– Let op hoe je je kleedt. Egypte is voornamelijk een moslimland. Ik liep rond in een lange broek, een T-shirt of een T-shirt met lange mouwen en alsnog kreeg ik veel aandacht. Je kunt ook een sjaal/hoofddoek kopen, zodat je nog wat minder opvalt. Ik heb ook vrouwen gezien die gewoon rondlopen in korte broek en T-shirts zonder mouwen. Het kan wel, maar weet dus dat je dan veel wordt aangesproken en/of nageroepen.

– Onderhandel ALTIJD over de prijs. Ze weten dat je een toerist bent en geven in eerste instantie altijd een veels te hoog bedrag: op een markt, met het boeken van een tour, in een supermarkt … Het voelt misschien heel gek en alsof je aan het zeuren bent over 2 euro, maar ze verwachten het van je. Biedt de helft van wat ze zeggen en ga van daaruit onderhandelen.

Hoe langer jij twijfelt, hoe meer de prijs omlaag gaat.

– Je moet iedereen fooi geven: de taxi, in de restaurants als het nog niet inbegrepen is, maar ook de schoonmaker van je hotel, de man die de tassen uit de bus haalt etc. Wat je geeft, is aan jou. Wij deden bij taxi’s en restaurants meestal 10% van het gehele bedrag. Verder is het aan jou wat je wilt geven.

– Houdt er rekening mee dat niets gratis is. Voor elke vorm van informatie die je van iemand krijgt, wordt geld verwacht. Egyptenaren zijn dan ook niet verlegen om hier om te vragen. Wij hebben een aantal keer gehad dat we de weg aan het zoeken waren en even stil stonden om te kijken. Dit wordt meteen gezien en er zullen meerdere mensen naar je toekomen om je te helpen.

Weet dat als je hier op ingaat, dat er geld gevraagd zal worden.

– Lees reviews voor je een hotel of restaurant uitkiest! Duurder is niet altijd beter. Dit is echt zo in Egypte, een duurder restaurant of hotel heeft niet per se betere kwaliteit.

– Wil je alcohol kopen? Koop dit bij Drinkies. Dit is de beste kwaliteit en het goedkoopst. Je mag niet zomaar alcohol drinken op straat. Er zijn ook genoeg mensen te vinden (of Drinkies zelf) die alcohol bezorgen. Een normale prijs voor een grote Stella bier is tussen de 25 en 35 EGP.

– Uber is nog niet overal beschikbaar, zoals in Luxor en Dahab. Hier kun je beter de prijs vragen aan je hotel/hostel of kijken of er een bus rijdt. Gobus of Delta Bus zijn goede organisaties.

– Sterrenhotels hebben andere standaarden hier dan wat we in Europa gewend zijn. Een 5-sterrenhotel in Egypte is meer een 2-sterrenhotel in (bijvoorbeeld) Nederland.

– Wanneer je dingen wilt regelen, zoals wij met een PCR-test, maar ook met het kopen van een SIM kaart of het kopen van een vliegticket, neem iemand mee die je vertrouwt en Egyptisch spreekt. Ik zeg erbij iemand die je vertrouwt, want het kan ook tegen je werken als je de verkeerde persoon meeneemt. Dat je bijvoorbeeld ineens meer moet betalen dan zou moeten. Engels wordt slecht gesproken in dit land.

En tenslotte nog dit: Egyptenaren nemen hun tijd. Dus als zij zeggen dat het over 5 minuten is, is dit in Egyptische minuten

en niet in Nederlandse

Ben jij op zoek naar meer reisverhalen over boeiend Afrika? Heb je zelf een backpack-verhaal voor onze lezers? Schrijf het neer in een gastblog!

Sanne

Mijn naam is Sanne, 27 jaar en officieel uit een klein stadje in Nederland, maar ik voel me meer een
wereldburger. Vijf jaar geleden heb ik voor het eerst de stap genomen om de wereld op eigen houtje te
verkennen en kwam erachter dat ‘wanderlust’ echt bestaat! Zuid-Oost Azië heeft mijn hart, maar ik heb
de afgelopen twee jaar ook Nieuw-Zeeland en de US verkend. Ik vind het heel erg tof om mijn
ervaringen hier te delen en anderen enthousiast te maken om deze mooie planeet te verkennen.
Hopelijk vinden jullie mijn verhalen inspirerend!’

Meer reisfoto’s zijn te vinden op mijn Instagram: endless.connections

Het bericht Egypte deel 2 | Een lijst met reistips verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Cultuurshock

Ik heb in lange tijd niet zo’n cultuurshock gehad als in Egypte. Alles is er zo anders, vergeleken met andere landen waar ik ben geweest. Dat maakte deze reis bijzonder, maar ook een uitdaging. Het was een unieke kans om Egypte te zien zonder honderdduizenden toeristen – we hadden zowat elke plek voor onszelf.

We vlogen op Caïro, een stad met 20 miljoen mensen. Ondanks corona is het heel erg druk op straat, voornamelijk veel verkeer maar ook de drukte van de markten, die gewoon doorgaan. De straat oversteken voelt als een soort ‘Russian Roulette’: je gaat gewoon en houdt je hand op naar de auto’s, in de hoop dat ze stoppen. Twijfelen is gevaarlijk. Er wordt wat afgetoeterd naar elkaar, uit irritatie maar ook als waarschuwing of als bedankje. We hebben in Egypte dan ook geen auto gehuurd. Dat wordt afgeraden en ik begrijp waarom: de rijstijl is een kunst op zich.

We kwamen om 3 uur ’s nachts aan in ons hotel en werden gelijk geconfronteerd met wat een rode lijn is gebleven in de rest van onze reis: de verkooppraatjes. Onze hoteleigenaar wilde gelijk weten of we een tour wilden boeken voor in de ochtend, om allemaal plekken te bezoeken in Caïro.

Het feit dat je ‘nee’ zegt, maakt niet dat Egyptenaren daardoor opgeven.

Ze geven je ‘betere’ prijzen, ‘speciale’ kortingen om wat voor reden dan ook, of ze besluiten dat ze een lijst voor je zullen maken met wat je niet mag missen en dan kan je ‘zelf beslissen’ of je wel of niet wilt gaan. Maar uit eigen ervaring heb ik gemerkt dat ze hierna alsnog gaan proberen om je over te halen een tour met hen te boeken.

Een gigantisch museum

We zijn naar het ‘Egyptisch Museum’ geweest en onderweg daar naartoe, merkten we voor het eerst hoe goed Egyptenaren, op een vriendelijke manier, kunnen liegen. Een man sprak ons aan met de vraag waar we naartoe gingen, waar we vandaan kwamen en ‘Welcome in Egypt!’

(deze zin zul je een miljoen keer horen, ook al ben je er misschien al een maand)

Hij vertelde ons dat het museum dicht was voor de komende 40 minuten vanwege het gebed, maar dat we in de tussentijd wel naar een markt konden gaan die hij ons liet zien. Ik voelde dat er iets niet pluis was, dus toen hij wegliep, zijn we naar het museum gelopen en je raadt het al: dat was gewoon open. Dit is een manier om je bij vrienden, familie of henzelf geld uit te laten geven. Laat je niet misleiden door hun vriendelijkheid en behulpzaamheid.

Het Egyptisch museum is gigantisch (vlakbij Giza is in november 2025 het nieuwe Grand Egyptian Museum geopend, dat nog groter is!). Het is zeker een bezoekje waard. Je kan er makkelijk een hele dag rondlopen, vanwege de grootte en alles wat ze hebben gevonden in de piramides en graftombes.

Het hoogtepunt van Giza: de piramiden

Na Caïro zijn we naar Giza gegaan waar we de piramides hebben gezien! Je kunt ervoor kiezen om een tour te nemen of je kunt ervoor kiezen om te gaan lopen. Ze raden het af om te lopen, omdat sommige delen wat verder uit elkaar kunnen liggen, maar eerlijk gezegd zou het prima te doen zijn om te lopen. We hadden ook het voordeel dat we in wintertijd daar waren. Dan is het niet zo bloedje heet overdag.

Wij kozen ervoor om een kameel en paard te nemen. Aangezien we aan het reizen waren met een budget, waren we erg besluiteloos over de prijs. Naarmate we langer twijfelden, ging de prijs ook steeds meer omlaag. Uiteindelijk hebben we voor minder dan de helft van de prijs (!) deze tour kunnen doen. Het was heel speciaal om de piramides van zo dichtbij te zien, al helemaal omdat er bijna geen andere toeristen waren.

Het beste van Luxor: Hassan, de tempel van Karnak en de Koningsvallei

Vanaf Giza kozen we ervoor om met de trein naar Luxor te gaan. Je kunt met een slaaptrein gaan, deze kostte toen 80 dollar per persoon. Wij kozen ervoor om met een dagtrein te gaan, zodat we ook wat van het landschap konden zien. Het totaalbedrag was maar 15 dollar!

LET OP: als buitenlander koop je deze tickets online of op het station bij het speciale loket voor buitenlanders (stand oktober 2026, bron: Seat61).

Zorg ervoor dat je dit van tevoren doet, zodat je zeker weet dat je een plekje hebt in de eerste klas (AC1). Ze verkopen alleen snacks en drinken in de trein, dus neem eten mee.

Eenmaal in Luxor hadden we een Airbnb bij Hassan die ik graag even in de spotlight wil zetten. Wij waren Hassans eerste gasten, maar hij heeft al veel ervaring met mensen van over de hele wereld. De Airbnb was op de Westkant van Luxor. Dit is het rustige gedeelte. Ik raad het aan om hier te verblijven i.p.v. op de Oostkant, want daar zit je echt middenin de drukte. Er gaat een boot van West naar Oost voor maar 5 EGP. Aan de Oostkant hebben we de Karnak tempel gezien. Dit is de grootste tempel waar ik zelf ooit in ben geweest. Zeker de moeite waard!!

Verder hebben we een auto voor een dag geboekt voor de Westkant. Het hoogtepunt hier was de Koningsvallei. Je mag maar 3 graven in, tenzij je een extra ticket koopt. Dan kun je 3 andere, specifieke graven ook zien. Ik raad aan om van tevoren goed te bedenken welke graven je wilt zien, zodat je niet teleurgesteld bent en geen geld hoeft te betalen aan iemand die je zijn voorkeuren vertelt. De graven zelf zijn heel mooi. De meeste muurschilderingen hebben nog kleur en het is een bizar idee dat deze hier al duizenden jaren liggen. In de graven lopen Egyptenaren rond die je ticket willen zien maar die daarna ook direct met je meelopen en allemaal informatie willen vertellen of foto’s van je willen nemen.

Allemaal voor geld natuurlijk.

Dahab of Bali in Egypte

We wilden onze reis eindigen in Dahab. Hiervoor kan je normaal gesproken met de boot (3 uur) naar Sharm El Sheikh en dan met een bus/taxi naar Dahab. Vanwege de weinige toeristen ging de boot niet, dus wij moesten met de Gobus. Dit betekende dat we terug moesten naar Caïro (6 uur) en daarna met een andere bus naar Sharm el Sheikh (weer 7,5 uur). We besloten om een overnachting in Caïro te boeken om een paar uurtjes te kunnen slapen en om 4 uur ’s nachts de bus te nemen naar Sharm el Sheikh. Onderweg naar Sharm was het bizar hoe vaak we moesten stoppen voor checks van tickets, paspoorten en bagage. Op de meest random plekken staan mannen van het leger in vaak zelfgemaakte hutjes met AK geweren.

Alleen in Egypte heb ik een militair gezien die thee aan het drinken was, casual een AK droeg en ondertussen ook de geiten voerde.

Dahab voelde voor mij qua sfeer een beetje als Bali. Het is heel chill met strandtentjes en je kunt er goed (kite)surfen, duiken of snorkelen. Je hebt meer keuze ook qua eten, zoals vegetarisch eten en ontbijt (Egypte heeft niet veel ontbijtplekken). Alles ziet er wat meer ‘hipster’ uit en er leeft een expat community. In Dahab hebben we de meeste tijd doorgebracht van onze reis. Je kunt elke dag naar een ander restaurant of bar, de hele dag een beetje chillen in de zon of een fiets huren en op onderzoek gaan. Ga ook zeker naar de Blue Hole! Daar kan je onwijs mooi snorkelen, wij hebben hier een fietstocht van gemaakt. Wat hier ook onwijs mooi is: de zonsondergang elke avond, aan de andere kant van het stadje.

Al met al kan ik zeggen dat Egypte een ervaring was, mijn geduld is vaak getest, maar het was ook bijzonder om dit land zonder massatoerisme te zien. Ik zou zelf niet meer teruggaan en voor iedereen die gaat is mijn persoonlijke kijk: ga om te duiken, om de piramides, Luxor en Aswan te zien, maar dat is het dan ook.

Lees zeker ook deel 2 waarin Sanne een lijst aan tips geeft voor een reis naar Egypte.

Ga Sanne achterna en stuur ons een gastblog met jouw Egypte verhaal.

Sanne

Mijn naam is Sanne, 27 jaar en officieel uit een klein stadje in Nederland, maar ik voel me meer een
wereldburger. Vijf jaar geleden heb ik voor het eerst de stap genomen om de wereld op eigen houtje te
verkennen en kwam erachter dat ‘wanderlust’ echt bestaat! Zuid-Oost Azië heeft mijn hart, maar ik heb
de afgelopen twee jaar ook Nieuw-Zeeland en de US verkend. Ik vind het heel erg tof om mijn
ervaringen hier te delen en anderen enthousiast te maken om deze mooie planeet te verkennen.
Hopelijk vinden jullie mijn verhalen inspirerend!’

Meer reisfoto’s zijn te vinden op mijn Instagram: endless.connections

Het bericht Backpacken in Egypte zonder massatoerisme verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Gjirokastër

Deze plaats ligt bij de Griekse grens en bestaat uit het oude en het nieuwe gedeelte. Het oude gedeelte is onderdeel van het UNESCO werelderfgoed en ziet er romantisch en knus uit met veel kleine straatjes, stenen gebouwen en kleine winkeltjes met lokale producten. Verder is hier het Kasteel van Gjirokastër, waar je geschiedenisinformatie kunt vinden over de Ottomaanse tijd in Gjirokastër zelf maar ook over Albanië in het algemeen.

Ook de historische Ali Pasha-brug mag je niet overslaan. Je kan er nog steeds overheen lopen. Vanuit de oude stad is het niet ver maar de weg zelf bestaat voor een groot gedeelte uit losse stenen en ruwe paden. Dit lijkt wel een reis terug in de tijd met geiten/schapenhoeders en pakezels. Eenmaal aangekomen bij de brug is daar de stilte en word je omringd door de bergen.

Berat

Deze stad bestaat ook uit twee delen, die gescheiden worden door een rivier. Het oude gedeelte staat op de UNESCO werelderfgoedlijst. Het is een prachtige stad. Alles is van steen en veel plekken waar je kunt overnachten hebben geen verwarming. Als je in de herfst/winter gaat, zorg dan dat je een plek boekt met airco voor wat warme lucht.

Het kasteel in Berat mag je zeker niet missen. Waarom niet? Omdat hier daadwerkelijk nog mensen wonen! Het is onderdeel van de stad en heel bijzonder om te bedenken dat mensen hierin opgroeien. Verder is het uitzicht over de rest van Berat prachtig.

Ik moet het restaurantje ‘Lili’, vernoemd naar de eigenaar, echt uitlichten. Lili is een geweldig lieve, bescheiden en charismatische man. Hij zal alles doen om je het naar je zin te maken en is erg geïnteresseerd in wie je bent.

Heb je positiviteit nodig? Ga naar Lili! Heb je zin in traditioneel magisch lekker eten? Ga naar Lili!

 

Permët

Je gaat naar Permët voor één ding: de hotsprings! Deze zijn een half uurtje rijden voorbij het stadje Permët. Wij waren hier in het begin van de herfst en de weg daar naartoe was prachtig. Alle bomen en bergen waren in herfstkleuren. We hebben deze weg zelfs een tweede keer gereden om alles nog een keer te zien. Er zijn zes hotsprings maar er is één grote waar de meeste mensen in gaan. Deze zit aan het begin.

Ga ook zeker nog een stukje omhoog met de auto om een fantastisch uitzicht te krijgen over de hele omgeving.

Butrint

Dit is voor onze geschiedenisliefhebbers een must! Butrint is een nationaal park en ook UNESCO werelderfgoed. Het is een oude Griekse stad waar je Romeinse ruïnes vindt, perfect intact met alle informatie die je je maar kan wensen over dit tijdperk. Je kunt hier makkelijk een halve dag rondlopen en je verbazen over zowel de ruïnes, waar je letterlijk in en overheen kan lopen, als over de natuur die erin verweven is.

Wat staat nog op de bucketlist?

Omdat we in het begin van de herfst hier zijn gekomen, is het weer helaas soms van invloed geweest op de keuzes die we maakten om iets wel of niet te doen. Zo ook met Theth, de Albanese Alpen, waar je fantastisch mooie wandelingen kunt maken. Ik heb meerdere keren de vergelijking met de Zwitserse Alpen gehoord en dat ze in Albanië eigenlijk nog een stuk mooier zijn (!). Vandaar dat dit nog op ons lijstje staat om in de toekomst, in een beter seizoen, te gaan bezoeken.

Ook een onvergetelijke reis door onbekend Albanië gemaakt? Verzamel je verhalen in een gastblog en laat onze lezers meegenieten.

Denk ook eens aan Tsjechië of Slovenië als reisbestemming!

Sanne

Mijn naam is Sanne, 27 jaar en officieel uit een klein stadje in Nederland, maar ik voel me meer een
wereldburger. Vijf jaar geleden heb ik voor het eerst de stap genomen om de wereld op eigen houtje te
verkennen en kwam erachter dat ‘wanderlust’ echt bestaat! Zuid-Oost Azië heeft mijn hart, maar ik heb
de afgelopen twee jaar ook Nieuw-Zeeland en de US verkend. Ik vind het heel erg tof om mijn
ervaringen hier te delen en anderen enthousiast te maken om deze mooie planeet te verkennen.
Hopelijk vinden jullie mijn verhalen inspirerend!’

Meer reisfoto’s zijn te vinden op mijn Instagram: endless.connections

Het bericht Albanië deel 2 | Wat je niet mag missen! verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Eerste indruk

De eerste kennismaking met Albanië was het vliegveld in Tirana, de hoofdstad. Mijn eerste gedachte was: waar ben ik beland en waarom wil ik hier zijn? Overal waren vervallen gebouwen – bijna niemand sprak Engels – we werden aangestaard alsof we aapjes in een dierentuin waren en de lucht zat vol met uitlaatgassen. We kwamen net uit Kroatië dus dit was even een cultuurshock.

Tirana raad ik niet per se aan. Een derde van de bevolking woont daar. Het verkeer is vreselijk (de Albanese manier van rijden is niet aan mij besteed) en het is echt een typische, drukke, grote stad.

Positieve verrassingen

Rijdend langs de kust begon mijn waardering voor Albanië. Allereerst is de zee net zo helder, blauw en warm als in de meer populaire landen Kroatië en Griekenland. Als je op zoek bent naar een strandvakantie dan is dit zeker ook het land daarvoor.

Daarnaast is Albanië een stuk goedkoper. Je betaalt met Lek en dat is erg gunstig tegenover de Euro. Vooral met boodschappen doen waren we elke keer verrast. Maar ook als je een avondje uitgaat, hoef je niet bang te zijn de volgende dag blut wakker te worden.

Verder, de gastvrijheid en behulpzaamheid van de mensen! Dit kwam in het kleine stadje Orikum voor het eerst naar voren. We verbleven in een guesthouse en werden bij aankomst verwend met allerlei lekker eten en heel veel gratis Raki! Raki is de sterke drank, die hier in Albanië het meest wordt gedronken. Een Albanees ontbijt is dan ook een espresso met een shot Raki!

Alle vragen die we hadden of dingen die we moesten regelen, we hoefden niet eens om hulp te vragen of het werd al aangeboden.

Als laatste en voor mij toch ook wel een van de belangrijkste:

Albanië is nog zo rauw en onontdekt.

Het is een onwijs nieuw land dat nog niet wordt overspoeld door toeristen. De cultuur van het land staat zo op de voorgrond en het voelt heel puur aan. Wat je ziet is wat je krijgt. Dit vind ik zelf heel interessant en ik leer elke dag weer wat meer.

Kleine inleiding deel 2 

In deel 2 zal ik uitweiden over welke plekken je niet mag missen en waarom Albanië op je lijstje moet! Want wat mij toch het meeste heeft aangegrepen, is de natuur in het binnenland. Er zijn verschillende delen die op de UNESCO werelderfgoedlijst staan.

”De bergen zijn fantastisch mooi, er is super veel geschiedenis en de lucht is fris en schoon.”

Wil jij Albanië verder ontdekken? Lees dan zeker deel 2 met leuke reistips en boeiende plekjes. Inspiratie gekregen bij het lezen van dit verhaal? Deel je eigen reisverhaal in een gastblog of neem contact op met Ik wil Reizen voor meer info.

Sanne

Mijn naam is Sanne, 27 jaar en officieel uit een klein stadje in Nederland, maar ik voel me meer een
wereldburger. Vijf jaar geleden heb ik voor het eerst de stap genomen om de wereld op eigen houtje te
verkennen en kwam erachter dat ‘wanderlust’ echt bestaat! Zuid-Oost Azië heeft mijn hart, maar ik heb
de afgelopen twee jaar ook Nieuw-Zeeland en de US verkend. Ik vind het heel erg tof om mijn
ervaringen hier te delen en anderen enthousiast te maken om deze mooie planeet te verkennen.
Hopelijk vinden jullie mijn verhalen inspirerend!’

Meer reisfoto’s zijn te vinden op mijn Instagram: endless.connections

Het bericht Albanië deel 1 | Een ruwe diamant verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.