In het zuiden draait een reis om stranden, oude stenen en elanden in de bossen van Småland. Midden-Zweden is het land van meren en watervallen. Wie verder naar het noorden rijdt, komt uit bij de Hoge Kust en de bergen van Lapland. Hieronder vind je per regio de plekken die de reis waard zijn, met onderaan een overzicht per seizoen. De basis over het land, van de ligging tot de grote steden, staat op de pagina over reizen door Zweden.

Stockholm en de scherenkust

De hoofdstad is gebouwd op eilanden en ligt ingeklemd tussen een meer en de zee. Je wandelt er door het oude stadsdeel en bezoekt musea als het Vasa museum. Er is ook veel te doen voor weinig geld. Lokale gidsen lopen gratis stadswandelingen door het oude en het nieuwe deel van de stad, waarbij je alleen een fooi geeft. Dat is een van de manieren om Stockholm goedkoop of gratis te verkennen.

Wie een dagje de stad uit wil, neemt de boot naar de scherenkust, de archipel voor de kust van Stockholm. Elk eiland heeft daar een eigen karakter: Sandhamn heeft mooie stranden, op Utö maak je lange wandelingen en op Sävö kom je tot rust in de natuur.

Uppsala en de vikinggeschiedenis

De universiteitsstad Uppsala is kleiner en rustiger dan Stockholm. De grootste trekpleister ligt net buiten het centrum: Gamla Uppsala, letterlijk het oude Uppsala. Daar liggen drie grafheuvels, een kerk, een nagebouwd dorpje uit de negentiende eeuw en een vikingmuseum, op een plek die lang een belangrijk religieus en politiek centrum was.

Vanaf Gamla Uppsala loopt een wandelroute die naar de bioloog Linnaeus is genoemd terug naar de stad. Hij eindigt bij de botanische tuin. In het centrum zelf vind je de dom, het paleis, universiteitsgebouwen en bruggetjes over de rivier, die gastblogger Roos beschrijft in haar verhaal over Uppsala, het Leiden van Zweden.

Zuid-Zweden: Skåne en Småland

In Skåne, de zuidelijkste provincie, staat hoog boven zee Ales Stenar, een oude zetting van stenen in de vorm van een schip. Het nationaal park Stenshuvud verken je in een halve dag, met felblauw water en witte zandstranden. Op het schiereiland Kullaberg ten noorden van Helsingborg vind je ruige rotsen en eenzame vuurtorens. Malmö, de derde stad van Zweden na Stockholm en Göteborg, is de logische uitvalsbasis voor deze streek (bron: Visit Sweden).

In Småland ligt het nationaal park Store Mosse, een uitgestrekt moerasgebied met wandelpaden en uitkijkposten. Wat noordelijker ligt het Vätternmeer, een van de grootste meren van Zweden, met aan de oever het stadje Gränna en in het meer het eiland Visingsö. Ook het nationaal park Åsnen ligt in het zuiden: een gebied van oude bossen, meren en onbewoonde eilanden waar je in de zomer kajakt en in de herfst wandelt (bron: Visit Sweden).

Wil je elanden zien, dan is Småland een goede streek, maar kijk bij een elandenpark vooraf goed hoe groot het is. In het Isaberg Moose Park bleek een kaartje weinig meer op te leveren dan zicht op één omheining, terwijl een wandeling door de omliggende bossen meer liet zien.

West-Zweden: Bohuslän en Göteborg

De westkust heeft een eigen scherenkust, in de provincie Bohuslän. Fjällbacka is daar een van de mooiste dorpen: vanaf het water lijken de gekleurde huisjes een ansichtkaart. In de zomer is het er wel druk.

In dezelfde provincie ligt Gullmarn, volgens Visit Sweden de enige echte fjord van Zweden. Het water is er tot 120 meter diep, waardoor het een geliefde plek is om te duiken. Göteborg, de op één na grootste stad van het land, is een prettige basis voor dit deel van de kust, met hippe wijken en restaurants met een Michelinster (bron: Visit Sweden).

Ben je in april in West-Zweden, ga dan naar het meer Hornborgasjön. Elk voorjaar komen daar tienduizenden kraanvogels op af, die er wekenlang hun paringsdans uitvoeren (bron: Visit Sweden).

Midden-Zweden: Värmland, Dalarna en Jämtland

In Midden-Zweden draait veel om water. In het meer Vänern ligt de archipel van Lurö, met zo’n 250 eilanden de grootste zoetwaterarchipel van Europa. Je komt er met je eigen boot of met de veerboot vanuit Ekenäs. Tussen de eilanden ga je eilandhoppen met een kajak (bron: Visit Sweden).

Karlstad in Värmland ligt op de spoorlijn tussen Stockholm en Oslo. Een tussenstop is niet nodig en de stad heeft weinig grote bezienswaardigheden, maar wie onderweg een rustige avond aan het water zoekt, kan er uitstappen, zoals in het verhaal Er is niemand in Karlstad.

Dalarna is de provincie van het Siljanmeer. Bij Falun ligt het mijngebied van de Grote Kopperberg, waar sinds minstens de negende eeuw koper werd gewonnen tot de productie eind twintigste eeuw stopte. Het gebied staat sinds 2001 op de werelderfgoedlijst (bron: UNESCO). In het nationaal park Fulufjället stort de Njupeskär zich 93 meter naar beneden. Het is een van de hoogste watervallen van Zweden, die je bereikt via een gemakkelijke wandeling door het park (bron: Visit Sweden).

Verder naar het noordwesten ligt Jämtland. Bij het meer Stora Blåsjön ga je in de zomer met een gids de Koraalgrot in, met zes kilometer de langste grot van Zweden. Reken op kruipen door smalle doorgangen (bron: Visit Sweden).

Noord-Zweden en Lapland

In het noordoosten ligt de Hoge Kust, sinds 2000 UNESCO-werelderfgoed. Het land stijgt hier nog steeds, met ongeveer 8 millimeter per jaar, sinds het ijs van de laatste ijstijd verdween. Daardoor ligt de oude kustlijn nu 286 meter boven zee, de hoogste ter wereld (bron: Visit Sweden). Je wandelt, klimt en kajakt er langs de kust.

Verder naar het noorden begint Lapland. Bij Abisko kijk je vanaf de natuurwandeling die bij het bezoekerscentrum begint uit op Lapporten, een dal tussen twee bergen dat de Sámi de poort naar Lapland noemen. Kebnekaise, met 2.097 meter de hoogste berg van Zweden, beklim je vanuit Nikkaluokta: eerst 19 kilometer lopen naar het bergstation, daarna verder naar de top. Wie de natuur op zijn ruwst wil zien, trekt het nationaal park Sarek in, met bijna honderd gletsjers en geen comfortabele accommodatie: je kampeert er of overnacht aan de rand (bron: Visit Sweden).

Liever binnen? Het Icehotel in Jukkasjärvi bekijk je ook zonder overnachting. Het Ájtte museum in Jokkmokk vertelt over de cultuur van de Sámi en het berglandschap.

Het noorderlicht zie je in Noord-Zweden meestal van eind augustus tot begin april. Houd de voorspellingen in de gaten en zoek een donkere plek op. In de zomer krijg je er juist de middernachtzon voor terug: in Jokkmokk gaat de zon 32 dagen achter elkaar niet onder, in Abisko zelfs 55 dagen (bron: Visit Sweden).

Gotland en Fårö

Op de eilanden Gotland en Fårö in de Oostzee staan langs de kust de raukar, kalkstenen rotsen die in de laatste ijstijd door erosie zijn gevormd. Met wat fantasie zie je er een hond, een oude man of een meisje in. Bij Lergrav zie je een grote stenen boog, bij Langhammars een kaal, bijna buitenaards landschap. Trek goede schoenen aan, want de grond is rotsachtig en ongelijk (bron: Visit Sweden).

Wat te doen in Zweden per seizoen

Wanneer je gaat, bepaalt voor een groot deel wat je kunt doen. De tabel zet de hoogtepunten uit deze gids per seizoen op een rij.

Wil je het noorderlicht zien, plan dan een winterreis naar Lapland en geef jezelf een paar nachten, zodat één bewolkte avond niet meteen je kans kost. Zoek je zon en water, ga dan in de zomer naar de scherenkust of de meren van Midden-Zweden.

Vrij de natuur in met het allemansrecht

Wat Zweden voor buitenmensen zo makkelijk maakt, is het allemansrätten, het recht op vrije toegang. Je mag vrij door de natuur zwerven, zolang je geen schade aanricht of overlast veroorzaakt (bron: Visit Sweden). Zo wandel je door bossen en pluk je in de herfst bessen en paddenstoelen, ook buiten de nationale parken.

Coraa

Het bericht Wat te doen in Zweden? Tips per regio en seizoen verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Met de bus naar Karlstad?

Het meisje waarmee ik in Uppsala op de kamer lag, Sylvia, ging een dag voor mij naar Karlstad. Zij stelde me ervan op de hoogte dat de reis op een gegeven moment met de bus verder ging, omdat er tussen Karlstad en Stockholm aan het spoor gewerkt werd. Op zich ging deze busreis heel soepel, maar het was fijn om het vooraf te weten. Het is een extra overstap, iets wat je als interrailer liever vermijdt.

Afgezette tunnels op weg naar het hostel

Daarna bleek er in Karlstad zelf ook aan de weg gewerkt te worden. Het hostel ligt op een verhoging, maar er ging geen bus die kant op. Daarbij was de normale voetgangerstunnel afgesloten, waardoor ik met bepakking en al tien minuten om moest lopen. Pas later kwam ik erachter dat er ook een voetpad langs de autoweg ging. Ik raad aan om, als je naar het Karlstad Sport Hostel gaat, deze brug te nemen, ondanks dat het er op Google Maps twijfelachtig uitziet.

Lelijke mooie hostels

Als Uppsala een mooie, maar lelijke stad was, dan lagen Sylvia en ik nu in een mooi, maar lelijk hostel. Het zag er van buiten prachtig uit en had chique ramen, maar tegelijkertijd zaten er ook gaten in de badkamermuur.

Voor het avondeten hebben Sylvia en ik tosti’s gemaakt. Tosti’s met alleen kaas en boter, maar ook speciale tosti’s met feta, pesto en tomaat. We hebben ze gebakken in de pan.

Interrailen is niet enkelzijdig. Soms heb je een geweldige ervaring in een bar of bij een museum. Soms zijn de mooiste tijden de momenten waarop je samen tosti’s bakt in de keuken van je hostel.

IJs op het ‘strand’

Door de onhandige ligging van het hostel duurde het vijftien minuten om de stad in te lopen. Tijd om de musea te bezoeken was er zodoende niet meer.

We hebben langs het water gelopen en een ijsje gehaald, tegen Scandinavische prijs, en deze op een klein strandje opgegeten. We zaten te praten over reizen, het studentenleven en zenuwen. Het drong tot me door dat ik eigenlijk toch gekregen had wat ik wilde. Ik zat aan het water, met een ijsje.

Praten in de regen

Helaas begon het snel daarna te regenen. We zijn teruggegaan naar het hostel en hebben daarna tot half twaalf ‘s avonds gepraat, over van alles en nog wat, ondanks dat Sylvia om half acht moest opstaan. Het was een gesprek dat op ons allebei diepe impact gemaakt heeft, en nee, ik ga niet zeggen waar het over ging. Sommige dingen zijn voor mij alleen.

Met de trein van Karlstad naar Oslo

De volgende dag namen Sylvia en ik afscheid en gingen we ieder onze eigen weg, zij naar Göteborg, ik naar Oslo. Ik moest vanuit Karlstad over Oxnered naar Oslo. Er is geen enkele plek op aarde waarvan je minder het gevoel krijgt dat er een internationale trein langs rijdt dan Oxnered. Er is daar niks, maar dan ook helemaal niks. De trein kwam wel, op tijd. Drie uur later reed ik Oslo binnen. Na Odense, Stockholm en Uppsala was Oslo anders. Spannender, vreemder en vooral veel, veel groter.

Interrailen brengt je niet altijd op de mooiste plekken maar zoals Roos het zegt, soms is de ervaring en de beleving belangrijker dan chique gebouwen of prachtige natuur!

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Karlstad in Zweden, een tussenstop per trein tussen Stockholm en Oslo verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Gamla Uppsala, het oude Uppsala

De reden dat ik naar Uppsala wilde is omdat ik terug wilde naar Gamla Uppsala. Vorig jaar wilde ik daar ook al heen, maar toen had ik helaas te weinig tijd.

Deze plaats heette ooit gewoon Uppsala, totdat men besloot het bisdom naar het huidige Uppsala te verplaatsen. Het oude Uppsala kreeg toen de toevoeging ‘gamla’, wat letterlijk ‘oud’ betekent.

In Gamla Uppsala liggen een vikingmuseum, een nagebouwd dorpje uit de negentiende eeuw, een kerk en drie grafheuvels. Vooral het vikingmuseum is de moeite waard en met een jaarkaart kan je hier het hele jaar door heen.

Gamla Uppsala is volgens de legende de laatste plek in Zweden die gekerstend werd. De inwoners zouden pelgrims ophangen aan bomen. Hoeveel hiervan waar is, is onbekend. Wel weten we dat Gamla Uppsala lang een belangrijke religieuze en politieke hub was.

Het vikingmuseum en de Linnaeusroute

Het museum geeft uitgebreide informatie over de middeleeuwse stad en is kindvriendelijk zonder saai te worden voor volwassenen. Er worden rondleidingen georganiseerd naar de grafheuvels en door de musea zelf. Bovendien, als je heel lief je Leidsche (of andere) studentenkaart laat zien, mag je er met korting in.

Langs het museum loopt een van de Linnaeusroutes. Linnaeus is een beroemde, doch omstreden Zweedse bioloog, bekend vanwege zijn taxonomisch systeem. Tegenwoordig zijn er acht wandelroutes die zijn naam dragen en door ecologisch belangrijke gebieden van Zweden lopen. Ik heb de ‘Gamla Uppsala’-route gelopen van de oude stad tot aan de huidige stad, waar hij eindigt bij de Botanische Tuin.

Het centrum van Uppsala

Uppsala is de lelijkste mooie stad die ik ooit gezien heb. Het centrum heeft een paar hele mooie gebouwen, waaronder de dom, de universiteitsgebouwen en het paleis. Er zijn veel parkjes en zijstraatjes en een paar met bloemen overgroeide bruggetjes over de rivier.

Daarbuiten is het daarentegen allemaal beton. Ik was tijdens een vorige trip al eventjes in de stad en verbaasde me er toen over dat anderen het een mooie stad vonden. In het centrum was ik toen niet gekomen, dus naar mijn weten was Uppsala een grauwe stad. Er zijn leuke dingen te doen en mooie boutiques en barretjes, maar het blijft aan de buitenkant een grijs vlak.

Naar de Barbiefilm in Uppsala

Mijn dagje hier viel samen met de voorpremière van de Barbiefilm in Zweden. Hier ben ik heen geweest, in een roze topje dat ik op de rommelmarkt in Odense gekocht had.

De film is een feestje. Iedereen ging in het roze, er stonden hokjes om foto’s te maken en er was speciale korting op drinken en snacks.

Sowieso kan ik aanraden om op een langzame nacht een keer naar de bios te gaan in het buitenland, vooral in landen waar ze, net als in Nederland en Zweden, films in het Engels draaien. Het is een bepaalde ervaring om, na de film, een donkere, bekende-maar-toch-onbekende stad in te lopen.

Uppsala is klein maar toch een aanrader, al zou ik er niet meer naar teruggaan. Veel andere mensen hebben er een geweldige ervaring gehad, waaronder het meisje waarmee ik een kamer deelde. Met haar heb ik in Karlstad, wat mijn vorige stop was, ook een kamer gedeeld.

Een aflevering gemist van “Roos interrailt”? Je vindt alle trips en avonturen verzameld op deze pagina: de blogs van Roos.

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Uppsala, het Leiden van Zweden verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Δ Zweedse treinen

Na de stress die Deutsche Bahn met zich meebrengt, was ik blij om in een Zweedse trein te zitten. Deze rijden – nu niet schrikken- meestal op tijd.
Dat gezegd, heb ik onderweg naar Stockholm flink gedonder gehad met de trein vanuit Malmö. Deze werd eerst ontzettend lang voorbereid. Nadat hij eigenlijk weg had gemoeten, konden we er eindelijk in, alleen maar om na tien minuten zitten te horen te krijgen dat het toestel kapot was en we allemaal naar een andere trein moesten. Na nog twintig minuten gewacht te hebben, was hij eindelijk onderweg.
Maar meestal zijn de Zweedse treinen heel goed. Het interieur is modern en ook op de bistro’s aan boord en de wifi is niks aan te merken.

Δ City Backpackers Hostel

 Ik zat in Stockholm in het City Backpackers Hostel. In dit hostel hebben ze elke dag gratis pasta in de keuken. Ik zeg dit zodat potentiële reizigers dit alvast weten, want ik had in de trein al gegeten en kon er geen gebruik van maken, wat toch een beetje jammer was.
De lobbies van dit hostel waren zo stil dat het bijna ongemakkelijk was, maar de kamers waren erg gezellig. Ik vond een meisje dat, net als ik, een dag later naar Uppsala zou gaan. Instagram uitgewisseld, afspraak gemaakt … ik heb het al eens eerder gezegd: zo simpel kan het hostelleven zijn.

Δ Uitzichtpunt

Die avond heb ik een wandeling door de stad gemaakt en belandde ik in Gamla Stan, of ‘oude stad.’ Vanaf het punt van dit eiland zag ik een gebouw op een verhoging, in de wijk Södermalm. Ik besloot te gaan kijken of er daar een stuk straat was waarvan ik het uitzicht kon zien.

Het antwoord is dat ze een hele vlonder hebben gebouwd waarvan je het uitzicht kan zien. Deze vlonder loopt langs de huizen van het noordelijkste puntje van Södermalm. Als je uit Gamla Stan komt, moet je direct naar rechts en vervolgens rechtdoor. Ik durf met zekerheid te zeggen dat je het mooiste uitzicht van Stockholm te zien krijgt.

Δ Stamkroeg

Toen ik vorig jaar in Stockholm was, heb ik de tijd van mijn leven gehad in Sjätte Tunnan, een kroeg in Gamla Stan. In een opwelling besloot ik terug te gaan, snel een colaatje te drinken en terug te gaan naar het hostel.
Na binnenkomst werd ik echter aangesproken door een vaste klant die, zodra ik zei dat ik uit Nederland kwam, een verhaal begon over hoe erg hij bitterballen miste uit de tijd dat hij in Nederland gewoond heeft. Daarna kwam er een stel binnen met wie ik begon te praten over films en boeken. Vervolgens was mijn tweede cola nog maar de helft van de prijs en kreeg ik gratis wat te eten. Het ‘ene colaatje’ was drie cola’s verder en half één ‘s nachts geworden toen ik daadwerkelijk terug naar het hostel ging. Gelukkig is Stockholm, zelfs voor een vrouw alleen, een hele veilige stad.

Toen vervolgens, tijdens de introductieweek, een nieuwe student aan me vroeg wat mijn favoriete kroeg was, moest ik moeite doen om nog aan iets in Leiden te denken, omdat mijn daadwerkelijke favoriete kroeg jammer genoeg in Stockholm ligt.

Na deze uitspatting ben ik gaan slapen. Volgende stop: Uppsala, waar ik al een jaar heen wil.

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Mijn favoriete kroeg? Nou, er is een plekje in Stockholm … verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Free walking tours Stockholm

Zoals de naam al verklapt, biedt Free Walking Tours Stockholm gratis wandeltochten door Stockholm, eentje door het oude deel van de stad en eentje door het nieuwe deel van de stad. De tour door de oude stad gaat onder andere over de koninklijke familie, woningen die ‘neppe ramen’ hebben en het ongelijke waterniveau aan de ene en de andere kant van de stad (vooroorzaakt doordat Stockholm ingeklemd zit tussen een meer en een zee). De nieuwe stadstour gaat over Koningin Christina, de Nobelprijs en het hotel waar het begrip stockholmsyndroom vandaan komt.

De gidsen zijn locals die met passie en humor over hun stad vertellen.

Ze krijgen vanuit het bedrijf niet betaald en ondanks dat de tours gratis zijn, wordt aangeraden om fooi te geven, zoveel als je kan missen. Voor mij was dat veertig kronen, ongeveer vier euro, maar eigenlijk hadden ze meer verdiend. Vandaar dat de meeste mensen tussen de vijftig en tweehonderd kronen geven.

Gratismuseumeiland

Okay, zo heet het niet echt, maar het komt er wel op neer. Op het eiland Skeppsholmen liggen zowel het Moderna Museet als het Östasiatiska Museet, waar bezoekers zonder te betalen naar binnen kunnen. Het Moderna Museet heeft, zoals de naam al doet vermoeden, een grote collectie moderne kunst. Veelal van Zweedse kunstenaars, maar er hangen ook werken tussen van Marcel Duchamp en Pablo Picasso.
Het östasiatiska museet is een museum voor Oost-Aziatische kunst en cultuur, overwegend Japans en Chinees met een kleine collectie uit Korea. Het museum is ingericht naar gebied, land en tijdperk, op een frisse, moderne manier.

Schitterend om te zien en hoe langer ik erover nadenk, hoe minder logisch dat je hier echt geen cent voor hoeft te betalen. Het is er ronduit prachtig.

Verder ligt er aan het begin van de wijk Södermalm het stadsmuseum van Stockholm, met tentoonstellingen over de stad zelf. Er is zoveel gratis te doen in Stockholm dat ik hier niet aan toegekomen ben, maar de locals van Free Walking Tours Stockholm zijn vol lof.

Geen nood …

Zelfs met een laag budget is er nog genoeg te doen in Stockholm. De stad op zich is al beeldschoon, met kunstige metrostations, mooie uitzichten en binnenstad waar alleen ronddwalen al leuk is. Alsnog zou ik aanraden om een stapeltje contante kronen te halen bij een bank of geldwisselkantoor voor je naar het buitenland gaat. Als je pinpas het dan ineens begeeft, zit je niet zonder eten in een vreemde stad (wat ik gelukkig kon oplossen door een paar zeer vriendelijke reizigers in mijn hostel, die hun eten met me gedeeld hebben. En: eind goed, al goed. Mijn vakantie was er in ieder geval niet door verpest!

Reisverhalen … altijd leuk om te lezen en inspiratie op te doen! Heb jij, net als Roos, ook een grappig, interessant of zomaar een reisverhaal? Pen het neer en stuur het naar Ik Wil Reizen! 

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Stockholm | Goedkoop tot gratis verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Het fiasco

Het park hoort bij een groter resort. Er wordt gevraagd of je bij de receptie van dit resort een kaartje wilt kopen voor het elandenpark. Dit kostte toen 95 kronor voor volwassenen (omgerekend ongeveer 10 euro) en 60 kronor voor kinderen (ongeveer 6 euro). Na het betalen krijg je een sticker op je shirt en dan kan je het elandenpark in van 10 uur ‘s ochtends tot 6 uur ‘s avonds.

Op weg naar het verheerlijkte dierentuinhok staan een paar borden met informatie over elanden. Als je de hele weg uitgelopen hebt, kom je er al snel achter dat dit het interessantste deel van het uitje was. Achter de eerder genoemde omheining staan vier elanden, meestal rondom de voedertrog, op minstens dertig meter afstand. Met een beetje geluk kan je een snuit en een hoef onderscheiden. Nadat je dit gedaan hebt, zit er niks anders op dan weer terug te gaan naar je vakantiehuis.

De aanfluiting

Een dag na mijn eigen bezoek aan het elandenhok maakte ik met mijn moeder een wandeling door de bossen in hetzelfde gebied. Iets waar ik wel mijn waardering voor moet uitspreken. De wandelingen in Smaland waren prachtig, met tochten voor zowel beginnende als zeer ervaren wandelaars. Helemaal aan het eind liep deze wandeling regelrecht langs de omheining met elanden. Het was ook gewoon toegestaan dat we er liepen. Betalen en je aan de openingstijden houden waren dus, zo bleek, helemaal nergens voor nodig.

Het betere idee

Als je elanden wil zien in Zweden, maar niet het type bent om een trektocht te gaan maken, is het elandenwoud Smålandet een goede aanrader. In dit park lopen de elanden dichter in de buurt van de bezoeker, en zijn ze zowaar nog wel eens ergens anders dan bij de voedertrog te spotten.

Natuurlijk zijn er ook nog andere parken. Zoals ik helemaal aan het begin zei, is het hoofdzaak om goed op te letten, om te zien of het wel echt een park is voor wildlife, of meer een dierentuin (of, zoals in het hier beschreven geval, een enkel hok).

Let dus goed op als je naar een Zweeds elandenpark gaat!

Ook andere vakantielanden in Europa zijn het ontdekken waard!

Roos van der Velden

Roos van der Velden (2003) is student film- en literatuurwetenschappen, part time serveerster en (nu nog) hobbyschrijver. Onder andere heeft zij al korte verhalen en commerciële teksten in zowel Engels en Nederlands gepubliceerd. Op Ik Wil Reizen schrijft zij over de metaforische en de echte hoogte- en dieptepunten van op reis zijn, een van haar favoriete bezigheden. Oh, ja, en dan moet ze bovenop alles ook nog ademhalen.

Het bericht Isaberg Moose Park in Zweden en een beter elandenpark verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.