Mijn ouders waren nooit heel actief. Maar door mijn christelijke basisschool was ik bekend met psalmen en gezangen, Bijbelse verhalen en alles wat daarbij hoort. Toen ik naar de middelbare school ging, veranderde het een en ander. Ik ging niet meer naar een christelijke, maar naar een openbare school en al snel begon ik na te denken. Mijn drie beste vriendinnen hadden allemaal een ander geloof; Joods, een Moslima en een Katholieke. Hierdoor besefte ik mij onmiddellijk dat religie iets heel geks is eigenlijk. Wat is nu de werkelijkheid? Of is het allemaal onzin? We zullen het nooit weten, maar toch blijft het iets mysterieus en spannends wat ik leuk vind om over na te denken en te lezen. Heftig, denk je misschien, maar met dit blog wil ik graag laten zien dat Israël niet alleen maar gaat om religieuze bezienswaardigheden.

Israël: plan stond al vast

In ieder geval was Israël een plan dat ik en mijn beste vriendin al hadden vanaf het moment dat we elkaar ontmoet hadden. We waren toen negen of tien jaar oud. Inmiddels waren we beide 21 en woonden naast elkaar in een studentenhuis. Nadat we elkaar een tijdje kwijt waren geweest door haar studentenleven en mijn reizen besloten we dat het dit jaar was waarin het moest gaan gebeuren. En zo boekten we onze vlucht naar Tel Aviv. Natuurlijk stonden plekken als Jeruzalem, Tsafed, de Dode Zee en Haifa op ons lijstje. Maar in deze blog zal ik vertellen over Mitzpe Ramon, een klein dorpje midden in de Negev woestijn met bijzondere mensen.

Van groen landschap, naar droogte

Nadat we een dag of drie in Tel Aviv hadden rondgewandeld pakten we de bus naar de Negev woestijn. Voor mij een nieuwe ervaring. Ik was nog nooit in een woestijn geweest. Langzaam veranderde het groene landschap in droogte, met rotsige bergen vol zand. Totaal niet hoe ik me een woestijn had voorgesteld, maar prachtig. Mitzpe Ramon ligt op de rand van s’werelds grootste natuurlijk ontstane krater. Het hostel waar wij verbleven was bij de liefste mensen van het dorp (volgens ons); Mati & Roni. Twee mensen op leeftijd die de mooiste verhalen hebben over hun eigen wereldreizen.

Slapen op matrassen op een zeil

We sliepen buiten, op matrasjes onder een groot zeil. S’nachts in de woestijn is het heerlijk fris, dus daar konden we goed genieten na de hete nachten die we hadden ervaren in Tel Aviv. Na de eerste nacht vertelden we Mati en Roni dat we graag meer van de woestijn wilden zien. Ze werden meteen enthousiast, adviseerden ons een wandeling langs de krater terwijl zij een kennis zouden bellen om voor ons een jeeptour door de woestijn en een abseil van de krater te regelen voor zo weinig geld dat onze monden de rest van de dag openhingen. In de ochtend maakten we een fantastische wandeling langs de rand van de krater richting Camel Mount; een heuvel lijkend op de bult op de rug van een kameel.

Gevaarlijke situaties

Hoewel we het ergens een beetje hadden verwacht (we hadden ons namelijk wel ingelezen voor we naar Israël vertrokken), schrokken we toch toen we in de verte het geluid van een ontploffende bom hoorden en een rookwolk aan de horizon zagen verschijnen. We hadden gelezen dat het Israëlische leger in de Negev woestijn traint en dat er dus weleens bommen vallen. Op het moment dat dit gebeurde, begonnen we toch te twijfelen en besloten terug te lopen naar Mati en Roni om het even bij ze te checken. Zij deden er erg coulant over: oh ja dat gebeurt elke dag, niets om je zorgen over te maken. Ik bleef toch doorvragen, omdat het me interesseert en ik graag wilde weten hoe het allemaal zat, maar de antwoorden bleven vaag. Zo besloot ik om er dan maar zelf over te gaan lezen en andere mensen erover te vragen.

Verhalen van de gids

Overigens was onze jeeptour en de abseil naar de volgende ochtend verplaatst en hebben wij s’middags lekker boodschappen gedaan, door het dorpje gewandeld en gerelaxt in de tuin van ons hostel. De volgende ochtend werden we al vroeg opgehaald om de woestijn in te rijden voor de middaghitte. We reden hoge bulten zand op en namen steile hellingen naar beneden. Wat een ongelooflijk gaaf avontuur was dit! In de verste verte was niets te bekennen, alleen maar woestijn en af en toe konden we het dorpje Mitzpe Ramon in de verte zien. De avond hiervoor was er een concert geweest van een aantal muzikanten uit het dorp ter herinnering aan een jonge dorpsgenoot die tijdens een feest in de woestijn dronken de woestijn in was gewandeld. Ze hebben de jongen een aantal dagen niet meer gezien tot iemand hem dood terugvond. Onze gids nam ons mee naar de plek waar dit was gebeurd en legde ons uit dat de woestijn gevaarlijker is dan men soms denkt. Dit geldt vooral voor mensen die niet bekend zijn met het leven en gevaar van een woestijn. We waren hier even stil van. Na de jeeptour werden we meegenomen naar de rand van de klif waar we beiden twee keer mochten abseilen. De gids daagde mij uit om het op zijn kop te doen, met mijn gezicht naar beneden en natuurlijk ging ik hier vol voor. Bevend van angst liet ik mezelf over het randje zakken en na een aantal foto’s voor de herinnering daalde ik af tot ik – nog vol adrenaline – weer met beide benen op de grond stond. Ook dit was ontzettend gaaf.

Doorreis naar volgende bestemming

Dezelfde middag was het avontuur in Mitzpe Ramon voorbij. Het was tijd om door te reizen naar onze volgende bestemming in Israël. Al met al was dit net als vele andere plekken in Israël een bijzondere plek, met bijzondere mensen en een bijzondere geschiedenis. Absoluut een aanrader om een paar dagen bij Mati en Roni te overnachten op deze magische plek!

Ne’sie’ah tova! Goede reis!

Joosje

Wil je meer lezen over het Midden-Oosten of je verhalen delen met andere reisliefhebbers? Stuur ons een gastblog!  

Joosje

Hey! Ik ben Joosje (22) en ik woon en werk tijdelijk in Lyon, Frankrijk, ter voorbereiding op mijn master International Relations in het frans. Toen ik 16 was besloot ik mijn koffers te pakken om een jaar bij een gastgezin in Frankrijk te gaan wonen. Sindsdien heb ook ik het reisvirus te pakken. Mijn grootste avonturen (tot nu toe) waren mijn stage in Nieuw-Zeeland en mijn reizen in Israël en Myanmar.

Het bericht Israël | Mitzpe Ramon – de reis begint verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.

Ondertussen ben ik redelijk bekend in de stad. Mijn favoriete plek is de kade van de Rhone. Lopend langs het water krijg je een goede sfeerimpressie van Lyon met het uitzicht op de kathedraal van Fourvière en de gezelligheid van de ferry bars. Op de trappen van Guillotière wordt door menig student op zaterdagavond biertjes genuttigd en gebabbeld over de goede dingen van het leven.

Couchsurfing

Om aan mijn sociale trekken te komen – buiten mijn werk – maak ik fanatiek gebruik van Couchsurfing. Dat is een online platform waar reizigers elkaar vragen om een logeerplek. Maar ook een wandeling door de stad of een hapje en een drankje zijn mogelijk. Mensen reageren vaak verbaast als ik hierover vertel: ‘Je laat toch niet zomaar een vreemde in jouw huis slapen?!’ Nou ik dus wel. In het weekend vind ik het leuk om gebruik te maken van de ‘hangout’ optie. Zo zit ik in de avond vaak met een groep mensen met allemaal verschillende nationaliteiten een biertje te drinken en kaartspelletjes te spelen. Sommigen zijn locals, anderen reizen rond of wonen zoals ik tijdelijk in de stad. Het gebeurt dan ook weleens dat ik dezelfde mensen meerdere keren tegenkom. Zo heb ik hier in Lyon mensen om mij heen verzameld. Het leuke vind ik dat al deze mensen Lyon op een andere manier kennen. Zo ontdek ik elke keer weer nieuwe plekken.

Presqu’ile

Het centrum van Lyon ligt op het Presqu’ile, met Bellecour als het centrale plein. Het plein is rood en biedt een fantastisch uitzicht op de kathedraal van Fourvière. Die ligt op de top van een heuvel. Toen ik dit op mijn eerste dag in Lyon zag was ik dan ook vastberaden dat ik deze heuvel zou gaan beklimmen. Met mijn jeugdvriendin, die mee was gekomen uit Nederland om mij te helpen verhuizen liepen we vanaf Bellecour in de richting van la Fourvière. Na het oversteken van de brug werd het ons al snel duidelijk dat de wandeling iets meer tijd zou innemen. Aan de andere kant van de brug ligt immers ‘vieux Lyon’, de oude stad. Dit was een onderdeel dat we natuurlijk niet over konden slaan. Overal zie je kleine straatjes met klinkers waar je je enkels over breekt. Er zijn veel gezellige restaurantjes waar je heerlijk op het terras kan gaan zitten om mensen te kijken.

Heerlijk om een middagje rond te wandelen dus. Op een gegeven moment waren we uitgekeken. De kathedraal zat nog steeds in ons hoofd dus we besloten de klim naar boven aan te gaan. Deze bleek iets zwaarder dan we dachten. Eerste de trappen die vanuit Vieux Lyon de heuvel op lopen. Vervolgens het Parc de Hauteurs, met de rozentuin en de steile hellingen die ons uiteindelijk naar de kathedraal brachten. Volledig bezweet maar voldaan kwamen we boven aan. We waren gesloopt, maar werden beloofd met een prachtig uitzicht over het centrum van Lyon.
Eenmaal uitgerust en uitgekeken besloten we richting de ingang van de kerk te lopen. Le Cathedral de Fourvière is een van de stops op de bedevaartroute naar Santiago de Compostella. Het is dan ook een rijke kerk, vol met geschenken uit de hele wereld. De muren hangen vol met de meest indrukwekkende mozaïeken en het plafond is met goud bekleed. Het maakt weinig uit hoe vaak ik deze kathedraal bezoek: hij blijft prachtig.

Parc de la Tete d’Or

Om de rust en de natuur op te zoeken (want dat is in een grote stad af en toe nodig) vind ik het heerlijk om naar het Parc de la Tete d’or te gaan. Dit is het grootste en meest bekende park in Lyon. Men kan hier heerlijk wandelen door de bossen en langs het water. Het is de ideale plaats om een boekje te lezen in het gras of zelfs een stop te maken in de gratis dierentuin of de botanische tuinen. In het park zijn ook fluisterbootjes en waterfietsen te huur. Hiermee kan men heerlijk varen op het meer. Als ik wandel door dit park vergeet ik af en toe dat ik in een grote stad ben. Daar kan ik als dorpsmeisje enorm van genieten.

Natuurlijk zijn er in Lyon nog veel meer leuke dingen te doen. Maar dit zijn de highlights. In Lyon heerst ook een cultuur van ‘café spectacle’. Er zijn enorm veel cafés en restaurants waar men tijdens het eten kan kijken naar een show. Echt leuk om eens te ervaren. Dan zijn er nog de opera, het prachtige stadhuis en meerdere kathedralen in de stad. In Lyon kan men heerlijk rondstruinen en constant nieuwe leuke plekken ontdekken. Dat maakt dat ik ondertussen stiekem een beetje verliefd ben geworden op Lyon!

A la prochaine!

Joosje

Schrijf jij ook graag over je reizen? Stuur ons dan een gastblog!

Joosje

Hey! Ik ben Joosje (22) en ik woon en werk tijdelijk in Lyon, Frankrijk, ter voorbereiding op mijn master International Relations in het frans. Toen ik 16 was besloot ik mijn koffers te pakken om een jaar bij een gastgezin in Frankrijk te gaan wonen. Sindsdien heb ook ik het reisvirus te pakken. Mijn grootste avonturen (tot nu toe) waren mijn stage in Nieuw-Zeeland en mijn reizen in Israël en Myanmar.

Het bericht Frankrijk | Lyon – La vie Lyonnaise verscheen eerst op Ik Wil Reizen!.