Niet Fins maar Zweeds

In mijn vorige blog heb ik verteld dat Suomenlinna ‘Fins fort’ betekent. Maar eigenlijk is Zweden begonnen met de bouw in 1748. Finland was toen nog onderdeel van het Zweedse Koninkrijk. De architect was luitenant-kolonel Augustin Ehrensvärd. Je zult je misschien afvragen hoe ik dat weet, maar dat is simpel. Deze luitenant was zelf de eerste bewoner van het eiland en hij heeft zijn eigen museum, het ‘Ehrensvärd Museum’. Hier vind je allemaal schilderijen, meubilair en wapens, die gemaakt zijn rond 1760.

Verder zijn er nog veel meer musea op het eiland waaronder het ‘Militair Museum Manege’. Hier kun je verschillende objecten van de militaire geschiedenis van Finland bekijken. Het ‘Suomenlinna Museum’ is het officiële museum van het fort. De collectie van dit museum bestaat uit verschillende voorwerpen, die gevonden zijn tijdens opgravingen op het eiland.

Een kerk die als vuurtoren dient

In mijn vorige blog heb ik deze kerk even kort genoemd. Ik heb het over de ‘Kerk van Suomenlinna’. Je kunt de kerk van binnen nog steeds bezichtigen – er bevindt zich namelijk een oorlogsmonument voor de gesneuvelden bij de kustverdediging tijdens de Winteroorlog in 1939-1940 (dit moest ik even opzoeken).
Wat mij in ieder geval heel erg bijgebleven is, is de kerktoren.

Deze kerktoren heeft namelijk een bijzondere functie als vuurtoren. Hij zendt vier verschillende lichtsignalen uit, in morse code is dat de letter H voor Helsinki.

De Koningspoort

Als je op het eiland rondloopt, zal het je opvallen dat er overal nog verdedigingsmuren staan – vooral langs de randen van het eiland. Deze zorgen voor een hele indrukwekkend sfeer. Maar ook de ‘Koningspoort’ is nog steeds intact. Dit was de officiële ingang van het eiland in de 18e eeuw. Tijdens de Russische oorlog raakte deze poort – helaas – zwaar beschadigd, maar werd later gelukkig weer gerenoveerd!

Een onderzeeër op het land

Zelf heb ik dit schip niet gezien, maar onze gids heeft er wel over verteld. Toch wilde ik hem graag meenemen in mijn verhaal aangezien de onderzeeër als museum wordt gebruikt. Hij werd gebouwd tussen 1931 en 1933 met als doel hem in te zetten tijdens oorlogen. Na de Vrede van Parijs (WO II) werd het Finland echter verboden om onderzeeërs te bezitten. Velen zijn gesneuveld, maar Vessiko werd bewaard en later gerestaureerd.

De Vesikko – zoals de onderzeeër heet – is nu met ‘pensioen’.

Weetje: Suomenlinna staat ook op de Unesco Werelderfgoedlijst – nog een reden om dit unieke eiland en zijn musea te bezoeken! 

Laat jij je ook inspireren door de blogs van Mariska en wil jij ook je favoriete plekjes delen met onze lezers? Stuur dan een gastblog naar Ik wil Reizen en misschien staat jouw verhaal wel hier binnenkort. 

Mariska

Mijn naam is Mariska. Schrijven is mijn lust en mijn leven. Als 4-jarig meisje niette ik A4’tjes aan
elkaar en schreef ik over mijn leven, later tikte ik mijn verhalen in Word-documenten en sinds
kort werk ik als freelance tekstschrijfster. Het is dan ook niet zo gek dat ik de studie ‘online
content creator’ ben gaan volgen.
Ook al heb ik nog niet super veel gereisd, staat het zeker op mijn bucket list! Het lijkt me
geweldig om later in een busje van land naar land te reizen terwijl ik geld verdien met schrijven.

Het bericht Finland | Suomenlinna: wat te doen op Suomenlinna? verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Waarschijnlijk zou je daar helemaal ondersteboven van zijn. Ik was dat in ieder geval wel en ik wist toen nog niet eens wat voor eiland het was!

Hoe alles begon

Tijdens het vierde jaar van de havo deed ik – samen met een aantal andere klasgenoten – mee aan een project genaamd Leerling 2020. In mei 2015 kwamen alle leerlingen van alle scholen samen om hun bevindingen te delen en het project af te sluiten. Aan het einde van de dag kwam het onderwerp ‘Finland’ ter sprake en voor ik het wist werd mij een reis aangeboden naar Finland. Als 15-jarig meisje – die nog nooit had gevolgen – was dit onwerkelijk!

Een halfjaar later vloog ik – samen met twee goede vriendinnen en de organisatie ict-edu – naar Finland om daar onderzoek te doen naar het verschil in onderwijs tussen onze school en de school die we daar bezochten.

Niet alleen maar werken!

Natuurlijk was het onderzoek voor ons PWS het hoofddoel van onze trip, maar het bekijken van bezienswaardigheden stond ook op het programma. Als je samen reist met een groep van twintig leraren die een apart programma hebben en door heel Helsinki en omgeving reizen, dan moet je daar gebruik van maken!

En zodoende zaten wij op dag twee op een veerboot, die ons naar het eiland Suomenlinna bracht.

Het eiland

Suomenlinna – ook wel bekend als ‘Fins fort’ – is een vesting, die op zes eilanden voor de haven van Helsinki is gebouwd. De Zweed, Augustin Ehrensvärd, begon in 1748 met de bouw van de vesting toen Finland nog onderdeel was van het Zweedse Koninkrijk.

Op het Finse fort is veel te beleven. In totaal zijn er 6 musea waar je naartoe kunt. Er is een kerk die ze tevens als vuurtoren gebruiken en je kunt er uren wandelen.

TIP : neem wel je wandelschoenen mee!

Op het eiland wonen ongeveer 800 inwoners en gedetineerden. En ja, dat lees je goed

Het Finse strafbeleid

Toen ik dit hoorde schrok ik oprecht een beetje. Terwijl ik dus over het eiland aan het wandelen was, waren er ook gedetineerden aanwezig, die weet ik veel wat hadden gedaan waarvoor ze de gevangenis in moesten.

De gids daarentegen lachte om onze reactie. Hij legde ons uit dat Finland – vele jaren geleden – het hoogste aantal gedetineerden van Europa had. In de jaren zestig hebben ze onderzoek gedaan naar in hoeverre gevangenisstraf helpt tegen criminaliteit. Ze kwamen tot de conclusie dat een gevangenisstraf totaal niet hielp. Iets wat wel werkte, was het herintroduceren van het normale leven, zoals werd gedaan in open gevangenissen. Daarom hebben ze het strafbeleid stukje bij beetje aangepast.

De gevangenen die over het eiland lopen zijn in feite gekeurd. Ze zullen niemand pijn doen, beroven of lastig vallen. Ze zitten daar alleen om te herintroduceren en werk te verrichten op het eiland.

Dus als je naar Helsinki gaat en je hebt tijd over, dan raad ik je aan om ook eens naar Suomenlinna te gaan. Check ook mijn Instagrampagina!

Vind jij het ook fijn om te schrijven en heb jij ook bijzondere reisverhalen? Deel ze in een gastblog en laat onze travelliefhebbers meegenieten. Lees ook andere blogs over reizen door Europa.  

Mariska

Mijn naam is Mariska. Schrijven is mijn lust en mijn leven. Als 4-jarig meisje niette ik A4’tjes aan
elkaar en schreef ik over mijn leven, later tikte ik mijn verhalen in Word-documenten en sinds
kort werk ik als freelance tekstschrijfster. Het is dan ook niet zo gek dat ik de studie ‘online
content creator’ ben gaan volgen.
Ook al heb ik nog niet super veel gereisd, staat het zeker op mijn bucket list! Het lijkt me
geweldig om later in een busje van land naar land te reizen terwijl ik geld verdien met schrijven.

Het bericht Finland | Suomenlinna: een klein eiland met een indrukwekkend verhaal verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

IJsland: wachten op het Noorderlicht

© Sandra Konst – Rovaniemi

Met ongeveer 10 volle bussen vol toeristen, waaronder veel Engelsen, togen we achter elkaar richting Noorderlicht. De mensen in de bus waren vol verwachting. We hadden veel camera’s mee. We reden Reykjavik uit; het donker tegemoet. Na ongeveer een uur, het was rond middernacht, waren we op één of andere berg. We stapten uit, installeerden de camera’s en tuurden de donkere lucht in. De wind gierde om onze oren, regen kletterde neer, maar vol verwachting klopten onze harten. Laat het Noorderlicht maar komen!  

Om een lang verhaal kort te maken: na een uur kou en regen en een paar pogingen van de gids om ons er bij te houden (‘zie ik daar wat bewegen???’) was iedereen er op die berg er wel klaar mee. We reden weer terug naar Reykjavik, waar we de koffers konden ophalen en meteen op weg konden naar Amsterdam. Helaas. Ik heb wel wat geleerd: een massale excursie op een berg vol bussen is niet de meest fijne manier om het Noorderlicht te spotten.

Finland: dit keer wel geluk?!

Geen nood want een half jaar later waren we, eind augustus en met beter weer, in Fins Lapland aangekomen voor een paar dagen. Wellicht zou het Noorderlicht na de zomerstop één dezer dagen weer voor het eerst te zien zijn. We hielden de apps goed in de gaten. Het weer was prima; dus kom maar op! Vanaf ons terras hielden we het op de aankomstdag met wat wijn en nootjes voor de gezelligheid prima vol. De verwachting was goed. Er leek een gloed te zien. Onrustig liepen mijn vriend en ik steeds heen en weer, de apps in de gaten houdend. Er kwam maar niets. Om een uur of 1 waren we wel heel erg moe, ook van de reis. Wellicht zou het Noorderlicht weer niet te zien zijn, dit kon wel de hele nacht duren.

Uiteindelijk zijn we naar bed gegaan. En wat bleek de volgende ochtend? Het Noorderlicht was die nacht voor de eerst keer te zien geweest, 20 minuten nadat we gestopt waren met onze jacht. We baalden enorm. De dagen erna was er geen Noorderlicht meer te zien. Geen zonnewind, te veel bewolking. De onrust bleef in mijn lijf en ik kon niet goed slapen. Elke nacht checkte ik een paar keer de apps en de lucht. Maar helaas, ook tijdens deze reis geen Noorderlicht te zien in Finland. Althans niet toen wij nog op waren. Doodmoe keerde ik weer huiswaarts.

Terug voor een winterse week

Die winter ging ik met mijn hele gezin naar IJsland terug voor een winterse week in -25 graden. Dat was al een avontuur op zich! Ik heb met mezelf afgesproken dat ik me niet onrustig zou laten maken door het Noorderlicht. We zouden genieten van de sneeuw, de huskytocht, het langlaufen, de natuur en de rendieren in IJsland. Zou ik het zien, dan was dat mooi meegenomen, maar ik zou me niet meer gek laten maken. Want dat je veel geluk moet hebben bij het zien van Miss Aurora, dat was me inmiddels wel duidelijk. Het hotel waar we verbleven bleek een speciaal Noorderlicht alarm te hebben. Die gaat af zodra het Noorderlicht te zien is. Wauw! Dat geeft rust! Natuurlijk kocht ik deze. Het vergroot de kans om het te kunnen zien én ik heb mijn nachtrust terug! Mijn vriend was ook heel blij want op deze manier zouden de onrustige nachten voorbij zijn!

App om Noorderlicht te checken

Tien minuten nadat ik de app had geïnstalleerd, het was ongeveer 19 uur in de avond,  hoorden we opeens een raar geluid uit mijn telefoon komen. Het Noorderlicht! Snowboots aan, muts op, handschoenen zoeken, sjaal aan (bij – 25 graden stap je niet zomaar naar buiten!), totale paniek. Chaos. Bij mij althans. We renden naar buiten. En ja hoor! Daar was ze te zien. Groen, kronkelend, langzaam bewegend. Het was magisch! Die week hebben we haar drie keer mogen zien. Miss Aurora. De meest prachtige dame op aarde, maar ook de meest wispelturige. Ze laat zich niet zomaar vangen.

“Groen, kronkelend en langzaam bewegend. Het was magisch!”

Mijn tips? Ga iets leuks doen om het Noorderlicht te zien in Lapland, zoals een sledetocht, sneeuwscootertocht, een kampvuur….als je het Noorderlicht dan ziet is dat een fijne extra. Maak er geen hoofddoel van en  ga niet in de kou op een berg staan te wachten op het Noorderlicht. Laat je verwachtingen los. En ja, een Noorderlichtalarm is wel heel fijn voor je nachtrust….

Sandra Konst

Mijn naam is Sandra Konst en ik ben blogger voor Ik Wil Reizen. Ik ben yoga docent, kinderyoga docent, moeder van drie en auteur van kinderboeken. Mijn grote passies zijn yoga, reizen, schrijven en natuur. Tijdens mijn reizen bezoek ik graag de wonderen der natuur, zoals vulkanen, woestijnen, natuurfenomenen, het Noorderlicht. Ik laat graag anderen mee verwonderen en doe dit door middel van mijn boeken en verhalen.  In mijn blogs neem ik je graag mee!

Het bericht Lapland | Op zoek naar het Noorderlicht verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.