Ik weet nog goed dat we tijdens het boeken van onze rondreis door China voor een keuze gesteld werden: panda’s of Shanghai? Na het bezoek aan Xi’an (zie mijn vorige blog) kon je namelijk kiezen om door te reizen naar Shanghai of naar het binnenland en oog in oog komen te staan met de panda’s in Chengdu. Best wel een moeilijke keuze, want allebei zijn natuurlijk een belevenis op zich. Uiteindelijk kozen wij voor het bruisende Shanghai, omdat daar voor ons adolescenten – mijn zus en ik – meer te doen was. Maar ik kan het ook goed begrijpen als je liever de panda’s en de rust opzoekt.

Nieuw Shanghai

Dus op naar Shanghai! Omdat Shanghai dusdanig ver van Xi’an ligt, zijn we daar op het vliegtuig naar Shanghai gestapt. Het eerste wat opviel bij het landen zijn de vele wolkenkrabbers en de smog/mist die boven de stad hangt. Die smog staat natuurlijk niet in de reisgidsen. Toch wil ik hier ook foto’s van delen want het hoort immers wel bij dit soort megasteden. Shanghai is de grootste stad van China. Waar Beijing 22 miljoen inwoners telt, heeft Shanghai ondertussen de 25 miljoen gepasseerd!

Als ik de stad in drie woorden moet beschrijven, zijn dat: spectaculair, groot en overvol. Eigenlijk zoals elke grote Aziatische stad.

De foto’s die je niet online ziet – Shanghai in smog

Onze eerste activiteit was een bezoek aan Pudong, het business district van Shanghai. Het bevindt zich aan de oostzijde van de Huang Pu rivier en vormt de bekende skyline van Shanghai. Daar gaan we omhoog in de Jin Mao wolkenkrabber, waar je tegen betaling naar de 88e verdieping (420m) kan gaan om het uitzicht te bewonderen. Het was zeker een belevenis! Alleen jammer dat het glas de binnenruimte weerspiegelde omdat het buiten donker was. Daardoor was het uitzicht minder mooi om te zien en lastiger te fotograferen.

Jin Mao Toren

Skyline en De Bund Boulevard Shanghai

De oplettende kijker zal op mijn skylinefoto zien dat er iets mist, namelijk de Shanghai Tower. Die was destijds (2012) nog in aanbouw en dus niet te bezoeken. Ondertussen kan je deze 650 meter hoge wolkenkrabber wel bezoeken. Voor bovenstaande skylinefoto moet je aan de andere kant van de Huang Pu rivier zijn op ‘De Bund’. Dat is de 1,5 km lange boulevard van de stad en leuk om een stukje overheen te wandelen.

Oud Shanghai

Shanghai is nu dan wel enorm, het is begonnen als klein vissersdorpje. Daarom is er naast het moderne deel ook een historisch centrum om te bezoeken, ook wel bekend als Yu Garden. Het is mooi, maar met een uurtje heb je het ook wel weer gezien.

Tip: Ga hier eten bij een lokaal eettentje. Het eten was wederom heerlijk!

Wat er nog meer in Shanghai te doen is

Eigenlijk is een betere vraag wat er niét in Shanghai te doen is. Hier een greep van wat we zoal nog meer gedaan hebben:

• We maakten een ritje in de Maglev, (destijds) de snelste trein ter wereld. De Maglev kan een snelheid bereiken van 431 km/u. Spoiler alert: hij gaat lang niet altijd zo snel. Tijdens ons ritje reed hij ‘maar’ 300 km/u, maar ook dat is al indrukwekkend. Ondertussen is de Chinese Maglev ingehaald door de Japanse, die 603 km/u (!) kan. Eentje voor op onze bucketlist dus.
• We bezochten de enorme maquettes en leerden meer van de ontwikkeling van Shanghai als metropool in het Museum of Urban Planning. Gelukkig is hier ook de nodige Engelse toelichting te vinden, waar het in veel Chinese musea nog weleens aan ontbreekt.
• We waagden een dansje met de locals op de boulevard. Samen buiten sporten en spellen doen is namelijk heel normaal in China.
• Bezochten een authentieke zijdefabriek.
• Woonden de spectaculaire Shanghai Dinner & Acrobatic Show bij. Het indrukwekkendst waren toch wel de motorrijders die in een hele kleine ijzeren bol langs elkaar scheuren en trucjes doen, zonder elkaar te raken. Al zal dat toch weleens misgaan, zou je zeggen … Foto’s maken was erg lastig, dus voor een impressie van deze show, zie de link onderaan deze blog.
• En tot slot maakten we een daguitstapje naar Zhujiajiao Water Town. Vraag me niet om het voor je uit te spreken, ik gebruik liever de naam ‘Chinees Venetië’. Je kan zelfs op een echte ‘gondel’ het dorp door. Ook mist hier het bezoek aan meer lokale markten – met meer levende beesten – niet. Ik denk dat onze Voedsel- en Warenauthoriteit hier direct rechtsomkeert zou hebben gemaakt …

Maglev

Maquette van Shangai

zijdefabriek en een dansje wagen met de locals

Zhujiajiao Water Town

Zoals je ziet kan je je rustig een week in Shanghai vermaken. Die tijd hadden wij echter niet dus dit is in een dag of drie gepropt om alles te kunnen doen. Maar dat was het zeker waard! En om onze dagen in stijl af te sluiten, hadden we op onze vertrekdag vertraging omdat de vlucht niet mocht opstijgen in een tropische storm. Hebben we ook dat eens meegemaakt. Gelukkig landden we een halve dag later veilig op onze volgende stop, Yangshuo.

https://www.anwb.nl/vakantie/china/bezienswaardigheden

https://www.azie.nl/china/reisgids/shanghai/

https://www.treinreiziger.nl/treinrecords-de-snelste-treinen-ter-wereld-tot-603-km-u/#:~:text=Magneettrein%3A%20snelste%20trein%20ooit&text=In%202015%20heeft%20JR%2DMaglev,reizigersdienst%20het%20snelst%20ter%20wereld.

https://www.shanghaiacrobaticshow.com/

Rosalie

Hoi! Ik ben Rosalie, 29 jaar en woon in Brabant. Ik heb Sociale Geografie & Planologie gestudeerd, omdat ik geïnteresseerd ben in landen (of regio’s) en culturen, het ‘waar?’ en ‘waarom daar?’. Tijdens mijn studie heb ik meerdere mooie (studie-)reizen gemaakt in Europa. Daarnaast kom ik uit een reislustig gezin, waardoor ik ook al verdere reizen heb mogen maken, van Amerika tot Azië. Die mooie oude en nieuwe belevenissen wil ik graag delen en hopelijk kan ik je ermee inspireren! Leuk weetje: ik spaar sleutelhangers van alle landen waar ik kom – ondertussen zo’n 35!

Het bericht China – deel 5 | Spectaculair Shanghai verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Vanuit Beijing stapten we op de nachttrein naar Xi’an. Deze rit duurt ongeveer 12 uur. Ondanks dat de trein best oké was – een privécoupé voor vier met twee bunkbeds – echt slapen deden we er niet. 

station Beijing

nachttrein Beijing

Xi’an

Na even opfrissen van de nachttrein stond onze eerste activiteit in Xi’an alweer gepland: fietsen op de stadsmuur! Het is één van de best bewaarde/gerestaureerde stadsmuren van China en omsluit 14 km² grond. Erg leuk om te doen en je ziet gelijk iets van de stad. Dat wil zeggen, zo ver de smog en mist het toelaten …

Na het fietstochtje hadden we vrije tijd om te shoppen want onze gids verzekerde ons dat je in Xi’an centrum uitstekend souvenirs kunt scoren. Tip: laat je naam of een mooie spreuk in het Chinees op doek zetten om thuis op te hangen. Nu vraag je je misschien af: leuk en aardig, maar hoe weet je of ze niet iets heel anders op het doek schrijven? Nou, de dame van onze ‘doekenwinkel’ had heel netjes een namenwoordenboek erbij gepakt waar je je eigen naam in aan kunt wijzen. Of iets dat daar het dichtst bij in de buurt komt, want niet alle westerse namen kunnen letterlijk vertaald worden. 

Ook opvallend vond ik dat alle lokale gidsen een Engelse naam krijgen, omdat wij westerlingen blijkbaar hun namen anders niet kunnen uitspreken of onthouden. Weer wat geleerd. Zou dat andersom ook gebeuren, dat Nederlandse gidsen een andere naam gebruiken voor Chinese toeristen (en de beruchte hordes Japanners)? 

We sloten de dag af met echte traditionele Chinese hot pot, wat eigenlijk gewoon fonduen is. Zoals het met al onze bezoekjes aan de restaurants in China gaat, hadden we geen idee wat we allemaal aten. Maar lekker was het sowieso!

centrum XI’an

mijn naam op doek

Het Terracottaleger

Xi’an was eeuwenlang de hoofdstad van China en het is dan ook niet verrassend dat hier het wereldberoemde terracottaleger van keizer Qin Shi Huangdi (de eerste keizer van China) te vinden is. Hij bouwde dit als mausoleum om hem in het hiernamaals te laten bewaken door een enorm leger van 8000 soldaten. Hij was namelijk bang dat alle vijanden die hij had gedood hem zouden opwachten in het hiernamaals. Bijzonder is dat elke krijger een eigen gezicht heeft en er dus geen twee hetzelfde zijn. Ook zouden alle dwangarbeiders (700.000, twee keer zoveel als voor de Chinese muur) levend begraven zijn rondom het graf om dit alles geheim te houden.

Terracottaleger (Pit )

Alles werd ondergronds aangelegd, waarna er een heuvel op geplaatst werd van 76 meter hoog. En nog lang niet alles is opgegraven. Er schijnen nog honderden grafkamers te zijn. Ook de heuvel waar het graf van Qin onder ligt, is nog niet opgegraven. Waarom niet? Ze hebben natuurlijk nog aardig wat werk te verrichten, maar sommige historici zeggen dat men bang is om het onderliggende te beschadigen, omdat de technieken nog niet goed genoeg zijn. Daarnaast is men bang voor ‘traps’, zoals ook bij de Egyptische piramides het geval was. En tot slot speelt wellicht ook het bijgeloof nog een rol waardoor men Qins tombe niet open wil maken, want wie weet wat je je daarmee voor ongeluk op de hals haalt. Het leger is zo’n 2000 jaar oud en werd, doordat het zo goed bedekt was, pas in de jaren 70 (her)ontdekt door een boer die een put wilde graven en per toeval op een terracottasoldaat stuitte. Het zal je maar gebeuren!

Bezoek leger en museum

Bij een bezoek aan het terracottaleger kun je je gerust uren vermaken. Het gehele terrein is 2,5 km² groot. Maar als je niet zoveel tijd hebt, kun je je beperken tot Hal 1 (‘Pit 1’ genoemd) en het museum. In Hal 1 zijn de meeste goed bewaarde warriors te vinden en deze is ook het indrukwekkendst. Er zijn vier grote hallen over de opgegraven delen geplaatst om ze te beschermen. Drie hallen kunnen bezocht worden. Je kan dit zowel met gids als zelfstandig doen. Wij hebben dit op eigen houtje gedaan, wat al indrukwekkend genoeg is, dus een gids is niet per se nodig. Voor de liefhebber is er ook een museumwinkel waar je je eigen – kleine of levensechte – warriors kan kopen voor thuis bij de voordeur. Altijd handig voor het hiernamaals (en inbrekers). En tot slot moet je natuurlijk wel even een foto maken van jezelf als terracottawarrior. Niet mijn charmantste foto, maar als iedereen het doet, kan je natuurlijk niet achterblijven …

We sloten onze dagen in Xi’an af met een echte traditionele dansvoorstelling gecombineerd met een heerlijke maaltijd. De voorstelling en kostuums zijn prachtig. Dit is zeker een aanrader om mee te maken als je in China bent. En het eten was ook hier niet te versmaden. De koks hadden zich uitgesloofd met allerlei soorten dumplings (dim sums) en andere lekkernijen. Wederom was het vroeg naar bed, want de volgende dag vlogen we door naar wereldstad Shanghai!

Bronnen

https://www.evisumservice.nl/visum-china/bezienswaardigheden/xi-an/

https://www.reis-expert.nl/azie/china/highlights-china/terracottaleger/

http://www.rudolfdesoet.nl/reis-naar-china-deel-2-van-2-terracotta-leger/

China, een land dat tot de verbeelding spreekt! Daarom hebben wij voor jou de boeiendste plekken en de leukste verhalen verzameld op onze reissite Ik Wil Reizen.nl!

Gastblogs zijn nog steeds welkom als ook jij je tips en ervaringen wil delen met onze lezers.

Rosalie

Hoi! Ik ben Rosalie, 29 jaar en woon in Brabant. Ik heb Sociale Geografie & Planologie gestudeerd, omdat ik geïnteresseerd ben in landen (of regio’s) en culturen, het ‘waar?’ en ‘waarom daar?’. Tijdens mijn studie heb ik meerdere mooie (studie-)reizen gemaakt in Europa. Daarnaast kom ik uit een reislustig gezin, waardoor ik ook al verdere reizen heb mogen maken, van Amerika tot Azië. Die mooie oude en nieuwe belevenissen wil ik graag delen en hopelijk kan ik je ermee inspireren! Leuk weetje: ik spaar sleutelhangers van alle landen waar ik kom – ondertussen zo’n 35!

Het bericht China – deel 4 | Xi’an: terracotta en tradities verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

In mijn blog over de Verboden Stad kon je al lezen dat het niet alleen verboden was deze ‘stad’ in te gaan voor de gewone burger, maar ook voor de keizer om de stad te verlaten. Toch wist men in de Qing dynastie de regels wel wat op te rekken. In de nabijheid van Beijing werden extra paleizen gebouwd, die gebruikt werden als vertrek in de zomermaanden. Het paleis van keizerin Cixi is hier één van en is ook zeker een must-see.

Dit paleis – met name de tuinen – is net als de Verboden Stad erg groot. Het totale terrein is ruim 70.000 m² groot. Het paleis is niet in één keer gebouwd, maar is door verschillende keizers telkens wat uitgebreid. Je kunt er gemakkelijk een dag vullen met het bekijken van de tuinen, tempels, paviljoenen, bruggen, torens en het Kunmingmeer, met daarbij de 17-bogenbrug en de Marmeren Boot (die niet echt kan varen). Bijzonder aan dit meer is, dat het door 100.000 man met de hand uitgegraven is. De aarde is vervolgens gebruikt voor de aanleg van de Langleven Heuvel. Indrukwekkend!

Langleven Heuvel

Marmeren Boot

Kunmingmeer

Kunmingmeer

Keizerin Cixi heeft rond 1900 verschillende renovaties aan het paleis laten verrichten. Dit werd haar niet in dank afgenomen, omdat het geld eigenlijk ten goede moest komen van de Chinese marine in hun oorlog met Engeland. Als je geïnteresseerd bent in de Chinese dynastieëngeschiedenis, loont het de moeite om meer te lezen over keizerin Cixi, die niet al te geliefd was bij haar onderdanen en aardig wat op haar kerfstok had.

Intermezzo: (bij)geloof in China

Wat ik zelf heel interessant vond in China, is de rol die bijgeloof speelde en nog steeds speelt in de Chinese cultuur. Bijvoorbeeld:

• In alle winkels en restaurants zie je gelukskatjes die met hun pootje wenken. De oorsprong van deze katjes ligt eigenlijk in Japan. Daar noemt men ze Maneki Neko. De katjes brengen volgens de Chinezen geluk en rijkdom.
• Getallen: 4, 5 en 7 brengen ongeluk. 6, 8, en 9 brengen daarentegen geluk. De positieve of negatieve associatie is vaak gelinkt aan de uitspraak van het getal. Het cijfer 9 associeerde men met ‘eeuwigheid’ en met de keizer, want hij had 9 draken op zijn mantel. De Verboden Stad heeft daarom 9999 en een halve kamer.
  Chinezen gaan heel ver in hun bijgeloof van getallen. Etages met ongeluksgetallen slaat men over en men betaalt grote bedragen neergelegd om bepaalde telefoonnummers, huisnummers, verdiepingen, rijbewijsnummers, bankrekeningnummers of nummerborden te bemachtigen en om op een bepaalde datum te kunnen trouwen.
• Zoals wel algemener bekend is van China, wordt ook veel waarde gehecht aan astrologie: de Chinese dierenriem. Zo vroegen een aantal Chinezen aan mij uit welk jaar ik kom. Ik ben blijkbaar een aap, waar ze een beetje om moesten gniffelen. Maar apen zijn aantrekkelijk, grappig en hebben veel fantasie, heb ik me laten vertellen. Die kan ik dus mooi in mijn zak steken!

Hemelse sferen

In en rond Beijing zijn veel tempels te vinden. De Tempel van de Hemel is daarvan het bekendst. De Tempel van de Hemel is misschien wel één van de mooiste tempels van China. Hij is onderdeel van vier bij elkaar horende tempels: de Hemel, de Zon, de Maan en de Aarde. De tempels werden door de keizers gebruikt om te offeren aan de goden, in hoop op een goede toekomst. Als je wat langer de tijd hebt in Beijing is de Tempel van de Hemel zeker de moeite waard, al is het daar wel erg toeristisch. Echter een beetje jammer voor ons: ‘de hemel’ was er ver te zoeken, want het was dichtbewolkt (geen uitzondering in Beijing).

Hemelse Tempel

Hemelse Tempel

Ook bij de tempels zie je verschillende dingen van het Chinese (bij)geloof terug. Dit is vanuit de gedachte van Feng Shui: je omgeving bepaalt je geluk. Zo zijn de kleuren rood en goud veel in tempels terug te vinden. Geel was namelijk de kleur van de keizer en rood symboliseert geluk. Je ziet deze kleuren ook terug bij belangrijke gebeurtenissen, zoals bruiloften. Daar is de bruid niet in wit, maar in rood en goud gekleed.

Tempels moesten ook beschermd worden tegen boze geesten. Daarvoor gebruikte men beelden van (fabel)dieren. Zo zie je bij de ingang vaak twee leeuwen (kracht) en in de tempels en op de daken dieren zoals kraanvogels (onsterfelijkheid), schildpad (lang leven) en draken. Hoe belangrijker het gebouw, hoe meer beeldjes van dieren op het dak! Het is dan ook niet gek dat de meeste tempels op elkaar lijken, een enkele zoals de Tempel van de Hemel uitgezonderd. Dus na er een paar te hebben gezien, heb je ze bij wijze van spreken allemaal gezien.

Bronnen:
https://www.reis-expert.nl/azie/china/highlights-china/beijing/zomerpaleis/

https://www.horoscoop-luna.nl/chinese-horoscoop

https://ltl-chinees.nl/geluksgetallen-in-china/

https://mens-en-samenleving.infonu.nl/internationaal/61713-symbolische-betekenis-van-getallen-in-china.html

Zoek je inspiratie voor je volgende reis door China? Heb je tips en informatie nodig? Op onze Chinapagina vind je zeker wat je wilt weten!

Rosalie

Hoi! Ik ben Rosalie, 29 jaar en woon in Brabant. Ik heb Sociale Geografie & Planologie gestudeerd, omdat ik geïnteresseerd ben in landen (of regio’s) en culturen, het ‘waar?’ en ‘waarom daar?’. Tijdens mijn studie heb ik meerdere mooie (studie-)reizen gemaakt in Europa. Daarnaast kom ik uit een reislustig gezin, waardoor ik ook al verdere reizen heb mogen maken, van Amerika tot Azië. Die mooie oude en nieuwe belevenissen wil ik graag delen en hopelijk kan ik je ermee inspireren! Leuk weetje: ik spaar sleutelhangers van alle landen waar ik kom – ondertussen zo’n 35!

Het bericht China – deel 3 | Beijing: Zomerpaleis en hemelse sferen verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

In mijn vorige blog vertelde ik je over mijn eerste indrukken van Beijing en de Chinese Muur. Wie geïnteresseerd is in de geschiedenis van het Chinese keizerrijk, komt in Beijing zeker aan zijn trekken. In deze blog vertel ik je meer over keizerlijk Beijing, namelijk over de wereldberoemde Verboden Stad. En deel ik een aantal wijze lessen die ik al reizende over China geleerd heb.

De woonplaats van de keizer

Naast de Chinese Muur is ook de Verboden Stad een echte toeristische trekpleister. Tegenwoordig mogen wij ‘gewone’ burgers gelukkig ook in de Verboden Stad komen. Want, zoals de naam al aangeeft, was dat vroeger streng verboden. De Verboden Stad was de woonplaats van de keizer, zijn familie, hofhouding, concubines (minnaressen van de keizer) en eunuchen. Alle mannen in de Verboden Stad moesten eunuch zijn, zodat de keizer de enige echte man was en hij ook zeker wist dat al zijn nakomelingen echt van hem waren. Je zou misschien denken dat er door deze strenge toegangsregels niet zoveel mensen in de Verboden Stad woonden. Toch waren dit er een stuk of duizend!

De Verboden Stad in cijfers:

• Er komen 80.000 bezoekers per dag.
• Er staan ruim 700 gebouwen.
• De stad heeft een oppervlakte van 7,2 km². Waarom zo groot? Simpel: het moest ontzag inboezemen en de onaantastbaarheid van de keizer aanduiden.
• Het was 500 jaar lang de residentie van 24 keizers uit de Ming en Qing dynastie.
• 1912: de laatste keizer die in de stad woonde, Pu-Yi, moet gedwongen aftreden (door de oprichting van de Volksrepubliek China).
• 1924: de laatste keizer en zijn hofhouding moeten gedwongen de stad verlaten.

Door de Chinezen het bos niet meer zien

Gezien de Verboden Stad zo groot is en er ook nog eens enorm lange rijen kunnen staan (nee, ik overdrijf niet, zie foto hieronder!), moet je hier ruim de tijd voor nemen. Het is ook aan te raden van tevoren tickets online te kopen. De officiële site is alleen in het Chinees, maar er zijn ook genoeg reissites die dit voor je kunnen regelen (zie bijv. Tripadvisor). Wij stonden ondanks ticket alsnog in onderstaande rij, maar waren hierdoor wel sneller aan de beurt dan de rij doet vermoeden. Een voordeel van de grootte van de stad is weer dat er veel toeristen tegelijk naar binnen kunnen.

Leuk weetje: Chinezen doen eigenlijk niet aan het principe van wachten in een rij. Ze dringen gewoon voor, want ze vinden wachten onzin. Dus je zult geregeld merken dat je met een groepje toeristen netjes in de rij voor de wc staat, terwijl er af en toe een Chinees vrouwtje langs glipt en zonder schaamte het eerste het beste hokje voor je neus kaapt. Gelukkig maken zelfs de Chinezen een uitzondering bij de Verboden Stad, anders zou je er nooit binnen komen!

Rij voor de Verboden Stad

Druk plein in de Verboden Stad

Intermezzo: wijze lessen in China

• Als alle Chinezen opeens naar binnen rennen, volg ze dan! Dat betekent dat er hoogstwaarschijnlijk een tropische bui aankomt.
• De meeste mensen spreken geen Engels. Nee, echt niet. Daarnaast zijn menukaarten en plattegronden vaak alleen in Chinese tekens. En op al onze bekende, westerse websites en apps moet je niet teveel rekenen. De kans is groot dat ze daar geblokkeerd zijn, net als veel sociale media. Wij kregen de tip om een visitekaartje van het hotel mee te nemen. Dat kan je aan de taxichauffeur geven om je weer terug te brengen.
  De jonge generatie wil echter wel graag Engels leren en willen geregeld een praatje met je maken om te oefenen. Je bent geneigd ze af te poeieren, omdat je denkt dat ze je alsnog iets willen aansmeren, maar dat bleek vaak niet het geval. Het was dus oprechte interesse.
• Misschien voor de hand liggend: neem geen foto’s van overheidspersonen en infrastructuur, dat wordt niet gewaardeerd (lees: beboet).
• Bij de douane zijn ze erg streng en ze maken regelmatig je koffer open. Bij mij was zelfs een sleutelhanger “verdacht”. Dit zal er door corona niet soepeler op geworden zijn.
• Men wil je in China graag weghouden van de minder ontwikkelde delen van het land. In eerste instantie zie je daarom alleen de goede wijken en onderhouden wegen. Om het China achter deze façade te zien, moet je van de gebaande paden afwijken.
• Als je iets koopt, ding dan altijd af. Volgens onze gids heb je pas een goede deal gemaakt als de verkoper nors kijkt en mokkend je geld aanneemt. Natuurlijk mag je hen ook een beetje winst gunnen, voor onze begrippen is alles goedkoop.
• Chinezen tonen liever geen emoties in het openbaar. Heb je toch een meningsverschil? Dan kan je ze beter wat yuan toestoppen dan in discussie gaan.
• En tot slot: denk je dat je een slecht hotel hebt omdat de bedden zo hard zijn als een plank? Nee hoor, dat zijn alle bedden daar. Ze vinden dat zelf lekker liggen en goed voor hun rug.

In de Verboden Stad

Na de royale rijen te hebben getrotseerd, mag je dan eindelijk door de grote Poort van de Hemelse Vrede naar binnen wandelen. Maar eerst natuurlijk nog even op de foto met het portret van Mao Zedong boven de poort. In de Verboden Stad zul je veel grote, lege pleinen en lange gangen aantreffen (op de toeristen na). Gelukkig zijn er sinds het gedwongen vertrek van de laatste keizer nog aardig wat bezittingen bewaard gebleven en nu in de vele kamers te zien. Let ook op de mooie details, zoals de mythische wezens op de daken en schilderingen (hierover meer in mijn volgende blog). Zelf vond ik de keizerlijke tuin het mooiste deel van de Verboden Stad.

Je kan de stad zelf of met (luister-)gids bezoeken. Dit laatste raad ik wel aan, omdat de stad dan veel meer gaat leven. Wij liepen zonder gids rond en daardoor maakte het toch minder indruk op me dan bijvoorbeeld de Chinese Muur, waar ik al veel meer over wist. Verder is het leuk om van tevoren de film The Last Emperor te kijken. Het is een lange zit, maar daardoor zal de stad ook zeker meer voor je gaan leven!

Bronnen:

https://historiek.net/verboden-stad-historisch-paleizencomplex-in-china/144254/

https://kunstvensters.com/2021/02/04/wat-zijn-de-geheimen-van-de-verboden-stad/

Zoek je nog meer Azië-verhalen? Neem dan vooral ook eens een kijkje op deze pagina! Ben je onlangs zelf naar China geweest? Deel je eigen verhaal op www.ikwilreizen.nl en stuur ons een gastblog.

Rosalie

Hoi! Ik ben Rosalie, 29 jaar en woon in Brabant. Ik heb Sociale Geografie & Planologie gestudeerd, omdat ik geïnteresseerd ben in landen (of regio’s) en culturen, het ‘waar?’ en ‘waarom daar?’. Tijdens mijn studie heb ik meerdere mooie (studie-)reizen gemaakt in Europa. Daarnaast kom ik uit een reislustig gezin, waardoor ik ook al verdere reizen heb mogen maken, van Amerika tot Azië. Die mooie oude en nieuwe belevenissen wil ik graag delen en hopelijk kan ik je ermee inspireren! Leuk weetje: ik spaar sleutelhangers van alle landen waar ik kom – ondertussen zo’n 35!

Het bericht China – deel 2 | De Verboden Stad verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Eerste hoogtepunt: de Chinese Muur

Eenmaal aangekomen in Beijing, na een tien uur durende vlucht, gingen we (de Foxgroep, mijn vader, zus en ik) gelijk naar bed. Want, onder het mom van ‘geen tijd voor een jetlag’, moesten we volgens het strakke reisschema de volgende dag vroeg op. Toen stond namelijk een bezoek aan het eerste hoogtepunt in Beijing op de planning: de Chinese Muur. Oké, de Muur loopt niet letterlijk door of langs Beijing, maar deze stad is wel een gebruikelijk startpunt om de Muur te bezoeken. Vanaf Beijing is het zo’n 65 km naar de Muur, een fluitje van een cent voor Chinese begrippen.

Maar hoe kom je eigenlijk op de Muur? Hier had ik voor onze reis nog niet bij stilgestaan. Omdat de Muur zo groot is, is hij in bepaalde ‘secties’ verdeeld. Onze bus reed naar de bekende Mutianyu-sectie en vanaf daar gingen we per kabelbaan naar de Muur. Ik vond dat een hele leuke manier om alvast een indruk van de Muur en de indrukwekkende omgeving te krijgen. De liefhebber kan op dat punt ook terug via een tokkelbaan.

En daar sta je dan, na alle foto’s die je ongetwijfeld al op internet en sociale media van dit verdedigingswerk gezien hebt. Wat imposant! Zo ver als het zicht toelaat zie je de Muur en zal je beamen dat dit 6.259 km lange bouwwerk een (ter)echt wereldwonder is.

⇒ Let wel op: je hebt gauw de neiging om een heel stuk over de Muur te gaan struinen. Maar je kan niet zomaar overal van de Muur af. Het eerstvolgende punt kan best nog wel een stuk lopen zijn en niet overal kan de bus of taxi komen. Of je zult terug moeten naar je startpunt. Ik raad daarom aan om ruim de tijd te nemen voor de Chinese Muur en enigszins uit te stippelen waar en hoe ver je wilt lopen. Denk ook aan een flesje water, want het kan er behoorlijk warm (lees: benauwd) zijn.

Eten in China: geen foe yong hai

China staat voor mij met stip op nummer een van landen waar ik het lekkerst gegeten heb. Maar ook waar ik het meest merkwaardige eten tegengekomen ben. Om alvast antwoord te geven op de twee meest gestelde vragen als je in China geweest bent: ja, ze eten er katten en honden en ja, je moet echt met stokjes eten.

Wat eet je?

Als je naar China gaat, kun je het beste maar accepteren dat je nooit 100 % zeker weet wat je eet. Het is helemaal niet zoals ‘de Chinees’ die wij in Nederland kennen. Sterker nog, we hebben ze gevraagd of ze ‘foe yong hai’ en ‘koe loe yoek’ kenden en toen keken ze ons schaapachtig aan. Al kan het ook de taalbarrière zijn, want veel mensen spreken niet zo goed Engels. Telkens als wij aan de bediening vroegen wat er in een gerecht zat, zeiden ze standaard: ‘pork’, varkensvlees dus.

Van de menukaart werden we ook niet veel wijzer: Engelse menukaarten zijn er lang niet overal. Laten we hopen dat het echt varkensvlees was …

Vergeet in Beijing niet om een bezoekje te brengen aan de lokale voedselmarkten. Je kijkt er gegarandeerd je ogen uit. Wij vroegen onze gids om even een seintje te geven als we langs de ‘honden- en kattenafdeling’ kwamen, zodat we die met een omweggetje konden passeren. Maar vergeleken met wat we verder op de markten zagen, zijn die honden en katten zo gek nog niet. Zou jij het durven eten?

Hoe eet je?

Zoals gezegd is het gebruikelijk dat je met stokjes eet en die liggen dan ook voor je klaar op tafel, samen met een soeplepel. Als je er echt niet mee kan eten, kan je vast wel een mes en vork krijgen. Maar ik kan je geruststellen: binnen no time ben je heel handig met die stokjes!

In China is het gebruikelijk dat je eten deelt. Je krijgt verschillende schalen met gerechten, vaak op een ronde tafel met een plateau dat je rond kan draaien. De schalen worden bijgevuld zolang ze leeg raken. Laat dus iets staan als je echt vol zit! Verder drinken ze bij het eten doorgaans thee.

Het eten delen was erg komisch toen we in China bij een Italiaan gingen eten. Achteraf vraag ik me ook af waarom we eigenlijk in China naar een Italiaan gingen, maar goed: we bestelden allemaal een pizza. De pizza’s werden vervolgens één voor één gebracht, want die zijn ook om te delen. Althans, zo redeneerden de (Italiaanse?) Chinezen. Zoals je zult vermoeden, duurde het érg lang voor we alle twintig onze pizza ophadden …

Boeren als het smaakt
Dit cliché wil ik toch echt even de wereld uit helpen. Het is inderdaad zo dat Chinezen boeren, rochelen en spugen. Maar niet om te laten zien dat het smaakt. Ze doen het gewoon, omdat het als normaal gezien wordt. Niemand kijkt gek op, behalve dan de toeristen. Chinezen zijn dan ook niet snel beledigd als het om eetgewoonten gaat.

Traditionele Pekingeend
Tot slot mag ook de traditionele pekingeend niet aan je trip naar Beijing ontbreken. Omdat het heel bewerkelijk is, moet je een dag van tevoren in een restaurant reserveren. Wij vonden het ontzettend lekker en ik heb in Nederland nog geen restaurant gevonden dat dit kon evenaren.

Benieuwd geworden naar de andere hoogtepunten van Beijing? Daarover vertel ik je meer in mijn volgende blog!

Rosalie

Hoi! Ik ben Rosalie, 29 jaar en woon in Brabant. Ik heb Sociale Geografie & Planologie gestudeerd, omdat ik geïnteresseerd ben in landen (of regio’s) en culturen, het ‘waar?’ en ‘waarom daar?’. Tijdens mijn studie heb ik meerdere mooie (studie-)reizen gemaakt in Europa. Daarnaast kom ik uit een reislustig gezin, waardoor ik ook al verdere reizen heb mogen maken, van Amerika tot Azië. Die mooie oude en nieuwe belevenissen wil ik graag delen en hopelijk kan ik je ermee inspireren! Leuk weetje: ik spaar sleutelhangers van alle landen waar ik kom – ondertussen zo’n 35!

Het bericht China – deel 1 | Van Peking naar Beijing verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Chengdu: het paradijs waar niemand van gehoord heeft

Chengdu is een stad in het westen van China waar menigeen nog nooit van gehoord heeft. Best apart als je bedenkt dat deze stad +/- 16 miljoen inwoners heeft. Chengdu is vergeleken met de Chinese metropolen in het oosten nog net iets meer het échte China, wat aan het begin van mijn reis de nodige kleine cultuurshocken met zich mee bracht. De hurktoiletten begonnen langzaam maar zeker te wennen, de Sichuan Pepper die in de lokale keuken moeiteloos tot de meest pittige culinaire hoogstandjes werd verwerkt werd langzaamaan als steeds lekkerder ervaren, en ook werden stukje bij beetje Chinese woorden meer toegankelijk voor me.

© Annika

Een woordje Chinees spreken is handig

Als toerist is het echt verstandig om een woordje Chinees te spreken in Azië, Engels wordt door menigeen toch behoorlijk als abracadabrataaltje  gezien. Vertaalapps zijn dan ook aan te raden. Daarbij gepaard gaande vond ik het schokkend hoe de mobiele telefoon in China gebruikt wordt. Als Westerling is het slim om voorafgaand vertrek een VPN af te sluiten. Zo kan je gebruik maken van Westerse websites en platformen. De Chinezen hebben echter deze privileges niet. Betalingen, boodschappen, bestellingen, berichtjes – alles wordt via 1 gecontroleerde app gedaan: WeChat.

MoBike: mijn vertrouwde vervoersmiddel

Ik heb me ontzettend vrij gevoeld in Chengdu. De manifestatie ‘MoBike’ werd al gauw mijn vertrouwde vervoersmiddel als ik de metro of taxi wilde ontwijken. Met behulp van deze app kun je goedkoop een fiets activeren tegen een vrijwel verwaarloosbaar tarief en zo lekker door de stad cruisen. Mezelf voort te bewegen tussen de skyscrapers op deze manier gaf een enorm gevoel van vrijheid.

Chengdu is een stad die vol zit met contrasten. De heftige aardbeving van 2008 is in sommige delen nog drastisch zichtbaar, tegelijkertijd rijzen businessdistricten met wolkenkrabbers als paddenstoelen uit de grond, daar waar zichtbaar is dat de groei van de Chinese economie werkelijkheid is geworden. De stad zit vol met Chinese culturele parels zoals lampionnen die het straatbeeld sieren, tempeltjes en pittoreske eetstalletjes. Chengdu staat bekend om de Panda’s. Het Panda Center is dan ook een populaire plek waar ook veel Chinezen uit eigen land speciaal naartoe reizen.

© Annika

Het beste is om deze unieke stad zelf te ervaren. Dit is dé plek voor iedereen die houdt van avontuur en de echte China experience wil meemaken.

Chengdu, je was geweldig – xièxie!

Liefs,

Annika.

Meer weten over andere landen in Azië? Lees hier alles over Mongolië en Iran!

Annika Suichies

Hoi! Ik ben Annika, een enthousiaste, reislustige studente Voeding en Gezondheid uit Wageningen.

Naast lekker veel koken en fitnessen is reizen mijn favoriete bezigheid.
Ik geniet ervan om nieuwe plekjes te ontdekken en mijn gedachtespinsels die

daarmee gepaard gaan op papier te zetten.  Ik wil mensen laten zien hoe mooi en kostbaar onze wereld is!

Het bericht China | Een land vol verrassingen verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.