Genieten in België

Een stad waar je kunt genieten van heerlijk eten; wat dacht je van een Belgische wafel met chocola en fruit als tussendoortje, of dineren met een stoofpotje met boterzacht gegaard vlees en friet? Of doe eens avontuurlijk en kies voor zeevruchten zoals pikant gemarineerde alikruiken, die je met een speciaal speldje heelhuids uit de schelp moet pulken. Goed voor de lijn want het duurt even voor je dit onder de knie hebt.

Lekker eten moet natuurlijk vergezeld worden van een lekker drankje. En in België drink je dan een biertje. Keuze genoeg; van pils tot triple tot een fris witbiertje. Heb je aan een biertje bij het eten niet voldoende, dan kun je een bezoek brengen aan één van de twee bierbrouwerijen die de stad rijk is. En om op te warmen bij koud en onguur weer kun je in de Choco Jungle Bar terecht voor een bijzondere hot chocolate. Duik dan meteen ook het daarnaast gelegen Frietmuseum in om te ontdekken wat nu het geheim is van die Belgische frieten.

Margriet

Wil je thuis nog kunnen nagenieten van de zoete lekkernijen, dan zijn er hier en daar in het centrum delicatessenwinkeltjes waar je chocola, marsepein en nougat kunt kopen. Wellicht prijzig, maar ook van een kwaliteit die we in Nederland niet gewend zijn!

Stad Brugge verkennen: per koets of boot

Ben je het lopen even zat en wil je de stad op een andere manier verkennen, dan kan dat op twee manieren: per koets of per boot. Ben je een paardenliefhebber dan kies je uiteraard voor de eerste. Op een drukke dag is het voor de koetsier wel een uitdaging om de drommen toeristen te ontwijken en toch vooruit te komen. Dat probleem heb je op het water niet. En heb je de goede kapitein te pakken, dan worden er de nodige grapjes aan de rondleiding toegevoegd. Zo werd bij onze vaart verteld dat men in Brugge gek is op de vele zwanen die bij het Minnewaterpark rondzwemmen. Draai je één van deze zwanen de nek om, dan staat daar volgens de kapitein een gevangenisstraf op van 5 jaar.

“Doe je hetzelfde bij je schoonmoeder dan is de straf slechts één week; omdat je te lang hebt gewacht.”

Margriet

Brugge: perfect voor een weekendje weg

Voor een verblijf in Brugge heb je aan een weekend genoeg om het centrum op je duimpje te leren kennen. Ben je iemand die graag alle aanwezige musea, bierbrouwerijen etc. bezoekt, overweeg dan een dag of twee extra. En ga ook vooral buiten het hoogseizoen als je van een beetje rust houdt. Brugge is een populaire stad en het kleine centrum kan (bijvoorbeeld in een Paasweekend) aardig volgepakt raken met toeristen.

Kortom; Brugge is een stad om heerlijk een paar daagjes te ontspannen en te genieten!

Margriet

Creatief en analytisch. Een slechte combi las ik ergens, want de creatieve dingen die een persoon met deze eigenschappen bedenkt, analyseert hij of zij vervolgens weer kapot. Herkenbaar. Maar sinds ik heb besloten mij op schrijven te richten, merk ik dat deze eigenschappen heel nuttig kunnen zijn. Een origineel verhaal met duidelijke structuur leest nu eenmaal het prettigst. Mijn doel voor Ik Wil Reizen is het schrijven van blogs die prettig lezen én waar je als lezer wat aan hebt; of het nu gaat om praktische reisinformatie of het gevoelsmatig leren kennen van een cultuur.

Het bericht Brugge | Boergondisch genieten in België verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

De Usambara’s is een bergketen dat zich uitstrekt over Noord-Oost Tanzania en herbergt een unieke natuur; gebieden met tropisch regenwoud en plant- en diersoorten die alleen hier voorkomen. De mensen hier zijn soms wat verlegen, maar erg vriendelijk. Ben je op zoek naar een pauze van opdringerige verkopers en andere Tanzanianen die je aandacht willen, dan ben je in de dorpjes in de Usambara’s aan het juiste adres.

Lushoto: kleurrijke kraampjes op dagelijkse markt

De belangrijkste stad in de Usambara bergen is Lushoto. Het is een vrij kleine stad met eenvoudige gebouwen en iets minder chaos dan in de grote steden. De dagelijkse markt is een grote verzameling kleurrijke kraampjes met daartussen smalle en onverharde paadjes.

De droge lemen grond is goed te belopen, maar het is wel oppassen voor de geulen die door de regen zijn uitgesleten en waarin modder en het nodige afval zich verzamelt.

Op deze markt is alles te verkrijgen wat in het dagelijks leven noodzakelijk is: groenten, fruit, kleding en eventueel slippers. Ben je een vleeseter dan moet je naar de slagerij; een betonnen hok waarin grote stukken koe aan vleeshaken hangen. Ongekoeld, en sommige stukken vlees hangen er al zo lang dat ze zwart uitgeslagen zijn. Je mag aanwijzen welk vlees je wilt: hoe beter de kwaliteit, hoe meer je betaalt. Het internetcafé in Lushoto wordt voornamelijk gebruikt voor het bekijken van Facebook en Youtube. Daarbij moet je wel geduld hebben want regelmatig valt de stroom uit. En dan zijn er uiteraard de verkopers van één van de belangrijkste levensbehoeften: beltegoed en sim-kaarten. Is de batterij van je telefoon leeg en woon je in een dorpje waar geen elektriciteit is, dan kun je in een winkel in het nabijgelegen dorp je telefoon opladen.

Irente Viewpoint

Dichtbij Lushoto is een prachtig uitzichtpunt wat Irente heet. De wandeling duurt zo’n 1,5 uur. Halverwege de wandeling kun je genieten van een sfeervolle lunch bij een boerderij+lodge die op de route ligt. Het uitzichtpunt ligt op een uitstekende punt van de bergketen en vanaf hier zie je links en rechts de steile hellingen van de Usambara bergen, terwijl vooruit een enorme vlakte ligt. Indrukwekkend om te zien.

Mazumbai

Het tropisch regenwoud Mazumbai is ook een aanrader. Ik heb een tocht van 3 dagen gemaakt; de heen en terugreis vanaf Lushoto met de fiets. Die tocht is voor iemand met een matige conditie pittig; een volle dag over ongeasfalteerde wegen die soms behoorlijk steil omhoog gaan. De gids regelde onderweg een lunch: salade van dungesneden rode ui, komkommer en tomaat met citroensap; heerlijk als het warm is! In Mazumbai overnachtten we in een Duits koloniaal huis. De volgende dag kregen we een rondleiding over het landgoed en ondernamen we een tocht door het oerwoud, waarbij we uitleg kregen over verschillende planten en bomen. We zagen kameleons, maakten lol met de gids en slingerden als apen aan een liaan heen en weer. De derde dag fietsten we, dit keer bergafwaarts, terug naar Lushoto.

O ja, wist je dat de lokale bevolking het verschil tussen een ‘r’ en een ‘l’ niet kent? Zo vertelde de gids ons bloedserieus: “the chameleon eats fries”

De Usambaras staan voor mij symbool voor een groen, verkoelend en gastvrij plekje in het doorgaans best wel chaotisch, stoffig en broeierig Tanzania.  Vergeet daarom vooral niet te genieten als je hier bent! Wat was het moment waarop jij het meest hebt genoten? Laat het ons weten in een reactie!

Margriet

Creatief en analytisch. Een slechte combi las ik ergens, want de creatieve dingen die een persoon met deze eigenschappen bedenkt, analyseert hij of zij vervolgens weer kapot. Herkenbaar. Maar sinds ik heb besloten mij op schrijven te richten, merk ik dat deze eigenschappen heel nuttig kunnen zijn. Een origineel verhaal met duidelijke structuur leest nu eenmaal het prettigst. Mijn doel voor Ik Wil Reizen is het schrijven van blogs die prettig lezen én waar je als lezer wat aan hebt; of het nu gaat om praktische reisinformatie of het gevoelsmatig leren kennen van een cultuur.

Het bericht Reizen in Tanzania | Welkom in de Usambara’s! verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Aankomst in Dar es Salaam – Tanzania

Dar es Salaam, Huis van Vrede. Chaos op en naast de weg. Twee jongetjes die elk een kar vol hooi met zich mee trekken, een scootertje met eieren in het karton tot schouderhoogte achterop gestapeld en vastgebonden. Volgepropte daladala’s (minibusjes) en stoffig zand. Groepen mensen die langs de kant van de weg zitten en waarvan ik niet weet wat en of ze iets aan het doen zijn. De taxichauffeur wurmt de auto overal tussendoor, geeft flink gas en toetert als waarschuwing naar mensen die willen oversteken. Bij het busstation aangekomen, helpt hij met het vinden van de juiste bus. Op mijn poging om af te dingen zegt hij dat hij een officiële taxi is en dat onderhandelen niet mogelijk is. Het zij zo.

Zweten, drinken en… plassen

De busreis van Dar es Salaam naar Lushoto duurt normaal gesproken zes uur. Ik zit tegen het raam van de bus, direct in de zon. Ook ‘s ochtends vroeg is dat al behoorlijk warm. De vrouwen voor en achter mij vinden dat de raampjes van de bus tijdens het rijden dicht moeten blijven waardoor de bus steeds meer op een broeikas begint te lijken. Ieder stukje van mijn lijf schreeuwt om verkoeling in de zweterige lucht. De jongeman naast mij negeert mijn behoefte aan persoonlijke ruimte en laat zijn been lekker knus tegen de mijne aan zakken. Zijn been terugduwen helpt niet. De anderhalve liter water die ik mee bracht is snel op en brengt een probleem met zich mee: ik begin mijn blaas te voelen. Hoe los ik dat in vredesnaam op? Uitstappen in een dorpje, waar hordes verkopers van brood, cashewnoten en citroenen je opwachten? En dan op zoek naar een winkeltje wat meer is dan vier palen en een golfplaat erop, in de hoop dat er een wc aanwezig is? Gelukkig komt daar even later de oplossing.

De bus stopt en de jongeman naast mij meldt: “People are going for a short call”. Het duurt even voordat tot mij doordringt wat hiermee bedoeld wordt: de hele bus duikt de bosjes in om plaspauze te houden! Ik schuifel opgelucht de vrouwen achterna. Een beetje wc- papier was nog wel handig geweest..

Usambara bergen: kapotte bus, wat nu?

De Usambara bergen brengen bewolking en een koelere lucht met zich mee. De weg slingert omhoog en voor elke onoverzichtelijke bocht wordt getoeterd. En dan begeeft de bus het. Er wordt een nieuwe bus geregeld wordt gezegd; iedereen stapt uit.

“Er komt reparatie aan!”

Men druppelt de bus weer in. Om 5 minuten later weer uit te stappen want “ze gaan de bus duwen”. En zo staan we te kijken hoe de bus langzaam achteruit de helling af glijdt, de chauffeur af en toe flink op de rem trappend. Ook als de bus om een bocht in de weg verdwenen is, blijf ik geduldig bij de andere passagiers staan wachten; ondertussen bedenkend dat ál mijn bagage (camera, laptop, paspoort) in die bus zit…. Na een uur komt de bus ineens weer aanrijden dankzij een gebrachte accu. Precies op dat moment stapt een man op me af: ‘Hi, I’m Juma’. Dus prop ik mijn bagage in zijn auto en gaan we op weg naar het huis waar ik de komende maanden zal gaan wonen.

Margriet verbleef 3,5 maand in Tanzania. Ben je benieuwd naar het vervolg van deze gebeurtenissen? Blijf deze verhalen lezen! Zo begon ze haar reis in Tanzania.

Margriet

Creatief en analytisch. Een slechte combi las ik ergens, want de creatieve dingen die een persoon met deze eigenschappen bedenkt, analyseert hij of zij vervolgens weer kapot. Herkenbaar. Maar sinds ik heb besloten mij op schrijven te richten, merk ik dat deze eigenschappen heel nuttig kunnen zijn. Een origineel verhaal met duidelijke structuur leest nu eenmaal het prettigst. Mijn doel voor Ik Wil Reizen is het schrijven van blogs die prettig lezen én waar je als lezer wat aan hebt; of het nu gaat om praktische reisinformatie of het gevoelsmatig leren kennen van een cultuur.

Het bericht Ervaringen in Tanzania | een busrit vol verrassingen verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.