Surfen in Dakar: Golven en Gezelligheid

Dakar, de bruisende hoofdstad van Senegal, staat niet alleen bekend om zijn kleurrijke markten en levendige muziekscene, maar ook om zijn indrukwekkende surfspots. Langs de kustlijn vind je diverse stranden die surfers van over de hele wereld aantrekken. De golven van Yoff Beach en N’Gor Beach bieden ideale omstandigheden voor zowel beginners als gevorderde surfers.

Na een dag op de golven te hebben doorgebracht, dompel je je onder in de lokale cultuur. Proef de heerlijke Senegalese keuken in een van de vele restaurants. Dans mee op de opzwepende muziek, en maak kennis met de warme gastvrijheid van de lokale bevolking.

Visavonturen in Saint-Louis: Vangst van de Dag

Reis verder naar het noorden en je komt aan in Saint-Louis. Deze stad is doordrenkt van geschiedenis en omgeven door de uitgestrekte wateren van de Atlantische Oceaan en de rivier de Senegal. Hier wacht een paradijs voor visliefhebbers.

Ga op avontuur met lokale vissers en ervaar het traditionele vissen met pirogues, smalle houten kano’s. Of je nu een ervaren visser bent of gewoon wilt genieten van de serene omgeving, de wateren rond Saint-Louis bieden een overvloed aan vissoorten. Na een dag op het water geniet je van een verse vismaaltijd in een van de charmante visrestaurants aan de rivier.

Touba’s Spirituele Grootsheid: Moskee en Cultuur

Touba, gelegen in het binnenland van Senegal, is de spirituele hoofdstad van het land en het epicentrum van de Mouridiya-soefi-orde. Hier bevindt zich het indrukwekkende moskeecomplex, een van de grootste ter wereld. De Grote Moskee van Touba domineert de skyline en is een architecturaal meesterwerk.

Touba is doordrenkt van spiritualiteit. Een bezoek aan het moskeecomplex biedt dan ook inzicht in de religieuze en culturele rijkdom van Senegal. Neem deel aan gebedsceremonies. Verken de omliggende markten, en ontmoet de vriendelijke lokale bevolking die graag hun geloof en tradities met je delen.

Senegal biedt niet alleen een spectaculaire mix van ervaringen. Het land is ook de perfecte toegangspoort tot het ontdekken van de diversiteit van West-Afrika. Ervaar waarom Senegal een onmisbare bestemming is voor avontuurlijke zielen die op verkenning willen in deze fantastische regio.

Heb je interesse in meer verhalen en foto’s van dit fascinerende land? Neem dan zeker eens een kijkje op onze Senegal pagina!

Ook Afrika-liefhebber? Luister dan naar De Africast die onze blogger Jos Hummelen ook presenteert!

** Alle foto’s in deze blog zijn eigendom van Jos Hummelen en mogen niet  verveelvoudigd, gekopieerd, gepubliceerd, opgeslagen, aangepast of gebruikt worden (online en offline) zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de fotograaf.

Jos

Jos Hummelen is geograaf van origine en werkt o.a. voor Eastpackers, een reisorganisatie die het begrip voor landen in Oost-Europa, de Balkan en de Kaukasus wil vergroten. Dat doen ze door uitwisselingen, vrijwilligersprojecten en natuurlijk mooie groepsreizen. Verder heeft Jos een voorliefde voor Afrika, waar hij veel is geweest en ook heeft gewerkt. Ook in Nederland zet hij zich in. Zo is hij bijvoorbeeld betrokken bij de stichting Albinisme in Afrika.

Het bericht Senegal | De perfecte bestemming voor de Afrika-liefhebber! verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Als je je vinger op de kaart van Afrika legt, je weet ‘west’ van ‘oost’ te onderscheiden en je volgt de westkust van een West-Afrikaans land dat je al kent naar het westen, dan kom je op een gegeven moment een delta tegen. Net boven die delta zit een uitstulpinkje. Dat schiereiland is Dakar, de grootste stad van het land. Die grote rivier is waarschijnlijk ‘de Gambia’. Senegal ligt om Gambia heen gevouwen, want dat vonden de Fransen en Britten een goed idee.

Een moslimland waar de Senegalezen hun eigen draai aan geven

Senegal is dus Sahel en ondanks dat het het meest westelijke puntje van Afrika bezit (geweest! Check!), is het al bijna Noord-Afrika. En wat krijgen we in Noord-Afrika, lieve mensen? Juist. Daar krijgen we islam. Kortom: Senegal is een moslimland. Dát is op zich niet zo fascinerend, maar wel hoe Senegalezen hun animistische denkbeelden en Afrikaanse gebruiken en liederen hebben gecombineerd. Zo krijg je dus een blend van zaken die je kent uit bijvoorbeeld Iran of Marokko met Afrikaanse vibes die je kent uit Tanzania of Zambia.

Dat ga ik uitleggen.

Touba, het mekka van Afrika

Er was eens een baasje en hij heette ‘Bamba’. Hij vond de Fransen met hun katholicisme maar niks en de Fransen vonden hem (dus) maar niks. De Franse kolonisator vond hem zelfs een bedreiging en dus ging Bamba met de eerste de beste stoomboot naar Gabon. Toen hij terugkwam van zijn verbanning was hij een held: hij maakte namelijk geen knieval voor de rijke en sterke witneuzen, neen-neen, he was having none of it. Inmiddels had Bamba ook een volgeling die niet van zijn zijde week: Baye Fall. Samen vormden zij het mythische duo dat een stuk land (ver van de kust en dus ver van de Fransen) kreeg toebedeeld. Bamba beval Baye Fall alle bomen te kappen en iedereen zonder geld met een koffie welkom te heten om gratis te wonen in ‘Touba’. Steeds meer mensen kwamen in Touba wonen, waar Bamba met de scepter zwaaide.

De wereld zit eigenlijk vrij eenvoudig in elkaar. Allah, Mohammed, Bamba en Baye Fall. En in die volgorde.

Dat is het verhaal. Althans, zoals ik het interpreteer. Resultaat: Touba is nu de op één na grootste stad van Senegal. Waar de regels van Bamba gelden: geen alcohol (saaaaai!), geen tabak, geen restaurants (want je eet met je broeders) en geen hotels (want je slaapt bij je broeders). Wel corruptie en een vreselijk misbruik van macht, maar dat zijn geen officiële regels, dat gebeurt gewoon als je de boel organiseert rondom een paar halfgoden.

Als je door Touba tourt (hihi), is er eigenlijk maar één plek waar je uit wilt komen: in het centrum waar een enorme moskee ver boven alles en iedereen uittorent. Bij binnenkomst krijg je (jawel!) een gratis koffie (genaamd: Café Touba) uitgereikt van rastamannen in gekleurde outfits: de Baye Fall (zie foto). Naast de gigantische moskee (ontworpen door een Italiaan, tot mijn grote verbazing en kleine teleurstelling), vind je er ook allerlei mausolea, die je kunt bezoeken en waar je kunt bidden (mocht je de geest krijgen).

En een enorme bibliotheek, waar handgeschreven korans liggen en de enige bekende foto van Bamba. Die foto zie je overal terug: op auto’s, op winkels en natuurlijk op karretjes door heel Senegal heen waar Café Touba wordt verkocht. Eens in de zoveel tijd komen er miljoenen mensen naar Touba om een heel weekend – free of charge – een bedevaart te doen. Er wordt gezongen en gedanst op z’n Afrikaans: met eindeloze energie. Ook de kleding is kleurrijk en geeft een echte originele Sub-Sahara-Africa vibe. En dat terwijl het dus ‘gewoon’ een islamitisch festival is.

Saint-Louis, een klein stukje vervallen Frankrijk

“Ga niet!” galmde het in de expat bubble van Dakar. Een goede reden om wel te gaan. “Er is daar niks. Alleen een brug en veel vuil.” Ik heb inderdaad een plastic strand gevonden en een brug die westers aandoet, maar toen was ik nog niet klaar met Saint-Louis. Ik maakte er een sport van om foto’s te maken van schitterende oude, maar vervallen gebouwen met een groothoek, waarbij je dan de rechte straten aan weerszijden zag weglopen. Voor de fotografen onder ons: in Lightroom nevel verwijderen, textuur en helderheid een boost en je hebt met F22 en een korte sluitertijd de foto van je leven. Maar goed, dat is dus al gedaan.

Op mijn strooptochten naar mooie kiekjes bleef ik van verbazing in verbazing vallen. Het verwonderde me niet dat de gehele binnenstad Unesco Werelderfgoed is. Als er twee rode bakstenen op elkaar liggen in Afrika is dat al reden genoeg voor een feestje met optocht. Maar ik was wel verbaasd over een moskee met klok en bel, over een stokoude metalen takelmachine op de kade en over de oudste hotels die Saint-Louis rijk was: Hotel de la Poste en Hotel du Palais. Gave gebouwen zeg!

«Je zou er bijna nostalgische gevoelens over de koloniale tijd aan overhouden. Bijna.»

De grootste verrassing van Saint-Louis was een fotomuseum. Ze wilden ‘voor het grote publiek onzichtbaar blijven’, dus ik mocht niet over hen bloggen. Dus ik zeg alleen maar: zoek een fotomuseum en je krijgt een tour door heel Saint-Louis.

Saly, voor als je het helemaal gehad hebt

Ik ga je niet verklappen hoe het kan dat schorem als ik terechtkwam in een viersterrenhotel in Saly. Ik kan je alleen verklappen dat het wel echt lekker is om jezelf op te sluiten in een reservaat van melk en honing. Even aan het strand liggen om de stank van Kaolack te vergeten. Even een ‘all you can eat’ lunch vatten en vergeten dat je op de markt van Diourbel zowat je geestelijke gezondheid verloor. Even een tweepersoonsbed, een luxe die je miste in het fijne Missirah.

Zelf streek ik neer in Hotel Royam. Want áls je het doet, doe het dan goed! Het mooie aan Saly is: er is verder niks te beleven, dus je kunt net zo goed in het hotel blijven. Op één dikke vette uitzondering na: lagune de la Somone. Ik trof mijzelf aan achter een heerlijk bord vers geroosterde zeedieren in schelp. Zelden at ik zo’n overheerlijke lunch. Vlak voor mij het uitzicht over de delta, waar vrouwen bezig waren om te werken in hun onderwaterboerderij. Andere vrouwen waadden rustig de rivier over. Achter me een knetterend vuurtje en boven mij een houten dak om me te beschermen tegen de hete zon.

In Senegal heb je het allemaal: Afrika en het Midden-Oosten – luxe en houtje-touwtje – culturele en sportieve activiteiten. De mogelijkheid om voor ‘veel te veel’ een tour te doen, maar ook om dat zelf een beetje vorm te geven met lokaal vervoer of handjeklap met een taxichauffeur. Het weer in januari aan de kust is heerlijk, maar zelfs in Touba is het prima uit te houden.

Kortom: voor een vervreemdend en vrolijk avontuur, ga naar Senegal.

Ben jij wel eens in Senegal geweest? Laat het ons weten en deel je leuke reistips of ervaringen over Afrika in een gastblog.

Jos

Jos Hummelen is geograaf van origine en werkt o.a. voor Eastpackers, een reisorganisatie die het begrip voor landen in Oost-Europa, de Balkan en de Kaukasus wil vergroten. Dat doen ze door uitwisselingen, vrijwilligersprojecten en natuurlijk mooie groepsreizen. Verder heeft Jos een voorliefde voor Afrika, waar hij veel is geweest en ook heeft gewerkt. Ook in Nederland zet hij zich in. Zo is hij bijvoorbeeld betrokken bij de stichting Albinisme in Afrika.

Het bericht Senegal en de Senegalezen: van alle markten thuis verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

In Dakar kan je vrij gemakkelijk Afrika nog even ontlopen. Net als Kaapstad, is dit nog ‘Africa Light’. Er zijn barretjes waar je geserveerd wordt zoals je dat gewend bent. Er zijn restaurants waar je alles krijgt wat je in Amsterdam ook kunt krijgen. Maar je kunt je ook al volle bak onderdompelen door eens te zien wat je bij elkaar kunt verzamelen op de chaotische markt van Dakar voor € 10. Of je wisselt het af. Je bezoekt het groteske standbeeld van ‘Africa’s Renaissance’ en daarna ga je de wijk in om een Café Touba te scoren voor een paar cent. Je gaat naar het toeristische eiland Gorée (nee, meneer, ik hoef geen gids voor € 250, dank u vriendelijk, vraag die Amerikaan maar) om daarna de benenwagen te pakken naar een centraal plein.

Moskee-tour door Dakar

Op een morgen kreeg ik het op mijn heupen en bedacht: ik ga vandaag de drie grootste moskeeën van Dakar bekijken. Als we onze ogen sluiten en we kijken wat we zien als we het woord ‘moslim’ uitspreken, dan zien we vaak geen zwarte Afrikaan. Toch is de islam al eeuwen een evident onderdeel van de cultuur van Senegal. De Fransen konden hun Christus maar nauwelijks kwijt bij de lokale bevolking. Om een Senegalees te begrijpen, moet je ook iets weten over de islam. Sterker nog: hún islam. Want met wat animalistische vibes en meer recente halve-heiligen (die Maribu’s worden genoemd), krijgt het een hele unieke slag van de molen.

Waar kun je de religie beter ontdekken dan in het huis van God?

Mijn favoriete (en ook jouw favo, let maar op) is de ‘Mosquée de la Divinité’. Ze prijkt trots aan de kust. Haar minaretten kijken uit over de eindeloze oceaan. Als je niet-moslim bent: pindakaas, je mag er niet in. Het exterieur is evengoed ook de moeite waard. Je kunt er komen vanaf de hoofdweg (die duikt naar beneden), maar je kunt er ook heen met de boot(!). Een goede nummer twee is ‘Mosquée Massalikoul Djinâne’. Volgens omstanders de grootste moskee van West-Afrika. Prachtig opgezet, maar voor ons natuurlijk wel wat te kitscherig. Hier kwam ik een poeslieve Marokkaanse man tegen die ook wat woordjes Nederlands kon. Hij gaf aan zeer trots te zijn op deze ‘plaats van aanbidding’, die normaal gesproken altijd open was (maar corona…). De top drie wordt afgesloten met ‘Grande Mosquée de Dakar’. De schone pleinen eromheen en de duidelijke keuzes in architectuur doen bijna on-Afrikaans aan. Je waant je even in Marokko (tot je de naburige markt op stapt).

Mosquée Massalikoul Djinâne

Grande Mosquée de Dakar

Ngor

Na lang twijfelen en intern beraad heb ik toch maar besloten dit geheimpje onmogelijk voor mezelf te kunnen houden. Daarom: neem in godesnaam een veerbootje naar het ludieke en prachtige eilandje Ngor. Het ligt vlak voor de kust (je kunt er ook heen zwemmen) en het is hilarisch en fascinerend tegelijk. Aan de kust aan de Dakar-kant heb je hele snoezige tentjes waar je allerlei vette happen kunt krijgen (maar mensen, bedenk: ooit moet je weer poepen). In het midden heb je superveel kunst. Op muren, op daken, in tuinen en – uiteraard – te koop. De huisjes verraden Portugese, Franse en lokale invloeden. Aan de oceaan-kant zijn schitterende uitkijkpunten.

Luister eens alleen naar de zee en voel de wind op je huid. Noem het desnoods mediteren.

Ile de Ngor

Surfen

Surfen is tegenwoordig een dingetje. Ben je tussen de twintig en dertig, dan kun je eigenlijk wel inpakken en wegwezen als je dat niet – in elk geval – geprobeerd hebt. Eindeloos respect dus, voor mensen die zeggen: mwa. Toch wil ik je aanmoedigen: koop een fel-groene zwembroek, of een huidkleurig badpak en neem een groen-gele taxi naar ‘Yoff BCEAO’. Je krijgt een paar minuten uitleg en mag het daarna gaan voelen op het woelige water aan de noordkust van Dakar. Een van de beste plekken om te leren surfen en niet duur. Ik geef je één tip: geniet van de momenten dat je eraf dondert.

Blijf lachen, wat er ook gebeurt. Zoals dat voor heel je trip naar Senegal geldt.

Deze blog moet je binnenkort zeker ook lezen: ‘Senegal is van alle markten thuis’ – gastblog door Jos.

Lees nog meer reisverhalen over Afrika of schrijf je eigen verhaal voor onze lezers in een gastblog.

Jos

Jos Hummelen is geograaf van origine en werkt o.a. voor Eastpackers, een reisorganisatie die het begrip voor landen in Oost-Europa, de Balkan en de Kaukasus wil vergroten. Dat doen ze door uitwisselingen, vrijwilligersprojecten en natuurlijk mooie groepsreizen. Verder heeft Jos een voorliefde voor Afrika, waar hij veel is geweest en ook heeft gewerkt. Ook in Nederland zet hij zich in. Zo is hij bijvoorbeeld betrokken bij de stichting Albinisme in Afrika.

Het bericht Dakar in Senegal heeft het allemaal verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.