De eerste dag startte in Belfast. Zoals vaker in Ierland, regende het. Op het vliegveld hadden we een huurauto geregeld dus we konden meteen op weg richting de stad, waar we onze roadtrip begonnen.

En ja, je moet links rijden. Dat is best spannend. Mijn vriend wilde wel rijden. Ik was de alerte bijrijder, want in Ierland houden ze erg van rotondes. En wat doe je bij een rotonde? Je kijkt naar links en gaat dan de rotonde op. En dat werkt hier dus andersom. De eerste rotondes waren dus supereng. Het is echt even wennen. Het was dus goed om dit met z’n tweeën te doen.

Titanic Museum in Belfast

Op dag één zouden we Belfast bezoeken. Er is een geweldige markt, de St George’s market, die we graag wilden bezoeken, maar het weer was zo slecht dat we meteen zijn doorgereden naar het Titanic Museum. De Titanic is gebouwd in Belfast voordat ze aan haar eerste (en laatste) tocht naar Amerika zou vertrekken. In Belfast is er een groot museum bij de dokken gebouwd. Een toeristische trekpleister en een leuke ervaring, (hoewel de aanleiding van het museum natuurlijk erg tragisch is), maar mij wat te druk. Na het bezoek gingen we, weer met wat klamme handjes achter het stuur, richting de Bed and Breakfast in Cushendall, ongeveer anderhalf uur rijden vanaf het museum. Onderweg reden we langs de kust, waar we prachtige rotsformaties en de zee zagen, gecombineerd met prachtige herfst bomen. Schitterend!

We zijn regelmatig gestopt om even over de zee te turen. Die avond zijn we gaan eten in de lokale pub in Cushendall, waar we de volgende ochtend meteen naar de Glanariff Forest Park toe konden, vijf minuten rijden van de B&B. Glanariff Forest Park is een prachtig natuurpark met een watervallen route door een schitterend bos. Gelukkig was het weer droog buiten! De waterval route is ongeveer drie kilometer, en je komt langs drie prachtige watervallen. Je hebt diverse wandelroutes. Het was werkelijk prachtig!

Whisky in Bushmills

Na de wandeltocht, die een hele ochtend duurde, vervolgden we onze tocht door via de kust richting Bushmill te rijden, ook ongeveer anderhalf uur. Bushmills is een stad die bekend is van de whisky. En ja, de Old Bushmills Distillery is ook te bezoeken! Je krijgt er een tour met een gids die alles kan vertellen over het maken, bottelen en de smaken van Bushmills. Aan het einde van de tour krijg je in de pub een whisky naar keuze. Al wordt je al bijna tipsy van de lucht die er hangt. Mijn vriend wilde er uiteraard nog langer blijven, maar ik wilde weer verder richting ons hotel, het Causeway Hotel, vlakbij Bushmills.

Bushmills staat bekend om de whisky

Het verhaal achter de zeshoekige vorm van de Causeway

© Sandra Konst – Noord Ierland rotsformatie Causeway

Tegen de avond, na het inchecken, wilden we meteen de Giant Causeway bezoeken. De Causeway is een rotsformatie met ongeveer 40.000 basalt zuilen, die ontstaan zijn na een vulkaan uitbarsting in Noord-Ierland. De zuilen hebben een heel aparte zeshoekige vorm. Dat is de wetenschappelijke verklaring. Er is namelijk nog een verhaal, en dat is dat de reus Finn McCool de Giant Causeway heeft gebouwd.

Toen hij ruzie kreeg met de Schotse reus aan de overkant, bouwde hij een weg door de zee om zijn rivaal een lesje te leren, een causeway, door de basalt zuilen daar te plaatsen. Zo kon hij zonder natte voeten te krijgen naar zijn tegenstander. Maar toen de reus aan de overkant veel groter en sterker bleek dan Finn McCool zelf, vluchtte hij terug naar Ierland. De Schotse reus kwam naar hem toe, maar Finn deed net of hij een baby was. De Schotse reus schrok zo van het formaat van de baby, hoe groot moet dan de vader zijn? Hij haastte zich over de Causeway terug naar Schotland, en vernielde hierbij het pad.

Alleen het begin in Ierland en het einde in Schotland van de Causeway is blijven bestaan. Ik geloof graag de laatste verklaring. Vanuit het informatiepunt, waar je in het Nederlands een audio toer kunt krijgen, loop je naar de Causeway. Het is best een eindje lopen, maar onderweg is er veel te zien. Je kunt eventueel ook een pendelbusje nemen. Eenmaal bij de Causeway kun je je verwonderen door al die reusachtige trappen richting de zee. Geweldig! Een tip, ga vooral vroeg in de ochtend of later in de avond, dan zijn er minder toeristen en kans op mooie foto’s zonder toeristen erbij. Wij gingen de volgende ochtend vroeg vanuit het hotel weer richting Causeway. En waren bijna alleen. 

© Sandra Konst – Noord-Ierland Causeway Coastal Route

Op de derde en laatste dag, na ons ochtendbezoek aan de Causeway en na ons vegetarische English Breakfast, reden we weer terug richting Belfast. Mocht je langer de tijd hebben, dan kun je de Causeway Coastal route vervolgen richting de stad Londonderry, zeker leuk in Halloween tijd! Maar daar hadden wij net iets te weinig tijd voor. Via de terugweg bezochten we nog Belfast Castle, bovenop een heuvel en met een prachtig uitzicht op de stad. Daarna konden we de huurauto weer terugbrengen en via Belfast weer terug naar huis.

Tip: Deze mini roadtrip door Noord-Ierland is geweldig omdat je in korte tijd ontzettend veel kan bezoeken. Er is nog veel meer waar we niet eens tijd voor hadden, zoals de touwbrug van Carrick-a-Rede. Ook zijn er diverse locaties decor geweest voor Game of Thrones die je kunt bezoeken….neem er dus de tijd voor, maar bezoek vooral die bijzondere snelweg gemaakt door de reus Finn McCool! 

Sandra Konst

Mijn naam is Sandra Konst en ik ben blogger voor Ik Wil Reizen. Ik ben yoga docent, kinderyoga docent, moeder van drie en auteur van kinderboeken. Mijn grote passies zijn yoga, reizen, schrijven en natuur. Tijdens mijn reizen bezoek ik graag de wonderen der natuur, zoals vulkanen, woestijnen, natuurfenomenen, het Noorderlicht. Ik laat graag anderen mee verwonderen en doe dit door middel van mijn boeken en verhalen.  In mijn blogs neem ik je graag mee!

Het bericht Noord-Ierland | Mini roadtrip naar de Giant Causeway verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

IJsland: wachten op het Noorderlicht

© Sandra Konst – Rovaniemi

Met ongeveer 10 volle bussen vol toeristen, waaronder veel Engelsen, togen we achter elkaar richting Noorderlicht. De mensen in de bus waren vol verwachting. We hadden veel camera’s mee. We reden Reykjavik uit; het donker tegemoet. Na ongeveer een uur, het was rond middernacht, waren we op één of andere berg. We stapten uit, installeerden de camera’s en tuurden de donkere lucht in. De wind gierde om onze oren, regen kletterde neer, maar vol verwachting klopten onze harten. Laat het Noorderlicht maar komen!  

Om een lang verhaal kort te maken: na een uur kou en regen en een paar pogingen van de gids om ons er bij te houden (‘zie ik daar wat bewegen???’) was iedereen er op die berg er wel klaar mee. We reden weer terug naar Reykjavik, waar we de koffers konden ophalen en meteen op weg konden naar Amsterdam. Helaas. Ik heb wel wat geleerd: een massale excursie op een berg vol bussen is niet de meest fijne manier om het Noorderlicht te spotten.

Finland: dit keer wel geluk?!

Geen nood want een half jaar later waren we, eind augustus en met beter weer, in Fins Lapland aangekomen voor een paar dagen. Wellicht zou het Noorderlicht na de zomerstop één dezer dagen weer voor het eerst te zien zijn. We hielden de apps goed in de gaten. Het weer was prima; dus kom maar op! Vanaf ons terras hielden we het op de aankomstdag met wat wijn en nootjes voor de gezelligheid prima vol. De verwachting was goed. Er leek een gloed te zien. Onrustig liepen mijn vriend en ik steeds heen en weer, de apps in de gaten houdend. Er kwam maar niets. Om een uur of 1 waren we wel heel erg moe, ook van de reis. Wellicht zou het Noorderlicht weer niet te zien zijn, dit kon wel de hele nacht duren.

Uiteindelijk zijn we naar bed gegaan. En wat bleek de volgende ochtend? Het Noorderlicht was die nacht voor de eerst keer te zien geweest, 20 minuten nadat we gestopt waren met onze jacht. We baalden enorm. De dagen erna was er geen Noorderlicht meer te zien. Geen zonnewind, te veel bewolking. De onrust bleef in mijn lijf en ik kon niet goed slapen. Elke nacht checkte ik een paar keer de apps en de lucht. Maar helaas, ook tijdens deze reis geen Noorderlicht te zien in Finland. Althans niet toen wij nog op waren. Doodmoe keerde ik weer huiswaarts.

Terug voor een winterse week

Die winter ging ik met mijn hele gezin naar IJsland terug voor een winterse week in -25 graden. Dat was al een avontuur op zich! Ik heb met mezelf afgesproken dat ik me niet onrustig zou laten maken door het Noorderlicht. We zouden genieten van de sneeuw, de huskytocht, het langlaufen, de natuur en de rendieren in IJsland. Zou ik het zien, dan was dat mooi meegenomen, maar ik zou me niet meer gek laten maken. Want dat je veel geluk moet hebben bij het zien van Miss Aurora, dat was me inmiddels wel duidelijk. Het hotel waar we verbleven bleek een speciaal Noorderlicht alarm te hebben. Die gaat af zodra het Noorderlicht te zien is. Wauw! Dat geeft rust! Natuurlijk kocht ik deze. Het vergroot de kans om het te kunnen zien én ik heb mijn nachtrust terug! Mijn vriend was ook heel blij want op deze manier zouden de onrustige nachten voorbij zijn!

App om Noorderlicht te checken

Tien minuten nadat ik de app had geïnstalleerd, het was ongeveer 19 uur in de avond,  hoorden we opeens een raar geluid uit mijn telefoon komen. Het Noorderlicht! Snowboots aan, muts op, handschoenen zoeken, sjaal aan (bij – 25 graden stap je niet zomaar naar buiten!), totale paniek. Chaos. Bij mij althans. We renden naar buiten. En ja hoor! Daar was ze te zien. Groen, kronkelend, langzaam bewegend. Het was magisch! Die week hebben we haar drie keer mogen zien. Miss Aurora. De meest prachtige dame op aarde, maar ook de meest wispelturige. Ze laat zich niet zomaar vangen.

“Groen, kronkelend en langzaam bewegend. Het was magisch!”

Mijn tips? Ga iets leuks doen om het Noorderlicht te zien in Lapland, zoals een sledetocht, sneeuwscootertocht, een kampvuur….als je het Noorderlicht dan ziet is dat een fijne extra. Maak er geen hoofddoel van en  ga niet in de kou op een berg staan te wachten op het Noorderlicht. Laat je verwachtingen los. En ja, een Noorderlichtalarm is wel heel fijn voor je nachtrust….

Sandra Konst

Mijn naam is Sandra Konst en ik ben blogger voor Ik Wil Reizen. Ik ben yoga docent, kinderyoga docent, moeder van drie en auteur van kinderboeken. Mijn grote passies zijn yoga, reizen, schrijven en natuur. Tijdens mijn reizen bezoek ik graag de wonderen der natuur, zoals vulkanen, woestijnen, natuurfenomenen, het Noorderlicht. Ik laat graag anderen mee verwonderen en doe dit door middel van mijn boeken en verhalen.  In mijn blogs neem ik je graag mee!

Het bericht Lapland | Op zoek naar het Noorderlicht verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.