravan ‘Ollie’. Vorig jaar hebben wij onze banen opgezegd, ons huis en al onze spullen verkocht en zijn wij begonnen aan ons avontuur! Ongeveer 4 maanden per jaar zijn wij in Nederland waar wij werken en onze vrienden en familie kunnen zien. Op dit moment zijn wij aan het onderzoeken hoe we het reizen financieel kunnen volhouden, want het bevalt ons enorm! Volg ons avontuur via @roadsandadventures op Instagram.
Voordat ik mijn pa achterliet in München, zei hij al dat Noorwegen mooier was dan Zweden. Nadat ik Oslo verlaten had, richting Bergen, kon ik beamen dat hij gelijk had.
◊ Bergenbahn
Als je zegt dat je de trein van Oslo naar Bergen neemt, zal iedereen die ervan gehoord heeft zeggen dat het de mooiste rit van Europa is. Op het internet struikel je over de stukken die de tocht aanprijzen en beweren dat je je ogen niet van het raampje kan houden. Het blijkt dus dat al die mensen gelijk hebben.
Vooral de wijde meren die je over de hele tocht kan zien en de bergtoppen die dichter in de buurt van Bergen oprijzen. Hou je camera gereed! Dat meen ik wel, want het is ook de tocht met de meeste tunnels van Europa. Als je even niet oplet, ben je te laat voor je plaatje.
◊ Regen
Toen ik arriveerde in Bergen, had ik geluk: het regende namelijk niet. Ik heb de hele avond in de haven gezeten, kijkend naar de urenlange zonsondergang, met een colaatje erbij.
Dit is normaal gesproken wel anders. In Bergen hebben ze, door de ligging, bijna elke dag flinke regen. Wie naar deze stad wil, zal zich hierop moeten voorbereiden.
◊ Stedelijk museum
In de buurt van de haven liggen twee belangrijke bezienswaardigheden. Een daarvan is het Stadsmuseum van Bergen. Hier hebben ze een vaste collectie archeologische vondsten. Deze vondsten komen uit het naastgelegen Bryggen, het oude centrum met dicht op elkaar staande houten gebouwen.
Dit centrum is vaak afgebrand. In het museum hebben ze overblijfselen van een paar huizen en oude sieraden en scherven. Het meest bijzondere zijn de stukjes hout met runische inscripties. Dit zijn de inscripties van gewone mensen. Dit zijn geen belangrijke teksten, maar splinters van het dagelijks leven. Liefdesbriefjes, bijvoorbeeld, en boodschappenlijstjes. Zoals de rondleider zei: het is alsof iemand je whatsapp-geschiedenis vindt en later in een museum legt. Een vondst als deze is voor historici uiteindelijk belangrijker dan de hoge literatuur.
◊ Bryggen
Naast dit museum ligt het UNESCO Werelderfgoed Bryggen. Dit oude centrum van houten gebouwen is vooral een tourist trap. De oude gebouwen zitten vol winkeltjes met prullaria. Hier en daar zit er een galerie van een plaatselijke kunstenaar, en die zijn op zich de moeite waard, maar voor Bryggen hoef je niet helemaal naar Bergen af te reizen.
◊ Bergen
De meeste mensen komen naar Bergen vanwege, wel, de bergen en de wandelroutes. Vanuit Bergen vertrekken er zowel wandelroutes als kabelbanen. De populairste is de Floyenbahn. Deze is open tot 23.00 uur, dus mijn advies is om halverwege de middag met de kabelbaan te gaan als het niet je bedoeling is om een lange wandeling te gaan maken. In de ochtend staat er een reusachtige rij.
◊ Op je clownsschoenen
Vanuit het punt Floyen kan je de bergen in voor lange en minder lange wandeltochten, die veelvuldig met bordjes aangegeven zijn. Ook is er een wandeling van ongeveer drie kilometer terug het centrum van Bergen in. Deze wandeling zou je op je clownsschoenen nog kunnen lopen. Ik deed het in ieder geval op Birkenstocks, wat vast de ergste voorbereiding ooit is, maar het ging. Dus zelfs als je de meest onervaren hiker ooit bent (loop je gewoon op wandelschoenen, dan sta je al boven mij), is het prima te doen. Het is een leuke wandeling.
Met de interrail ga je van stad naar stad. Ook in Bergen ben ik niet lang gebleven. Na een dag was het tijd om verder te gaan. Dit keer naar Drevsjo, een dorp in the middle of nowhere, waar ik bij mijn vriendin Ida bleef logeren.
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.
In september 2023 was het eindelijk zo ver: mijn man en ik gingen op onze langverwachte honeymoon! Bij honeymoon denk je natuurlijk aan zon, zee en strand, zoals Bali, Curaçao of de Malediven. Maar Europa heeft ook heel veel moois te bieden en niet onbelangrijk: dat is een goedkopere bestemming na een dure bruiloft (of je moet het wel héél bont maken …). Athene stond al lang op onze bucketlist. En om toch ook wat zee en strand mee te pikken, kozen we voor een verblijf aan de zogenoemde Atheense Riviera. Is Athene een geschikte honeymoonbestemming? Dat lees je in deze en mijn volgende blog!
Sneak peek van Athene
Soms ga je op reis en heb je een bepaald beeld van een bestemming, dat je tijdens de reis moet herzien. Dat was ook zo bij mijn beeld van Athene. Ik had het in mijn hoofd erg geromantiseerd, mede door mijn eerdere reizen naar verschillende Griekse eilanden met hun idyllische dorpjes. Maar ik kan je zeggen: Athene is een totaal andere wereld.
Allereerst: wat een enorme stad! Vanuit het vliegtuig hadden we al een sneak preview van de stad. Athene heeft 656.000 inwoners. Niet heel veel voor een hoofdstad, denk je nu misschien. Maar het totale stedelijk gebied heeft er ruim 3 miljoen! De stadsregio strekt zich uit zo ver je kijken kan.
Tip: boek op de heenweg een stoel bij het raampje om dit uitzicht op Athene te zien. Iets minder mooi: de laag smog die boven de stad hangt.
The city of neverending stories
Eenmaal geland kwamen we op de luchthaven de volgende slogan tegen: ‘Athens, the city of neverending stories’. En dat klopt: het leven in en om Athene gaat 24/7 door. Maar het is ook de stad van neverending traffic, smog & construction sites, hebben we gemerkt. En niet te vergeten de neverending heat in de zomermaanden. Overal wordt geleefd, gebouwd, herbouwd en gereisd.
Sommige wijken, vooral in het noorden van de stad, zijn best wel crappy (lees: leegstaande gebouwen, graffiti en ongure steegjes – vandaar ook al die bouwputten). Daar wordt aangeraden niet ’s avonds laat nog te struinen. Toch heeft Athene ook zeker iets romantisch buiten de drukke paden. Er staan natuurlijk veel prachtige historische gebouwen. De ANWB beschrijft de stad dan ook toepasselijk als één groot openluchtmuseum. En in de wijk Plaka zijn veel idyllische straatjes met winkeltjes en restaurantjes. Er zijn verder veel fancy ‘rooftop restaurants’ en hotels waar je kan eten, borrelen en/of zonnen met uitzicht op de stad en de Acropolis. Daar is de prijs dan ook naar. Voor Griekse begrippen is het wel prijzig, voor ons Nederlanders vergelijkbaar met thuis. Maar als je genoegen neemt met een iets minder mooi uitzicht, kan je ook gerust voor wat goedkoper dineren. En ze zijn niet zuinig met de porties!
Plaka: Monastiraki SquareKotzia Square
Athene in 1 dag: hop-on, hop-off
Wij hadden helaas maar één dag om Athene te verkennen, maar ik zou een dag of twee aanraden voor het ‘openluchtmuseum’, oftewel sightseeing, en nog een dag om door de straatjes te struinen en de sfeer te proeven.
We hebben Athene – supertoeristisch – met de hop-on hop-off bus ontdekt. Toegegeven, het was niet zo avontuurlijk en niet goedkoop. De tickets waren 28 euro p.p. voor twee dagen onbeperkt reizen. Maar dan word je wel pal voor alle sightseeing gedropt en dat vonden we echt een plus. De bus pikte ons zelfs voor ons hotel in Glyfada op, want twee lijnen gaan langs de kuststrook. Dus die kan je ook gebruiken als je juist even Athene wil ‘ontvluchten’ naar het strand. Ideaal dus. De bus bracht ons naar de centrale busterminal in Athene. Daar stapten we op de rode route, waar één van de eerste stops de Acropolis was.
Acropolis betekent ‘het hoogste punt van de stad’ en dat is de naam van de heuvel waar verschillende tempels gebouwd zijn ter ere van de beschermgodin Athena. De bekendste tempel is die op de top, het Parthenon (bouw startte rond 490 v.Chr.). Hij staat precies waar volgens de verhalen Athena de eerste olijfboom van de stad plantte, om de stad te voorzien van vruchten, olie en schaduw.
We werden gedropt aan de voet van de Acropolis- en Phillopapposheuvel, waar de meeste mensen hun weg te voet vervolgden de Acropolis op (deze liggen naast elkaar). Wij hadden de tip gelezen om juist de Phillopapposheuvel op te wandelen en die klim werd beloond: vanaf de top hadden we een prachtig uitzicht over de Acropolis en Athene, dat we met slechts enkele andere toeristen hoefden te delen. Dit is ongeveer 15-20 minuten lopen. Na de afdaling zagen we tot ons genoegen vlakbij de terminal een restaurant (Dioniyos Zonar’s). Want inmiddels was de temperatuur de dertig graden alweer gepasseerd en waren we nodig toe aan een versnapering. En waar dat beter te doen dan op zo’n fancy terras met Acropolis view?
Onze volgende stop was Panathinaiko, het olympisch stadion van Athene. Hier werden de eerste Olympische Spelen gehouden in 1896. Bijzonder is dat het in zijn geheel bestaat uit marmer. Hiervoor stond er ook al een (houten) stadion waar de lokale Atheense spelen gehouden werden. We vonden het opvallend dat het stadion niet volledig ovaal is, maar een hoefijzervorm heeft. Dit is overgenomen van het originele stadion, maar ik heb niet kunnen vinden waarom dit is gedaan. Het stadion had plaats voor zo’n 55.000 mensen. Tenzij je graag over de bankjes wilt lopen, hoef je geen ticket te kopen. Je kan het gewoon vanaf de stoep zien.
olympisch stadion
Hierna hadden we helaas niet zoveel tijd meer over. Daarom hebben we vanuit de bus veel mooie bezienswaardigheden gezien, maar zijn er niet meer uitgestapt. We kwamen onder andere langs de Universiteit van Athene, de grote voedselmarkt Varvakios (dat was te ruiken), de parlementsgebouwen en het stadspark Ethnikos Kipos. Wel zijn we nog even gaan struinen bij de vele winkeltjes. Als we meer tijd hadden gehad, had ik graag nog de Agora, Hadrian’s Bibliotheek en het archeologisch museum bezocht. Dus Athene, wie weet tot ziens…
Universiteit van Athene
Tot slot enkele praktische tips:
Beste tijd voor Athene. Als je buiten de zomerperiode kunt gaan: doe dat zeker. Zelfs in september was het er nog behoorlijk warm (32°) en er staat geen zuchtje wind in het centrum. En mocht je toch in die periode gaan, ga dan als het kan vroeg op pad. Bijna alle bezienswaardigheden zijn vanaf 8 uur open. Naast dat het heel warm is in de middag, is ook bijna elke straat met wit marmer betegeld. Ons werd verteld dat dat je op het midden van de dag haast verblindt en je minder mooie foto’s kan maken. Helaas vertrekken de eerste hop-on bussen wel pas eind van de ochtend.
Sightseeing. Veel archeologische bezienswaardigheden kun je gewoon vanaf de straat of een uitzichtpunt zien. Onze tip is dan ook dat je niet per se overal tickets voor hoeft te kopen of in de rij hoeft te staan. Vanaf een afstandje zijn ze net zo mooi. O.a. de Acropolis/Parthenon, het olympisch stadion en de Tempel van Zeus zijn vanaf de straat te zien. Daarbij staan de gebouwen ook wel regelmatig in de stijgers en kan het bezoek dus tegenvallen als je ervoor betaalt hebt.
Hop-onbussen. Het systeem is een beetje onduidelijk, maar je hebt een grote ‘terminal’ in de stad waar alle bussen samenkomen en waar ook gidsen staan om uit te leggen welke kleur bus je moet hebben. In de bus kan je naar audio luisteren. Ze hadden zelfs een Nederlands verhaaltje, maar dat wordt wel wat overstemd in het drukke verkeer. Ze rijden dus eind van de ochtend tot eind van de middag. Rond 16 uur begint wel de spits in de stad, dus hou er rekening mee dat je er dan lang over doet om de stad door te komen. Ik denk dat we na 15 uur ongeveer 1,5 uur in de bus hebben gezeten om terug bij de beginterminal te komen, zonder uit te stappen.
Openbaar vervoer. Wij hebben het niet gebruikt, maar wel gelezen dat het ov in de stad goed geregeld is. Als je je snel door de stad wilt verplaatsen, kan je een dagkaart kopen voor het ov: de metro, tram en bus. Het is soms wel even puzzelen omdat veel in het Grieks staat en je dan wel op moet letten waar je eruit moet.
Tip voor een dagje strand: stap niet gelijk uit de bus of tram bij Edem Beach. Dit is letterlijk een strand pal naast de snelweg. Ter vergelijking zou je dan in Nederland naast de A2 op je handdoekje gaan liggen. Maar als je wat verder de kustlijn afrijdt, zijn er rustigere plaatsen te vinden, zoals het strand bij Glyfada. Daarover vertel ik meer in de volgende blog.
Hoi! Ik ben Rosalie, 29 jaar en woon in Brabant. Ik heb Sociale Geografie & Planologie gestudeerd, omdat ik geïnteresseerd ben in landen (of regio’s) en culturen, het ‘waar?’ en ‘waarom daar?’. Tijdens mijn studie heb ik meerdere mooie (studie-)reizen gemaakt in Europa. Daarnaast kom ik uit een reislustig gezin, waardoor ik ook al verdere reizen heb mogen maken, van Amerika tot Azië. Die mooie oude en nieuwe belevenissen wil ik graag delen en hopelijk kan ik je ermee inspireren! Leuk weetje: ik spaar sleutelhangers van alle landen waar ik kom – ondertussen zo’n 35!
Na Odense en Stockholm was Oslo een schok. De stad was groter, voller en de straten waren minder veilig dan in Denemarken en Zweden, al helemaal voor een vrouw in haar eentje. In het hostel kwam ik erachter dat ik niet de enige was die dit zo ervaarde. Ja, Oslo vonden we intimiderend.
¥ Anker hostel
Mijn hostel in Oslo was een beetje vreemd. Er was geen publieke keuken, maar in plaats daarvan een kitchenette in de kamers. Om er gebruik van te maken moest je voor 20 euro borg keukengerei huren bij de receptie.
Desondanks was het er schoon en heb ik hele leuke mensen op mijn kamer gehad. Tijdens mijn dagje Oslo zijn we met elkaar opgetrokken en hebben we ‘s avonds samen pasta gekookt. Eén van de meiden was Nederlands en het was fijn om, na zo lang Engels en een beetje Duits te hebben gepraat, weer eens mijn eigen taal te kunnen praten.
¥ Zons’ondergang’
Op de eerste avond in Oslo ben ik in mijn eentje naar buiten gegaan met het voornemen wel weer voor het donker terug te zijn. ‘Voor het donker’ bleek in Oslo zo iets te betekenen als ‘circa half twaalf,’ dus dat kwam mooi uit.
Ik was alleen niet voor het donker thuis. Eerst heb ik een wandeling gemaakt door het centrum van Oslo, langs het parlementsgebouw en het koninklijk paleis.
Halverwege kwam ik langs een danscafé en besloot ik maar naar binnen te gaan. Geen zorgen: Ik had nummers uitgewisseld met een meisje uit het hostel, waardoor ik wel een contactpunt had.
Ik vind het helemaal niet erg om alleen te dansen. De rest van het café dacht daar kennelijk anders over, want aan het eind van de avond was ik geadopteerd door zo’n drie vriendengroepen. Rond één uur heb ik ze vaarwel gezegd en ben ik naar huis gerend. Letterlijk. Beetje suf, maar de kans dat mensen je aanspreken of lastig vallen is dan niet zo groot.
¥ Historisch museum
De dag nadat je uit geweest bent, sta je wel gewoon op en ga je weer door. Je tijd in het buitenland is kostbaar en je maakt er gebruik van.
Met de meiden uit mijn hostel ben ik naar het historisch museum geweest. Hier hebben ze tentoonstellingen over de oudheid in het algemeen, niet specifiek die van Scandinavië. Ze hebben samurai-uitrustingen, Oud-Egyptische beelden en munten, een hele hoop munten.
Ik vond dit museum leuker dan de rest van mijn groep en ben blijven hangen voor de rondleiding over Vikingen. De rest was toen al doorgelopen naar het Munch en het nationaal museum van Oslo, plekken waarvan ik gehoord heb dat ze grandioos zijn, maar waar ik niet heen gegaan ben.
¥ Akers Huset
Ik ben nog naar het Akers Huset geweest, een gebouw dat ooit een middeleeuws kasteel, een militaire basis en een gevangenis was, alvorens het een museum werd. De geschiedenis van dit gebouw loopt ver uiteen. Er zitten twee betaalde musea in het fort, maar er is ook een gratis bezoekerscentrum met wisselende tentoonstellingen. Al met al zeker de moeite waard, al helemaal voor de budgetreiziger.
Oslo was geen slechte ervaring, maar ik zou het niet de beste plek van mijn vakantie noemen. Vergeleken met andere steden voelde de stad onveilig, zeker voor een jonge vrouw alleen. Maar niet getreurd: de volgende dag ging ik met de fenomenale Bergenbahn naar de pittoreske, ondanks regenachtige, stad Bergen.
Wie graag de vorige afleveringen nog eens terugleest van de reeks “Roos interrailt!”, verwijzen we door naar de auteurspagina van blogger Roos.
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.
Omdat ik Stockholm vorig jaar al bezocht heb, ben ik er slechts een avond en een ochtend gebleven. Ondanks dat ik er maar kort was, kan ik nu met zekerheid zeggen dat dit een van mijn favoriete steden is.
Δ Zweedse treinen
Na de stress die Deutsche Bahn met zich meebrengt, was ik blij om in een Zweedse trein te zitten. Deze rijden – nu niet schrikken- meestal op tijd.
Dat gezegd, heb ik onderweg naar Stockholm flink gedonder gehad met de trein vanuit Malmö. Deze werd eerst ontzettend lang voorbereid. Nadat hij eigenlijk weg had gemoeten, konden we er eindelijk in, alleen maar om na tien minuten zitten te horen te krijgen dat het toestel kapot was en we allemaal naar een andere trein moesten. Na nog twintig minuten gewacht te hebben, was hij eindelijk onderweg.
Maar meestal zijn de Zweedse treinen heel goed. Het interieur is modern en ook op de bistro’s aan boord en de wifi is niks aan te merken.
Δ City Backpackers Hostel
Ik zat in Stockholm in het City Backpackers Hostel. In dit hostel hebben ze elke dag gratis pasta in de keuken. Ik zeg dit zodat potentiële reizigers dit alvast weten, want ik had in de trein al gegeten en kon er geen gebruik van maken, wat toch een beetje jammer was.
De lobbies van dit hostel waren zo stil dat het bijna ongemakkelijk was, maar de kamers waren erg gezellig. Ik vond een meisje dat, net als ik, een dag later naar Uppsala zou gaan. Instagram uitgewisseld, afspraak gemaakt … ik heb het al eens eerder gezegd: zo simpel kan het hostelleven zijn.
Δ Uitzichtpunt
Die avond heb ik een wandeling door de stad gemaakt en belandde ik in Gamla Stan, of ‘oude stad.’ Vanaf het punt van dit eiland zag ik een gebouw op een verhoging, in de wijk Södermalm. Ik besloot te gaan kijken of er daar een stuk straat was waarvan ik het uitzicht kon zien.
Het antwoord is dat ze een hele vlonder hebben gebouwd waarvan je het uitzicht kan zien. Deze vlonder loopt langs de huizen van het noordelijkste puntje van Södermalm. Als je uit Gamla Stan komt, moet je direct naar rechts en vervolgens rechtdoor. Ik durf met zekerheid te zeggen dat je het mooiste uitzicht van Stockholm te zien krijgt.
Δ Stamkroeg
Toen ik vorig jaar in Stockholm was, heb ik de tijd van mijn leven gehad in Sjätte Tunnan, een kroeg in Gamla Stan. In een opwelling besloot ik terug te gaan, snel een colaatje te drinken en terug te gaan naar het hostel.
Na binnenkomst werd ik echter aangesproken door een vaste klant die, zodra ik zei dat ik uit Nederland kwam, een verhaal begon over hoe erg hij bitterballen miste uit de tijd dat hij in Nederland gewoond heeft. Daarna kwam er een stel binnen met wie ik begon te praten over films en boeken. Vervolgens was mijn tweede cola nog maar de helft van de prijs en kreeg ik gratis wat te eten. Het ‘ene colaatje’ was drie cola’s verder en half één ‘s nachts geworden toen ik daadwerkelijk terug naar het hostel ging. Gelukkig is Stockholm, zelfs voor een vrouw alleen, een hele veilige stad.
Toen vervolgens, tijdens de introductieweek, een nieuwe student aan me vroeg wat mijn favoriete kroeg was, moest ik moeite doen om nog aan iets in Leiden te denken, omdat mijn daadwerkelijke favoriete kroeg jammer genoeg in Stockholm ligt.
Na deze uitspatting ben ik gaan slapen. Volgende stop: Uppsala, waar ik al een jaar heen wil.
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.
De meeste interrailers gaan naar Kopenhagen. Daar was ik echter al eens eerder geweest, dus ik wilde wel eens wat anders, en zo kwam ik bij Odense. Odense is een stadje in Denemarken met nog geen 200.000 inwoners. Erg toeristisch is Odense niet en als je, net als ik, geen toegang hebt tot een auto, kan ik niet aanraden om er langer dan een dag of twee te blijven. Daarentegen is het dagje dat ik er was wel één van de favorieten van mijn reis.
Havnebad, zwemmen in de haven van Odense
Het was bloedheet toen ik aankwam, dus het eerste wat ik gedaan heb is naar het Havnebad gaan. Wat dat is zit al in de naam: een zwembad in de haven. Het mooiste aan dit zwembad is dat het helemaal gratis is (‘Gratis’ is het heilige woord voor de interrailer) en zeven dagen per week geopend, al wisselen de openingstijden per seizoen. Het zwembad is voorzien van kleedhokjes, kluisjes, een sauna, badmeesters en een prachtig uitzicht op de gloednieuwe haven van Odense. Prima om eventjes te vertoeven of alleen voor een frisse duik. Bovendien is het zwembad niet de enige gratis sportvoorziening in de haven van Odense – deze staat helemaal vol met klimtoestellen, een voetbalveldje, volleybalnetten en een basketbalgrid. Een goedkoop dagje sporten dus!
Odins Odense
De naam ‘Odense’ betekent ‘Odins tempel.’ Odin was naast Thor de belangrijkste god van het Noorse pantheon en Odense is ontstaan als een cultusplek voor deze god. Dit en nog meer wordt toegelicht in het openluchtmuseum met de naam ‘Odins Odense.’ De naam is dus dubbelop, maar het museum is een aanrader. Er is een dorpje nagebouwd uit de vikingtijd, met gebouwtjes, velden, enkele dieren en een museumpje. Let vooral op of er nog specifieke events zijn in dit museum. Toen ik er was, was er toevallig een skjaldfestival. ‘Skjald’ is het Oudnoorse woord voor hofdichter en tijdens dit festival was het museum dan ook gevuld met verhalen en muziek.
Hans Christian Andersen
De Deense schrijver Hans Christian Andersen is geboren in Odense. Hier hebben ze twee musea als eerbetoon aan zijn leven en zijn beroemde sprookjes: het Hans Christian Andersen museum en Hans Christian Andersens geboortehuis. Onder andere zijn hier speurtochten, rondleidingen en wisselcollecties. Vanwege mijn gelimiteerde budget kon ik hier niet heen, maar het is één van de grootste attracties van Odense, waar veel zorg aan besteed wordt.
Eten bij Storms Pakhus
De populairste plek om te eten in Odense is Storms Pakhus, een foodcourt met eten uit ongeveer elke windstreek van de wereld. De prijzen zijn hier zacht (altijd een plus als je door Scandinavië reist), de sfeer gezellig en met enige regelmaat is er live muziek. Het mixen van verschillende keukens is niet alleen mogelijk, maar wordt zelfs aangemoedigd. Overal lopen mensen met loaded fries met pindasaus van de ene kraam en een bakje dumplings van de andere. Mijn favoriete kraampje was Potathor, een man die gevulde aardappels verkoopt en zijn kraampje helemaal volgeplakt heeft met comicbook-pagina’s. Hij krijgt van mij punten voor creativiteit.
Zondag is koopjesdag
Van het voorjaar tot in oktober organiseren de bewoners van Odense elke zondag een rommelmarkt, op de straat Edisonsvej. Hier heb ik zelf een roze topje gekocht, wat goed uitkwam toen ik een paar dagen later naar de Barbiefilm ging.
Odense is daarnaast ook erg mooi. De luchten zoals ik ze had – met de donder op de achtergrond – krijg je niet elke dag, maar de stad is mooi bijgehouden, met een fijn station en goed geregeld openbaar vervoer. Als je met de auto bent, kan je bovendien verder de natuur in die zich op het eiland Funen (waarvan Odense de grootste stad is) bevindt.
Ben je nieuwsgierig naar nog meer verhalen over de interrailtrip van Roos? Klik dan zeker door naar deel 1, deel 2 en deel 3 met algemene interrail-info, een nachttrein naar München en een Hamburg avontuur. Veel leesplezier!
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.
Mijn eerste interrail-stop was in Hamburg. Niet omdat ik per se naar Hamburg wilde, maar omdat ik het net iets te lang vond om in een keer van het Zuid-Duitse München naar het Deense Odense te gaan.
〈 Deutsche Bahn 〉
De reis van München naar Hamburg is een behapbare zes uur, zonder overstappen. Dat niet hoeven overstappen is belangrijk. Duitse intercity’s en internationale treinen (IC’s en ICE’s) zijn onbetrouwbaar en eigenlijk altijd te laat. Dat is geen fabeltje, maar een feit. Uit de cijfers van Deutsche Bahn blijkt dat slechts één in drie treinen op tijd rijdt!
Zodoende is Duitsland ook een land waar ik geen zitplaatsen reserveer. Als mijn trein te laat is, kan ik simpelweg op een andere trein stappen die min of meer dezelfde kant op gaat. Op het schermpje naast de stoelen is te zien of een stoel gereserveerd is. Als het schermpje zwart is, betekent dit ‘geen reservering’ en dan kan je er gaan zitten. Overigens lopen de meningen hierover uiteen; anderen willen juist wel reserveren omdat Duitse treinen nog wel eens overvol raken. Als je dan niet gereserveerd hebt, moet je eruit. Maar zoals ik zei, dan kan je simpelweg een andere nemen.
〈 Hamburg Hauptbahnhof 〉
Station Hamburg Hauptbahnhof irriteert mij zo dat er een apart kopje aan gewijd kan worden. Het station ziet eruit als een patatbakje. Sommigen vinden dit ‘overzichtelijk’ omdat je alle treinen kan zien staan. Misschien zou het overzichtelijk zijn als er ergens een groot bord zou hangen met de vertrektijden van alle treinen. Dat is er helaas alleen weggestopt in een hoekje en daarom is het een zooitje. Ik snap nooit waar ik heen moet en het liefst ben ik er zo snel mogelijk weg.
〈 Hostel-am-station 〉
Als het even kan zorg ik ervoor dat mijn hostel naast het station ligt. De reden hiervoor is heel simpel: ik ben interrailer, dus mijn rugzak is zwaar en ik heb geen geld. Dus wil ik liever niet met de bus, want dat is onhandig met je bagage en kost geld. Dan moet je gaan lopen, maar je wilt geen halve steden door slenteren met ruim twintig kilo op je rug.
Gelukkig hebben de meeste steden ook daadwerkelijk hostels om de hoek van het station. Hamburg heeft, bijvoorbeeld, A&O Hamburg Hauptbahnhof – vijf minuutjes lopen – en A&O is een prima keten voor hostels, met als enige nadeel dat de keukens erg klein zijn.
〈 Elbphilharmonie 〉
Uiteindelijk was ik maar één avondje in Hamburg. Met twee meisjes uit het hostel ben ik naar de Elbphilharmonie gegaan, een operagebouw met als attractie het uitzicht op de tweede verdieping, wat je gratis kan bekijken. Er is vooral zicht op de haven en bij zonsondergang is dit het mooist (vanzelfsprekend). Daarna hebben we de wijk verkent en bij een budgetrestaurant gegeten (waar ik bovendien de helft van mijn eten mee kon nemen om een dag later op te eten). Je ontmoet mensen, je gaat met ze uit – zo simpel kan het zijn in het hostelleven.
Een dag later verliet ik Hamburg weer, richting Odense, waar ik nog niet eerder geweest was. Ondanks het feit dat ik me van Hamburg Hauptbahnhof naar Hamburg Altona moest haasten omdat de trein verkeerd aangegeven stond (áltijd de Deutsche Bahn app checken en niet alleen de Interrail-app), en halverwege de airco uitviel in mijn coupé, kwam ik er goed aan.
Ik Wil Reizen.nl, dat is dé blogsite bij uitstek, boordevol tips en info voor al jouw kleine en grote reizen! Deel ook je eigen reisverhalen en wordt onze nieuwe gastblogger!
Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.