Ø Bussen?

Het meisje waarmee ik in Uppsala op de kamer lag, Sylvia, ging een dag voor mij naar Karlstad. Zij stelde me ervan op de hoogte dat de reis op een gegeven moment met de bus verder ging, omdat er tussen Karlstad en Stockholm aan het spoor gewerkt werd. Op zich ging deze busreis heel soepel, maar het was fijn om het vooraf te weten. Het is een extra overstap, iets wat je als interrailer liever vermijdt.

Ø Afgezette tunnels

Daarna bleek er in Karlstad zelf ook aan de weg gewerkt te worden. Het hostel ligt op een verhoging, maar er ging geen bus die kant op. Daarbij was de normale voetgangerstunnel afgesloten, waardoor ik met bepakking en al tien minuten om moest lopen. Pas later kwam ik erachter dat er ook een voetpad langs de autoweg ging. Ik raad aan om, als je naar het Karlstad Sport Hostel gaat, deze brug te nemen, ondanks dat het er op Google Maps twijfelachtig uitziet.

Ø Lelijke mooie hostels

Als Uppsala een mooie, maar lelijke stad was, dan lagen Sylvia en ik nu in een mooi, maar lelijk hostel. Het zag er van buiten prachtig uit en had chique ramen, maar tegelijkertijd zaten er ook gaten in de badkamermuur.

Voor het avondeten hebben Sylvia en ik tosti’s gemaakt. Tosti’s met alleen kaas en boter, maar ook speciale tosti’s met feta, pesto en tomaat. We hebben ze gebakken in de pan.
Interrailen is niet enkelzijdig. Soms heb je een geweldige ervaring in een bar of bij een museum. Soms zijn de mooiste tijden de momenten waarop je samen tosti’s bakt in de keuken van je hostel.

Ø Ijs op het ‚strand‘

Door de onhandige ligging van het hostel duurde het vijftien minuten om de stad in te lopen. Tijd om de musea te bezoeken was er zodoende niet meer.

We hebben langs het water gelopen en een ijsje gehaald, tegen Scandinavische prijs, en deze op een klein strandje opgegeten. We zaten te praten over reizen, het studentenleven en zenuwen. Het drong tot me door dat ik eigenlijk toch gekregen had wat ik wilde. Ik zat aan het water, met een ijsje.

Ø Praten in de regen

Helaas begon het snel daarna te regenen. We zijn teruggegaan naar het hostel en hebben daarna tot half twaalf ‘s avonds gepraat, over van alles en nog wat, ondanks dat Sylvia om half acht moest opstaan. Het was een gesprek dat op ons allebei diepe impact gemaakt heeft, en nee, ik ga niet zeggen waar het over ging. Sommige dingen zijn voor mij alleen.

Ø Trein naar Oslo

De volgende dag namen Sylvia en ik afscheid en gingen we ieder onze eigen weg, zij naar Göteborg, ik naar Oslo. Als je vanuit Karlstad naar Oslo wilt, dan moet je over Oxnered. Er is geen enkele plek op aarde waarvan je minder het gevoel krijgt dat er een internationale trein langs rijdt dan Oxnered. Er is daar niks, maar dan ook helemaal niks. De trein kwam wel, op tijd. Drie uur later reed ik Oslo binnen. Na Odense, Stockholm en Uppsala was Oslo anders. Spannender, vreemder en vooral veel, veel groter.

Interrailen brengt je niet altijd op de mooiste plekken maar zoals Roos het zegt, soms is de ervaring en de beleving belangrijker dan chique gebouwen of prachtige natuur!  

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Zweden | Er is niemand in Karlstad! verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

∑ Gamla Uppsala

De reden dat ik naar Uppsala wilde is omdat ik terug wilde naar Gamla Uppsala. Vorig jaar wilde ik daar ook al heen, maar toen had ik helaas te weinig tijd.

Deze plaats heette ooit gewoon Uppsala, totdat men besloot het bisdom naar het huidige Uppsala te verplaatsen. Het oude Uppsala kreeg toen het voorzetsel ‘gamla,’ wat letterlijk ‘oud’ betekent.

In Gamla Uppsala liggen een vikingmuseum, een nagebouwd dorpje uit de negentiende eeuw, een kerk en drie grafheuvels. Vooral het vikingmuseum is de moeite waard en je kan hier, na één keer betalen, het hele jaar door heen.

Gamla Uppsala is volgens de legende de laatste plek in Zweden die gekerstend werd. De inwoners zouden pelgrims ophangen aan bomen. Hoeveel hiervan waar is, is onbekend. Wel weten we dat Gamla Uppsala lang een belangrijke religieuze en politieke hub was.

∑ Linnaeus route

Het museum geeft uitgebreide informatie over de middeleeuwse stad en is kindvriendelijk zonder saai te worden voor volwassenen. Er worden rondleidingen georganiseerd naar de grafheuvels en door de musea zelf. Bovendien, als je heel lief je Leidsche (of andere) studentenkaart laat zien, mag je er met korting in.

Langs het museum loopt één van de Linnaeus routes. Linnaeus is een beroemde, doch omstreden Zweedse bioloog, bekend vanwege zijn taxonomisch systeem. Tegenwoordig zijn er acht wandelroutes die zijn naam dragen en door ecologisch belangrijke gebieden van Zweden lopen. Ik heb de ‘Gamla Uppsala’ route gelopen van de oude stad tot aan de huidige stad, waar hij eindigt bij de Botanische Tuin.

∑ Uppsala centrum

Uppsala is de lelijkste mooie stad die ik ooit gezien heb. Het centrum heeft een paar hele mooie gebouwen, waaronder de dom, de universiteitsgebouwen en het paleis. Er zijn veel parkjes en zijstraatjes en een paar met bloemen overgroeide bruggetjes over de rivier.

Daarbuiten is het daarentegen allemaal beton. Ik was tijdens een vorige trip al eventjes in de stad en verbaasde me er toen over dat anderen het een mooie stad vonden. In het centrum was ik toen niet gekomen, dus naar mijn weten was Uppsala een grauwe stad. Er zijn leuke dingen te doen en mooie boutiques en barretjes, maar het blijft aan de buitenkant een grijs vlak.

∑ Barbie

Mijn dagje hier viel samen met de voorpremière van de Barbiefilm in Zweden. Hier ben ik heen geweest, in een roze topje dat ik op de rommelmarkt in Odense gekocht had.

De film is een feestje. Iedereen ging in het roze, er stonden hokjes om foto’s te maken en er was speciale korting op drinken en snacks.

Sowieso kan ik aanraden om op een langzame nacht een keer naar de bios te gaan in het buitenland, vooral in landen waar ze, net als in Nederland en Zweden, films in het Engels draaien. Het is een bepaalde ervaring om, na de film, een donkere, bekende-maar-toch-onbekende stad in te lopen.

Uppsala is klein maar toch een aanrader, al zou ik er niet meer naar terug gaan. Veel andere mensen hebben er een geweldige ervaring gehad, waaronder het meisje waarmee ik een kamer deelde. Met haar heb ik in Karlstad, wat mijn vorige stop was, ook een kamer gedeeld.

Een aflevering gemist van “Roos interrailt”? Je vindt alle trips en avonturen verzameld op deze pagina: de blogs van Roos.

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Uppsala | Het Leiden van Zweden verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Δ Zweedse treinen

Na de stress die Deutsche Bahn met zich meebrengt, was ik blij om in een Zweedse trein te zitten. Deze rijden – nu niet schrikken- meestal op tijd.
Dat gezegd, heb ik onderweg naar Stockholm flink gedonder gehad met de trein vanuit Malmö. Deze werd eerst ontzettend lang voorbereid. Nadat hij eigenlijk weg had gemoeten, konden we er eindelijk in, alleen maar om na tien minuten zitten te horen te krijgen dat het toestel kapot was en we allemaal naar een andere trein moesten. Na nog twintig minuten gewacht te hebben, was hij eindelijk onderweg.
Maar meestal zijn de Zweedse treinen heel goed. Het interieur is modern en ook op de bistro’s aan boord en de wifi is niks aan te merken.

Δ City Backpackers Hostel

 Ik zat in Stockholm in het City Backpackers Hostel. In dit hostel hebben ze elke dag gratis pasta in de keuken. Ik zeg dit zodat potentiële reizigers dit alvast weten, want ik had in de trein al gegeten en kon er geen gebruik van maken, wat toch een beetje jammer was.
De lobbies van dit hostel waren zo stil dat het bijna ongemakkelijk was, maar de kamers waren erg gezellig. Ik vond een meisje dat, net als ik, een dag later naar Uppsala zou gaan. Instagram uitgewisseld, afspraak gemaakt … ik heb het al eens eerder gezegd: zo simpel kan het hostelleven zijn.

Δ Uitzichtpunt

Die avond heb ik een wandeling door de stad gemaakt en belandde ik in Gamla Stan, of ‘oude stad.’ Vanaf het punt van dit eiland zag ik een gebouw op een verhoging, in de wijk Södermalm. Ik besloot te gaan kijken of er daar een stuk straat was waarvan ik het uitzicht kon zien.

Het antwoord is dat ze een hele vlonder hebben gebouwd waarvan je het uitzicht kan zien. Deze vlonder loopt langs de huizen van het noordelijkste puntje van Södermalm. Als je uit Gamla Stan komt, moet je direct naar rechts en vervolgens rechtdoor. Ik durf met zekerheid te zeggen dat je het mooiste uitzicht van Stockholm te zien krijgt.

Δ Stamkroeg

Toen ik vorig jaar in Stockholm was, heb ik de tijd van mijn leven gehad in Sjätte Tunnan, een kroeg in Gamla Stan. In een opwelling besloot ik terug te gaan, snel een colaatje te drinken en terug te gaan naar het hostel.
Na binnenkomst werd ik echter aangesproken door een vaste klant die, zodra ik zei dat ik uit Nederland kwam, een verhaal begon over hoe erg hij bitterballen miste uit de tijd dat hij in Nederland gewoond heeft. Daarna kwam er een stel binnen met wie ik begon te praten over films en boeken. Vervolgens was mijn tweede cola nog maar de helft van de prijs en kreeg ik gratis wat te eten. Het ‘ene colaatje’ was drie cola’s verder en half één ‘s nachts geworden toen ik daadwerkelijk terug naar het hostel ging. Gelukkig is Stockholm, zelfs voor een vrouw alleen, een hele veilige stad.

Toen vervolgens, tijdens de introductieweek, een nieuwe student aan me vroeg wat mijn favoriete kroeg was, moest ik moeite doen om nog aan iets in Leiden te denken, omdat mijn daadwerkelijke favoriete kroeg jammer genoeg in Stockholm ligt.

Na deze uitspatting ben ik gaan slapen. Volgende stop: Uppsala, waar ik al een jaar heen wil.

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Mijn favoriete kroeg? Nou, er is een plekje in Stockholm … verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Free walking tours Stockholm

Zoals de naam al verklapt, biedt Free Walking Tours Stockholm gratis wandeltochten door Stockholm, eentje door het oude deel van de stad en eentje door het nieuwe deel van de stad. De tour door de oude stad gaat onder andere over de koninklijke familie, woningen die ‘neppe ramen’ hebben en het ongelijke waterniveau aan de ene en de andere kant van de stad (vooroorzaakt doordat Stockholm ingeklemd zit tussen een meer en een zee). De nieuwe stadstour gaat over Koningin Christina, de Nobelprijs en het hotel waar het begrip stockholmsyndroom vandaan komt.

De gidsen zijn locals die met passie en humor over hun stad vertellen.

Ze krijgen vanuit het bedrijf niet betaald en ondanks dat de tours gratis zijn, wordt aangeraden om fooi te geven, zoveel als je kan missen. Voor mij was dat veertig kronen, ongeveer vier euro, maar eigenlijk hadden ze meer verdiend. Vandaar dat de meeste mensen tussen de vijftig en tweehonderd kronen geven.

Gratismuseumeiland

Okay, zo heet het niet echt, maar het komt er wel op neer. Op het eiland Skeppsholmen liggen zowel het Moderna Museet als het Östasiatiska Museet, waar bezoekers zonder te betalen naar binnen kunnen. Het Moderna Museet heeft, zoals de naam al doet vermoeden, een grote collectie moderne kunst. Veelal van Zweedse kunstenaars, maar er hangen ook werken tussen van Marcel Duchamp en Pablo Picasso.
Het östasiatiska museet is een museum voor Oost-Aziatische kunst en cultuur, overwegend Japans en Chinees met een kleine collectie uit Korea. Het museum is ingericht naar gebied, land en tijdperk, op een frisse, moderne manier.

Schitterend om te zien en hoe langer ik erover nadenk, hoe minder logisch dat je hier echt geen cent voor hoeft te betalen. Het is er ronduit prachtig.

Verder ligt er aan het begin van de wijk Södermalm het stadsmuseum van Stockholm, met tentoonstellingen over de stad zelf. Er is zoveel gratis te doen in Stockholm dat ik hier niet aan toegekomen ben, maar de locals van Free Walking Tours Stockholm zijn vol lof.

Geen nood …

Zelfs met een laag budget is er nog genoeg te doen in Stockholm. De stad op zich is al beeldschoon, met kunstige metrostations, mooie uitzichten en binnenstad waar alleen ronddwalen al leuk is. Alsnog zou ik aanraden om een stapeltje contante kronen te halen bij een bank of geldwisselkantoor voor je naar het buitenland gaat. Als je pinpas het dan ineens begeeft, zit je niet zonder eten in een vreemde stad (wat ik gelukkig kon oplossen door een paar zeer vriendelijke reizigers in mijn hostel, die hun eten met me gedeeld hebben. En: eind goed, al goed. Mijn vakantie was er in ieder geval niet door verpest!

Reisverhalen … altijd leuk om te lezen en inspiratie op te doen! Heb jij, net als Roos, ook een grappig, interessant of zomaar een reisverhaal? Pen het neer en stuur het naar Ik Wil Reizen! 

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Stockholm | Goedkoop tot gratis verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Het fiasco

Het park hoort bij een groter resort. Er wordt gevraagd of je bij de receptie van dit resort een kaartje wilt kopen voor het elandenpark. Dit kost 95 kronor voor volwassenen (omgerekend ongeveer 10 euro) en 60 kronor voor kinderen (ongeveer 6 euro). Na het betalen krijg je een sticker op je shirt en dan kan je het elandenpark in van 10 uur ‘s ochtends tot 6 uur ‘s avonds. 

Op weg naar het verheerlijkte dierentuinhok staan een paar borden met informatie over elanden. Als je de hele weg uitgelopen hebt, kom je er al snel achter dat dit het interessantste deel van het uitje was. Achter de eerder genoemde omheining staan vier elanden, meestal rondom de voedertrog, op minstens dertig meter afstand. Met een beetje geluk kan je een snuit en een hoef onderscheiden. Nadat je dit gedaan hebt, zit er niks anders op dan weer terug te gaan naar je vakantiehuis. 

De aanfluiting

Een dag na mijn eigen bezoek aan het elandenhok maakte ik met mijn moeder een wandeling door de bossen in hetzelfde gebied. Iets waar ik wel mijn waardering voor moet uitspreken. De wandelingen in Smaland waren prachtig, met tochten voor zowel beginnende als zeer ervaren wandelaars. Helemaal aan het eind liep deze wandeling regelrecht langs de omheining met elanden. Het was ook gewoon toegestaan dat we er liepen. Betalen en je aan de openingstijden houden waren dus, zo bleek, helemaal nergens voor nodig. 

Het betere idee

Als je elanden wil zien in Zweden, maar niet het type bent om een trektocht te gaan maken, is het elandenwoud Smålandet een goede aanrader. In dit park lopen de elanden dichter in de buurt van de bezoeker, en zijn ze zowaar nog wel eens ergens anders dan bij de voedertrog te spotten. 

Natuurlijk zijn er ook nog andere parken. Zoals ik helemaal aan het begin zei, is het hoofdzaak om goed op te letten, om te zien of het wel echt een park is voor wildlife, of meer een dierentuin (of, zoals in het hier beschreven geval, een enkel hok). 

Let dus goed op als je naar een Zweeds elandenpark gaat!

Ook andere vakantielanden in Europa zijn het ontdekken waard!

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Zweden │ Isaberg Moose Park – Oh Deer! verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.