Hoe was de roadtrip?

Spannend, maar een ongelofelijk avontuur door Afrika. We zijn door 6 verschillende landen gereden (Zuid-Afrika, Namibië, Botswana, Zambia, Tanzania en Kenia) en het is fantastisch om alle verschillen per land op te merken. Als je van Zambia de grens over gaat naar Tanzania lijkt het of je in een hele ander wereld komt, zo merk je in Tanzania veel arabische invloeden terwijl we dat in Zambia totaal niet hebben gezien. Het laatste stuk in Zambia was erg rustig, we hebben bijna geen mensen gezien. Zodra je de grens in Tanzania over komt, wordt je overspoeld met mensen, marktverkooplieden en tuk tuk’s. 

Hoe waren de wegen?

De hoofdwegen waren redelijk goed. In Namibië heb je een aantal zandwegen en in Zambia en Tanzania waren er veel potholes (gaten in de weg), maar over het algemeen was het prima te rijden. We hadden een Toyota Landcruiser (4×4) bij ons en daar waren we wel blij mee. In Zambia wouden we naar een mooie camping bij Lake Tanganyika, hoewel elke toerist met de boot hierna toegaat dachten wij het wel met de auto te kunnen. We hebben over 15 kilometer drie uur gereden door gewassen, over stenen en keien, over gespleten wegen, midden door dorpjes heen en door de bergen. Ik heb van vreugde een traantje gelaten toen we eindelijk de camping zagen.

Waar hebben jullie overnacht?

Bij de huurauto zat een tent en matrassen, wij hebben zelf nog wat extra kampeerspullen erbij gekocht in Zuid-Afrika. We hebben veel gekampeerd en in grote steden kozen we vaak voor een hotel. Er zijn veel campings langs de hoofdwegen in zuid- en oost Afrika!

© Jessy – Kamperen

Waar hebben jullie de auto gehuurd?

De auto hebben we gehuurd van een Nederlandse man die in Kenia woont, een vriend van hem had de auto naar Johannesburg gereden en hij moest de auto weer terug hebben, geen auto-huurmaatschappij dus.

Hebben jullie je onveilig gevoeld?

In Namibië waren we op een super mooie camping, minimaal 50 kilometer van de bewoonde wereld. De eigenaar van de camping woonde 3 kilometer verderop en wij waren de enigste gasten. Na het eten gingen mijn vriend en ik genieten van de prachtige sterren toen we plotseling hyena’s hoorden lachen. Wij zijn onze tent in gedoken en trillend van angst ben ik in slaap gevallen, in de nacht hoorde ik nog het één en ander ritselen aan onze tent. De volgende dag hebben we in een recordtijd onze spullen gepakt en zijn we weg gereden. 

Ook in noord Namibië voelde ik mij niet prettig tussen de nijlpaarden, zowel in de tent als op een bootje over de Okavango Delta. Verder heb ik mij nooit onveilig gevoeld!

© Jessy – Roadtrip Afrika

Welk moment zal je nooit meer vergeten?

Helaas hebben we het één en ander aan auto problemen gehad en konden wij de auto niet meer goed vertrouwen, niet heel fijn als je midden door Afrika rijdt. In het zuiden van Tanzania viel de auto plotseling uit terwijl wij aan het rijden waren, wij konden de auto gelukkig veilig langs de weg parkeren maar we kregen de auto niet meer aan de praat en hadden nog geen Tanzaniaanse simkaart waardoor we zelf niet konden bellen. Gelukkig stopten er al snel drie super aardige Tanzaniaanse jongens die autogarages gingen bellen. Na drie kwartier bleek dat er een automonteur van een dorpje dichtbij (90 kilometer verderop kwamen we later achter) kon komen.

Na twee uur wachten en heel wat gepasseerde Masai stammen later, kwam eindelijk onze automonteur met het openbaar vervoer. De automonteur had alleen een plastic tasje bij zich, hij haalde de hele motor eruit en zette het weer in elkaar. Wij hebben geen idee wat hij heeft gedaan maar uiteindelijk vier uur nadat de auto uit was gevallen, reed hij weer vlekkeloos!

Hoe vermaakten jullie je in de auto?

Voor deze roadtrip hadden we al een maand door Madagaskar gereden, de Top 2000 kenden wij zowat uit ons hoofd en ‘ik ga op vakantie en neem mee…’ hadden we al 1000x gespeeld. Andere roadtrippers vertelden ons dat ze podcasts luisterden en dit was een fantastische tip. Ook gingen we na een tijdje luisterboeken afspelen, doordat ik zo werd meegenomen in het boek ‘Judas’ van Astrid Holleeder heb ik wel wat delen van Afrika gemist, haha!

Nog tips nodig voor jouw roadtrip? We zijn benieuwd!

Jessy

Vanaf mijn twaalf droomde ik van een eigen camping in Zuid Frankrijk. Op mijn 18e besloot ik dan ook om Twente achter mij te laten en naar Breda te verhuizen voor een toerisme studie. Hier werd ik besmet met het reisvirus. Samen met mijn vriend heb ik begin 2019 huis en baan opgezegd om voor onbepaalde tijd te reizen. Een enkeltje naar Madagaskar, that’s all we had. Ook ben ik mijn eigen blog begonnen om andere te inspireren veel te genieten in het leven

Het bericht Roadtrippen door Zuid- en Oost-Afrika verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

De Usambara’s is een bergketen dat zich uitstrekt over Noord-Oost Tanzania en herbergt een unieke natuur; gebieden met tropisch regenwoud en plant- en diersoorten die alleen hier voorkomen. De mensen hier zijn soms wat verlegen, maar erg vriendelijk. Ben je op zoek naar een pauze van opdringerige verkopers en andere Tanzanianen die je aandacht willen, dan ben je in de dorpjes in de Usambara’s aan het juiste adres.

Lushoto: kleurrijke kraampjes op dagelijkse markt

De belangrijkste stad in de Usambara bergen is Lushoto. Het is een vrij kleine stad met eenvoudige gebouwen en iets minder chaos dan in de grote steden. De dagelijkse markt is een grote verzameling kleurrijke kraampjes met daartussen smalle en onverharde paadjes.

De droge lemen grond is goed te belopen, maar het is wel oppassen voor de geulen die door de regen zijn uitgesleten en waarin modder en het nodige afval zich verzamelt.

Op deze markt is alles te verkrijgen wat in het dagelijks leven noodzakelijk is: groenten, fruit, kleding en eventueel slippers. Ben je een vleeseter dan moet je naar de slagerij; een betonnen hok waarin grote stukken koe aan vleeshaken hangen. Ongekoeld, en sommige stukken vlees hangen er al zo lang dat ze zwart uitgeslagen zijn. Je mag aanwijzen welk vlees je wilt: hoe beter de kwaliteit, hoe meer je betaalt. Het internetcafé in Lushoto wordt voornamelijk gebruikt voor het bekijken van Facebook en Youtube. Daarbij moet je wel geduld hebben want regelmatig valt de stroom uit. En dan zijn er uiteraard de verkopers van één van de belangrijkste levensbehoeften: beltegoed en sim-kaarten. Is de batterij van je telefoon leeg en woon je in een dorpje waar geen elektriciteit is, dan kun je in een winkel in het nabijgelegen dorp je telefoon opladen.

Irente Viewpoint

Dichtbij Lushoto is een prachtig uitzichtpunt wat Irente heet. De wandeling duurt zo’n 1,5 uur. Halverwege de wandeling kun je genieten van een sfeervolle lunch bij een boerderij+lodge die op de route ligt. Het uitzichtpunt ligt op een uitstekende punt van de bergketen en vanaf hier zie je links en rechts de steile hellingen van de Usambara bergen, terwijl vooruit een enorme vlakte ligt. Indrukwekkend om te zien.

Mazumbai

Het tropisch regenwoud Mazumbai is ook een aanrader. Ik heb een tocht van 3 dagen gemaakt; de heen en terugreis vanaf Lushoto met de fiets. Die tocht is voor iemand met een matige conditie pittig; een volle dag over ongeasfalteerde wegen die soms behoorlijk steil omhoog gaan. De gids regelde onderweg een lunch: salade van dungesneden rode ui, komkommer en tomaat met citroensap; heerlijk als het warm is! In Mazumbai overnachtten we in een Duits koloniaal huis. De volgende dag kregen we een rondleiding over het landgoed en ondernamen we een tocht door het oerwoud, waarbij we uitleg kregen over verschillende planten en bomen. We zagen kameleons, maakten lol met de gids en slingerden als apen aan een liaan heen en weer. De derde dag fietsten we, dit keer bergafwaarts, terug naar Lushoto.

O ja, wist je dat de lokale bevolking het verschil tussen een ‘r’ en een ‘l’ niet kent? Zo vertelde de gids ons bloedserieus: “the chameleon eats fries”

De Usambaras staan voor mij symbool voor een groen, verkoelend en gastvrij plekje in het doorgaans best wel chaotisch, stoffig en broeierig Tanzania.  Vergeet daarom vooral niet te genieten als je hier bent! Wat was het moment waarop jij het meest hebt genoten? Laat het ons weten in een reactie!

Margriet

Creatief en analytisch. Een slechte combi las ik ergens, want de creatieve dingen die een persoon met deze eigenschappen bedenkt, analyseert hij of zij vervolgens weer kapot. Herkenbaar. Maar sinds ik heb besloten mij op schrijven te richten, merk ik dat deze eigenschappen heel nuttig kunnen zijn. Een origineel verhaal met duidelijke structuur leest nu eenmaal het prettigst. Mijn doel voor Ik Wil Reizen is het schrijven van blogs die prettig lezen én waar je als lezer wat aan hebt; of het nu gaat om praktische reisinformatie of het gevoelsmatig leren kennen van een cultuur.

Het bericht Reizen in Tanzania | Welkom in de Usambara’s! verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Aankomst in Dar es Salaam – Tanzania

Dar es Salaam, Huis van Vrede. Chaos op en naast de weg. Twee jongetjes die elk een kar vol hooi met zich mee trekken, een scootertje met eieren in het karton tot schouderhoogte achterop gestapeld en vastgebonden. Volgepropte daladala’s (minibusjes) en stoffig zand. Groepen mensen die langs de kant van de weg zitten en waarvan ik niet weet wat en of ze iets aan het doen zijn. De taxichauffeur wurmt de auto overal tussendoor, geeft flink gas en toetert als waarschuwing naar mensen die willen oversteken. Bij het busstation aangekomen, helpt hij met het vinden van de juiste bus. Op mijn poging om af te dingen zegt hij dat hij een officiële taxi is en dat onderhandelen niet mogelijk is. Het zij zo.

Zweten, drinken en… plassen

De busreis van Dar es Salaam naar Lushoto duurt normaal gesproken zes uur. Ik zit tegen het raam van de bus, direct in de zon. Ook ‘s ochtends vroeg is dat al behoorlijk warm. De vrouwen voor en achter mij vinden dat de raampjes van de bus tijdens het rijden dicht moeten blijven waardoor de bus steeds meer op een broeikas begint te lijken. Ieder stukje van mijn lijf schreeuwt om verkoeling in de zweterige lucht. De jongeman naast mij negeert mijn behoefte aan persoonlijke ruimte en laat zijn been lekker knus tegen de mijne aan zakken. Zijn been terugduwen helpt niet. De anderhalve liter water die ik mee bracht is snel op en brengt een probleem met zich mee: ik begin mijn blaas te voelen. Hoe los ik dat in vredesnaam op? Uitstappen in een dorpje, waar hordes verkopers van brood, cashewnoten en citroenen je opwachten? En dan op zoek naar een winkeltje wat meer is dan vier palen en een golfplaat erop, in de hoop dat er een wc aanwezig is? Gelukkig komt daar even later de oplossing.

De bus stopt en de jongeman naast mij meldt: “People are going for a short call”. Het duurt even voordat tot mij doordringt wat hiermee bedoeld wordt: de hele bus duikt de bosjes in om plaspauze te houden! Ik schuifel opgelucht de vrouwen achterna. Een beetje wc- papier was nog wel handig geweest..

Usambara bergen: kapotte bus, wat nu?

De Usambara bergen brengen bewolking en een koelere lucht met zich mee. De weg slingert omhoog en voor elke onoverzichtelijke bocht wordt getoeterd. En dan begeeft de bus het. Er wordt een nieuwe bus geregeld wordt gezegd; iedereen stapt uit.

“Er komt reparatie aan!”

Men druppelt de bus weer in. Om 5 minuten later weer uit te stappen want “ze gaan de bus duwen”. En zo staan we te kijken hoe de bus langzaam achteruit de helling af glijdt, de chauffeur af en toe flink op de rem trappend. Ook als de bus om een bocht in de weg verdwenen is, blijf ik geduldig bij de andere passagiers staan wachten; ondertussen bedenkend dat ál mijn bagage (camera, laptop, paspoort) in die bus zit…. Na een uur komt de bus ineens weer aanrijden dankzij een gebrachte accu. Precies op dat moment stapt een man op me af: ‘Hi, I’m Juma’. Dus prop ik mijn bagage in zijn auto en gaan we op weg naar het huis waar ik de komende maanden zal gaan wonen.

Margriet verbleef 3,5 maand in Tanzania. Ben je benieuwd naar het vervolg van deze gebeurtenissen? Blijf deze verhalen lezen! Zo begon ze haar reis in Tanzania.

Margriet

Creatief en analytisch. Een slechte combi las ik ergens, want de creatieve dingen die een persoon met deze eigenschappen bedenkt, analyseert hij of zij vervolgens weer kapot. Herkenbaar. Maar sinds ik heb besloten mij op schrijven te richten, merk ik dat deze eigenschappen heel nuttig kunnen zijn. Een origineel verhaal met duidelijke structuur leest nu eenmaal het prettigst. Mijn doel voor Ik Wil Reizen is het schrijven van blogs die prettig lezen én waar je als lezer wat aan hebt; of het nu gaat om praktische reisinformatie of het gevoelsmatig leren kennen van een cultuur.

Het bericht Ervaringen in Tanzania | een busrit vol verrassingen verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.