Dit kan je allemaal doen in de omgeving van Sofia:  

Vitosha

Wie ‘Sofia’ denkt en zegt, denkt en zegt bijna tegelijkertijd ‘Vitosha’. Stad en berg zijn dan ook onlosmakelijk met elkaar verbonden. Waar je ook loopt in Sofia, altijd is er wel een stuk van de Vitosha te zien, als een schilderij aan een verre muur. De berg is ook een ideale weerman. Dikke grijze wolken over de top en je krijgt regen. En nog voor er sneeuw valt in de straten van de stad, merk je de winter al aan de witte stippen op de toppen van de berg.

Weekend, een zonnige doordeweekse dag, vakantie, lente of zomer, altijd is er wel een reden om de Vitosha op te wandelen. Het oudste (sinds 1934) beschermde natuurpark van de Balkan in de achtertuin van Sofia is voor veel inwoners dan ook hét perfecte excuus om te ontsnappen aan de stad wanneer het daar te druk of te warm is. Schrik dus niet als je terechtkomt in een wandelfile op de berg op een zomerse zondag. Trouwens, in weinig Europese hoofdsteden heb je de kans om bijna met je neus op een gebergte te zitten waarvan de hoogste top 2.290 m is. Nog een reden om een wandeldag in te plannen tijdens je citytrip. Want daarvoor is de Vitosha ideaal, om wandeltochten te maken. Die kunnen gemakkelijk uitgebreid worden naar tochten van enkele dagen omdat er meer dan 20 berghutten zijn in het hele gebied.

Aleko berghut

Een aantal wandelroutes vertrekken vanaf de Aleko berghut op 1.816 m. Die berghut is eenvoudig te bereiken met het openbaar vervoer (bus 66 vanaf het Zoopark) of met de auto of de taxi. Op Dragalevtsi kan je ook een stoeltjeslift nemen naar Aleko. Leuker is het om de gondola of kabellift te nemen op Simeonovsko. Deze buitenwijk van Sofia ligt op zo’n 10 km van het centrum en is te bereiken met bus E123 vanaf Geo Milev busstation of met de taxi of de auto (ul. Okolovrasten pat richting Ikea en dan ul. 197-ma). De gondola doet er bijna een half uur over van Simeonovo naar de Aleko hut met 2 stops onderweg. De afstand die overbrugd wordt is 6.270 m. Een heel eind naar omhoog maar in ruil krijg je wel spectaculaire uitzichten over de stad!

Aan de Aleko hut is er een bron waar je je drinkfles kan vullen. Je kan er overnachten. Er is een café, een restaurant en kraampjes met warme maïskolven. Goed voor wat extra energie voor de tocht naar de Cherni Vrah, de top van de Vitosha op 2.290 m. Kies je het wandelpad dat links van de berghut vertrekt, dan ga je bijna meteen vrij steil omhoog. Aan de rechterkant kan je een makkelijker kiezelpad volgen maar na 1,5 km komen links en rechts samen om één pad te vormen naar boven.

Stenenrivier

Verwacht je aan een gevarieerde wandeling van ongeveer 5,5 km die je langs berkenbossen, sparrenbomen en de Stenenrivier brengt. Die rivier is geen ‘water’-rivier maar bestaat uit grote keien, afkomstig van een gletsjer uit de ijstijd. Onvoorstelbaar wat de natuur laat zien! Een hele klim om erover te geraken maar heerlijk om van rotsblok naar rotsblok te springen, te kruipen of te stappen! Hogerop wordt het terrein vlakker, de bomen maken plaats voor kleine struiken, gras en ruige alpenbegroeiing om uiteindelijk op de top te eindigen.

Het weerstation op het vlakke plateau dateert al van 1935 en is ook de thuisbasis van het reddingsteam van de Vitosha. Wat je ziet op dit hoogste punt van de Vitosha is behoorlijk oud – gelukkig zijn de roestige resten van een stoeltjeslift niet meer in gebruik. Bij het kleine cafeetje kan je een kom kippensoep (de echte, de Bulgaarse!) of een beker warme chocomelk kopen. Er staan ook een paar picknicktafels en bankjes om even uit te rusten want je moet natuurlijk ook weer terug! Dat kan langs dezelfde weg maar het is prettig om langs een andere route naar beneden te gaan – alleen is de routemarkering niet overal even duidelijk en ja, wij liepen verkeerd en ja, wij haalden net de laatste lift terug.

Ben je in Sofia, zet dan zeker deze geweldige hike op je lijstje! Geen echte wandelaar? Ook mountainbikers vinden op de Vitosha heel wat uitgestippelde routes!

TIP  

Hou er rekening mee dat het op de top een stuk kouder is dan beneden, dat het er meestal flink waait en dat de Vitosha een mistige berg is. Mist komt vaak en heel onverwacht opzetten rond de top!

TIP  

Neem dus een warme trui of jasje mee. Doe goede wandelschoenen aan. Check de openingstijden van de kabellift want die werkt soms enkel in het weekend en check ook wanneer de laatste lift terug naar beneden, naar Simeonovo gaat. 

Boyanakerk

Weggestopt in het groen onderaan de Vitosha in de buitenwijk Boyana, staat de kleine maar oh zo wondermooie kerk van de HH. Nicholas en Panteleimon, een middeleeuwse Bulgaars-orthodoxe kerk, algemeen gekend als de Boyanakerk. Het oorspronkelijke gebouwtje dateert van de 10e en 11e eeuw, werd gerenoveerd en uitgebreid in de 13e eeuw en het meest recente stuk werd in de 19e eeuw toegevoegd. Tot 1954 waren er ook effectief kerkdiensten in de Boyanakerk.

De prachtige fresco’s uit de 13e eeuw hebben het kerkje op de UNESCO Werelderfgoedlijst gezet. Aangebracht over afbeeldingen uit vroegere eeuwen, vormen de 90 muurschilderingen één van de meest volledige en goed bewaarde middeleeuwse kunstmonumenten in Oost-Europa. Je kan alleen maar diepe bewondering hebben voor de kunstenaars die, in een ver verleden, deze meesterwerken hebben gemaakt waar we nu, honderden jaren later, nog steeds van kunnen genieten.

Binnen in de Boyanakerk mag je geen foto’s nemen. Je moet er dus zelf naartoe als je de schitterende fresco’s wil zien. De foto onder komt van de site van Unesco, om je al een idee te geven.

Adres: 1-3, ul. Boyansko ezero

Dragalevtsiklooster

Van de kerk van Boyana is het maar een paar km naar de wijk Dragalevtsi. De bossen aan het begin van het Vitosha natuurpark verbergen het klooster met de lange naam Dragalevski manastir „Sveta Bogoroditsa Vitoshka”. Niet simpel te vinden en de weg vragen aan een local was ook geen goed idee. Mijn uitspraak van Bulgaarse woorden is voor veel verbetering vatbaar. Eens gevonden is het wel duidelijk waarom dit klooster zo populair is bij de inwoners van Sofia.

De vredige ligging tussen de bomen, de setting van de gebouwen rond de tuin en zeker ook de geschiedenis van dit klooster zorgen ervoor dat het hier, vooral in het weekend, erg druk is.

Van de oorspronkelijke gebouwen uit de 14e eeuw rest enkel nog de kerk. De andere gebouwen, het klooster en de boerderij, zijn later heropgebouwd. Heel merkwaardig is ook dat de Turkse bezetter het klooster niet verwoest heeft zoals met veel Bulgaarse kloosters in die tijd wel gebeurde. Nochtans speelde het Dragalevtsiklooster een actieve rol in de Bulgaarse onafhankelijkheidsstrijd. Vandaag wordt het klooster nog steeds gebruikt o.a. als zomerverblijf voor orthodoxe monniken.

Nood aan een rustige middag? Dan is de kloostertuin een ideale plek. Ga gewoon op een bankje zitten en geniet van de uitzichten! 

Praveshkiklooster

Verder weg van Sofia (op 65 km) maar toch wil ik dit vrijwel onbekende klooster toevoegen aan mijn lijstje. Puur per toeval ontdekt (staat in geen enkele van mijn Bulgarije-reisgidsen) tijdens een verblijf in het RIU Pravets Resort voor het MozArt Festival. Ik kende Pravets enkel van het golfresort en als de geboortestad van de communistische leider Todor Zjivkov. Maar bij een tochtje in de omgeving was het kleine bordje ‘манастир’ (manastir of klooster) aan het begin van een weggetje tussen de velden wel heel intrigerend.

Een lange muur, een poort, een deur, een kerk, een huisje en een klein gebouw dat blijkbaar het klooster was. En 1 monnik – één maar – die daar alleen leefde met een oud vrouwtje die kookte en de was deed. Een rondleiding liet een Bulgaars-orthodox kerkje zien met knap gerestaureerde fresco’s en een schat aan heel oude iconen. In een gebrekkig Engels-Bulgaars vertelde de monnik de geschiedenis van het klooster maar sprak hij ook heel open over zijn leven alleen en de dagelijkse struggle met het geloof.

Heel bijzonder en ik ben die ontmoeting met die eenzame monnik nooit vergeten.

Koprivshtitsa 

Ook niet in de onmiddellijke omgeving van Sofia maar dit pareltje is de rit van 110 km echt wel waard. Die rit brengt je trouwens langs een magnifieke beboste streek. Koprivshtitsa ligt immers verstopt in een vallei aan de oevers van de Topolnitsa, omringd door de plooien van de Sredna Gora bergketen. Dit is met stip het mooiste stadje van Bulgarije! De houten huizen, in een authentieke Bulgaarse stijl, geschilderd in alle kleuren van de regenboog, de bruggetjes over de rivier, de kasseistraatjes, de inwoners nog vaak met paard en kar op weg en de oeroude degelijke vrachtwagen, dit is wat men ‘schilderachtig’ noemt.

Geen wonder dat het volledige bergstadje uitgeroepen werd tot stadsmuseum en historisch monument. Bijna elk huis (of toch 383 in totaal) is gebouwd en ingericht in de stijl van de Bulgaarse Nationale Wedergeboorte met vooral ook aandacht voor de geschiedenis van de Aprilopstand in de 19e eeuw die hier begon (opstand tegen de Turkse overheerser wat uiteindelijk leidde tot de onafhankelijk van Bulgarije). En dit zou Oost-Europa niet zijn als er niet ook nog een massief monument op een heuvel staat om deze opstand te gedenken.

Vergeet dit pittoreske museumstadje niet op je lijstje te zetten als je een bezoek aan Sofia brengt. Makkelijk te bereiken met de trein en een busje brengt de toeristen van het station naar het centrum van de stad.

Bulgaarse gebruiken

Die mogen niet ontbreken want een paar van de gebruiken in Bulgarije zijn mij altijd bijgebleven en horen nu ook tot mijn jaarlijkse gewoontes.

**De lente vieren 

Elk jaar op 1 maart wordt ‘Baba Marta’ (vertaald ‘Grootmoeder Maart’) gevierd, het einde van de winter en het begin van de lente. Dan geef je en krijg je een ‘Martenitsa’ – poppetjes of armbandjes van witte en rode wollen draadjes. Die ‘Martenitsa’ staan symbool voor een nieuw begin maar ook voor geluk en gezondheid en liefde en vrede. Je hangt de poppetjes aan een boom of struik tot die bloesems krijgt. Ik heb er gelukkig nog eentje – dus de lente van 2022 komt helemaal goed!

**Orthodox Pasen vieren

Dat moet je ooit een keer in je leven meemaken. Het paasfeest van de Bulgaars-Orthodoxe Kerk verschilt namelijk erg van dat van de Katholieke Kerk. Ik herinner mij nog levendig de sfeervolle kaarsenprocessie ’s avonds laat rond de kathedraal in Varna op paaszaterdag. Maar het leukste waren toch de beschilderde eieren, die meegedragen werden. Die worden na de kerkdienst tegen elkaar geklopt om elkaar een goed leven te wensen. Heel speciaal!

Dat speciaal geldt ook voor de rest van Bulgarije. Het land weet telkens opnieuw te fascineren met spectaculaire landschappen, historische steden, slapende bergdorpen en populaire zandstranden. Redenen genoeg om je volgende zomervakantie eens in Bulgarije door te brengen! Daar krijg je geen spijt van! Ik kan het weten, ik heb het land doorkruist van oost naar west en van noord naar zuid. Met andere woorden, ik ben zowat overal geweest!

Heb jij ook zo’n nummer 1 reisbestemming, zo’n land dat je hart heeft veroverd en waar je heel veel over wilt vertellen? Schrijf er een gastblog over en misschien staat jouw verhaal binnenkort ook op Ik Wil Reizen!

Bernadette

Hoi lieve mensen,

Ik ben Bernadette. Fulltime met vakantie, synoniem voor “op pensioen”. Dat ben ik dus, sinds 1 augustus 2019. 

Na een behoorlijk drukke familie- en werkloopbaan, is het nu tijd voor nieuwe ontdekkingen, leuke bezigheden en vooral veel reizen met als belangrijke regel: “alles mag, niets moet”. Die instelling heeft sindsdien gezorgd voor een diep gevoel van ontspannen en beleven. 

Wat vorig jaar niets meer was dan een rap gezegd zinnetje tegen de (nu ex-) collega’s – ik schrijf wel een blog over mijn reizen – is sindsdien werkelijkheid geworden. 

Op die manier combineer ik meteen 2 van mijn grote hobby’s: schrijven en reizen. Wat begon met boekbesprekingen en spreekbeurten voor de vriendinnetjes vroeger tot kinderverhalen voor de kleinkinderen, is nu dus aangevuld met reisverhalen van landen en steden en onbekende plekjes. Zo kan iedereen meegenieten van al wat dichtbij of veraf aan moois te zien is!

Het bericht Sofia | Een mix van natuur en cultuur verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Bijzondere monumenten zien in Sofia

*Archeologische Site Serdika

Bijna het eerste wat je ziet als je het centrum van Sofia binnenrijdt, zijn de glazen koepels die een deel van de oude Romeinse stad Serdika beschermen. Deze eeuwenoude stad werd toevallig ontdekt bij de aanleg van de metrolijn. Het antieke Sofia – onder het moderne Sofia – werd gerestaureerd, met de nodige kritiek op de reconstructie naar goede Bulgaarse gewoonte. De archeologische site is heel groot en strekt zich uit over zo’n 9.000 m² tussen het Sveta Petka kerkje aan de ene kant en de Banya Bashi moskee aan de andere kant. Een deel van het oude Serdika loopt onder de ploshtad Nezavisimost door (waar het Largo zich bevindt). Een ander deel van de ruïnes zit onder de bulevard Maria Luiza. En aan de kant van TZUM (Tsentralen Universalen Magazin) bevindt zich het open gedeelte van het complex.

Ooit waren er Romeinse straten, een vroegchristelijke basiliek en een water- en rioleringssysteem. Er werden versierde tegelvloeren gevonden en één van de grootste amfitheaters uit het Romeinse tijdperk. Maar het belangrijkste is toch wel de goed bewaard gebleven oude hoofdweg van Serdika, de Decumanus Maximus. In het Sofia van de 21e eeuw kan je gewoon over een authentieke Romeinse straat lopen.

Wat dit alles zo uniek maakt, is het geheel van antieke restanten die bovengronds omringd zijn door middeleeuwse kerken, 19e-eeuwse monumenten, regeringsgebouwen uit het socialistische tijdperk en de architectuur van moderne hotels. Een fascinerende mix, zeker als je daar nog bij optelt dat de ingang van de metro en een aantal souvenirwinkeltjes naast de toegang tot het antieke Serdika liggen.

*Nationaal Theater Ivan Vazov

Het oudste, het grootste en het mooiste theater van Bulgarije staat in Sofia en dat is het Nationaal Theater Ivan Vazov aan de ul. Dyakon Ignatiy. Het dateert uit begin 1900 en is behoorlijk indrukwekkend in rood en wit, met neoklassieke zuilen, gouden versieringen, Apollo en zijn muzen op de voorgevel en strijdwagens op de torens. Zo vaak gezien en toch elke keer een wauw gevoel! Wat het theater trouwens extra speciaal maakt, is de ligging. Mijn nummer 1 lievelingsgebouw ligt aan mijn absolute nummer 1 lievelingsparkje, de Gradska Gradina (City Garden), dat trouwens het oudste park van Sofia is.

Het is altijd genieten van de waterpartij met fonteinen, de bomen, de struiken en bloemenperkjes, de schakende oude Bulgaarse meneertjes, de drukke koffiebar, het ijsjeskraam, de vrolijkheid op het kinderspeelpleintje en altijd hoor je wel ergens een straatmuzikant of een groepje dat live muziek brengt. Niet echt groot maar dit parkje in het verlengde van dat prachtige theater is genieten op topniveau.

Vanop het terras van het Grand Hotel Sofia, met een zalige cappuccino en een verrukkelijke punt cheesecake, zag ik het heel vaak lente, zomer, herfst en winter worden in dit stukje Sofia dat mijn hart heeft gestolen. Nog steeds!  

*NDK

Dat is de Bulgaarse afkorting voor het Natsionalen Dvorets na Kulturata of het Nationaal Cultuurpaleis. Dit immense gebouw werd in 3 jaar tijd uit de grond gestampt om, in 1981 bij de opening, het 1.300-jarige bestaan van Bulgarije te vieren. Het is één van de grootste congrescentra van Oost-Europa en bevat meer staal dan de Eiffeltoren. Ook de binneninrichting is monumentaal met gigantische lusters en grote kunstwerken in de inkom, de gangen en de zalen. Terrassen op het dak, 8 verdiepingen hoog, 3 niveaus onder de grond, een enorme bronzen zon aan de voorgevel, het NDK is een perfect voorbeeld van de socialistische bombastische architectuur. Het laat je in ieder geval niet onberoerd en je houdt ervan of je verafschuwt het. Zet mij maar bij team “houden van”. Dat overweldigende, krachtige monument aan de bul. Bulgaria, het heeft iets!

Bijna elke dag valt hier wel wat te beleven, van ballet tot popconcerten, van kunsttentoonstellingen tot modeshows. Het NDK is het culturele middelpunt van Sofia. Ik was er jaren geleden voor een internationale beurs en toen stond het (afschuwelijke – sorry mensen maar dat is/was echt een lelijk ding) monument voor het 1.300-jarige bestaan van Bulgarije nog op het immense plein voor het NDK. Roestig ijzer, loshangende granieten platen, beton, graffiti en afval, dat was het droeve lot van dit ‘kunstwerk’. Het werd uiteindelijk gedemonteerd en weggehaald. Het plein en het park zijn intussen heringericht en schitteren met fonteinen en bloemperken. Je vindt er restaurantjes, fastfood, winkeltjes en de Lovers Bridge (met openluchttentoonstellingen). Die verbindt het NDK complex met het Yuzhen Park en garandeert een fantastisch zicht op de overal aanwezige Vitosha.

*Centrale Mineraalbaden

Deze moet je zeker bezoeken! Steek aan TZUM de ul. Triaditska over en je loopt zo de tuinen van de Tsentralna Mineralna Banya in. Het gebouw, met de opvallende mozaïeken in majolica-aardewerk op de gevel, is een geslaagd staaltje van mix architectuur met Bulgaarse, Byzantijnse en oosters-orthodoxe versieringen. De Centrale Baden zoals je ze nu ziet, zijn het resultaat van de restauratie van de minerale baden die er waren in de 16e eeuw. Maar ook in de tijd van de Romeinen waren er op deze plaats al een badhuis en thermale baden. Want voor wie het niet weet: de minerale waterbronnen zijn dé reden dat Sofia gesticht werd op de plaats waar de stad nog steeds gelegen is nl. boven de natuurlijke waterbronnen. Er zijn ongeveer 40 van deze bronnen met 8 verschillende thermale zones met een temperatuur die varieert van 30 tot 90 °C.

De Mineralna Banya van Sofia werden tot 1986 als openbaar badhuis gebruikt, met één groot mineraalbad en een afzonderlijke vleugel voor de vrouwen en voor de mannen met kleinere mineraalbaden. Nadien is het gebouw lang gesloten gebleven wegens de slechte staat van het dak en de verouderde infrastructuur. Nu is dit het Sofia City Museum maar een deel van het gebouw wordt nog steeds gebruikt voor hydrotherapie.

De tuinen en de centrale fontein, die water krijgt van de natuurlijke mineraalbron, zijn een ideale plek om de locals te zien aanschuiven aan de openbare waterkranen op het plein waar dag en nacht het warme bronwater uitstroomt. Beter dan het gewone leidingwater in Sofia en gratis, je zou voor minder je koffer vullen met grote flessen water!

Nog een stukje echt en oprecht Sofia: heel levendig en iedereen kent iedereen want Sofia, dat is eigenlijk één groot dorp!

Nog meer monumenten om te bewonderen:

-het standbeeld van Sveta Sofiya aan de ploshtad Nezavisimost.

-het monument voor het Sovjetleger aan de Orlov Most of Adelaarsbrug.

-het Largo, een gebouwencomplex aan de bul. Kniaz Aleksandar Dondukov, dat bestaat uit het partijhuis, het regeringsgebouw en het presidentsvo of het kantoor van de president waar je elk uur aan de ingang de wisseling van de wacht kan zien.

–TZUM warenhuis (dat soms ook tot het Largo wordt gerekend) of de pracht en praal uit het communistische tijdperk want in 1957 was dit de eerste echte shopping mall in het land waar de Bulgaren ongelooflijk trots op waren. TZUM is nog steeds een shopping mall voor high end en luxe artikelen en niet meer, zoals vroeger, voor iedereen.

Er zijn nog tientallen andere monumenten, verspreid over het centrum en de rand van Sofia, maar die mag je zelf ontdekken.

Een zondagmiddag in het park

Sofia is een groene stad met heel veel grote en kleine parken en parkjes. Want dat doen ze in Sofia op een zonnige zondagmiddag, met de ganse familie naar het park, picknick mee, voetbal mee, spelletjes mee, accordeon mee en babbelen (daar zijn ze allemaal supergoed in!).

*Borisova Gradina

Pal in het centrum van Sofia aan Tsarigradsko shose, is dit het grootste en oudste park. Verwacht geen keurig aangelegd landschapspark want dat is het niet. Achteraan het park is zelfs een heus eikenbos! Op een warme zomerdag (en het kan in de zomer echt heet zijn in Sofia) is het prettig wandelen in de bomenschaduw. De lange brede lanen met lindebomen en kastanjes lopen recht naar de Bratska Mogila, de broederschapsheuvel, met het gedenkteken voor de gesneuvelden voor het communisme (hoe kan het anders in een voormalig Sovjetland). Uiteraard is dit een groots en imponerend monument met een 42 m hoge obelisk en meer dan levensgrote bronzen beelden. Overal in het park staan trouwens nog meer beelden van bekende en beroemde Bulgaren. Wel een woordenboekje meenemen anders weet je niet waar of naar wie je kijkt – bordjes zijn enkel in het Bulgaars.

Als je het ganse park wil zien, ben je wel even onderweg. Er is het Arianameer met roeibootjes en watertrappers (waar vooral de kleinkinderen dol op waren), er is een zomerzwembad, er zijn tennisvelden en fietspaden, speelpleintjes en een bomenparcours maar ook een rozentuin en een lelievijver en genoeg rustige plekjes en bankjes om even te ontsnappen aan de drukte van het centrum. In de zomermaanden kan je zelfs genieten van live concerten aan de muziekkiosk. De rand van het park is erg gezellig met koffiebars en eethuisjes en kraampjes die ijsjes verkopen in de zomer en nootjes en warme, zoete maïskolven in de winter. Voor de voetbalfans: ook de stadions van CSKA Sofia en het Vasil Levski stadion (van het nationale elftal) liggen in het park.

Zeker een middag reserveren voor deze heerlijke plek als je in Sofia bent!

*Yuzhen Park

Of South Park. Een uitgestrekt, mooi aangelegd en populair park. Ook omwille van de ligging – aan de hoofdingang begint (of eindigt) de bekende bul. Vitosha. Het wisselende zicht op de berg is dan ook één van de troeven van het park. Er zijn wandelwegen, fietspaden, vijvers en fonteinen en veel ruimte om te sporten. Het strakke parkontwerp laat ook plaats voor delen waar de natuur zijn gang mag gaan. Je kan er fietsen en gocarts huren en er rijdt een treintje door het park. In de buurt zijn heel wat eethuisjes en restaurants.

Nog meer parken om van te genieten:

-Doctor’s Garden (ul. Shipka), een groen parkje in de buurt van de universiteit, waar vooral locals komen chillen met meegebrachte drankjes en picknicks. Veel bankjes, veel groen en veel ruimte voor de kids.

-Zapaden Park (bul. Doctor Peter Dertiliev), een klein bosachtig park, buiten het centrum, in de buurt van de Mega Mall Sofia.

-Royal garden (ul Moskovska), aan het Ethnografisch museum met het Trabant monument.

-Loven Park in het verlengde van Borisova Gradina met de Sofia Zoo en een vestiging van restaurantketen Villa Victoria, in een historisch gebouw uit 1905. Luxe in een schaduwrijk parkje!

Shoppingparadijs Sofia

De uitspraak ‘Shop Till You Drop’ is volgens mij uitgevonden in Sofia. Je hebt er nu eens letterlijk alles, van het kleinste miniwinkeltje of ‘kleck shop’ (op voetpadniveau) dat vooral sigaretten en bier verkoopt tot giga shopping malls met een heus pretpark op het dak, van chique winkelstraten tot ouderwetse marktjes.

Shopping Malls

Behalve TZUM, dat uit de periode van de Volksrepubliek stamt, had Bulgarije tot 2006 geen echt shopping center. Daar kwam verandering in met de bouw van ‘Park Center Sofia’ (oude naam: City Center Sofia), het eerste maar nu één van de kleinste. Vanaf dat moment was er geen houden meer aan. In een periode van 8 jaar werden er maar liefst 9 shopping malls gebouwd, de ene al groter en imposanter dan de andere met top of the bill, Paradise Center. 2 watervallen, een meertje, een heus pretpark op het dak, 14 cinemazalen, een sportcenter met zwembad, spa, tennis en squash en een concertzaal, om maar een deeltje op te noemen en het belangrijkste, meer dan 330 winkels, dit gaat je verbeelding te boven!

Maar ondanks dit luxe project met een adembenemend zicht op de Vitosha, blijft mijn favoriete mall toch wel de kleine en meer gewone Mall of Sofia op bul. A. Stamboliyski.

Stadsmarkten

Geen betere manier om een stad en zijn inwoners te leren kennen dan rondslenteren op de markt! En er zijn heel wat markten en marktjes te vinden in Sofia, met elk hun eigen Oost-Europese sfeer, tijdloos en in trek bij zowel de locals als de expats en de toeristen. Zeker een paar op je lijstje zetten als je door de stad wandelt.

*Zhenski Pazar

De ‘vrouwenmarkt’ is Sofia’s grootste en oudste markt, daterend van eind de jaren 1800. Na alle musea en kerken en monumenten is dit toch wel één van dé toeristische toppers in de stad. Je vindt op deze markt bijna alles wat je in het dagdagelijkse leven nodig hebt en aan prijzen die een stuk lager liggen dan in de supermarkten. Denk aan groenten en fruit, vlees- en zuivelproducten, kleding en kleurrijk Bulgaars aardewerk, potten en pannen en gereedschap en souvenirs, kruiden, thee, honing, bloemen en planten … en dat alles vermengd met luid Bulgaars gebabbel en de intense geuren van de foodstalletjes. Een belevenis!

Vergeet tussen alle kraampjes door de omgeving niet te bekijken. De markt ligt in de schaduw van de groene torentjes van de Sv. Sv. Cyrillus & Methodius kerk en links en rechts is het een opeenvolging van 19e-eeuwse vervallen herenhuizen, grauwe blokken uit het grijze verleden en gevels in felle kleuren.

Je vindt de markt elke dag langs bul. Stefan Stambolov, het stuk tussen ul. Ekzarh Yosif en bul. Slivnitsa.

*Tsentralni Hali

De overdekte markthallen, door de locals simpelweg Halite genoemd, midden in het centrum van Sofia, staan er ook al sinds 1911. Vandaag is het schitterende gebouw aan de bul. Maria Luiza in art-nouveaustijl met het karakteristieke kloktorentje vooral een plek om even halt te houden voor een tasje bilkov chaĭ en een typische Bulgaarse shopska salade. De binnenkant is net te modern voor de stijlvolle buitenkant. Vaak zijn er kraampjes gesloten en de hoge kwaliteitsproducten die er vroeger verkocht werden, hebben plaats gemaakt voor souvenirs en juwelen en kleding en een supermarkt. Wel interessant is de kelderverdieping. Daar zijn nog resten te zien van de stadsmuren en de publieke baden van de oude Romeinse stad Serdika.

*Antiekmarkt Alexander Nevski Kathedraal

Als je op zoek bent naar anders dan andere souvenirs, oude juwelen, munten, schilderijtjes, handwerk … moet je eens gaan rondneuzen bij de kraampjes rond de Alexander Nevski Kathedraal. Een niet te missen plek, al wordt er evenveel nep verkocht als echte antieke spullen. Met een paar Bulgaarse woorden maak je zo een praatje met de verkopers! Goeie herinneringen! Ze proberen je altijd wel iets aan te smeren dat je echt niet nodig hebt of niet eens wil. Zoals een echt vossenbontje in hartje zomer!

*Bitaka

De enige, echte ‘vlooienmarkt’ waar je de raarste dingen vindt. Oude cd’s, kapot speelgoed, plastic bestek, foto’s, reclamefolders … uitgestald op een deken of in oude koffers, bedenk het en je ziet het wel ergens te koop liggen. Enkel in het weekend. Gelegen buiten het centrum in de buurt van de wijk Malashevtsi. Slenter langs verwaarloosde straatjes en over open stukken land. Stap tussen de plassen als het geregend heeft en de scheuren in het beton … hallucinant! Als je echt iets leuks wil vinden, kom dan zéér vroeg!

Nog eentje die niet mag ontbreken: de dagelijkse boekenmarkt op ploshtad Slaveykov, het plein met het bronzen beeld van 2 meneertjes op een bankje. Het overgrote deel van wat er verkocht wordt zijn natuurlijk Bulgaarse boeken. Maar je vindt er ook Engelse en Franse en vrolijke prentenboekjes zonder taal!

Winkelstraten

Het eens zo grijze en kleurloze Sofia heeft zijn achterstand mooi weggewerkt en heeft nu een schat aan trendy winkels en westerse modeketens verzameld. De bekendste is natuurlijk de autovrije bul. Vitosha. Alles wat naam en bekendheid heeft in de modewereld is er vertegenwoordigd. Chique boutiques, grote winkelketens, talrijke restaurants en terrasjes die vechten om een plekje op deze beroemde boulevard, je bent hier zo een namiddagje zoet.

Wil je niet wat je overal tegenkomt, dan is ul. Tsar Ivan Shishman een goed idee. Minder druk dan Vitosha maar wel met originele lokale winkels, kunstgalerietjes en trendy koffiebars met superlekkere taarten. Loop ook de zijstraat ul. Graf Ignatiev in, gekend voor de tearooms met het beste ijs en voor de beste bakkerijtjes van de stad en vooral de straat met veel schoenwinkels! Dit is Sofia zoals het was en is met een tram die nog door de smalle straat rijdt.

Een van de eerste plekken waar ik ging winkelen was ul. Pirotska, de eerste, echte autovrije winkelstraat in de hoofdstad. Een beetje verouderd, Bulgaars slordig maar dat heeft ook zijn charme. Je vindt er alleen maar Bulgaarse merken en mode maar van een onverslijtbare kwaliteit. Getuigen mijn winterlaarzen, gemaakt voor de eeuwigheid!

Al is Sofia geen Londen of Parijs, de stad heeft in de loop der jaren zijn eigen unieke karakter weten te bewaren en biedt de toeristen een mix van cultuur en traditie, die fascineert en verrast. Met andere woorden: deze stad moet dringend op je bucketlist!

TIP  Een ongewone citymap is die van Zona Urbana:

TIP  Actuele info over concerten, tentoonstellingen, stadsrondleidingen enz. vind je hier:

https://programata.bg/

https://www.getyourguide.com/sofia

https://www.spottedbylocals.com/sofia/

http://www.freesofiatour.com/

In de derde en laatste Sofiablog neem ik jullie mee buiten de stad naar de Vitoshaberg, de Boyana kerk, het Dragalevsi klooster en de historische museumstad Koprivshtitsa.

Wil je zelf ook je favoriete stad met zijn boeiende plekken en interessante adresjes delen met onze lezers? Verzamel je tips en je verhalen in een gastblog en stuur die naar Ik Wil Reizen of neem contact op! 

Bernadette

Hoi lieve mensen,

Ik ben Bernadette. Fulltime met vakantie, synoniem voor “op pensioen”. Dat ben ik dus, sinds 1 augustus 2019. 

Na een behoorlijk drukke familie- en werkloopbaan, is het nu tijd voor nieuwe ontdekkingen, leuke bezigheden en vooral veel reizen met als belangrijke regel: “alles mag, niets moet”. Die instelling heeft sindsdien gezorgd voor een diep gevoel van ontspannen en beleven. 

Wat vorig jaar niets meer was dan een rap gezegd zinnetje tegen de (nu ex-) collega’s – ik schrijf wel een blog over mijn reizen – is sindsdien werkelijkheid geworden. 

Op die manier combineer ik meteen 2 van mijn grote hobby’s: schrijven en reizen. Wat begon met boekbesprekingen en spreekbeurten voor de vriendinnetjes vroeger tot kinderverhalen voor de kleinkinderen, is nu dus aangevuld met reisverhalen van landen en steden en onbekende plekjes. Zo kan iedereen meegenieten van al wat dichtbij of veraf aan moois te zien is!

Het bericht Sofia | Langs parken en monumenten, een verrassend perfecte stad verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Soms weet je het meteen: dit is mijn stad!

En ik wist het meteen toen ik jaren geleden, in de winter en de sneeuw, landde op terminal 2 van Sofia Airport. Die eerste keer werd een aantal keren (als in 30? 32? keer) en elk bezoek werd fijner dan het vorige. De stad voelde na een tijdje als een tweede thuis, een echt ‘home from home’. Nochtans was mijn eerste indruk van de buitenrand van de stad niet bijster positief. Straten in slechte staat met scheuren en gaten en rioolputten zonder putdeksels, waar de taxichauffeur handig langsreed. Een oude man met paard en kar op weg naar ergens. Verwilderde lapjes grasland met onder de stakerige boompjes, een onderkomen, gemaakt van grote stukken karton, houten planken en golfplaten. Tsigani, mompelde de taxichauffeur.

Grijze, verwaarloosde en vervallen gebouwen met zijgevels vol graffiti … een behoorlijke schok en de tegenstelling met het centrum van de stad kon niet groter. In de loop der jaren zijn de meeste straten, in het centrum en de buitenwijken, heraangelegd, het paard en de kar zijn verdwenen en veel woonblokken, daterend van de communistische tijd, worden of zijn hersteld en opnieuw geschilderd of voorzien van nieuwe gevels en ramen. Dat is natuurlijk ook Sofia, een stad met een Oostblokverleden dat nog steeds zichtbaar is en overduidelijk deel uitmaakt van haar geschiedenis.

Ulpia Serdika

Die geschiedenis begon trouwens zo’n 7000 jaar geleden, wat Sofia één van de oudste steden van Europa maakt. Dat zie je, aan de vele Romeinse en Byzantijnse vondsten in de musea. Dat merk je, in het centrum waar de ruïnes van de oude gerestaureerde Romeinse stad Ulpia Serdika één groot (ondergronds) openluchtmuseum vormen. Die opgravingen en het 24 m hoge standbeeld van Sveta Sofiya waren mijn eerste kennismaking met de cultuur van deze stad. Die 2 hotspots werden, bij elk volgend bezoek, uitgebreid met andere interessante monumenten, straten, pleintjes en parken.

En hier zit het probleem: waar begin je als je zoveel weet over een stad, als je bijna blindelings de weg weet omdat het stadsplan in je hoofd zit? Worden het de ‘lekkere’ herinneringen waar ik, zelfs jaren later, nog steeds van geniet. Als ik terugdenk aan Sofia, denk ik in de eerste plaats aan de vele terrasjes en het heerlijke eten. Of worden het de culturele herinneringen of de leuke? Toch maar de lekkere! De carrot cake die ik deze week at, heeft beslist. Dat was zo’n ‘terug in de tijd’ moment, want nergens at ik zo’n perfecte als in de Bodega in Sofia! Ik proef die nog! 

Mehana, pizzeria of hippe eettent

Voor Bulgaren, dus ook voor die van Sofia, is eten belangrijk en ze nodigen je graag uit want eten, dat doe je samen. Elke gelegenheid is goed voor een lunch, een koffie met taart of iets zoets – want zoet moet erbij – of een diner. Dat uit eten gaan is best even wennen, zeker als je uitgenodigd wordt door een local. De menukaart wordt eindeloos en tot in de kleinste details besproken maar ook de maaltijd zelf duurt eindeloos. Bulgaren eten graag maar praten nog liever. Eten is voor hen een erg sociale bezigheid dus tussen 2 happen door wordt er gewoon verder gebabbeld. Dat en minstens een paar tv’s met volumeknop op zeer luid, maakt een Bulgaars etentje een echte belevenis.

Oh ja, nog dit: gerechten worden opgediend als ze klaar zijn – maak dus wel duidelijk wat je eerst wil of het dessert komt samen met de soep! Geen grap, echt meegemaakt!

Die typische Bulgaarse keuken van shopska salata (1) bestrooid met sirene, een frisse tarator (2) in de zomer, een zoete banitsa (3) met een zoutig glas ayran (4) erbij of een klassiek stoofpotje in de winter, dat is echt helemaal mijn ding! En natuurlijk de kippensoep niet vergeten! De Bulgaarse kippensoep, daar wordt een mens lyrisch van. De beste eet je in de wijk Dragalevtsi.

Of je nu kiest voor een traditionele mehana (Bulgaarse taverne), een simpele pizzeria of een hippe eettent, voor vegetariërs is er goed nieuws: je vindt heel wat groenten- en rijstgerechten zonder vlees op bijna alle menukaarten.

(1)Shopska salata = tomaten, komkommer, paprika, lente-uitjes of gewone ajuin, olijven en veel  zachte Bulgaarse sirene (witte kaas – genre feta)

(2)Tarator = koude komkommersoep met yoghurt, knoflook, olie, walnoten, dille en water

(3)Banitsa = zoet of hartig gebak, gemaakt van filodeeg

(4)Ayran = drankje van yoghurt, water en zout

Mijn favoriete eetadresjes

(Dit zijn er maar enkele want alle plekjes vermelden waar ik ooit ben gaan eten of op het terras zat, zou lijken op een culinaire Sofiagids.)

Traditioneel eten, vaak met life folklore muziek:

**Authentiek Bulgaars: Izbata Tavern – 18 ulitsa Slavyanska

**In het decor van een oude molen: Vodenitzata – Kv Dragalevtsi, Park Vitosha, Dragalevtsi

**De kelder met life muziek: Hadjidraganovite Izbi – 18 ulitsa Hristo Belchev

**Menukaart met authentieke kloosterrecepten: Manastirska Magernitsa – 67 ulitsa Han Asparuh

Internationale keuken:

**Bodega – 6 ulitsa Tsar Asen (voor de tapas en de beste carrot cake ever!!)

**Spaghetti Company – 69 bul. Bulgaria (in Mall Bulgaria – floor 3)

**Boom! Burgers – 15 ulitsa Karnigradska (voor de burgers met hoofdletter B)

**Confetti – 4 ulitsa Graf Ignatiev (voor het terras achteraan in de zomer maar ook voor de kleurige ijsjes en de smakelijke lunchgerechtjes)

Chique uit eten:

**Captain Cook – 100 bul. James Bourchier (de prijs op de menukaart is per kilo! De rekening kan dus een verrassing zijn!)

**Chepishev – 27 ulitsa Ivan Yonchev (in Boyana)

De werkelijke top is The Residence (adres: ulitsa Dimi Panitsa) maar dat is een elite privéclub (de enige in Bulgarije trouwens!) dus je raakt er enkel binnen op uitnodiging van iemand die lid is. Een oogverblindend interieur, een mooi ingerichte tuin, het meest verrukkelijke eten (van een sterren- en bord aflikken niveau) en je krijgt er een krukje om je handtas op te zetten – naar het Bulgaars bijgeloof: je handtas op de grond zetten betekent geldverlies en armoede. Ik zet mijn tas sindsdien nooit meer op de grond!

Snel, goedkoop en lekker:

Aan het tegenovergestelde eind van de foodladder staat Studentski Grad, de studentenwijk van Sofia met flashy bars, clubs, cafés en eethuisjes, vaak in achteraf, niet-geplaveide steegjes. Vooral in de zomer is dit de place to be met gezellige loungebars en, naar goede Bulgaarse gewoonte, te luide muziek en zalige drankjes (ja, ook non-alcoholisch). Ik denk aan plekjes als Pri Shopite – Borimechkata  – La Campanella of Grosh 21. Verwacht hier geen culinair kunstwerk, maar simpel en goedkoop en veel, heel veel fastfood en pizza’s. Het is hier altijd druk en alles is 24/24 uur open.

Als het snel moet gaan en goedkoop moet zijn, heb je de Hotpot (ulitsa Dimitar Petkov 100В – zijstraat van bul. Aleksandar Stamboliyski), een cafetaria-achtig, lunchroom-achtig iets.

Een speciale vermelding krijgt tearoom Nedelya  (90 bul. Aleksandar Stamboliyski) – wat vertaald zondag betekent – voor de beste taarten en de meest verfrissende citronnada.

Wil je op weg naar de Vitosha, een fijn lunchplekje met zwembad? Dan is hier een tip: Jagoda 88 -familiehotel in Simeonovo – 4 ulitsa Acad. Dimitar Angelov.

Maar met stip op nummer 1 staat toch wel de Happy, dé Bulgaarse keten van de snelle, verse en erg lekkere hap! Druk en lawaaierig en iedereen komt er. Wil je zien en gezien worden, ga dan naar de Happy! De leukste Happy is die met een zwembad op 12-14 bul. Pencho Slaveykov!

Sofia, een stad van kerken

Ben je voor het eerst in Sofia, dan valt het op: de kerken en kerkjes en gebedshuizen. Je kan er niet naast kijken. Ze liggen op wandelafstand van elkaar, in het historisch centrum van de stad.

**De meest indrukwekkende is zonder twijfel, de Sveti Aleksandar Nevski herdenkingskathedraal (ploshtad Sveti Aleksandar Nevski). Deze Bulgaars-orthodoxe kathedraal is één van de grootste in de wereld en werd gebouwd ter nagedachtenis aan de gesneuvelde soldaten uit de Russisch – Turkse bevrijdingsoorlog in de 19e eeuw. De met bladgoud bedekte grote koepel en klokkentoren en de kleinere groen koperen koepels zijn beslist bijzonder. Op een zonnige dag schittert dit monument in al zijn pracht. Maar ook het interieur schittert door alle luxe materialen die gebruikt werden voor de decoratie. Een kerkdienst in deze immense kathedraal is hemels, met kaarsen, wierook, gezang en zacht biddende mensen. Heel rustgevend! Wist je dat de 12 klokken in de toren gemaakt zijn in Rusland en dat de kathedraal de rijkste collectie iconen bezit?

**De oudste christelijke kerk is de Sveta Sofiya, die uiteindelijk haar naam gaf aan de stad. Deze rozerode basiliek staat, omringd door groen, in de schaduw van de grote kathedraal.

**De mooiste is toch wel het kleine Russische kerkje, Sveti Nikolai (bul. Tsar Osvoboditel 3). Heel onopvallend staat het in een klein parkje mooi te zijn, met de groene mozaïekjes op de gevel en de  vergulde koepels die blinken in de zon.

**De meest centrale is de Sveta Nedelya of Gezegende Zondagkerk. Die vind je op een pleintje, de ploshtad Sveta Nedelya, pal in het centrum van Sofia, aan het begin van bulevard Vitosha. Genietend van een drankje op de terrasjes aan de overkant, kan je hier wel eens een bruidspaar spotten.

**Merkwaardig zijn dan weer de Sveta Petka, piepklein en ondergronds gelegen aan de ploshtad Nezavisimost , en de Sveti Georgi met de opvallende rode baksteen en rond rood dakje, waar het Sheraton Hotel rond gebouwd werd. De kleine geheimen van Sofia: in elke hoek en zelfs onder de grond vind je verborgen schatten.

**De Banya Bashi Moskee (bul. Kn. Mariya Luiza) wordt nog steeds gebruikt. Van de 70 moskeeën die Sofia vroeger telde, blijft alleen deze nog over. De hoge, fijne minaret zie je al van ver. Ondanks mijn beleefd en herhaald vragen, ben ik hier nooit binnen geraakt.

** De Sofia Synagoge, een opmerkelijk gebouw in Moorse stijl, is één van de grootste in Europa. Je komt er echter enkel in op uitnodiging of als je zelf joods bent.

Dat is zo mooi aan Sofia: op een paar honderd meter van elkaar, zijn alle religies en culturen aanwezig, als een soort centrum van verdraagzaamheid in de stad. Katholiek, orthodoxe christen, moslim en jood, het kan samen.

Sveti Aleksandar Nevski

Sveti Nikolai

Sveta Nedelya

Dit moet je zeker ook doen in Sofia

De stad heeft een paar aparte en boeiende musea, ook voor wie geen fan is van urenlang slenteren langs schilderijen of historische voorwerpen.

**Het Nationaal Socialistisch Museum heeft, de naam zegt het al, kunst uit de socialistische periode van Bulgarije. De grote rode ster, die boven op het dak van het Partijhuis stond tot aan de val van het communisme in 1989, staat nu in de tuin van het museum. Die ster heeft daar het gezelschap gekregen van heel wat grote, minder grote maar ook gigagrote beelden, die vroeger de pleinen en boulevards van Sofia versierden. Je komt er Lenin, Stalin en Marx tegen. Bevreemdend maar ook wel fascinerend! (Adres: ul. Lachezar Stanchev 7)

**De Nationale Kunstgalerie in het vroegere koninklijke paleis is gewoonweg schitterend! De monumentale gele buitengevel en de prachtige zalen zien er nog steeds paleisachtig uit en de tentoongestelde collecties zijn zeker de moeite waard! Van eeuwenoude iconen tot Bulgaarse schilderkunst en klederdracht, ik heb hier echt lopen genieten! (Adres: ploshtad Knyaz Aleksandar I)

Er zijn nog tientallen andere musea: Buitenlandse Kunst – Militaire Geschiedenis – Archeologie – het Natuurhistorisch en het Ethnografisch Museum en zelfs een complete straat met kleine musea en galeries (ul. Tsar Samuil). Wie zin heeft, is hier nog wel even bezig!

Dit moet je zeker ook weten over Sofia

*Sofia is geen grote stad en, zoals ook de rest van Bulgarije, nog altijd goedkoop. Ideaal dus voor iemand met een klein budget die toch een weekend weg wil. De vliegtickets zijn goedkoop, zeker als je kiest voor een low budget maatschappij – Bulgaria Air kan af en toe behoorlijk duur zijn. Een vlucht van 2,5 uur brengt je naar Sofia Airport en 10 km verder (via bul. Bryuksel en Tsarigradsko shose) sta je al in het centrum.

*Uitkijken welke taxi je neemt – er rijden ook fake taxi’s rond die het dubbele en meer aanrekenen van het normale tarief. Ik nam altijd O.K. taxi (geel en met een blauw Taksi bord). Dat zijn trouwens de enige taxi’s die een vergunning hebben voor de luchthaven. Voor de kortste weg en de goedkoopste rit, zeg je gewoon zoals ik altijd zei: I live here, don’t need a sightseeing tour!

*Sofia ligt in het westen van Bulgarije, aan de Iskar rivier. De stad is volledig omgeven door bergketens en ligt op een hoogte van 550 m. Het Vitoshagebergte overheerst de stad met de Cherni Vrah op 2.290 m als hoogste punt. Altijd een blij weerzien met die Vitosha wanneer ik in Sofia was. In november zag ik altijd het bovenste topje wit kleuren en dan wist ik, de winter komt eraan!

*De beste reistijd om naar Sofia te gaan is van april tot oktober. Niet te warm en niet te veel regen. Juli en augustus zijn de kalme maanden maar ook de zeer warme maanden. Dan loopt de stad leeg en zit iedereen aan de Zwarte Zee. Vanaf november kan er al sneeuw vallen en december en januari zijn vaak ijskoud (- 20 °c was geen uitzondering) of je raakt ingesneeuwd.

*Nog geen euro in Bulgarije dus ook in Sofia betaal je in leva (1 lev = +/- 0,51 euro). Een veilige tip: maak gebruik van de ATM’s van de grote bankkantoren. Dat is beter en veiliger dan geld wisselen in één van de wisselkantoortjes.

*Wil je JA zeggen, schudt dan NEEN en omgekeerd. Zeer verwarrend en het heeft tot heel wat hilarische toestanden geleid – zoals die mevrouw bij de bakker die tot 4 keer een ander brood toonde voor ik doorhad dat het schudden was en niet knikken!

*Vergeet de fooien niet! De lonen liggen laag (veruit de laagste in de EU) en vooral in de horeca is een fooi een noodzakelijke aanvulling op het inkomen.

Spiekbriefje of basiswoorden leren

Niet simpel die Bulgaarse taal! Alleen al het cyrillisch alfabet is zwoegen en zweten om alle tekens te herkennen. Ze heel vaak zien helpt. Een taalgids en een online cursus helpen ook. Of je doet zoals ik: een paar basiswoorden en -zinnen leren en een spiekbriefje meenemen voor de boodschappen in het buurtwinkeltje waar de lieve dame achter de kassa enkel Bulgaars sprak. Mijn Bulgaars met Vlaams accent vond ze altijd supergrappig!

Hier dus een simpel rijtje om mee te beginnen:

Hallo / Zdrahveyteh

Hoe gaat het met je / Kak see

Goed / Dobreh

Dank je / Blagodaryah

Ja / Dah

Nee / Neh

Alstublieft / Molya

De rekening alstublieft / Smetkata molya

Excuseer me / Izvinehteh

Goedemorgen / Dobro utro

Goedemiddag / Dobŭr den

Goedenavond / Dobŭr vecher

Je merkt het al, ik raak niet uitgepraat over Sofia en er is natuurlijk nog veel meer te zien en te doen. Ik wil nog vertellen over de groene parken, de monumenten en de kloosters, de pleintjes en de marktjes en vergeet Sofia als shoppingstad niet. Op z’n Bulgaars is dat big en bigger! Maar dat is voor deel 2 met nog meer tips en niet te missen plekken in deze fantastische stad.

Sofia, dat is een stad om in te kaderen met in elke kader, een herinnering met een gouden randje! Ik moet dringend nog eens terug!

Nieuwsgierig geworden naar andere, minder bekende steden voor een boeiende citytrip? Ontdek Koblenz of laat je verleiden door Dublin of deel jouw mooiste citytrip in een gastblog voor de lezers van Ik Wil Reizen.nl!  

Bernadette

Hoi lieve mensen,

Ik ben Bernadette. Fulltime met vakantie, synoniem voor “op pensioen”. Dat ben ik dus, sinds 1 augustus 2019. 

Na een behoorlijk drukke familie- en werkloopbaan, is het nu tijd voor nieuwe ontdekkingen, leuke bezigheden en vooral veel reizen met als belangrijke regel: “alles mag, niets moet”. Die instelling heeft sindsdien gezorgd voor een diep gevoel van ontspannen en beleven. 

Wat vorig jaar niets meer was dan een rap gezegd zinnetje tegen de (nu ex-) collega’s – ik schrijf wel een blog over mijn reizen – is sindsdien werkelijkheid geworden. 

Op die manier combineer ik meteen 2 van mijn grote hobby’s: schrijven en reizen. Wat begon met boekbesprekingen en spreekbeurten voor de vriendinnetjes vroeger tot kinderverhalen voor de kleinkinderen, is nu dus aangevuld met reisverhalen van landen en steden en onbekende plekjes. Zo kan iedereen meegenieten van al wat dichtbij of veraf aan moois te zien is!

Het bericht Sofia | Een geweldige stad voor een citytrip verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.